ထူးဆန်းသော သားသမီး

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကွမ်းကျင်းလူနေရပ်ကွက်၌။

ယန်ကျန့်နေထိုင်ရာ ဗီလာမှာ ထိန်လင်းနေသည်။

သူမပြန်လာမီကတည်းက၊ ကျန်းယန်မှာ ရေချိုးခန်းအပါအဝင် မီးများအားလုံးကို ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့ဖြင့် ဖွင့်ထားခဲ့သည်။

သူမသွားလေရာရာ၌ မီးများမှာ ထိန်လင်းတောက်ပနေပြီး၊ ၎င်းက သူမကို အနည်းငယ်လုံခြုံမှုခံစားချက် ပေးစွမ်းသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤမျှကြီးမားသောနေရာတွင် လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးတည်းသာရှိနေခြင်းက သူမကို အတော်လေး စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

သို့သော်၊ ယနေ့တွင် ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ပထမထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းထဲတွင်။

"ကျန်းလီချင်ရှင့်၊ ယန်ကျန့်ပြန်လာတာ တော်တော်နောက်ကျမယ့်ပုံပဲ။ ရှင့်အနေနဲ့ နောက်ထပ်မစောင့်တော့တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ လိုင်စင်ပြားကို ဒီမှာပဲထားခဲ့လိုက်ပါ၊ ကျွန်မနောက်မှ သူ့ကိုကူညီတပ်ဆင်ပေးပါ့မယ်။" ကျန်းယန်က ပြုံးလျက်ပြောရင်း၊ ကျန်းလီချင်ကို သတိကြီးစွာ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းလီချင် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က တစ်ညတာတည်းခိုခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍၊ ကျန်းယန်မှာ ဤအမျိုးသမီးနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူမ ယန်ကျန့်အပေါ် တွယ်ကပ်နေခြင်းများလား။

ထိုသို့မဖြစ်သင့်ပေ။

သူမ၏ရပ်တည်ချက်ကို အရင်ဆုံးခိုင်မာအောင်လုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ပြိုင်ဘက်ကိုမျှ ပေါ်ထွက်လာခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းလီချင်မှာ ယနေ့ အထူးတလည် ပြင်ဆင်ဝတ်စားထားပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် မိတ်ကပ်နုနုလိမ်းခြယ်ထားကာ၊ ဆံပင်ကို သပ်ရပ်စွာထုံးဖွဲ့ထားသည်။

သူမမှာ ပြင်းထန်သောမိန်းမဆန်သည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ကျွန်မခဏလောက်ထပ်စောင့်ပါဦးမယ်၊ ကျွန်မကိုင်တွယ်ဖို့စာရွက်စာတမ်းတချို့ ကျန်သေးလို့ပါ။ ဒီကိုရောက်နေမှတော့ အားလုံးပြီးအောင်လုပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်လေ။ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါအထိ နောက်ကျသွားမှာစိုးလို့ပါ၊ ပြီးတော့ မစ္စတာယန်ရဲ့ကိစ္စတွေကို နှောင့်နှေးစေချင်စိတ်လည်းမရှိပါဘူး။" သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး၊ အတော်လေးစိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်ပုံရသည်။

"နင်က ဒီမှာနေပြီး မပြန်ချင်လို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်လား။" ကျန်းယန်၏မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်းသွားသော်လည်း၊ သူမထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မရဲဝံ့ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်က သူမလိုင်စင်နှင့် မှတ်ပုံတင်ကိစ္စများတွင် သူ့ကိုကူညီရန်ရှိနေစဉ် ကျန်းလီချင်ကို မောင်းထုတ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိသွားပါက၊ သူပြန်ရောက်သည့်အခါ သူမကိုဆူပူကြိမ်းမောင်းပေမည်။

"ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ဒီနေ့ပြန်လာချင်မှပြန်လာမှာထင်တယ်။ သူက တာဝန်ကျနေပြီး အလုပ်တစ်ခုခုရှိပုံပဲ။ ကျွန်မလည်း မကြာခင်အနားယူတော့မှာဖြစ်ပြီး မနက်ဖြန်အလုပ်သွားရဦးမယ်။ ကျွန်မကျန်းလီချင်ကို ဒီမှာဆက်ပြီး အဖော်ပြုပေးလို့မရတော့ဘူး။" ကျန်းယန်က ပြောသည်။

ကျန်းလီချင်က ပြန်ပြောသည်၊ "ဒါဆို ကျန်းမမ အရင်အိပ်နှင့်ပါလား။ ကျွန်မဒီမှာတစ်ယောက်တည်း မစ္စတာယန်ပြန်လာတာကို စောင့်နေပါ့မယ်။ တကယ်ပဲ အရမ်းနောက်ကျသွားခဲ့ရင်တော့ နောက်တစ်ညလောက် ထပ်တည်းခိုခွင့်တောင်းရုံပဲရှိတော့တာပေါ့။"

သူမ၏လေသံကိုကြားသောအခါ၊ ကျန်းယန်မှာ ဤကျန်းလီချင် နေမြဲနေရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြောင်း သေချာသွားသည်။

ကျန်းလီချင်မှာ သေချာပေါက်ကို တွယ်ကပ်လိုစိတ်ရှိကြောင်း ကျန်းယန် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောနိုင်သည်။

သူမနောက်ဆုံးတွင် ရစ်ပတ်ထားနိုင်ခဲ့သော ရွှေပေါင်လုံးကြီးမှာ ယခုလုယက်ခံရတော့မည်။

ဤသို့မဖြစ်သင့်ပေ။

ယန်ကျန့်မှာ ပေါင်လုံးနှစ်လုံးသာရှိသည် — သူမ၏ပေါင်လုံးနှင့် သူ၏သူငယ်ချင်းကောင်း ကျန်းဝေ၏ပေါင်လုံးသာ။

ဤအမျိုးသမီးအတွက် နေရာမရှိပေ!

"ယန်ကျန့်ပြန်မလာသေးဘူး၊ ကျွန်မဆုံးဖြတ်လို့မရတဲ့ကိစ္စတချို့ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် သူက သူစိမ်းတွေဒီမှာတည်းခိုတာကို သိပ်မကြိုက်ဘူး။ ကျန်းမမ တကယ်ပဲအလုပ်အတွက်တည်းခိုဖို့လိုတယ်ဆိုရင် ကျွန်မခင်ဗျားကို အနီးအနားကအရောင်းပြခန်းမှာ တစ်ညတာတည်းခဖို့ ခေါ်သွားပေးရမလား။ ဒီမှာတကယ်ပဲ အဆင်မပြေလို့ပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ ကျန်းယန်က သူမ၏အသံကိုနှိမ့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏လေသံတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်: "ဒီနှစ်ရက်အတွင်း အပြင်မှာ လူသေမှု နှစ်ဆယ်ကျော်ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ အလောင်းတွေနေရာအနှံ့ပဲ။ ယန်ကျန့်ပြောတာက ရပ်ကွက်ထဲမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေရှိတယ်တဲ့၊ ငါတို့ငါးလွှာမှာ ချဉ်းကပ်လို့မရတဲ့ တားမြစ်ချက်တချို့ရှိတယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က ဗီလာကို အနက်ရောင်အဝတ်စနဲ့ ဘာလို့ဖုံးထားခဲ့လဲဆိုတာ သိလား။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သရဲခြောက်လို့လေ၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေက ဗီလာထဲမှာရှိနေတာ။ အဲ့ဒီအရာထွက်သွားပြီလားဆိုတာ ငါခုထိမသေချာသေးဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဲ့ဒါငါတို့ဘေးကဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ပြီး ငါတို့စကားပြောနေတာကို နားထောင်နေတာဖြစ်မယ်။"

"ကျွန်မနောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က မစ္စတာယန်ပြောတာကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတကယ်ပဲ မစ္စတာယန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သူသာမရှိခဲ့ရင် ကျွန်မတို့နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က မြို့လယ်ခေါင်ကနေ ထွက်လာနိုင်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။" ကျန်းလီချင် အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း၊ အလွန်အကျွံထိတ်လန့်နေပုံမပေါ်ပေ။

သို့သော် သူမ၏မျက်နှာတွင် နက်ရှိုင်းသောစိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ခွေးမ၊ သူမဒီလိုနဲ့ ကြောက်လန့်ထွက်ပြေးသွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။

ကျန်းဝေသာ ဒီမှာရှိနေခဲ့လျှင်၊ သူဤကျန်းလီချင်ကို မောင်းထုတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခု သေချာပေါက်ရှိပေမည်။

ဤအရည်အချင်းရှိသူ သူ့အဖေခေါ်သွားခြင်းခံရသည်မှာ နှမြောစရာပင်။

ကျန်းယန် သူမကိုခြိမ်းခြောက်နေသော ဤအမျိုးသမီးကို ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်၊ အပြင်ဘက်မှ ယာဉ်တစ်စီး စူးရှစွာရပ်တန့်သွားသံ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တကယ်ကြီးလား။ သူပြန်ရောက်လာပြီလား။" ကျန်းယန် ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။

ကျန်းလီချင် ကားသံကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားသည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ၎င်းမှာ ယန်ကျန့်၏ဘန်တလေကားဖြစ်ကြောင်း သူမလွယ်လွယ်ကူကူ ခွဲခြားသိရှိနိုင်သည်။

မကြာမီမှာပင်။

ယန်ကျန့်က လေးလံသောအိတ်နှစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်။

"နင်ရူးနေတာလား။ အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်းရှိနေပြီး လေးထပ်လုံးကမီးတွေဖွင့်ထားတယ်၊ ရေချိုးခန်းမီးတောင်ပါသေး! မီတာခရှင်းရမှာက နင်မဟုတ်ဘူးလေ၊ သိရဲ့လား။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ လျှပ်စစ်မီးက တော်တော်ဈေးကြီးတယ်၊ နည်းနည်းလောက်ချွေတာလို့မရဘူးလား။ ငါအပြင်မှာပိုက်ဆံရှာရတာ ပင်ပန်းတယ်ကွ။" သူဝင်လာသည်နှင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

ကျန်းယန်က ပါးဖောင်းလိုက်သည်: "ကျွန်မက ရှင့်လိုမှမဟုတ်တာ၊ အရမ်းချမ်းသာနေတာကိုး။ ရှင့်မှာ ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်းရှိနေတာတောင် မီတာခနည်းနည်းလေးအတွက် ဂရုစိုက်နေသေးတယ်။ ကျွန်မဒီမှာတစ်ယောက်တည်း ကြောက်နေခဲ့တာရှင့်၊ ဟုတ်ပြီလား။"

"အပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်၊ အဲ့ဒီမှာပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းသေးတယ်။ နင်က တကယ်ပဲ သက်သောင့်သက်သာအခြေအနေမှာရှိနေပြီး တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့မသိဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မစ္စတာယန်၊ မင်္ဂလာပါ။" ကျန်းလီချင်က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဘယ်တုန်းက ဒီရောက်နေတာလဲ။"

"ကျွန်မနေ့လည်ကတည်းက ရောက်နေပြီး မစ္စတာယန်ကို စောင့်နေခဲ့တာပါရှင့်။" ကျန်းလီချင်က ပြန်ပြောသည်။

ကျန်းယန်က မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ "သူက ခင်ဗျားကိုလိုင်စင်ပြားတပ်ဆင်ပေးပြီး မှတ်ပုံတင်ကိစ္စတွေဆောင်ရွက်ပေးဖို့ ဒီကိုလာတာတဲ့။ ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့ဝန်ဆောင်မှုလဲ၊ ရှင့်ကို တစ်နေ့တစ်ဝက်လောက် စောင့်နေခဲ့တာ။"

ကျန်းလီချင်က အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်အဆင်မပြေဖြစ်သွားသည်။ "မစ္စတာယန်၊ ခဏလောက်အချိန်ပေးလို့ရမလားရှင့်။ ကျွန်မရှင်နဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆွေးနွေးစရာတစ်ခုရှိလို့ပါ။"

ယန်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ပြောသည်၊ "ကောင်းပြီလေ။"

ထို့နောက် သူကထပ်ပြောသည်၊ "ကျန်းအမကြီး၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး ဂရုစိုက်ပေးပါဦး။ သူတို့နဲ့ ဆော့မနေနဲ့နော်။"

"သိပါပြီ။" ကျန်းယန်က ကျန်းလီချင်ကို သတိကြီးစွာ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း သဘောတူလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ပင်ကိုယ်အသိက ဤကျန်းလီချင်မှာ ယနေ့ထုတ်ဖော်မပြောသေးသော ကိစ္စအချို့ရှိနေကြောင်း သူမကိုပြောပြနေသည်။

ကျန်းလီချင် ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်ဖူးခြင်းမဟုတ်၊ သူမကျွမ်းကျင်စွာ ယန်ကျန့်ကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က သူတို့ရင်းနှီးခဲ့ကြသော အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ငါမင်းပြန်မလာတော့ဘူးလို့ ထင်နေခဲ့တာ။ မင်းဒီလောက်ကစားတတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြုံးလျက်ပြောသည်၊ "ဘာကိစ္စလဲ။ ငါ့ကိုလွမ်းနေလို့လား။"

ကျန်းလီချင်က ခဏတာတွေဝေပြီးမှ ပြောသည်၊ "ယန်ကျန့်၊ ကျွန်မဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု သတိပြုမိနေတယ်။ ကျွန်မကိုယ်ဝန်ရှိနေသလိုပဲ။ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ အသိမပေးရဲလို့ ရှင့်ဆီလာရှာတာပါ။"

ယန်ကျန့်၏အပြုံး တဖြည်းဖြည်း ခဲသွားပြီး၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင်

"သူများသားသမီးကို ကိုယ့်အဖေလို့ ခေါ်ခိုင်းခံရတော့မှာလား"၊

"မမျှော်လင့်ဘဲ အဖေဖြစ်ရခြင်း"၊

"စိမ်းလန်းသောမြက်ခင်းပြင်"၊

"ကျေးဇူးပဲ၊ ဒီဦးထုပ်စိမ်းစိမ်းလေးကို ဆောင်းလိုက်ချင်ပါတယ်" ကဲ့သို့သော စကားစုများ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒါသေချာပေါက်ငါ့ဟာဖြစ်လို့မရဘူး၊ ငါဒီကိစ္စမှာ တော်တော်လေးယုံကြည်မှုရှိတယ်။ မင်းငါ့ကိုဝင်ရှင်းခိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူးလား။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါအဲ့ဒီတာဝန်ကိုမယူဘူး။"

ကျန်းလီချင်မှာ ရှက်ရွံ့ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ "ကျွန်မဆိုလိုတာ အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး! ကျွန်မလုံးဝကိုယ်ဝန်မရှိပါဘူး။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က မတော်တဆမှုတစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဒီလောက်မြန်မြန်ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဗိုက်ကိုကြည့်ပါဦး။"

မည်သို့မျှတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ သူမအင်္ကျီကိုမတင်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ဖြူဖွေးသောဝမ်းဗိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ သူမ၏ဝမ်းဗိုက်မှာ အနည်းငယ်ဖောင်းကြွနေပြီး၊ သူမတကယ်ပဲ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသကဲ့သို့ ပေါ်နေသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းလူယုတ်မာ၊ အပြင်မှာတခြားသူတွေနဲ့ ရှုပ်နေတယ်ပေါ့!" လျိုရှောင်ယွီ၏ ထိတ်လန့်တကြားအသံက ဂြိုလ်တုဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤ ၂၄ နာရီဆက်သွယ်မှုအခြေအနေတွင်၊ သူမအရင်စကားပြောဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူ၊ ဘယ်သူပြောနေတာလဲ။" ကျန်းလီချင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ဒါငါ့ရဲ့အသိစိတ်က ငါ့ကိုအကဲဖြတ်နေတာဖြစ်မယ်၊ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။"

"မင်းနေမကောင်းဖြစ်နေတာများလား။"

ကျန်းလီချင်က အခိုင်အမာပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကရောဂါမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မဗိုက်ထဲမှာ တကယ်ပဲ ကလေးတစ်ယောက်ရှိနေတာ! ခင်ဗျားစမ်းကြည့်လို့ရတယ်။" သူမစကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ သူမယန်ကျန့်၏လက်ကိုယူ၍ သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ သူအမှန်တကယ်ပင် သူမ၏အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

သန္ဓေသားမှာ သေးငယ်ပြီး၊ လူကြီးတစ်ဦး၏လက်သီးအရွယ်ခန့်သာ ရှိပေမည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူထိတ်လန့်တကြား သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်၏ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင်၊ ကလေးတစ်ဦး၏မျက်နှာက အရေပြားမှတစ်ဆင့် ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ယန်ကျန့်ထံသို့ ပါးစပ်ဟကာ ကိုက်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

"အား~!"

ကျန်းလီချင်က အလိုအလျောက် သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ကိုဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး၊ စူးရှသောနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီလောက်သေးသေးလေးနဲ့တောင် ဒီလောက်ရက်စက်နေပြီလား။" ယန်ကျန့်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "မင်းအဖေကိုတောင် ကိုက်ချင်နေသေးတယ်ဟုတ်လား။ ငါမင်းကိုမသတ်မိအောင် သတိထား။"

"ယန်၊ ယန်ကျန့်၊ ဘာ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။" ကျန်းလီချင်က ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးစင်းလိုက်ပြီး လေသံပြင်းပြင်းဖြင့် ပြောသည်၊ "ဒါက တစ္ဆေကလေးပဲ။ မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအရာမျိုးရှိနေရတာလဲ။"

ကျန်းလီချင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မမသိဘူး။ ဒါက မသိစိတ်ကနေ ပေါ်လာပုံပဲ။ ကျွန်မသတိပြုမိတဲ့အချိန်မှာ အတွင်းကကလေးက ပုံပေါ်နေနှင့်ပြီ။ နည်းနည်းမြန်မြန်ကြီးထွားလာပုံပဲ။"

"ဒါက လုံလောက်အောင် ဖြည်းဖြည်းချင်းကြီးထွားလာတာပဲ။ မင်းငါ့ကိုတွေ့တာ ကံကောင်းတယ်လို့မှတ်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ခဏအကြာမှာ မင်းဗိုက်ထဲကအရာက မင်းရဲ့အတွင်းကလီစာအားလုံးကို စားသုံးပစ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အဲ့ဒါမင်းဗိုက်ကိုဆွဲဖြဲပြီး ထွက်လာလိမ့်မယ်။ တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မင်းအသက်နဲ့ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကိုဂုဏ်ယူပါတယ်။" ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး! တစ္ဆေကလေးတွေက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သောသူများထံမှ ဖြစ်ရမှာ! ဒီမိန်းမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ယောက်ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။ ယန်ကျန့်၊ မင်းမှားနေတာလား။" လျိုရှောင်ယွီက ဂြိုလ်တုဖုန်းမှတစ်ဆင့် နောက်တစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ဒါကမှန်ကန်နေလို့ပဲ တည်ရှိနေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေ သာမန်လူတွေနဲ့ဆက်ဆံပြီး တစ္ဆေကလေးတွေမွေးဖွားခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ တစ်ခါမှမရှိခဲ့ဖူးဘူးလား။"

"လုံးဝမဟုတ်ဘူး! မင်းကိုယ်မင်း ဘုရားသခင်လို့ထင်နေတာလား။ လူတွေကိုကိုယ်ဝန်ရစေပြီး တစ္ဆေကလေးတွေမွေးဖွားပေးနိုင်အောင်လား။" လျိုရှောင်ယွီက ပြတ်သားစွာဖြေသည်၊ "ဒါက မင်းနဲ့လုံးဝဘာမှမဆိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ငါလည်းအဲ့လိုပဲထင်တယ်။ အဲ့လိုသာဖြစ်ခဲ့ရင် ဒါကအရမ်းအဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မယ်။ ငါနဲ့မဆိုင် မှတော့ အမှန်တရားတစ်ခုပဲ ရှိရတော့မှာပဲ။"