အောင်မြင်စွာ ထုတ်ယူနိုင်ခြင်း

"အောင်မြင်သွားပြီလား။"

ယန်ကျန့်က သူ၏လိမ်ကောက်ကွဲအက်နေသော လက်မောင်းကိုကြည့်ရင်း၊ အတွင်းမှတစ္ဆေတည်ရှိမှု နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏လက်မောင်းမှာ အာရုံခံစားမှု ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

၎င်းမှာ ပုံပျက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူနာကျင်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မခံစားရပေ။

"ခရက် ခရက်’’

အဆစ်လှုပ်ရှားသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယန်ကျန့်၏လက်မောင်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ထူးဆန်းသောနည်းလမ်းဖြင့် ယခင်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

သူ၏လက်မောင်းပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ မပြုပြင်ရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ့အလိုလို ပြန်လည်ကျက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"တစ္ဆေမျက်လုံးနှစ်လုံးတည်းနဲ့ တစ္ဆေတည်ရှိမှုတစ်ခုကို ဖိနှိပ်ရတယ်ဆိုတော့၊ တစ္ဆေတည်ရှိမှုက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုရသွားတာနဲ့ သူ့ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က ကောင်းကင်အထိထိုးတက်သွားတာပဲ။ အရိပ်ပုံစံဖြစ်နေတုန်းကတော့ အဲ့ဒါပုံမှန်ပဲ။ ဟိုလူ့အရေပြားစာရွက်ပေါ်ကစကားတွေက အမှန်လားအမှားလား ငါတကယ်ပဲမပြောတတ်ဘူး။ ဒီအရာကို တကယ်ပဲ အပြည့်အဝထိန်းချုပ်လို့ရနိုင်လို့လား။"

တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော သူ၏လက်မောင်းကိုကြည့်ရင်း၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ရှင့်အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ကျန်းလီချင်က သတိကြီးစွာမေးလိုက်ပြီး၊ သူမ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ သူ့ထက်ပင်ပို၍ကြီးမားနေသည်။

ဤအခြေအနေတွင်၊ သူမမှာ လေ့လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်ရှုနေရုံမှတစ်ပါး၊ မည်သည့်လုပ်ဆောင်မှုမျှ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

"လောလောဆယ်တော့ ကျွန်တော်အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော့်အရင်ယူဆချက်တွေက မှန်ကန်ခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော်လက်တစ်ဖက်ကို မနည်းထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြန်ပြောသည်။

သူခံစားမိနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အေးစက်တောင့်တင်းနေပြီး၊ အလောင်းကောင်တစ်ခု၏လက်မောင်းနှင့် တူနေသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ရှင်အဲ့ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့အချိန်အခါမျိုးမှာ ကျေးဇူးပြုပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့လုပ်ရပ်တွေ မလုပ်ပါနဲ့။ တားချန်းမြို့မှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအရေအတွက်က ကန့်သတ်ထားပြီးသားပါ၊ ရှင့်ရဲ့တည်ရှိမှုက အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ ရှင့်အခြေအနေသာ ဆိုးရွားသွားခဲ့ရင် ဖြစ်ပေါ်လာနေတဲ့အခြေအနေကို အကြီးအကျယ်သက်ရောက်မှုရှိနိုင်ပါတယ်။"

ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဆဲလ်ဖုန်းထဲတွင်၊ လျိုရှောင်ယွီက သူ့ကိုချက်ချင်းပင် သတိပေးလိုက်သည်။

သူတို့၏ယခင်စကားပြောဆိုမှုအရ၊ သူအန္တရာယ်များသောအရာတစ်ခုခုကို ကြိုးပမ်းနေပုံရသည်။

"ကျွန်တော့်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျွန်တော်သိပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကိုသတိပေးစရာမလိုပါဘူး။ ဒီအထူးပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုကိုင်တွယ်ဖို့ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေရဲ့စွမ်းရည်တွေကို ထုတ်ယူအသုံးချဖို့ ကြိုးစားရမှာပါ။" ယန်ကျန့်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ရှင်သာ တစ္ဆေတည်ရှိမှုတွေအကြောင်း သုတေသနလုပ်နေတယ်ဆိုရင် ပါမောက္ခဝမ်နဲ့ တိုင်ပင်သင့်ပါတယ်။ သူက ဒီနယ်ပယ်မှာ ရှေ့ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ့လောက်သေသေချာချာ သုတေသနလုပ်တဲ့သူ တခြားဘယ်သူမှမရှိပါဘူး။" လျိုရှောင်ယွီက အကြံပြုလိုက်သည်။

"လိုအပ်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မသူ့ကိုချက်ချင်း ဆက်သွယ်ပေးလို့ရပါတယ်။"

"မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်ဒီမှာ အလုပ်ပြီးတော့မှာပါ။"

ယန်ကျန့်မှာ ဝမ်ရှောင်မင်အပေါ် ယုံကြည်မှုအနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ သူ၏ညီကို ခုလေးတင်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်၊ ဤအချိန်တွင် အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်ထံမှ အကူအညီတောင်းခံခြင်းမှာ မိုက်မဲရာကျပေမည်။

"ခင်ဗျားတိတ်တိတ်နေတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ကျွန်တော်လက်ငင်းအခြေအနေတချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့လိုနေတယ်။ ခင်ဗျားကျွန်တော်နဲ့စကားပြောဖို့အချိန်ရှိရင် ကျွန်တော်လိုအပ်တဲ့ဖိုင်တွေ စီစဉ်ပြီးပြီလားဆိုတာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါလား။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကျောက်ခိုင်မင်ရဲ့ဖိုင်မိတ္တူတစ်စုံလည်း လိုချင်တယ်။"

"သတိထားပါနော်။"

လျိုရှောင်ယွီက ယန်ကျန့်၏သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုင်တွယ်ပုံကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

"ကျန်းမမ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေပါ။ ကျွန်တော်အခု တတိယအကြိမ်ကြိုးပမ်းတော့မှာပါ။" ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်မှာ အလွန်တင်းမာစွာ ထိုနေရာတွင်ရပ်နေသည်။

"ကျွန်မအဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ၊ ရှေ့ဆက်လုပ်သာလုပ်ပါ။"

လေးနက်သောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ယန်ကျန့်က သူ၏လက်မောင်းကိုမြှောက်လိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေမျက်လုံးများ၏စွမ်းအား ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မှိန်ဖျော့သောအနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူ၏အစီအစဉ်အရ၊ သူသာမန်လူတစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်အထည်မဲ့ဖြစ်အောင်လုပ်ရန် တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ အစွမ်းထက်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏တုံ့ပြန်မှုမှာ သေချာပေါက်ကွဲပြားပေမည်။

တစ္ဆေကလေး ကျန်းလီချင်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ သူတို့ကြားတွင် ကွာခြားချက်များရှိနေသရွေ့၊ သူတိုက်ရိုက်ခွဲခြားသိရှိနိုင်သည်။

ထို့နောက်၊ သူတစ္ဆေစွမ်းအင်ဖြင့်ပြည့်ဝနေသော သူ၏လက်မောင်းဖြင့် အတွင်းသို့လှမ်း၍ တစ္ဆေကလေးကို ၎င်း၏အတွင်းကလီစာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မပျက်စီးစေဘဲ ထုတ်ယူနိုင်သည်။

ရုတ်တရက်။

သူ၏လက်ဖဝါးကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ ကျန်းလီချင်၏အနည်းငယ်ဖောင်းကြွနေသော ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာလှမ်းလိုက်သည်။

စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့်၏လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံးမှာ သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ထူးဆန်းစွာ နစ်ဝင်သွားသော်လည်း၊ ကျန်းလီချင်မှာ နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်စုံတစ်ရာမျှမခံစားရဘဲ၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အေးစက်သောခံစားချက်တစ်ခုသာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်။

ကျန်းလီချင်အတွင်းမှ တစ္ဆေကလေးမှာ လျင်မြန်စွာလူးလွန့်နေပြီး၊ သူမ၏အရေပြားအောက်မှ လွတ်မြောက်ကာ၊ အသားများတစ်လျှောက် အပေါ်သို့ပင် တွားသွားနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဖောင်းကြွမှု တောက်လျှောက်ရွေ့လျားနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ယန်၊ ယန်ကျန့်၊ အဲ့ဒါ၊ အဲ့ဒါလှုပ်နေတယ်?" ကျန်းလီချင်က ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာဖြူဖျော့သွားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါက လှုပ်နေရုံတင်မဟုတ်ဘူး၊ ပြေးနေတာ။ ငါ့ဆီကအန္တရာယ်ကို သူအာရုံခံမိနေပြီ။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်က စူးရှသွားပြီး၊ ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ကျန်းလီချင်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားပြီး၊ သူ၏လက်ဖဝါးမှာ တစ္ဆေကလေး၏လှုပ်ရှားမှုများရှိရာဘက်သို့ ဆန့်တန်းသွားသည်။

၎င်းသူမ၏ရင်ခေါင်းအတွင်းသို့ မလွတ်မြောက်မီမှာပင်၊ သူ၏လက် တစ်စုံတစ်ခုကိုဆုပ်ကိုင်မိသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အေးစက်သော သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ခု၊ အဆက်မပြတ်ရုန်းကန်နေပြီး၊ လက်သီးအရွယ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအင်အားတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ပြေးဖို့ကြိုးစားနေတာလား။ ထွက်ခဲ့စမ်း!" ယန်ကျန့်က ၎င်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ကျန်းလီချင်၏ဝမ်းဗိုက်မှ ဆောင့်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏လက်ထဲတွင် ယခုအခါ ထူးဆန်းသောအရောင်ရှိသည့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်၊ ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အရိပ်သဖွယ် ပြာနှမ်းမည်းမှောင်နေသည်။

၎င်းမှာ မျက်လုံးများမဖွင့်သေးဘဲ၊ မွေးကင်းစကြွက်တစ်ကောင်နှင့်တူသော်လည်း ပြင်းထန်ဆိုးရွားသော အရိပ်အငွေ့တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တစ္ဆေကလေးက သူ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ထူးဆန်း၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိသော ငိုညည်းသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်: "ဝါး~!"

စူးရှ၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သော အသံမှာ ဤအထပ်တွင်သာမက ဗီလာတစ်ခုလုံးတွင်ပါ ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဒါဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့သတ္တဝါကြီးလဲ။"

ရေချိုးခန်းထဲတွင်ရှိနေသော ကျန်းယန်မှာ အသံကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား သူမ၏ဆပ်ပြာတုံးကို လွှတ်ချမိလိုက်သည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ။"

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲမှတစ္ဆေကလေးကိုကြည့်ရင်း၊ ချုပ်နှောင်ရန်ရည်ရွယ်ထားသော ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်ခုထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို လျှော့လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ တစ္ဆေကလေးမှာ ခုန်ထွက်လာပြီး၊ လျင်မြန်စွာလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

"ဒီတစ္ဆေအရာက တခြားဟာတွေနဲ့မတူဘူး။ ဒီအရွယ်နဲ့တောင် ရက်စက်နေတာ၊ ကြီးလာရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ ငါစိတ်ကူးတောင်မယဉ်နိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုထိုအခွင့်အရေး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

သူအနီးအနားမှ ခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေကလေးအပေါ်သို့ ဖိချကာ၊ တိုက်ရိုက်တံစို့ရိုက်လိုက်သည်။

ခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းမှာ တစ္ဆေကလေး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ စားပွဲပေါ်သို့ တံသင်ရိုက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေကလေးက စူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေတော့သည်။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေကလေး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းလုံးဝမလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေကြောင်း သေချာအောင်ပြုလုပ်ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

သို့သော် သူသိရှိသည်မှာ ၎င်းသေဆုံးနေပုံပေါ်သော်လည်း၊ ယာယီတံစို့ရိုက်ခံထားရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူထိုခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ တစ္ဆေကလေးမှာ ချက်ချင်းပင် သူ၏စွမ်းရည်များကို ပြန်လည်ရရှိပြီး သူ၏ရက်စက်သောသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေမည်။

လက်ချောင်းဆက်လက်တပ်ဆင်ထားလျက်၊ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေကလေးကို ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်ခုထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး၊ လုံခြုံစွာတံဆိပ်ခတ်ကာ လုံးဝဘေးကင်းစေရန် ရွှေစက္ကူအလွှာပေါင်းများစွာဖြင့် ပတ်ရစ်လိုက်သည်။

"ပြီးပြီ။"

ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ သူနောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားသည်။

ယနေ့မှစ၍၊ တစ္ဆေကလေးမှာ နောက်တစ်ကြိမ်လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲဖွယ်ရှိသည်၊ မမျှော်လင့်ထားသောအဖြစ်အပျက်များမှလွဲ၍၊ ၎င်းမှာ တစ်သက်တာ ချုပ်နှောင်ခံထားရပေမည်။

"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့ပြီးပြီလား။"

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာဇာတ်လမ်းပိုင်း အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့် ကျန်းလီချင်က သတိကြီးစွာမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေကလေးကို ယာယီကိုင်တွယ်ပြီးပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာခင်ဗျားအတွင်းထဲ ဘယ်လိုရောက်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တကယ်နားလည်ချင်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ခင်ဗျားတကယ်ပဲ ဘာအထင်အမြင်မှမရှိခဲ့ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသေးလား။"

ဤဒုတိယတစ္ဆေကလေး ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုရှိရမည်ဟု သူခံစားမိသည်။

၎င်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ကျန်းလီချင်၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရိုးရှင်းစွာပေါ်ပေါက်လာနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

"ကျွန်မတကယ်မသိပါဘူး။ ကျွန်မဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်မရဲ့ပုံမှန်အလုပ်တွေကိုပဲ လုပ်နေခဲ့တာပါ။" ကျန်းလီချင်က ပြောသည်။

"ခင်ဗျားပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့သေးလား။ ဘယ်လိုထူးခြားတဲ့အသေးစိတ်အချက်အလက်ကိုမှ လျစ်လျူမရှုပါနဲ့၊ သေသေချာချာစဉ်းစားပါ။" ယန်ကျန့်က တိုက်တွန်းသည်။

ကျန်းလီချင်က တုံ့ပြန်သည်၊ "ကျွန်မနောက်တစ်ခါစဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုစဉ်းစားဖို့ ဆယ်မိနစ်အချိန်ပေးမယ်။"

ယန်ကျန့်က စားပွဲပေါ်မှအရာဝတ္ထုများကို စတင်သိမ်းလိုက်သည်။

သူမမျှော်လင့်ထားသောအခြေအနေများအတွက် များစွာပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ထုပ်ပိုးနေစဉ်၊ ယန်ကျန့်က အပြင်ဘက်မှကောင်းကင်မှာ ပို၍ပို၍ထူးဆန်းလာနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

မှန်သားပြင်မှတစ်ဆင့်၊ သူအပြင်ဘက်မှညမှာ အနက်ရောင်မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသောပြာစိမ်းရောင်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရောင်မှာ ပြာမှုန်များနှင့်ရောနှောနေပြီး၊ ရက်ပေါင်းများစွာသေဆုံးပြီးဖြစ်သော ကလေးတစ်ဦး၏အရေပြားအရောင်နှင့်တူနေသည်၊ သူခုလေးတင် ကျန်းလီချင်ထံမှ ထုတ်ယူခဲ့သောတစ္ဆေကလေးနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင်။

"တစ္ဆေကလေးနဲ့ ဒီဖြစ်ပွားနေတဲ့ဖြစ်ရပ်က ဆက်စပ်နေရမယ်။ ကျန်းလီချင်ရဲ့အခြေအနေက သေချာပေါက်တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ဘူး၊ ဒီကိစ္စကိုအပြည့်အဝနားလည်ဖို့ ငါတို့ပြဿနာတွေ သူ့အလိုလိုပေါ်ထွက်လာတာကို စောင့်ရဖွယ်ရှိတယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကျန်းလီချင်က ရုတ်တရက် ထပ်ပြောသည်၊ "စကားမစပ်၊ ဆက်စပ်မှုရှိမရှိကျွန်မမသိတဲ့အရာတစ်ခုရှိတယ်။ အစောပိုင်းက ကျွန်မနေထိုင်ခဲ့တဲ့ရပ်ကွက်ထဲမှာ၊ အမျိုးသမီးအိမ်နီးချင်းတစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး ဆေးရုံကိုစစ်ဆေးမှုသွားလုပ်မယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ပြောတာကြားခဲ့တယ်။"

"အမျိုးသမီးတွေ ကိုယ်ဝန်ရတာက တော်တော်ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါကဘာများထူးခြားလို့လဲ။" ယန်ကျန့်က နောက်သို့လှည့်၍မေးသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရပ်ကွက်ထဲကအမျိုးသမီးအိမ်နီးချင်းက မြုံနေတာရှင့်။ သူလက်ထပ်တာ ဆယ်နှစ်နီးပါးရှိပြီ၊ ကိုယ်ဝန်မရခဲ့ဘူး၊ ဒီအကြောင်းကြောင့် သူသူ့ခင်ပွန်းနဲ့ မကြာခဏရန်ဖြစ်တယ်၊ အကြိမ်တော်တော်များများ တော်တော်လေးလှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်ခဲ့တယ်။ ရပ်ကွက်ထဲကလူတိုင်း အဲ့ဒါကိုသိကြတယ်။" ကျန်းလီချင်က ပြန်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်: "ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်းကမှ ဖြစ်ခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုလား။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းကမှ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။" ကျန်းလီချင်က ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မနက်ဖြန် တစ်ယောက်ယောက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်မယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ကျန်းလီချင်က ခန့်မှန်းသည်၊ "အဲ့ဒီအိမ်နီးချင်းလည်း ကျွန်မလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ရှိနေနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား။"

ဤသို့ကြားသောအခါ၊ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်: "အဲ့လိုမဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ၊ မဟုတ်လို့ကတော့…"

"သို့မဟုတ်ပါက ဘာဖြစ်မှာလဲ။"

"သို့မဟုတ်ပါက ဒီမြို့က ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

ကျန်းလီချင်မှာ မှင်တက်သွားသည်။

"အဲ့လောက်ဆိုးရွားလို့လား။"

"ဒါက ခင်ဗျားစိတ်ကူးနိုင်တာထက် ပိုဆိုးရွားလာတော့မှာ။ မနက်ဖြန် ကျွန်တော်သက်သေခံစုဆောင်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်လွှတ်လိုက်မယ်၊ ခင်ဗျားဒီနေ့ဖြစ်ရပ်တွေကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှမပြောပြပါနဲ့။ မှတ်ထားပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှနော်။" ယန်ကျန့်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကျွန်မဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားပါ့မယ်၊ ခင်ဗျားကျွန်မကို အားကိုးလို့ရပါတယ်။" ကျန်းလီချင်က ခေါင်းညိတ်ရင်း သူ့ကိုအာမခံလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားပြဿနာက ယာယီဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ။ အခုတော်တော်နောက်ကျနေပြီ၊ တခြားဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင် အိပ်တော့"

ရှေ့သို့ ခဏတာလမ်းလျှောက်သွားပြီးနောက်၊ သူနောက်သို့လှည့်ကာ ပြောသည်၊ "အဲ့ဒီမှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ ဒီကိုလာခဲ့။"

ကျန်းလီချင်မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးမှ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်: "ခဏစောင့်ပါဦး၊ ကျွန်မအဝတ်အစားတွေ သွားယူလိုက်ဦးမယ်။"

ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ သူမ၏အဝတ်အစားများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ သူမချက်ချင်းပင် သူ့နောက်သို့လိုက်ပါသွားကာ၊ ယန်ကျန့်နှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ဆန္ဒအလျောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုစဉ်၊ မှိန်ဖျော့စွာလင်းလက်နေသော တားချန်းမြို့တွင်၊ အမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခု ပေါက်ဖွားနေသည်။

သာမန်နိုင်ငံသားများမှာ ဤအကြီးစားပုံမှန်မဟုတ်မှုကို သေချာပေါက်သတိပြုမိခဲ့ကြသည်၊ အချို့နေရာများတွင် ထိတ်လန့်မှုများပင် စတင်ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ၎င်းမှာ ယခုအချိန်အထိ အတော်အတန်တိုတောင်းခဲ့ပြီး၊ ဤထိတ်လန့်မှုမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့ခြင်းမရှိသေးပေ။

သို့သော်၊ ဤမြို့၏အမည်မသိထောင့်တစ်နေရာတွင်၊ အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော ရပ်ကွက်တစ်ခု၌၊ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကလေးငိုသံတစ်ခု ရုတ်တရက် လေထုထဲသို့ ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ စူးရှ၍၊ ထူးဆန်းပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားစေသည်။