အစည်းအဝေးတက်ရောက်ခြင်း
Vol. 15 Ch. 225
အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မည်းနေသော်လည်း၊ ပစ်ခတ်မှုလေ့ကျင့်ရန်အတွက် ယန်ကျန့်က ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်သုံး ရှာဖွေရေးမီးကြီးတစ်ခုကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး၊ ကွင်းပြင်တစ်နေရာကို ထိန်လင်းစေခဲ့သည်။
"ဒိုင်း~!"
သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကျည်ဆန်မှာ အမည်မသိနေရာတစ်ခုသို့ လွင့်ပါသွားသည်။
ယန်ကျန့်က သူ၏သေနတ်ကိုချထားလိုက်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း၊ ကျည်ဆန်ကျရောက်ခဲ့ရာနေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
"တကယ်ပဲ၊ ငါးမီတာအတွင်းက ငါ့ရဲ့ထိရောက်တဲ့ပစ်ကွင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မီတာနှစ်ဆယ်ကျော်နေပြီ၊ လွဲချော်တာက တော်တော်ပုံမှန်ပဲ။ စိတ်ဓာတ်ကျစရာမလိုဘူး၊ ဆက်ပြီးလေ့ကျင့်နေရုံပဲ။"
နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ သူလေ့ကျင့်ရေးကျည်ဆန်တစ်သုတ်အတွက် လျှောက်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ပစ်ခတ်မှုစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ရန် အရင်းအနှီးရှိနေသည်။
သို့သော်၊ ပညာရှင်လမ်းညွှန်မှုမရှိဘဲ အွန်လိုင်းဗီဒီယိုအချို့ကိုသာ အားကိုးနေရုံဖြင့် သိသာထင်ရှားသောတိုးတက်မှု ရရှိရန်ခက်ခဲသည်။
"ဒိုင်း~!"
နောက်ထပ်တစ်ချက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ကျည်ဆန်မှာ မီတာနှစ်ဆယ်အကွာရှိ ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးနှင့် သုံးမီတာအကွာတွင် ကျရောက်ခဲ့သည်။
"တိုးတက်မှုကြီးပဲ! နောက်ထပ်နည်းနည်းလေ့ကျင့်လိုက်ရင် ငါအဆင်ပြေသွားသင့်ပြီ။" ယန်ကျန့်မှာ အတော်လေးကျေနပ်သွားသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူကျည်ဆန်ကျရောက်ခဲ့ရာနေရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်၊ သူ့ဘေးမှ သေနတ်သံတစ်ချက်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူခုလေးတင်ချိန်ရွယ်ခဲ့သော ဖန်ပုလင်းမှာ ပြင်းထန်သောအသံနှင့်အတူ ကြေမွသွားသည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ဘေးမှ ကျန်းဝေကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းခုနက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိမှန်သွားတာလဲ။"
"အရမ်းလွယ်ပါတယ်။ ဒီလောက်နီးကပ်တဲ့အကွာအဝေးမှာ မျက်စိမမြင်တဲ့သူကလွဲရင် ဘယ်သူမဆို ထိမှန်နိုင်တာပဲမဟုတ်လား။" ကျန်းဝေက ပြန်ပြောသည်။
"ဘာအခက်အခဲမှမရှိဘူး။ ကြည့်နေလိုက်။"
ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူနောက်ထပ်တစ်ချက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
သူချိန်ပင်မချိန်ရွယ်ဘဲ၊ မီတာနှစ်ဆယ်အကွာမှ အခြားဖန်ပုလင်းတစ်လုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
"တွေ့လား။ လွယ်တယ်မဟုတ်လား။" ကျန်းဝေက ပြောသည်။
လုံးဝမလွယ်ပါဘူး၊ ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြင့် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။
ကျန်းဝေက မှတ်ချက်ပေးသည်၊ "အကိုခြေထောက်ကြီး၊ အကိုဒီလောက်ကြာအောင်လေ့ကျင့်နေတာ ပုလင်းတစ်လုံးမှတောင် မထိမှန်သေးဘူးမဟုတ်လား။"
"အင်း၊ ငါခံစားချက်ကို ရှာဖွေနေတုန်းပဲ။ မှန်ကန်တဲ့ခံစားချက်မရှိဘဲနဲ့တော့ ငါ့ပစ်ခတ်မှုက သိပ်မမှန်ကန်တာ မလွဲမသွေပဲ။ ငါအဲ့ဒါကိုရှာတွေ့တာနဲ့ တစ်ရာရာခိုင်နှုန်းထိမှန်နိုင်မှာသေချာတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ပစ်ခတ်မှုက မင်းထင်သလောက်မလွယ်ဘူး။ မီတာနှစ်ဆယ်အကွာက ပစ်မှတ်တစ်ခုကိုထိမှန်တာက ဘာမှအထူးအဆန်းမဟုတ်ဘူး။ မင်းမီတာသုံးဆယ်အကွာက အဲ့ဒီပုလင်းကိုထိမှန်နိုင်ရင် အဲ့ဒါမှ အထင်ကြီးစရာပဲ။"
"ဒိုင်း~!"
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ကျန်းဝေ နောက်တစ်ကြိမ်ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး၊ မီတာသုံးဆယ်အကွာမှပုလင်း ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
သူ့ကိုကြည့်ရင်း သူပြောသည်၊ "ဒါလုံးဝမခက်ပါဘူး၊ မီတာနှစ်ဆယ်နဲ့ မီတာသုံးဆယ်က အခြေခံအားဖြင့် အတူတူပါပဲ။"
"..."
ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်၊ "ဆက်လုပ်ပြီး ဟိုမှာ မီတာငါးဆယ်အကွာက လမ်းမီးတိုင်ကို ပစ်လိုက်စမ်းပါ။"
သူမီတာငါးဆယ်အကွာမှ လမ်းမီးတိုင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"နည်းနည်းဝေးပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ မခက်ပါဘူး။" ကျန်းဝေက ပြန်ပြောသည်။
သူမျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီးနောက် သေနတ်ကိုမှန်မှန်ကန်ကန်ပင်မချိန်ရွယ်ဘဲ၊ သေနတ်ကိုင်ပုံပင်မမှန်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
"ဒိုင်း~!"
မီတာငါးဆယ်အကွာမှ လမ်းမီးတိုင်လည်း ကြေမွသွားသည်။
"မင်းဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။" ယန်ကျန့် ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ သူ့ကိုမယုံကြည်နိုင်သောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းဝေက ပြောသည်၊ "လွယ်ပါတယ်။ မျက်လုံးနဲ့ မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည့်တည့်ဆွဲလိုက်ရုံပဲ။ သေနတ်ထိပ်မှာ အဖုလေးတစ်ခုရှိတယ်၊ အဲ့ဒါကို ပစ်မှတ်နဲ့မျက်လုံးတစ်တန်းတည်းဖြစ်အောင် ချိန်ရွယ်ပြီးတော့ မောင်းကိုဆွဲလိုက်ရုံပဲ၊ ဒိုင်း! ထိသွားပြီ!"
ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူနောက်ထပ်တစ်ချက်ပစ်ခတ်လိုက်ရာ၊ နောက်ထပ်ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို ထိမှန်သွားပြန်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းခုနက ချိန်တောင်မချိန်ရွယ်ခဲ့ဘူးလေ။ မင်းရဲ့မျဉ်းတစ်ကြောင်းက ဘယ်မှာလဲ။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"မျဉ်းတစ်ကြောင်းက လူသစ်တွေအတွက်ပါ။ ငါခုနကသုံးခဲ့တာက ငါ့ကိုယ်ပိုင်တီထွင်ထားတဲ့ ကိုင်တွယ်နည်း၊ လူသိများတာကတော့ 'သေနတ်လှုပ်ခါနည်း' ပေါ့။ တွေ့လား၊ ငါချိန်ရွယ်နေတုန်း လက်ကိုလှုပ်ခါလိုက်ရုံနဲ့ ပစ်မှတ်ကိုထိမှန်နိုင်တယ်။" ကျန်းဝေက သူ၏လက်ကိုလှုပ်ခါပြရင်း သရုပ်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူပစ်ခတ်လိုက်ရာ၊ မီတာငါးဆယ်အကွာမှ နောက်ထပ်ပုလင်းတစ်လုံး ကြေမွသွားပြန်သည်။
"အကိုခြေထောက်ကြီး၊ ကျွန်တော်သင်ပေးမယ်လေ။ တကယ်လွယ်ပါတယ်။ အဝေးကဖန်ပုလင်းကိုကြည့်ရင်း လက်ကိုလှုပ်ခါလိုက်ရုံပဲ၊ ပြီးတော့ ဒိုင်း! ထိသွားရော။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူနောက်တစ်ကြိမ်ပစ်ခတ်လိုက်ရာ၊ နောက်ထပ်ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို ထပ်မံချိုးဖျက်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က သံသယဖြင့် ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏လက်ကိုလှုပ်ခါရင်း သေနတ်ကိုချိန်ရွယ်လိုက်ရာ၊ ရလဒ်အနေဖြင့် ကျည်ဆန်တစ်တောင့် သူ၏ရှေ့တွင် တည့်တည့်ကျဆင်းသွားပြီး၊ ကျန်းဝေ၏ခြေထောက်ကို ထိမှန်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။
"အကိုခြေထောက်ကြီး၊ အဲ့လိုလှုပ်ရတာမဟုတ်ဘူး! ညင်ညင်သာသာလေး၊ ကိုယ့်မိန်းမကိုဆက်ဆံသလိုမျိုးပေါ့။" ကျန်းဝေက ထိတ်လန့်တကြား ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"...ငါ့ကိုမင်းလှည့်စားနေတယ်လို့ ငါခံစားနေရတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ကျွန်တော်တကယ်ပဲ ခင်ဗျားကိုမလှည့်စားပါဘူး။ ဒီနည်းလမ်းက တကယ်လွယ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်တခြားလက်နဲ့ သရုပ်ပြမယ်။" ကျန်းဝေက ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့်သေနတ်ကိုင်ရန် ပြောင်းလိုက်ပြီး ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို တိကျစွာ ချိုးဖျက်လိုက်သည်။
"ဘယ်ဘက်လက်အပြင်၊ လက်နှစ်ဖက်နဲ့သေနတ်ကိုင်တာကလည်း အတူတူသဘောတရားပဲ။" သူနောက်ထပ်သေနတ်တစ်လက်ကိုကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပစ်ခတ်ရာ၊ အဝေးမှနောက်ထပ်ဖန်ပုလင်းနှစ်လုံးကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။
"ဒီလိုပဲလေ၊ ကျွန်တော့်ကိုတွေ့လား။"
"ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း!"
ကျန်းဝေက အဆက်မပြတ်ပစ်ခတ်နေပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပင်ပန်းခံစီစဉ်ထားခဲ့သော ဖန်ပုလင်းများအားလုံး ဆက်တိုက်ကြေမွသွားသည်။
"တော်ပြီ၊ တော်ပြီ၊ သရုပ်ပြတာရပ်တော့။ ငါနောက်ဆုံးတော့နားလည်သွားပြီ။ မင်း ဟက်နေတာပဲဖြစ်ရမယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ဟက်နေတာဟုတ်လား။ အကိုခြေထောက်ကြီး၊ ကျန်းဝေပစ်ခတ်တဲ့အခါ ဘယ်တော့မှမဟက်ဘူး! ဟက်တာက မိဘမဲ့တွေအတွက်ပဲ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားမျက်လုံးထဲမှာ မိဘမဲ့တစ်ယောက်နဲ့တူလို့လား။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို Chicken Dinner ကစားဖို့ခေါ်သွားတုန်းက မှတ်မိသေးလား။ ခင်ဗျားသာတစ်ပွဲတည်းမှာ လေးငါးခါလောက်မသေခဲ့ရင် ငါတို့ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်ထဲဝင်ဖို့တောင် ရုန်းကန်နေစရာမလိုဘူး ပြီးတော့ အဲ့ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်ရန်သူသုံးယောက်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး လဲကျသွားတုန်းက ခင်ဗျားရိုင်ဖယ်နဲ့ကျည်ဆန်လေးဆယ်တောင့်နဲ့ ပြေးဝင်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာ တစ်ချက်မှမထိဘဲ သေနတ်ပစ္စတိုနဲ့တစ်ယောက်ယောက်က သတ်သွားတာလေ။ ဒါကြောင့် အကိုခြေထောက်ကြီး၊ လက်ခံလိုက်ပါတော့၊ ခင်ဗျားမှာ ပစ်ခတ်မှုအတွက် အရည်အချင်းတကယ်မရှိလောက်ဘူး။ ခင်ဗျားက ငါးမီတာအတွင်းက ပစ်မှတ်ကြီးကြီးတွေကိုပဲ ထိမှန်နိုင်တယ်။" ကျန်းဝေက ပြောသည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်မပြောချင်တော့ဘဲ သူ့ကိုလက်ခလယ်ထောင်ပြလိုက်ရုံသာ။
သို့သော်၊ သူပစ်ခတ်မှုဆက်လက်လေ့ကျင့်နေစဉ်၊ သူ၏ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်း လျိုရှောင်ယွီ၏အသံဖြင့် မြည်လာသည်။
"ယန်ကျန့်၊ လေ့ကျင့်တာခဏရပ်လိုက်ဦး။ ပါမောက္ခဝမ် တားချန်းမြို့မှာ အရေးပေါ်အစည်းအဝေးတစ်ခု ခုလေးတင်ကျင်းပခဲ့တယ်၊ ရှင်တက်ရောက်ရမယ်။ အရင်ဆုံး အစည်းအဝေးကိုသွားသင့်တယ်။"
ယန်ကျန့်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏သေနတ်ပစ္စတိုကို ချထားလိုက်သည်။
"ဘာလို့ငါ့ကိုအခုမှဒါကိုပြောရတာလဲ။ ငါမင်းအွန်လိုင်းမှာ အရမ်းကြာကြာကစားလို့ သေသွားပြီလို့ထင်နေတာ။ မနေ့ကငါတောင်းထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းကရော ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ။ ဘာလို့ခုထိမပို့သေးတာလဲ။"
"ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ။ မနေ့ညက ကျန်းလီချင်အမည်ရှိတဲ့အမျိုးသမီးနဲ့ ရှင်ဘာလုပ်နေခဲ့တာလဲ။"
"ကျွန်တော်ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့မနေ့ညက ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြရုံပါပဲ။" ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာပြောသည်။
လျိုရှောင်ယွီက သွားကြိတ်လိုက်သည်၊ "ရန်ဖြစ်တယ်ဟုတ်လား။ ဒါဆို ဘယ်သူနိုင်ခဲ့လဲ။"
"ဒါက ထင်ရှားနေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။"
"ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်မအဲ့လိုအဆင့်နိမ့်တဲ့ကိစ္စတွေအကြောင်း မပြောချင်တော့ဘူး။ အဓိကအချက်ကိုပဲ ပြောကြရအောင်။ ကျွန်မအချက်အလက်တွေကို ပါမောက္ခဝမ်ဆီ ပို့ပြီးပါပြီ။ အစည်းအဝေးတက်ရောက်တဲ့အခါ ရရှိပါလိမ့်မယ်။ အစည်းအဝေးက တားချန်းမြို့က အားကစားရုံမှာကျင်းပမှာဖြစ်ပြီး၊ ရှင်အလျင်အမြန်သွားရောက်နိုင်မယ်လို့မျှော်လင့်ပါတယ်။"
"ဒါ့အပြင်၊ တစ္ဆေကလေးကိစ္စကို ကျွန်မသတင်းပို့ပြီးပါပြီ။ ခင်ဗျားမနေ့ကခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်ခဲ့ပါတယ်၊ ကျန်းလီချင်ရဲ့တစ္ဆေကလေးက သီးခြားဖြစ်ရပ်တစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။"
ယန်ကျန့်၏အကြည့်က စူးရှသွားသည်။
"မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"
"ကျွန်မကြိုတင်စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်၊ တားချန်းမြို့မှာ အလားတူဖြစ်ရပ်အများအပြား ရှိနေပါတယ်။ တစ္ဆေကလေးနဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာက သူမတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မလက်ရှိရရှိထားတဲ့အချက်အလက်တွေအရ၊ အလားတူသားကောင် စုစုပေါင်း တစ်ရာနှစ်ဆယ်ရှိပြီး၊ အဲ့ဒီထဲမှာ အမျိုးသားလေးဆယ်ယောက်ပါဝင်ပါတယ်။"
"မင်းနောက်နေတာလား။ တစ္ဆေကလေး တစ်ရာနှစ်ဆယ်ဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်က ထိတ်လန့်တကြားပြောလိုက်သည်။
"အဲ့လိုပဲထင်ရပါတယ်။" လျိုရှောင်ယွီက လေးနက်စွာပြောသည်။
"ပြီးတော့ ဒီအရေအတွက်က တိုးများလာမှာပဲ၊ အထူးသဖြင့် မြို့တစ်မြို့လုံးက လက်ရှိမှာ အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေမှာ၊ သတင်းအချက်အလက်စုဆောင်းမှုက သိပ်မတိကျနိုင်ဘူး။"
"ငါထင်တယ် သူတို့ဒီကိစ္စကို ပါမောက္ခဝမ်ကိုပဲ တာဝန်ယူခိုင်းသင့်တယ်။ ငါဒီလောက်များတဲ့တစ္ဆေတွေကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။" ယန်ကျန့်မှာ အခြေအနေများဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤမျှဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"ပါမောက္ခဝမ် ဒီကိစ္စကိုတစ်ညလုံးလေ့လာခဲ့ပါတယ်၊ သူ့မှာနည်းလမ်းတချို့ရှိနိုင်ပါတယ်။ အစည်းအဝေးကို အမြန်ဆုံးသွားသင့်တယ်။ ဒါ့အပြင် အင်အားဖြည့်တင်းမှုတွေက တားချန်းမြို့အစွန်အဖျားကို ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီ။ အရာအားလုံးက အစပြုနေရုံပဲရှိသေးတယ်၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့အဆင့်အထိ မရောက်သေးဘူး။ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုရှိလာမှာပါ၊ ရှင်ကျွန်မတို့ကို ယုံကြည်ရမယ်။" လျိုရှောင်ယွီက တိုက်တွန်းသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ အဲ့ဒီနှစ်သိမ့်စကားတွေပြောတာ ရပ်လိုက်တော့။ ငါအခုချက်ချင်း အားကစားရုံကို အစည်းအဝေးတက်ရောက်ဖို့ ထွက်သွားမယ်။" ယန်ကျန့်က ဖုန်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"အကိုခြေထောက်ကြီး၊ ပစ်ခတ်မှုဆက်ပြီးမလေ့ကျင့်တော့ဘူးလား။" ကျန်းဝေက သူထွက်ခွာတော့မည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "မလေ့ကျင့်တော့ဘူး။ ငါ့ အပြင်မှာဆောင်ရွက်စရာတစ်ခုရှိတယ်။ မင်းနဲ့မင်းမိသားစု ဒီမှာပဲနေကြ၊ ရပ်ကွက်ထဲမှာနေတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ့ကိုချက်ချင်းအကြောင်းကြား။"
"ငါဆိုလိုတာ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ မင်းမလေ့ကျင့်တော့ရင် ငါကဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ငါရဲ့ထူးချွန်တဲ့ပစ်ခတ်မှုစွမ်းရည်တွေကို ဘယ်သူ့ကိုသွားပြရမှာလဲ။" ကျန်းဝေက သူ၏လက်များကို ဖြန့်ကားလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က တုံ့ပြန်သည်၊ "မင်းတိုက်ရိုက်လွှင့်ရတာမကြိုက်ဘူးလား။ သွားလုပ်လေ! 'ဘော်ဒါတို့၊ နှစ်ချက်ပုတ် ၆၆၆ ပေးကြပါဦး!' လို့အော်လိုက်! တားချန်းမြို့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲဆိုတာ တိုင်းပြည်ကလူတိုင်းမြင်စေချင်တာမဟုတ်ဘူးလား။"
"အဲ့ဒါအကြံကောင်းပဲ! ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့အကြံလဲ! စောင့်နေလိုက်! အခုချက်ချင်း တိုက်ရိုက်လွှင့်တော့မယ်၊ ဒါပေါက်သွားမှာသေချာတယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။" ကျန်းဝေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။
လုံခြုံရေးအရ၊ ယန်ကျန့်က အစည်းအဝေးအတွက် လိုအပ်သောအရာအားလုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
သူ့မှာ လူ့အရေပြားစာရွက်တစ်ရွက်ပင် ပါလာသေးသည်။
တားချန်းမြို့တွင် တစ္ဆေကလေး တစ်ရာနှစ်ဆယ်ခန့် ရှိနိုင်သည်ဟူသောအတွေးမျှသာ ယန်ကျန့်၏ဦးရေပြားကို ကျင်စက်စက်ဖြစ်သွားစေပြီး၊ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင်၊ တစ္ဆေများမှာ မည်သည့်ပုံမှန်စည်းမျဉ်းကိုမျှ လိုက်နာတော့မည်မဟုတ်ဘဲ၊ တိုက်ရိုက်ဖြေရှင်းနည်းမရှိသောအခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူမျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။