ဆာဟာရ ခြောက်ပါးသော အသက်မှော်ရုံ

"လူသတ်သမား"

လင်းယွဲ့သည် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသူကို ကြည့်ကာ ရှေးခေတ်မင်းသားများ လုပ်ကြံခံရသည့်အခါ အော်ဟစ်သကဲ့သို့ အော်ဟစ်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသူသည် ခါးသက်ပင်လယ် ပညာသင်္ဘော၏ ကာကွယ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီး ဘေးနားရှိ ဘိုင်လီဖုန်းကျီပင် သတိမထားမိဘဲ သူ့ရှေ့တွင် ရဲရဲတင်းတင်း ပေါ်လာနိုင်သည်ဆိုသည့်အချက်က...

သူတို့၏ အင်အားကို မှန်းဆနိုင်ပါသည်။

အော်ဟစ်ခြင်းသည် တစ်ဖက်လူကို ဒေါသထွက်စေရုံသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူထင်သည်။

သူ့ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လူသတ်သမားသည် အနက်ရောင်အဝတ်စဖြင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပြီး အသံကို တမင်တိုးတိုးပြောနေသော်လည်း သေးသွယ်ပြီး လှပသော ကိုယ်လုံး၊ ချောမွတ်ဖြူစင်သော နဖူးနှင့် လုံးဝန်းတောက်ပသော မျက်လုံးတစ်စုံကို မြင်တွေ့ရသည်။

သူမသည် အလွန်ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ဟေ့ မင်းကို မေးနေတာ၊ မင်းက မင်းသားလား" အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ထပ်မေးသည်။

"ဟင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ပြီးနောက် သူမအား စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် "အစ်မ မင်း ကျွန်တော့်ကို တခြားတစ်ယောက်နဲ့ မှားနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဘေးခန်းကို သွားကြည့်ပါလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အိုး... တောင်းပန်ပါတယ်"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် သူမခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး ထရပ်ကာ လှည့်လိုက်သည်နှင့် အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"..."

လင်းယွဲ့သည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမ ထွက်သွားပြီလား။

ဒီမိန်းမလူသတ်သမားက ဘာလို့ နည်းနည်း ထုံထိုင်းနေပုံရတာလဲ။

သူသည် မကြာသေးမီက လှည့်စားတတ်သော ပြိုင်ဘက်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီး ယခု ရုတ်တရက် ထိုကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော စိတ်ထားရှိသူနှင့် ဆက်ဆံရသောကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လင်းယွဲ့သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချကာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ခေါ်ရန် ပြင်နေစဉ် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးက သူ့ရှေ့တွင် တစ်ဖန် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

လင်းယွဲ့၏ နှလုံးသားက တစ်ဖန် တင်းမာသွားသည်။

"ဘေးခန်းမှာ အစ်မတစ်ယောက်ရှိတယ်" အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးက အသံတိုးတိုးဖြင့် "ဒီအဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှာ မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲရှိတယ်၊ မင်းသားက မိန်းမဖြစ်နိုင်စရာမရှိဘူး မဟုတ်လား။ ငါထင်တာ မင်း ဖြစ်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တကယ် မင်းသားမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပါ အစ်မ" လင်းယွဲ့က စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် "ကျွန်တော်တို့ အရင်က တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး၊ ဘာလို့ မင်းကို လိမ်ရမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သြော်... မင်း လိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် ခေါင်းကိုစောင်းကာ သူ့ကိုကြည့်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားကာ တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အဲဒီလို အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ အရူးက ဘယ်ကလာတာလဲ... လင်းယွဲ့သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချကာ ချက်ချင်း ခုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ဘေးနံရံကို ခေါက်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

လေတိုက်ခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တံခါးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်သွားကာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အခန်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်းသား ဘာဖြစ်တာလဲ" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မေးသည်။

"မိန်းမတစ်ယောက်... မသိတဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရှိတယ်" လင်းယွဲ့က "သူ ခုနက ငါ့အခန်းထဲကို ခိုးဝင်လာတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လူသတ်သမားတစ်ဦးရှိသည်ဟု ပြောချင်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအရူးရိုးရိုးသားသား အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးကို လူသတ်သမားနှင့် မဆက်စပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဘယ်လိုလူသတ်သမားမျိုးက ဒီလောက် မိုက်မဲနိုင်မှာလဲ။

"ဘာ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ ကြည့်ရှုကာ "မင်းသား ခုနကလား။ ဘယ်သူမှ ခိုးဝင်လာတာကို ကျွန်မ သတိမထားမိဘူး။ သူ အခု ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ခုနကပဲ သူ သွားနှင့်ပြီ။ မင်း တကယ် သတိမထားမိဘူး" လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းချကာ "အဲဒီ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးက အရိပ်လို လာလိုက် သွားလိုက်နဲ့၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း... နည်းနည်း မကျွမ်းကျင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အာ" ဘိုင်လီဖုန်းကျီ နားမလည်။

လင်းယွဲ့သည် မည်သို့ ရှင်းပြရမှန်းမသိဘဲ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်သည် "အတိုချုပ်ပြောရရင် သူက အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်"

"မင်း သေချာလား" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မေးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ" လင်းယွဲ့က အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး အခန်းတွင်းရှိ စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ "မင်းသား ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လုပ်တော်မူပါ။ ဒီည ကျွန်မ ဒီမှာ မင်းသားကို စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သေချာလား" လင်းယွဲ့က မေးသည်။

"အဲဒါ... ကျွန်မ မသေချာပါဘူး၊ တကယ်တော့"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ကာ "ကျွန်မ ချက်ချင်း ကင်းလှည့်သံတမန်ကို သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ချက်ချင်း ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကာ မီးလျှံရောင် အချက်ပြမြှားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူး ရောက်လာသောအခါ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ညွှန်ကြားသည် "ချက်ချင်း ကင်းလှည့်သံတမန်ကို သတင်းပို့လိုက်ပါ၊ မင်းသားရဲ့ အခန်းထဲကို လူသတ်သမားတစ်ယောက် ခိုးဝင်လာတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ"

ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူး ထွက်သွားပြီးနောက် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ "မင်းသား စိတ်အေးအေးထားပါ။ ဟိုလူသတ်သမားက တကယ် အင်အားကြီးရင် ဒီလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သွားလာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အသက်ရှူသံကို ဖုံးကွယ်တာ တော်တော် ကျွမ်းကျင်ပုံပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့အတွက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် ပုန်းအောင်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော လူသတ်သမားနှင့် မတူဘဲ သူမ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရန် အလျင်အမြန် အသွင်ယူထားပုံရသည်။

လင်းယွဲ့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဆက်လက်မြင်တွေ့သောအခါ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက "မင်းသား စိတ်မချမ်းသာဘူးဆိုရင် ဒီညကစပြီး ကျွန်မ မင်းသားကို နေ့ရောညပါ စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်" လင်းယွဲ့သည် စဉ်းစားပြီး "မင်း ငါ့ကို ထောင်ထဲပို့ပြီး နေခိုင်းလိုက်ပါလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ထောင်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အံ့အားသင့်စွာ မေးသည် "မင်းသားက ဘာလို့ ထောင်ထဲမှာ နေချင်တာလဲ"

"တာအိုဆရာတုက..."

လင်းယွဲ့သည် စကားမဆုံးသေးဘဲ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ကျောင်းသားများသည်လည်း ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး ခဏအတွင်း သူမ၏ ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကာ လင်းယွဲ့ရှေ့တွင် ရပ်တည်လိုက်သည်။

သူမ ခုနက ရှိနေခဲ့သည့် နောက်တွင် ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေး ယခု ရပ်နေသည်။

"မင်း တကယ် ငါ့ကို လိမ်ပြောခဲ့တာပဲ။ ခုနက မင်းကို 'မင်းသား' လို့ ခေါ်တာကို ငါ ကြားလိုက်တယ်" အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို လက်ညှိုးထိုးကာ လင်းယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး "မင်းက မင်းသားပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် "ကျွန်တော်က မင်းသားအမွေခံပါ၊ မင်းသားမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း လိမ်နေတာ၊ ငါ သိတယ်"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "အရေးမပါဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းပဲ။ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကလေးဆန်တဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုလား" ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်ပြီး အသံနိမ့်ဖြင့် "မင်း ဘယ်သူလဲ။ မင်း ဘာလို့ မင်းသားကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါ့သခင်က ငါ့ကို ပြောခွင့်မပြုဘူး၊ မင်းကို ပြောပြလို့မရဘူး"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် ခေါင်းကိုစောင်းကာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို အကဲခတ်ပြီး သူမ၏ အသံတိုးတိုးဖြင့် "မင်းက တိုက်ခိုက်ရေးမှာ တော်ပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်းအားနည်းတယ်၊ ငါ့နဲ့ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူး။ မင်း သူ့ကို ငါ့ဆီ လွှဲပေးနိုင်မလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လှံရိုးနှစ်ပိုင်းနှင့် လှံသွားတစ်ခု သူမ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ခဏအတွင်း လိမ်လိုက် လှည့်လိုက်ဖြင့် သူတို့သည် လှံရှည်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ထို့နောက် ခဏအတွင်း သူမထံမှ နီညိုရောင် အင်အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမ၏ အရှိန်အဟုန်သည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူမသည် လှံကို အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးဆီသို့ ထိုးလိုက်သည်။