ဆာဟာရ ခြောက်ပါးသော အသက်မှော်ရုံ (၂)

မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ထိုသေနတ်သံသည် ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မီးတိုင်ကြီးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားဖြင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဘုန်း"

လေထုသည် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ပြင်းထန်စွာ လှိမ့်တက်လာသော အပူလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားသည်၊ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လင်းယွဲ့ပင် မမြင်လိုက်ရဘဲ ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ဘေးဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသော ကျန်ရစ်သော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူသိလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးက သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်း လှုပ်ရှားခွင့် မရှိဘူး"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် ကလေးမလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းဆူကာ သူ့ကိုကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပြီး လင်းယွဲ့သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းယွဲ့ စကားမပြောနိုင်ခင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးသည် သူ့ကို သူမ၏ လက်မောင်းအောက်သို့ ထည့်ကာ နောက်တွင် အရိပ်အယောင်မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘုန်း"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ပုံရိပ်သည် မီးကဲ့သို့ နံရံကို ဖောက်ထွက်ကာ ဤနေရာသို့ ပြေးလာသော်လည်း အခန်းသည် ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းသား"

အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ တစ်ဖက်လူသည် လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သူမ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင်

"ဝှစ် ဝှစ်"

လေထဲတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ဖြတ်သွားသည့်အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ရှုပ်ပွနေသော အခန်းထဲတွင် သူတို့ ပေါ်လာသည်။

သူတို့မှာ ကင်းလှည့်သံတမန် နှစ်ဦးဖြစ်သည်။

"ဗိုလ်မှူး ဘိုင်လီ"

အဘိုးအို ဂူကျင်းရုန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "မင်းသား ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို မေးနေတာလား" ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ရုတ်တရက် သူ့ကိုကြည့်ကာ အေးစက်စွာ "ခါးသက်ပင်လယ် ပညာသင်္ဘောရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ ပြင်ပလူတွေ ဝင်လို့မရဘူး၊ မင်းသားကို ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ မင်း မပြောခဲ့ဘူးလား။ မင်းသား အခု ဘယ်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဗိုလ်မှူး ဘိုင်လီ စိတ်အေးချမ်းသာတော်မူပါ၊ ကျွန်တော် ခါးသက်ပင်လယ် ပညာသင်္ဘောကို မောင်းနှင်ပြီး ချင်တူတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီ၊ လူသတ်သမားတွေရှိရင်တောင် ထွက်ပြေးလို့မရဘူး"

လူငယ် ပေဘင်က "ခုနက မင်းရဲ့ လက်ထောက်က လူသတ်သမားတစ်ယောက်ကို တွေ့တယ်လို့ သတင်းပို့ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ တကယ် ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းကာ "မိန်းကလေး လူသတ်သမားတစ်ယောက်၊ သူမပြောပုံဆိုပုံနဲ့ သူမရဲ့အကြည့်မှာ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပါနေတယ်၊ သူမက ငါ့မျက်စိရှေ့မှာပဲ မင်းသားကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမျက်စိရှေ့မှာလား" အဘိုးအို ဂူကျင်းကျိုးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဗိုလ်မှူး ဘိုင်လီ သူမနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"တစ်ချက်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အသံနိမ့်ဖြင့် "ကျွန်မ အင်အားအကုန်သုံးပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ သူမက အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားတယ်။ သူမက ဘယ်အဆင့်ကိုမှ အတိအကျ မပြပေမယ့် ဘာသာသုံးပါးကပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်သည်တော်ကျင့်ကြံခြင်းကပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်းလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းနေရမယ်။ သူမရဲ့ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်က မမြင့်ပေမယ့် သူမရဲ့ အင်အားအစစ်အမှန်က ကျွန်မထက် အများကြီး သာလွန်တယ်၊ လေးပါးသော လက္ခဏာကောင်းကင်ဘုံမှာ ထူးချွန်သူတစ်ဦးပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ အင်အား၏ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်ရှိကြောင်း မပြောခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အင်အားအပြည့်ဖြင့်ပင် ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးရှေ့တွင် လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်ထက် ပိုကြာရှည်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာသော ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူးနှင့် အခြားသူများသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုကြသည်။

ဗိုလ်မှူး ဘိုင်လီ၏ အင်အားဖြင့်ပင် တစ်ချက်ကို မကာကွယ်နိုင်ဘူးလား။

"ဒါက တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်"

အဘိုးအို ဂူကျင်းကျိုးနှင့် လူငယ် ပေဘင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး သူတို့ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အဲဒီလို တာအိုကျင့်ကြံခြင်းရှိပေမယ့် လူတစ်ယောက်ကို သယ်ဆောင်ပြီး ခါးသက်ပင်လယ် ပညာသင်္ဘောရဲ့ ရှာဖွေမှုကို ရှောင်ရှားပြီး လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လေးပါးသော လက္ခဏာကောင်းကင်ဘုံ၏ အခြေခံအကျဆုံးအဆင့်တွင်သာရှိပြီး အလွယ်ဆုံး တိုင်ယန်းအနှစ်သာရကိုသာ အသုံးပြုကာ သူမ၏ အနှစ်သာရသွေးသည် အလွန်ရှားပါးသည်ကို သူတို့ မြင်နိုင်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားပြီး လေးပါးသော လက္ခဏာကောင်းကင်ဘုံကို ယခုမှ ကျော်လွှားခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများထက် အများကြီး အင်အားကြီးမားသည်။

သို့သော် တကယ့် ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"ကွန်ဖြူးရှပ်တို့ရဲ့ ရတနာ၊ ခါးသက်ပင်လယ် ပညာသင်္ဘောက ဘယ်ကမှ ပေါ်လာတဲ့ ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် မတားဆီးနိုင်ဘူးလား" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဒေါသထွက်နေသည်။

သူမသည် တော်ဝင်မိသားစု၏ မှတ်တမ်းများတွင် မှတ်ပုံတင်မထားသေးဘဲ မင်းသား၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစေခံမဖြစ်သေးဘဲ ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို ရှောင်ရှားရန် ထိုးဖောက်ရန် မရဲခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက သူမ၏ ပါရမီနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားမှုကြောင့် သူမ၏ အင်အားသည် ဤကင်းလှည့်သံတမန်နှစ်ဦးထက် သေချာပေါက် မနိမ့်ကျပေ။

"ဗိုလ်မှူး ဘိုင်လီ စိုးရိမ်နေမှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ မစိုးရိမ်ရမှာလဲ"

အဘိုးအို ဂူကျင်းကျိုးသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းပြီး "ဒီချင်တူမြို့ကို သေချာစုံစမ်းပါရစေ၊ မင်းသားရဲ့ တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။

ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူးးသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သခင်မ ကျွန်တော် လူတွေကို မြို့အနှံ့ မင်းသားကို ရှာခိုင်းရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး "အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ သေချာပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ တကယ် ရှာဖွေသင့်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီး ရုတ်တရက် "မင်း သတိထားမိလား... ကင်းလှည့်သံတမန်နှစ်ဦးဟာ နည်းနည်း ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေကြတယ်။ ဒါ့အပြင် ကွန်ဖြူးရှပ်တို့ရဲ့ နာမည်ကျော် ရတနာဖြစ်တဲ့ ခါးသက်ပင်လယ် ပညာသင်္ဘောဟာ အတော်လေး အပေါ်ယံနာမည်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး"

ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူးးသည် သက်ပြင်းချကာ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာ "ဗိုလ်မှူး အခု ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လျစ်လျူရှုစွာ "ထောင်ကို" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ထောင်" ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူးးသည် အံ့အားသင့်သွားကာ "သခင်က ဘာလို့ ဒီအချိန်မှာ ထောင်ကို သွားနေတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီ အဘိုးအို တာအိုဆရာတုကို သွားတွေ့ဖို့"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ညင်သာစွာ "တာအိုဆရာတုကို ကျွန်မ နည်းနည်း လျှော့တွက်မိတယ်လို့ အမြဲ ခံစားရတယ်။ အစောပိုင်းမှာ မင်းသားက ဒီနေရာက လုံခြုံတယ်လို့ မခံစားရဘူးလို့ ပြောတော့ ထောင်ကို ပြောင်းဖို့ ပထမဆုံး စဉ်းစားမိတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက တာအိုဆရာတုက ကျွန်မ ထင်ထားတာထက် ပိုမြင့်တဲ့ တာအိုကျင့်ကြံခြင်း ရှိနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်းက နှင်ထုတ်ခံရခင်က တာအိုဆရာတုက ပြင်ပတောင်ထိပ်ရဲ့ တောင်စောင့်အဘိုးအိုသက်သက်ပဲလို့ မပြောဘူးလား"

ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူးက "တာအိုဘာသာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ နယ်မြေဖြစ်ရင်တောင် တောင်စောင့်အဘိုးအိုဟာ အများဆုံး ငါးပါးသော အနှစ်သာရထိပ်မှာပဲ ရှိမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ လေးပါးသော လက္ခဏာကောင်းကင်ဘုံကို ကျော်လွှားနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိရင် တပည့်တွေ တောင်ကနေ ထွက်သွားတာကို မှတ်တမ်းတင်တဲ့ အဲဒီလို အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဘယ်လို တာဝန်ပေးခံရမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသားက အမြဲတမ်း... လိမ္မာပါးနပ်တယ်" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက "ဖြစ်နိုင်တာက တာအိုဆရာတုက တကယ်ပဲ ကွဲပြားခြားနားတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ သူတို့သည် ထောင်၏ ရှည်လျားမှောင်မိုက်သော စင်္ကြံကို ဖြတ်သန်းကာ ထောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဒုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ထောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းရှိ တံခါး ပွင့်သွားသည်။

"ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူး၊ နောက်ကို ဆုတ်ပါ"

ဒုဗိုလ်ချုပ်ချူးကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အေးစက်ခြောက်သွေ့သော အခန်းငယ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

လင်းယွဲ့သည် ဒီဟုန်မြို့သို့ မရောက်သေးကြောင်း ပြောခဲ့ပြီး အန္တရာယ် ကျော်လွန်သွားပြီလား မသေချာသောကြောင့် တာအိုဆရာတုကို မလွှတ်ပေးနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက တာအိုဆရာတုသည် သူ့အတွက် သူ၏ ကတိကို ချိုးဖောက်နိုင်ပေသည်။