ကင်းလှည့်သံတမန်ဒုတိယအဖွဲ့

ကောင်းကင်ဘုံ အကာအရံလမ်း၏ အထက်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေသော လူအုပ်သည် လင်းယွဲ့နှင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ထိုဒေသတွင် မြို့တော်အစောင့်တပ်ဖွဲ့သည် လမ်းများကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ကျန်ရှိသော ကြည့်ရှုသူများမှာ ချင်တူမြို့၏ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး လင်းယွဲ့ကို သဘာဝအားဖြင့် သိကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့အား ဘိုင်လီဖုန်းကျီကိုယ်တိုင် ရှာဖွေခဲ့ဖူးပြီး သူတို့သည် အနီးကပ် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။

ယနေ့နံနက်တွင် ရှားလီကို သုံးလကြာ ထောင်ချထားခဲ့သော အရူးသည် လင်းယွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူတို့သည် သူသေပြီဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာဖြင့် သူသည် တစ်ဖန် ပေါ်လာခဲ့သည်လား။

ချင်တူမြို့တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သော "မင်းသား" ဟူသောအော်သံကို မြို့တစ်ခုလုံး ကြားခဲ့ရပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ လိုက်ပါလာသော အပြုအမူနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အတော်လေး ထင်ရှားသည်။

ဉာဏ်ကောင်းသူများစွာသည် ချက်ချင်းပင် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိကြသည်။

"လင်းယွဲ့... မနေ့ညက နိုးထလာတဲ့ ရှာဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နိုင်မလား"

"ခုနက ရှားလီက ဗိုလ်မှူး ဘိုင်လီရှေ့မှာ လင်းယွဲ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်"

"လင်းယွဲ့က ရှာဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ အစစ်အမှန် ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နိုင်မလား"

"ဟုတ်လောက်မယ်... ကျွန်တော် လင်းယွဲ့ရဲ့ မှတ်တမ်းကို ကြည့်ဖူးတယ်၊ သူမှာ အဖေမရှိဘူးဆိုတာ တကယ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့အမေရဲ့ နာမည်ကို သုံးခဲ့ပြီး သူ့အမေက ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ"

"မင်းသား... မင်းသား။ မင်းသားအမွေခံကို ရည်ညွှန်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းသားကို ရည်ညွှန်းတာလား"

"ချင်တူမြို့နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ သူ့မိသားစု ဒီနေ့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရောက်နေတာ အံ့သြစရာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် လင်းယွဲ့က မင်းသားဖြစ်နေတာကိုး…"

ကောင်းကင်ဘုံ အကာအရံလမ်းဘေးရှိ တီးတိုးပြောဆိုသံများအားလုံးက ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မင်းသား"

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လင်းယွဲ့ဘေးသို့ လျှောက်လာကာ ညင်သာစွာ "မင်းသားရဲ့ နည်းဗျူဟာ အောင်မြင်သွားပါပြီ။ ကောလာဟလတွေ ပျံ့နှံ့သွားတာနဲ့အမျှ လူတွေက မင်းသားအစစ်လို့ ပိုပိုပြီး ထင်ကြမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမပြောနေသော 'ဗျူဟာ' သည် မနေ့ညက သူပြောခဲ့သော ဆင်ခြေများမဟုတ်ဘဲ သူ၏အစစ်အမှန် အကြံအစည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

"ငါတို့က အခုမှ စတာပဲရှိသေးတယ်"

လင်းယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ "အစစ်အမှန် ကင်းလှည့်သံတမန်ကိုတောင် မတွေ့ရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ခုနက မင်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က ချီးကျူးစရာပဲ၊ မင်း တကယ် ချီးကျူးခံထိုက်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် "အစစ်အမှန် ကင်းလှည့်သံတမန်က ဘယ်အချိန်မဆို ရောက်လာနိုင်တယ်၊ မင်း ဘယ်လောက် ယုံကြည်မှုရှိလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ အဲဒါ လုံလောက်တယ်" လင်းယွဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

"လုံလောက်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ငါ့မှာ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် ယုံကြည်မှုမရှိခဲ့တဲ့ အချိန်တွေ အများကြီးရှိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အောင်မြင်စွာ လောင်းကြေးမထပ်ခဲ့ဘူးလား။ မင်း ရှားလီကို လာရှာတဲ့အချိန်တောင် ငါ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အခု ဒီမှာ အသက်ရှင်နေတယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိဘဲနဲ့ မင်း လောင်းကြေးထပ်ရဲသေးလား" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ"

လင်းယွဲ့သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် "ငါ အသက်ရှင်ချင်ရုံပဲ။ ငါ သွားပြီး သေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် ရထားရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ လင်းယွဲ့သည် ရထားပေါ်သို့ တက်ပြီးနောက် "အခု ကျွန်တော့်ကို စိုးရိမ်နေတာက ကျွန်တော့်အဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ခုနက အတုအယောင် ကင်းလှည့်သံတမန်အကြောင်းပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ရထားမောင်းသမားကို ဆက်မောင်းရန် တိုက်တွန်းပြီးနောက် "မင်းသား စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီသူခိုးက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသောကြောင့် နောက်တစ်ခါ ပြန်လာရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အင်အားကို ငါ ယုံကြည်တယ်"

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ "ဒါပေမဲ့ ဒီအတုအယောင် ကင်းလှည့်သံတမန်ရဲ့ လာရောက်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ အမြဲတမ်း နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ သူ ဒီလောက်ဝေးဝေးကို ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘဲ လာခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူက မင်းသားရဲ့ အတုအယောင်ကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး မင်းသားက မင်းသားဖြစ်တော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ သတ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ်လို့ မထင်ဘူး"

လင်းယွဲ့သည် မျက်လုံးကို မှေးမှိတ်ကာ "သူ ခုနက ပြခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်တမန် ကင်းလှည့်တံဆိပ်နဲ့ အင်ပါယာအမိန့်တော်ကို မင်းတောင် အစစ်အမှန်ဟုတ်မဟုတ် မခွဲခြားနိုင်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်မ လုံးဝမသိပါဘူး။ တန်ထျန်ဂိုဏ်းက အင်ပါယာအမိန့်တော်ကိုတောင် အတုလုပ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးဘူး။ မယုံနိုင်စရာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ အဓိကအချက်ပဲ" လင်းယွဲ့က "သူက ကျွန်တော့်ကိုလည်း လှည့်စားနိုင်တယ်၊ သူက ကျွန်တော်ကို မင်းသားလို့သာအတည်ပြုခဲ့ရင် ကျွန်တော် သူ့နောက်ကို သဘာဝအတိုင်း လိုက်သွားမှာ၊ ဒါဆို ဘာလို့ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"မင်းသား ဒီသူခိုးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါသလဲ" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သူမခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသိဘူး" လင်းယွဲ့က ခပ်မှိန်မှိန် ပြောလိုက်သည် "တစ်ဖက်လူက တန်ထျန်ဂိုဏ်းက လုံးဝမဟုတ်ဘူးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူတို့က တစ်ယောက်ယောက်ကို စွပ်စွဲဖို့ အဲဒီလို ထင်ရှားတဲ့ သက်သေတွေကို တမင်ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် နှစ်များတစ်လျှောက် တန်ထျန်ဂိုဏ်းအကြောင်း ကြားခဲ့ရသော ကောလာဟလများကို ပြန်လည်သတိရပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်..." လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ "ကျွန်တော် ချင်တူမှာ အကြာကြီး မနေနိုင်တော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူက "ပစ္စည်းတွေ ထည့်လို့ရတဲ့ သိုလှောင်ရတနာ မင်းမှာရှိလား။ ခုနက မင်း လက်ဗလာနဲ့ တိုတောင်းတဲ့ လှံကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူတာကို ငါမြင်လိုက်တယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မမှာ သိုလှောင်ရတနာရှိပါတယ်" ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ပြီးနောက် သူမ၏ နှင်းဖြူရောင် လက်ကောက်ဝတ်၏ အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ပြသရန် သူမ၏လက်ကို နောက်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထိုလက်ကောက်ဝတ်တွင် ငွေရောင်လက်ကောက်တစ်ခုရှိသည်။

သူမသည် လက်ကောက်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ "ဒါက တော်တော်လေး ကံကောင်းတဲ့ တွေ့ဆုံမှုပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက နောက်ဆုံးတော့ လေးပါးသော လက္ခဏာကောင်းကင်ဘုံကို ချိုးဖျက်ခဲ့တဲ့ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ၊ ဒါကြောင့် သိုလှောင်ရတနာတွေက တော်တော်ရှားပါးလား"

လင်းယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့က တော်တော်ရှားပါးပါတယ်၊ လေးပါးသော လက္ခဏာကောင်းကင်ဘုံကို ချိုးဖျက်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူအများစုဟာ သိုလှောင်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် "သိုလှောင်နေရာက ဘယ်လောက်ကြီးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အလျားနဲ့ အနံ ခြောက်ပေလောက်၊ အမြင့် ငါးပေလောက်ရှိတယ်" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက "မင်းသား လိုချင်လို့လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလောက်သေးတာလား" လင်းယွဲ့သည် သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ "မလိုဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏အိမ်မှ အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကို တူးထုတ်ပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ သိုလှောင်ရတနာဖြင့် ထုပ်ပိုးလိုခဲ့သည်။

သို့သော် ခေါင်းတလားသည် ခြောက်ပေသာ ရှည်မည်မဟုတ်ပေ၊ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

စဉ်းစားကြည့်တော့၊ သက်ရှိအားလုံး၏ သွေးကျောက်စိမ်းနှင့် ဝိညာဉ်သန့်စင်သော သွေးကျောက်စိမ်းကို ရရှိခဲ့သည့် လှိုဏ်ဂူအတွင်း၌ သိုလှောင်ရတနာများသည် ထိုအလောင်းနှစ်ခုပေါ်တွင် ဝှက်ထားခဲ့နိုင်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလောင်းများကို မထိရဲခဲ့ပေ။

သူ ကြည့်ကြည့်ရမလား။

ထို့ပြင်…

လင်းယွဲ့သည် ခုနက မြင်တွေ့ခဲ့သော အတုအယောင် ကင်းလှည့်သံတမန်၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ပြန်လည်သတိရကာ ရုတ်တရက် "ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၊ ခုနက အတုအယောင် ကင်းလှည့်သံတမန်ရဲ့ အဝတ်အစား၊ ရွှေချည်ထိုးထားတဲ့ တိမ်ပုံစံပါတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံက ကင်းလှည့်သံတမန်အတွက် သီးသန့်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။