မင်းရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အခြားသူတွေကို မသိစေချင်ဘူးမလား (၂)

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမမျက်မှောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြုတ်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး "မင်းရဲ့ ယုံကြည်ချက်က ဘယ်ကလာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

လင်းယွဲ့သည် လုံးဝ သက်တောင့်သက်သာရှိဟန်ဖြင့် ထိုင်လိုက်ပြီး "မင်းက ငါ ထောင်ချောက်ထဲကို တမင်သက်သက် လျှောက်သွားမယ့် အရူးမျိုးလို့ ထင်နေတာလား။ ငါ့ကိုယ်ငါ လုံးဝ မသေချာရင် ဒီဟုန်မြို့ကို သွားဖို့ ဘာလို့ သဘောတူမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

သူမသည် သူမရှေ့မှ လူငယ်က အလွန်လိမ္မာပါးနပ်ကြောင်း သဘာဝအားဖြင့် သိပြီး သူ့အကြောင်း သူမ နားမလည်နိုင်သေးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများစွာ ရှိသည်။

ရှားလီ၏ သွေးသားကို သူခိုးယူသည့် နည်းလမ်းကို သူမ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။

ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... သူ တကယ် ယုံကြည်မှုရှိတာလား။

"မင်း နောက်တစ်ခါ လောင်းကစားလုပ်နေတာလား ဒီတစ်ခါ မင်း ဖော်ထုတ်မခံရဘူးဆိုတာ ဘယ်လောက်သေချာလဲ" ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါးဆယ် ငါးဆယ်" လင်းယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"...မင်း တကယ်ကို အရူးပဲ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းကိုခါယမ်းပြီး "ငါ မင်းကို ဘာလို့ ကူညီမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့က အပေါင်းအဖော်တွေလေ" လင်းယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ပြုံးယောင်သန်းသွားပြီး "မင်းသားရဲ့ သွေးသားကို ရယူရာမှာ မင်းလည်း ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့တယ်။ အဲဒါအတွက် မင်းကို ပြန်ဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရသေးဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လင်းယွဲ့၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူဖြစ်သည့် အနှစ်သာရသွေး တစ်ဝက်တောင်းခံခြင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားပြီး ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ လင်းယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ အေးစက်သော အရှိန်အဝါက နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ခဏတာအတွင်း လေထုပင် လုံးဝ အေးခဲသွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် "ကျွန်မ အားလုံးကို ရှာဟုန်မျိုးနွယ်ကို သွားဝန်ခံရင် အပြစ်ကြီးကြီးမားမား မခံရဘူး မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလည်း လောင်းကစားလုပ်ချင်နေတာလား။ ရှာဟုန်မျိုးနွယ်က သနားပြီး မင်းကို လွှတ်ပေးမလားဆိုတာ လောင်းကစားလုပ်ချင်နေတာလား" လင်းယွဲ့ ရယ်လိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ "မင်းနောက်လိုက်တာလည်း လောင်းကစားတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား"

လင်းယွဲ့သည် ရွှင်လန်းစွာ ထရပ်ကာ သူ့လက်ကိုဆန့်တန်းပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲညှစ်ရန် ကြံစည်သော်လည်း ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ပုံရိပ်သည် အနည်းငယ်မျှသာ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များကို ရှောင်ရှားသွားသည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် သူ့လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "မျက်နှာဖုံးအောက်က မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်မျက်နှာကို ကြည့်ချင်ရုံပဲ။ စိတ်ဝင်စားလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူ့ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "မင်း စိတ်ဝင်စားစရာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား"

လင်းယွဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ငါ တကယ် စိတ်ဝင်စားတယ်။ သွေးကြောထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးတစ်ဝက်ပဲ ပါတဲ့သူကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ မင်း တကယ် ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီပင် ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမသည် လင်းယွဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ကာ သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကို အနည်းငယ်မျှသာ ထိန်းထားနိုင်ကာ "မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်းမှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိသင့်တယ်"

လင်းယွဲ့သည် ပြုံးကာ "ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ လူမဟုတ်တဲ့ သွေးတစ်ဝက် ပါနေလို့ ဘာသာသုံးပါးရော တရားရုံးကပါ မင်းကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ မင်း ထိုးဖောက်ဖို့တောင် မရဲဘူး၊ အဲဒါနဲ့ မင်း တကယ် ကျေနပ်နေတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သူ့ကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမသည် သူ့ကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်စေသင့်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသူများသည် ဆက်လက် အသက်ရှင်နေထိုင်ခွင့် မရှိသင့်ပေ။

သို့သော်... သူမရှေ့မှ လူသည် ယခု မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေလေပြီ ာ

သေခြင်းတရား ရောက်လာသောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေလိမ့်မည်။ သူမ မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရဲမည်နည်း။

သူမသည် သူ့ကို မသတ်နိုင်သလို သူ့ကိုလည်း ဖယ်ရှားပစ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

"မင်းလက်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်အေးနေတာလဲ"

လင်းယွဲ့သည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ နူးညံ့သောလက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆုပ်ကိုင်ရင်း ညင်သာစွာ "မင်း အဲဒီလောက် ကြောက်နေတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ထိုအရာသည် ကြောက်ရွံ့မှုပင်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ သူ့မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် ပြန်ဖွင့်ကာ လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ အသံသည် တိုးဝင်သွားကာ "မင်း တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မကြောက်ပါနဲ့"

လင်းယွဲ့သည် ပြုံးကာ "ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဖော်ထုတ်လို့မရတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ တူညီတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ အနာဂတ်တွေရှိတယ်။ ငါတို့ ကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းလို့ မရဘူးလား။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို တခြားသူတွေ သိသွားတာကို မင်း မလိုချင်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အသံနိမ့်ဖြင့် "ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အရမ်းတော်တယ်"

လင်းယွဲ့သည် ညင်သာစွာ "ဒီအချိန်ကစပြီး ငါတို့က အနီးစပ်ဆုံးလူတွေဖြစ်လာမယ်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး လက်အောက်ခံဖြစ်လာမယ်။ ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ချိတ်ဆက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းကာ သူ့ကိုကြည့်ပြီး "မင်းက ဧကရာဇ်ကို လှည့်စားနိုင်တယ်လို့ တကယ် ယုံကြည်မှုရှိတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ပြုံးကာ "ဧကရာဇ်တစ်ပါးတည်းဆိုရင် ကျွန်တော် လုံးဝ ယုံကြည်မှုရှိပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟင်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်း အချိန်တန်ရင် နားလည်လိမ့်မယ်"

လင်းယွဲ့သည် ထပ်မံရှင်းပြခြင်းမရှိဘဲ သူမအတွက် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ငှဲ့ပေးကာ မျက်လုံးမှိတ်ကာ "ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်မှုကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ သောက်ကြရအောင်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူ့၏ နောက်ပြောင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဝိုင်ခွက်ကို ယူကာ တစ်ငုံတည်းဖြင့် သောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဖန်ခွက်ကို ချပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ "ဒါဆို ကျွန်မ မင်းကို လောင်းကြေးထပ်မယ်။ မင်း အောင်မြင်ရင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီစကားကို ငါအကြိုက်ဆုံးပဲ"

လင်းယွဲ့သည် ရယ်မောကာ သူ့အတွက်လည်း တစ်ခွက်ငှဲ့ပြီး အကုန်သောက်လိုက်သည်။

"မင်း ယုံကြည်မှုရှိပေမယ့် ဒီဟုန်မြို့ကို ရောက်ပြီးရင်တော့ သတိထားရမယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူ့ကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ်ကြုတ်ပြီး "ဒီကမ္ဘာမှာ ငါ့အပြင် ရှားလီဟာ အစစ်အမှန်မင်းသားဆိုတာကို သိတဲ့သူ သုံးယောက်ရှိသင့်တယ်၊ ဒါဟာ ဖန်တီးလို့မရတဲ့ အမှန်တရားပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သုံးယောက်" လင်းယွဲ့က "သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး "ပထမကတော့ သဘာဝအားဖြင့် ဧကရာဇ်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် သူမခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ "ရှားလီရဲ့ တိုက်ရိုက်သွေးသား ဆွေမျိုးတွေက သူ့မိဘတွေပဲရှိတယ်။ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုန်းတော်တွေနဲ့ ကိုယ့်ဆွေမျိုးကို မှတ်မိဖို့ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းရဲ့ ယုံကြည်ချက်က ဘယ်ကလာတာလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး"

လင်းယွဲ့သည် ပြုံးကာ ဘာမှမပြောဘဲ "ဒုတိယက ရှားလီရဲ့အမေလား" ဟုသာ မေးလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ရှားလီရဲ့အမေက ယွမ်မင်းဆက်ကို စွန့်ခွာပြီး ထာဝရညကို ရောက်သွားပြီ၊ ပြန်လာဖို့ အစီအစဉ်မရှိပုံရတယ်။ သူမကို သေပြီလို့ မှတ်ယူလို့ရတယ်"

"သူက ငါ့ကို မင်းက သူ့ရဲ့ ကွယ်လွန်သွားတဲ့အမေရဲ့ အမိန့်နဲ့ လုပ်ဆောင်နေတယ်လို့ အရင်က ပြောဖူးတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ လွဲချော်သွားတာ"

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ "ထင်ပါတယ်... ရှားလီက ငါ့အတွက် နှုတ်နဲ့ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာ။ တော်တော်လိမ္မာပါးနပ်တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တတိယက ဘယ်သူလဲ" သူက ထပ်မေးလိုက်သည်။