၁၆ယောက်မြောက်မင်းသား၏ မြေးမလေး

ထိုအချိန်တွင် ဝိုင်စောင့်မြေအောက်ခန်းအပေါ်ရှိ မြေပြင်ကွဲအက်သွားသည်နှင့် လင်းယွဲ့သည် ချင်တူမြို့၏ ညဘက်ကောင်းကင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မှောင်နေပြီးသား ညဘက်ကောင်းကင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းလာပြီး ပို၍ နက်မှောင်လာသည်။ တောက်ပပူပြင်းသော နေရောင်ခြည်၊ အေးမြတောက်ပသော လရောင်ခြည်နှင့် တောက်ပစွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ကြယ်ရောင်စုံတို့သည် စုပေါင်း၍ လင်းယွဲ့နှင့် ယွီရှီချီကို လှမ်းနေသည့် ဤတောက်ပသော လက်ကြီးကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

"လေးသင်္ကေတ အနှစ်သာရလား"

ယွီရှီချီသည် ရောက်လာနေသော အနှစ်သာရလက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူမလက်ထဲ၌ နက်မှောင်လေးလံသော သံချောင်းတစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။

"ကိုင်ထားနိုင်တယ်"

သူမ၏ တီးတိုးပြောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လင်းယွဲ့သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်လိုက်ရဘဲ သူမ၏ သံချောင်းသည် လျင်မြန်သော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက်

"ဗြုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ စွမ်းအင်များ ပေါင်းစည်း၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော အနှစ်သာရလက်သည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လှိုင်းလုံးကြီးအဖြစ် လွင့်စင်သွားသည်။

ကွဲအက်သံများနှင့်အတူ ဝိုင်စောင့်မြေအောက်ခန်းထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော ဝိုင်အိုးများအားလုံး ထိုအချိန်တွင် ကွဲကြေသွားသည်။ အတွင်းရှိဝိုင်များသည် ပက်ဖျန်းရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ လှိုင်းဂယက်ကြောင့် မြူမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သက်ရောက်မှုနှင့်အတူ အရူးအမူး ပျံ့နှံ့သွားကာ လေထဲတွင် ဝိုင်ရနံ့များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"လခွမ်း ဘယ်လောက်တောင် အားကြီးတာလဲ"

အပေါ်ဘက်ဆီမှ အံ့သြတုန်လှုပ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပယင်းရောင် တောင်ပုံသဏ္ဌာန် တံဆိပ်တုံးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရုတ်တရက် အဆတစ်ထောင်၊ အဆတစ်သောင်းခန့် ချဲ့ကားလာကာ ပို၍ နက်မှောင်နက်ရှိုင်းလာသော ညနှင့်အတူ စီးဆင်းသွားပြီး ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်၊ အေးမြသော လရောင်ခြည်နှင့် ကြယ်ရောင်ခြည်တို့ကို သယ်ဆောင်ကာ အောက်သို့ ပြိုကျလာသည်။

အလွန်အမင်းလေးလံသော အရှိန်အဟုန်သည် တောင်ပြိုလဲခြင်းနှယ် ဖြစ်ပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ချယ်သော ဖိအားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"လွတ်မြောက်နိုင်တယ်"

ယွီရှီချီသည် တီးတိုးရေရွတ်ရင်း နက်မှောင်လေးလံသော သံချောင်းကို သူမလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ တံဆိပ်တုံးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ခလောက်"

အလွန်အမင်းလေးလံသော တောင်ပုံသဏ္ဌာန် တံဆိပ်တုံးသည် ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုကို ခံစားရပြီး ဝိညာဉ်အလင်းအနှစ်သာရ အများအပြား ပျံ့နှံ့သွားကာ တံဆိပ်တုံးအဖြစ် ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

လင်းယွဲ့သည် သေချာကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော စစ်သည်ရာပေါင်းများစွာ၊ မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိရသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ ကင်းလှည့်သံတမန်နှစ်ဦးနှင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ အပါအဝင် လူအများအပြား ဝိုင်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ ဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ။

လင်းယွဲ့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ယွီရှီချီသည် သူမလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သံချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် လင်းယွဲ့၏ ခါးကို လှည့်ကာ ဖက်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

လင်းယွဲ့သည် သူ့နားဘေးမှ လေတိုးသံကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ခါးသည် ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းစွာ ဆွဲလှဲခံရသဖြင့် ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူ့မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ဆုတ်သွားပြီး အရာအားလုံးပင် ဝါးတားတားဖြစ်သွားသည်။ ယွီရှီချီက သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းပဲလား"

အသက်ကြီးသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထက်ရှသောဓားသွားများ ရုတ်တရက် သူတို့ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလာသည်။

မျက်စိထောင့်မှ လင်းယွဲ့သည် ဝါးပင်ကြီးကိုကိုင်ထားသော အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ကို စက္ကူအဖြစ်၊ မြေကြီးကို စားပွဲအဖြစ် အသုံးပြုကာ လွတ်လပ်စွာ လွှဲယမ်းနေပြီး ဝါးပင်၏ ရိုက်ချက်အတိုင်း ထက်ရှသောဓားသွားများဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။

"ကိုင်ထားနိုင်တယ်"

ယွီရှီချီသည် သူမ၏ တုတ်ရှည်ကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ မြင်ယောင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓားသွားများစွာကို ဆက်တိုက်ချိုးဖျက်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးဓားသွားပေါ်လာသောအခါ သူမ၏လက်တစ်ချက် တောင့်တင်းသွားပြီး တုတ်ကိုအချိန်မီ မလွှဲနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် လင်းယွဲ့ကို သူမလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းထားရပြီး သူမခါးကိုလှည့်ကာ သူမ၏ကျောဖြင့် နောက်ဆုံးဓားသွားကို ခံလိုက်ရသည်။

"သွေးတွေ"

သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ယွီရှီချီသည် တုန်ယင်စွာ ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သော်လည်း လင်းယွဲ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ဓားသွားများမှ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။

"အရှင်မင်းသားကို လွှတ်ပေးလိုက်"

အေးစက်စက် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နက်မှောင်နီရဲသော အရိပ်တစ်ခု မြေပြင်ပေါ်မှ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားကာ ရှေ့သို့ တည့်တည့်တိုးဝင်လာသည်။

သူမမှာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီဖြစ်ပြီး သူမလက်ထဲတွင် လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည်။

"ရပ်"

ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သံကြောင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်လုံးများက လင်းယွဲ့ကို နားမလည်စွာနှင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုံ့လျက် ကြည့်နေသည်။

"အရှင်မင်းသားလား" လင်းယွဲ့က ဘာကြောင့်သူမကို ရပ်တန့်စေသည်ကို သူမနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ထိန်းမနိုင်အောင် ပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုတ် ဘယ်သူမှ လှုပ်ရှားခွင့်မရှိဘူး"

သူက ယွီရှီချီ၏ တံတောင်ဆစ်ကို ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အနည်းငယ်စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို သတ်ချင်ကြတာလား။ သူမက ငါ့ကို ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးပြုနေတာ မမြင်ကြဘူးလား"

ယွီရှီချီ ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။ သူမက သူမ၏လက်ကို သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ အမြန်တင်လိုက်ပြီး သူမ၏လှပသောမျက်နှာလေး နီရဲလာကာ ယုံကြည်မှုမရှိစွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"မလာနဲ့နော်..."

"..."

သူမ လိမ်ပြောနေလို့ မျက်နှာနီမြန်းနေတာလား... လင်းယွဲ့ စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"အရှင်မင်းသားလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုံ့လိုက်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ "အားလုံး နောက်ဆုတ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်နှင့် လူငယ် ဖေးပင်းတို့သည် ဆယ်ကိုက်အကွာတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ယွီရှီချီနှင့် လင်းယွဲ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေကြကာ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"သွား"

လင်းယွဲ့က ယွီရှီချီ၏ နားနားကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ယွီရှီချီက "အိုး" ဟု အသံသေးသေးလေး ပြုလုပ်လိုက်ပြီး လင်းယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်သွားရာ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ အင်အားတစ်ထောင်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များ၊ ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော စစ်သည်တစ်ရာကျော်၊ ကင်းလှည့်သံတမန်နှစ်ဦးနှင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီတို့သာ ဖြစ်သည်။

ညလေက ညင်သာစွာ တိုက်ခတ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် လူငယ် ဖေးပင်းနှင့် အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်တို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ချောင်းဆိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမိန်းကလေးလုပ်ကြံသူရဲ့ တာအိုပညာ ဒီလောက်မြင့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းဝိုင်းရံတာတောင် အရှင်မင်းသားကို ဖမ်းဆီးဖို့ အခွင့်အရေးရှာတွေ့ခဲ့သေးတယ်။"

အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသားက အဲဒီမိန်းကလေးလုပ်ကြံသူဘက်ကနေ စကားပြောနေသလိုပဲ။ သူမက သူ့ကို ညှို့ထားတာများလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး သူ့ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကင်းလှည့်သံတမန်နှစ်ဦးက လေးသင်္ကေတ အနှစ်သာရကို သုံးခဲ့ပေမဲ့ အင်အားအပြည့်အစုံ ထုတ်သုံးပုံမရဘူး။ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှု အောင်မြင်ခဲ့ရင် အရှင်မင်းသားကို ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့မှာပဲ။"