ငါးလေး၏ မာစတာ

နေဝင်ဆည်းဆာသည် မီးကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို မီးဖိုအဖြစ်အသုံးပြုကာ အရာအားလုံးကို ပန်းရောင်တောက်တောက် အလင်းရောင်အဖြစ် အရည်ပျော်စေသည်။

ဆည်းဆာရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ရွှေကျီးကန်းကို အနောက်ဘက်အစွန်ဆုံးသို့ မောင်းနှင်ပြီး ထိုင်ယင်ကို ကိုးခုသော ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူလာခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ချင်းဒူးမြို့သည် ကျယ်ပြန့်သော အဖြူရောင်မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပေါ်တွင် ဧရာမ ဝေလငါး နှင့်တူသော ပျံသန်းနိုင်သောလှေတစ်စီးအား ချိတ်ဆွဲထားသလိုပင်။

ပျံသန်းနိုင်သောလှေအတွင်း၌ ခန်းမဆောင်ကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခုတွင်၊

နူးညံ့သော လင်းလက်တောက်ပနေသော ပုလဲအများအပြား၏ အလင်းရောင်ဖြင့် လူရှစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို မြင်ရပြီး အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်သည် အဓိကနေရာတွင် ထိုင်နေသည်။

ဘေးဘက်ထိုင်ခုံများတွင် ဖေးပင်းအပါအဝင် တန်ထျန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲခုနစ်ဦး ထိုင်နေကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် မျက်နှာအပေါ်ပိုင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော သစ်သားမျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် "အမှန်တရား" ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားပြီး မျက်နှာဖုံး၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးတစ်လုံးကို မြင်နိုင်သည်။

"အရှင်မင်းသားက ပြန်မလာသေးဘူး"

ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သတင်းတစ်စွန်းတစ်စတောင် မရှိဘူး၊ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေတာလား"

သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော အလယ်အလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းသားသာ သေဆုံးသွားရင် ယုံနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ သေချာပေါက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလိမ့်မယ်။ အခုထိ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးဘူး။ ဘာများ ဖြစ်သွားနိုင်လို့လဲ"

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသားက ချင်းဒူးကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီးပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူး"

ဖေးပင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"လက်ရှိအခြေအနေအရ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ လုံးဝ သွေဖည်သွားပြီ။ တကယ်လို့ သူ ဒီဟုန်မြို့ကို သွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး "ကျွန်တော် ခံစားရတာ အရှင်မင်းသားက ဉာဏ်ပညာရှိသူတစ်ဦးပဲ။ သူ သိမြင်နိုင်မှာပါ... တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို ဒီဟုန်မြို့ကို မသွားစေချင်ဘူး၊ ကင်းလှည့်သံတံမန်တစ်ဦးကိုတောင် သတ်ခဲ့တာပဲ။ သူ ဒီဟုန်မြို့ကို မဆင်မခြင် သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒီဟုန်မြို့..."

တစ်ဦးပညာတတ်ပုံစံလူတစ်ယောက်က "ကျင့်ကျိုးက ကမ္ဘာ့ဗဟိုဖြစ်နိုင်တယ်၊ စည်ကားပြီး မူဝါဒအသစ်တွေ ချမှတ်နေတာ မှန်ပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ ကောင်းတဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လို ရှားပါးပါရမီရှင်တောင် ဒီဟုန်မြို့မှာ သေဆုံးခဲ့ရတယ်" ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ခန်းမဆောင် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"အရှင်မင်းသား ဒီဟုန်မြို့ထဲ မဝင်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ညာဘက်တွင် ထိုင်နေသော ဆံပင်ဖြူစပြုနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မဟုတ်ရင် ကျွန်မတို့ ခပ်ဝေးဝေးနေတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ မင်းသားရဲ့ ရုန်းကန်မှုထဲ ထပ်ပါဝင်မိရင် ကျွန်မတို့ တန်ထျန်းဂိုဏ်း ပျက်စီးမယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ စိုးရိမ်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား တကယ် ဒီဟုန်မြို့ကို သွားချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ရှောင်သင့်တယ်" ဟု နောက်ထပ်လူတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီကလေးလေးအတွက်တော့ သနားစရာပါပဲ..." ဟု အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်

"ဟင်"

အဓိကနေရာတွင် ထိုင်နေသော ဂူကျင်းရုန်သည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်ဟန် ပေါ်လာပြီး "ဓားရှာလှေရဲ့ အတားအဆီးနဲ့ စွမ်းအင်ရောင်ဝါနှစ်ခု ထိတွေ့လိုက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား ပြန်လာတာများလား"

"နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီ"

"ဒီဟုန်မြို့ကို မသွားခဲ့တာ ကောင်းတာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြပုံရသည်။

သို့သော် အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်သည် သူ့နဖူးကို တွန့်ချိုးကာ "အရှင်မင်းသား မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ဓားရှာလှေရဲ့ အတားအဆီးကနေ ကျွန်တော် ခံစားရတာက စွမ်းအင်ရောင်ဝါတစ်ခုက ပဉ္စဓာတ် ကောင်းကင်အတားအဆီးက ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအင်အရောင်အဝါဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုကတော့ နက်ရှိုင်းပြီး နားမလည်နိုင်တဲ့၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေလို ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအင်အရောင်အဝါ ဖြစ်နိုင်တယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ"

"မဟာကျင့်ကြံသူလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ"

"မဟာကျင့်ကြံသူက ဒီအတွက် ဘာလို့ ပါဝင်ပတ်သက်မှာလဲ"

"ကောင်းကင်ရဲ့ မျက်လုံးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စောင့်ကြည့်နေတာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွား၏။

ယနေ့ခေတ်တွင် တန်ထျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသည် ဆုတ်ယုတ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမကို လွှမ်းမိုးနိုင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"သွားကြည့်ရအောင်"

ဂူကျင်းရုန်သည် ထရပ်ပြီး "ဟိုဘက်က ဓားရှာလှေကို တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်ဘူး၊ ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ ဝန်လေးနေပုံရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်းဒူးမြို့၏ အနောက်ဘက်မြို့တံခါးအနီး တရားဝင်လမ်းပေါ်တွင် စိန်တောင်အပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်၌ လူနှစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရသည်။

ပိုးထည်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက သစ်ပင်ကို လက်ပိုက်မှီကာ ရပ်နေသည်။

ချင်းဒူးမြို့ အနောက်ဘက်မြို့တံခါး၏ သစ်ပင်အောက်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် နားနေရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသည့် ထိုကျောက်တုံးပေါ်တွင် ဖြူဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ပျင်းရိပုံပေါ်သည့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော်လည်း သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံသူကဲ့သို့သော အလှအပနှင့် မြင့်မားသွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးချောမွေ့သော အသားအရေတို့မှာ ထင်ရှားနေသည်။ သူမ၏ ဟန်ပန်အမူအရာတစ်ခုလုံးသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်ကြည်လင်ပြီး အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

သို့သော် သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေပြီး ကျယ်ပြန့်သော လည်ပင်းအောက်မှ ပခုံးသားအနည်းငယ် ပေါ်နေသည်မှာ သူမ၏ အေးစက်သော နတ်သမီးကဲ့သို့သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မတူညီသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုး ထပ်ပေါင်းပေးနေသည်။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် သံဓားကို အိမ်နှင့်တကွ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ထားပြီး အတော်လေး ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တံခါးဘက်မှ သိပ်သည်းသော အဖြူရောင်မြူများသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။

ထိုမြူများထဲမှ ပုံရိပ်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ အကြီးအကဲ ဂူကျင့်ရုန်၊ လူငယ် ဖေးပင်း၊ ကင်းလှည့်သံတံမန်နှစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြပြီး မီးကဲ့သို့ နီရဲသော စစ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီနှင့် အတူပါလာခဲ့သည်။

ထိုသုံးဦးသည် အဖြူရောင်မြူအတားအဆီးမှ ထွက်ခွာလာပြီး စိန်တောင်အပင်အောက်ရှိ နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူတို့ အံ့အားသင့်ရခြင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ရှုပ်ထွေးနေသော နက်ရှိုင်းသည့် စွမ်းအင်ရောင်ဝါရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ပိုးထည်ဖြူဝတ်စုံနှင့် ရွှေရောင်ပိုးချည်တိမ်တိုက်ပုံစံများဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကင်းလှည့်သံတံမန်ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ထို့နောက် ထပ်မံလန့်ဖျပ်သွားကြရခြင်းမှာ သူတို့အစက မထင်ထားခဲ့သည့် ပဉ္စဓာတ် ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နေသူမှာ မကြာသေးမီက နိုးထခဲ့သော မင်းသားဖြစ်နေခြင်းပင်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပဉ္စဓာတ် ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်လား။

အယောင်ဆောင် ကင်းလှည့်သံတံမန်နှစ်ဦး၏ ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် များစွာ ပိုမိုတည်ငြိမ်သည်။

ထို့အပြင် မင်းသားသည် ဤကင်းလှည့်သံတံမန်နှင့် အဆင်ပြေပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် တိတ်တိတ်လေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့တိုးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား၊ ပြန်လာပြီ၊ ဘေးကင်းလို့ ကောင်းတာပေါ့"

ထို့နောက် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေသော အမျိုးသမီး ကင်းလှည့်သံတံမန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အနောက်မြောက်လမ်းကြောင်းမှူး ဘိုင်လီဖုန်းကျီပါ၊ အရှင်မင်းသားရဲ့ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်သူပါ”

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး ကင်းလှည့်သံတံမန်က သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အတော်လေး ယုံကြည်လက်ခံဖွယ်ရာပင်။ ဤမိန်းကလေးသည် ပြန်လာသည့်လမ်းတွင် ကိုယ့်ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်ကာ စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့စေရန် မိမိကိုယ်ကို မှော်အတတ်ဖြင့် အိပ်မွေ့ချခြင်း လုပ်နေခဲ့သည်မှာ အတော်လေး ထိရောက်ကြောင်း လင်းယွဲ့ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"နန်းတော်က ကံကောင်းတာပဲ၊ ဒီကင်းလှည့်သံတံမန်နဲ့ မတော်တဆတွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးလူသတ်သမားကို အံ့အားသင့်စေခဲ့လို့ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ခဲ့တာပါ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လင်းယွဲ့ လိမ်ညာနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူ ချန်ထားခဲ့သော စာတွင် သူ အန္တရာယ်ကင်းကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားရာ ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် လူသတ်သမားမဟုတ်သလို ကယ်ဆယ်ရန်လည်း မလိုအပ်ကြောင်း ဆိုလိုထားခြင်းပင်။