ကောင်ကင်ဘုံအတားအဆီး

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ အများအားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုများကို မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဓါတ်သည် ရရှိရန် အတော်လေးလွယ်ကူသော ကျင့်ကြံရေးအရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ပဉ္စဓာတ်ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်နှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ အခြေခံပဉ္စဓာတ်အနှစ်သာရများကို လွတ်လပ်စွာ စုပ်ယူနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ဓါတ်၏ ပြင်းအားသည် ဒေသအလိုက် ကွဲပြားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

မင်္ဂလာမြေဂူကောင်းကင် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်စုဆောင်းရာမြေများတွင် ကောင်းကင်ဓါတ်သည် သာမန်နေရာများထက် များစွာ ပိုမိုသိပ်သည်းသည်။

သို့သော် ပဉ္စဓာတ်ကောင်းကင်အတားအဆီးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးသူများအတွက် ကောင်းကင်ဓါတ် စုပ်ယူမှု ထိရောက်မှုမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ ကောင်းကင်ဓါတ်တစ်မျှင်ကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူရန် အချိန်အတော်ကြာတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် သာမန်လူများသည် ကောင်းကင်ဓါတ်၏ ပြင်းအားကို သိပ်ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ကျန်းဟူမှ စစ်သည်များ ကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့သည် ပဉ္စဓာတ်ကောင်းကင်အတားအဆီးကို မဖြတ်ကျော်မီက ကောင်းကင်ဓါတ်ကိုပင် စုပ်ယူနိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် သူတို့ မည်သည့်နေရာတွင် ကျင့်ကြံသည်ကို သဘာဝအတိုင်း ဂရုမစိုက်ကြပေ။

လင်းယွဲ့၏ လက်ရှိအခြေအနေသည်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ရှာဟုန်သွေးမျိုးနွယ်သည် ထူးခြားသည်မှာ မှန်သော်လည်း ပဉ္စဓာတ်ကောင်းကင်အတားအဆီးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးဘဲ ပဉ္စဓာတ်အနှစ်သာရကို တက်ကြွစွာ စုပ်ယူပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပြောင်းလဲစေနိုင်သော်လည်း စုပ်ယူမှု ထိရောက်မှုမှာ အလွန်နည်းပါးဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီဂူထဲက အနှစ်သာရက တော်တော်သိပ်သည်းတယ်။ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း အာနိသင် ရှိပုံရတယ်"

လင်းယွဲ့သည် အနှစ်သာရ အသိပ်သည်းဆုံး ကျောက်ခုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိပ်သည်းသော ကောင်းကင်ဓါတ်မှ သင့်လျော်သော အနှစ်သာရမျှင်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ရတနာတောင်ကြီးတစ်လုံးကို တူးဖော်ရန် ကိရိယာမရှိဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်းသွားနေရသလိုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှာဟုန်သွေးမျိုးနွယ်သည် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး သူစုပ်ယူသော မြေဓာတ်အနှစ်သာရဖြင့် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကို တဖြည်းဖြည်း သန်မာစေကာ ရေ၊ မီးနှင့် လေဓာတ်အနှစ်သာရများကို သက်ဆိုင်ရာ မူလစွမ်းအင်များအဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲနေသည်။

ရုပ်ခန္ဓာသည် မြေကြီးနှင့်တူပြီး အရာအားလုံးကို ထမ်းဆောင်သည်။

မူလစွမ်းအင်သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အသုံးပြုရန်အတွက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းတွင်မဆို တည်ရှိသည်။

ရေဓာတ်သည် ဦးခေါင်းတွင် တည်ရှိပြီး စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေသည်။

လေဓာတ်သည် ရင်ဘတ်တွင် တည်ရှိပြီး ကျင့်ကြံမှုသွေးကြောများ တစ်လျှောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သည်။

မီးဓာတ်သည် ဒျန်တျန်တွင် တည်ရှိပြီး သွေးထဲရှိ မသန့်စင်မှုများကို အဆက်မပြတ် မီးရှို့ဖယ်ရှားပေးသည်။

လင်းယွဲ့၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် စစ်ပညာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝနီးစပ်မှုမရှိသေးဘဲ သူ၏ မူလစွမ်းအင်မှာ အားနည်းနေသေးပြီး အသုံးချရန် ခက်ခဲနေသေးသော်လည်း သူသည် ထူးခြားသောအဆင့်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေသည်။

အချိန်များသည် တစ်ဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်သော အရိုးအတွင်း ဝှက်ထားသော တန်ထျန်းဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တိုကင်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် ချင်တူမြို့သို့ မပြန်မီ ပဉ္စဓာတ်ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူသည် အာရုံမပျံ့လွင့်ဘဲ မရပ်မနား ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးသော ကောင်းကင်ဓါတ်သည် စစ်သည်များ စားသုံးသော မည်သည့် သွေးအနှစ်သာရဆေး ထက်မဆို ပိုမိုထိရောက်သည်။

ယွီရှီချီ၏ သိုလှောင်ရတနာတွင် အစားအသောက်နှင့် ရေများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်၍ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုပေ။

လင်းယွဲ့ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ကောင်းစွာ ကျင့်ကြံပြီး ပဉ္စဓာတ် ကောင်းကင်အတားအဆီးကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်ကျော်ရန်သာဖြစ်သည်။

မသိလိုက်ဘဲ သုံးရက်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

...

ချင်းဒူးမြို့။

"ဂုဏ်ယူထိုက်တဲ့ ကင်းလှည့်သံတံမန်နှစ်ဦး"

ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ကျက်သရေရှိသော မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူမ၏ ဖီးနစ်မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုအပြည့်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "အရှင်မင်းသား ပျောက်ဆုံးနေတာ သုံးရက်ပြည့်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ်ပုံမရဘဲ ရှာဖွေနေပုံလည်း မပေါ်ဘူးနော်"

ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်နှင့် လူငယ် ဖေးပင်းတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဖေးပင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါရင်း "ဗိုလ်ချုပ် ဘိုင်လီ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒီမိန်းကလေးက အရှင်မင်းသားကို ထိခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ အရှင်မင်းသားကလည်း အဲဒီတုန်းက သူမဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးခဲ့သေးတယ်။ နောက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် မြို့ထဲကနေ အတူတူ ထွက်သွားတာ၊ ဒီဟုန်မြို့ကို သွားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်ကလည်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသားက မင်းသားတစ်ပါးပါ။ အဲဒီမိန်းကလေးက ဒါကို သိတဲ့အတွက် အရှင်မင်းသားရဲ့ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်"

"ဒီဟုန်မြို့ကို သွားနေတာလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

"အရှင်မင်းသားကို လမ်းပြဖို့က ကင်းလှည့်သံတံမန်နှစ်ဦးရဲ့ တာဝန်ပါ။ အရှင်မင်းသား ဒီဟုန်မြို့ကို တစ်ယောက်တည်း သွားနေတာကို ရှင်တို့ ကြည့်နေတော့မှာလား"

အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ လူတွေ လွှတ်ပြီး ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသားရဲ့ ခြေရာကို ဘာမှ မတွေ့ရသေးပါဘူး"

လူငယ် ဖေးပင်း ကလည်း "ဗိုလ်ချုပ် ဘိုင်လီက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က အရှင်မင်းသားရဲ့ နေရာကို နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ ရှာတွေ့ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါကို ပြန်အသုံးမပြုနိုင်ဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီနည်းလမ်းကို တစ်ကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီးပြီလေ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ပြန်သုံးလို့ရရင် ကျွန်မ ဒီမှာ စောင့်နေမယ် ထင်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက ခန်းမကြီးထဲကို တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းလာသည်။

အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး "အဲဒီမိန်းကလေးလည်း ရှေးဟောင်းဘုရားနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံတာ ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။ သူက အရှင်မင်းသားကို ဒီဟုန်မြို့ကို ခေါ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ချင်းဒူးမှာ ဒီတိုင်း ထိုင်စောင့်နေတာ အကျိုးမရှိဘူး။ ဒီဟုန်မြို့ကို မြန်မြန်ပြန်ပြီး အရှင်မင်းသားကို ရှာတာ ပိုကောင်းပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်တို့နှစ်ယောက် သွားကြတော့မလို့လား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုပါပဲ"

လူငယ်ဖေးပင်းက "ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသားက ချင်းဒူးကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ဆက်နေပြီး ဘာလုပ်တော့မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လင်းယွဲ့ သူ့ကို မှာကြားခဲ့သည်များကို ပြန်သတိရရင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "ကင်းလှည့်သံတံမန်နှစ်ဦး မထွက်သွားနိုင်သေးဘူး။ အရှင်မင်းသား သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကင်းလှည့်သံတံမန် နှစ်ဦးလုံး အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဗိုလ်ချုပ် ဘိုင်လီ ဘာလို့ ဒီလောက် သေချာနေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသားရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အကြီးအကဲက ချင်းဒူးမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ အရှင်မင်းသား သူ့ကို ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီဟုန်မြို့ကို မသွားခင် အရှင်မင်းသား သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မယ်။ ရှင်တို့နှစ်ယောက် နည်းနည်းစောင့်ဦး"

"အကြီးအကဲလား" လူငယ်ဖေးပင်းက "ဘယ်သူလဲ။ ရှာဟုန် မိသားစုက လူလား" ဟု မေးသည်။

"အဲဒီလူက တာအိုမာစတာ တစ်ဦးပါ၊ အခုလောလောဆယ် ဒီက မလှမ်းမကမ်းမှာရှိတဲ့ ထောင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ဖမ်းချုပ်ခံထားရတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ တမင်တကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင်တို့နှစ်ယောက်က ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်တွေ၊ ချီကို စောင့်ကြည့်ခြင်း ပညာမှာ ကျွမ်းကျင်ကြတယ် မဟုတ်လား။ သူ့ရဲ့ ပုံမှန်ရှိနေခြင်းကို ခံစားမိတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ခဏမျှ ခံစားကြည့်ပြီးနောက် လူငယ်ဖေးပင်းက "တကယ်ပဲ ထောင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရှိနေတာကို တွေ့ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ မကွာခြားပါဘူး။ သူ တကယ်ပဲ တာအိုမာစတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဂူကျင်းရုန်က "ထောင်ထဲမှာ အတားအဆီးတစ်ခုများ ထားရှိထားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။