တန်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အမှန်တရား(၂)
Vol. 7 Ch. 88
"အရှင်မင်းသား"
ဒုတိယသခင်ကလည်း လက်အုပ်ချီကာ ပြောသည်။
"ကျွန်တော်တို့ အရှင်မင်းသားကို ယုံယုံကြည်ကြည်အပ်ရဲတာက ယွီရှီချီက အရမ်းကောင်းတဲ့ ကလေးမလေးမို့ပါ။ သူက အရှင်မင်းသားရဲ့ ဘေးမှာနေပြီး အရှင်မင်းသားရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ပိုပြီး ရှေ့ရောက်အောင် သွားနိုင်ပေမဲ့ ဒါက အရှင်မင်းသားကို ဘာမှမထိခိုက်ပါဘူး။ အကြံအစည်တွေ လုပ်တဲ့သူတွေက ကျွန်တော်တို့ပါ၊ သူမ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ယွီရှီချီရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ကောင်းလာတာနဲ့အမျှ သူက အနာဂတ်မှာ အရှင်မင်းသားကို ကူညီနိုင်ပါလိမ့်မယ်"
လင်းယွဲ့ ဆက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
တကယ်တော့ ယွီရှီချီက သူ့ကို ဒီဟုန်မြို့ကို ခေါ်သွားဖို့ ရည်ရွယ်နေဆဲပင်။
သူ ခဏတာ စဥ်းစားပြီး "သူမကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဒီဟုန်မြို့ကို လိုက်ပြီး မင်းသမီးဖြစ်စေချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
သခင်နှင့် ဒုတိယသခင် နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထို့နောက် သခင်က ခေါင်းခါပြီး "အရှင်မင်းသား မှားနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ အရှင်မင်းသားနဲ့ ယွီရှီချီကို စေ့စပ်ပေးချင်တဲ့ စိတ်ကူးတော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသား ဒီဟုန်မြို့ကို သွားတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မလိုလားပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ"
လင်းယွဲ့ မေးလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းသား မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီဟုန်မြို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက မင်းသားတွေ အချင်းချင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြိုင်ဆိုင်နေကြပါတယ်။"
သခင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
"ဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက်မင်းသားတောင် ဒီကိစ္စကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာပါ။ ဒါက ဘယ်လိုမှ ကောင်းတဲ့နေရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အရှင်မင်းသားက ယွီရှီချီကို ဒီမုန်တိုင်းအလယ်ကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပြီး တောနက်ထဲမှာ ကျင့်ကြံစေချင်တာ သဘာဝပါပဲ"
လင်းယွဲ့ စဥ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သခင်က ဆက်ပြောသည်။
"အရှင်မင်းသား မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အရှင်မင်းသားကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ဖို့ စေလွှတ်ခံရတဲ့ ကင်းလှည့်အရာရှိရဲ့ နာမည်ရင်းက ရှီဟွိုင်ရှန်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ လမ်းမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူ့အလောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဒီကိစ္စကို သိခဲ့ရတာပါ။ မင်းမျိုးမင်းနွယ် စည်းမျဉ်းတွေအရ တူညီတဲ့ တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို နှစ်ကြိမ် ထုတ်ပြန်တာမျိုး ဘယ်တော့မှ မရှိပါဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အရှင်မင်းသားကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ရှင်းနေပါတယ်"
"ကျွန်တော် သိပါတယ်"
လင်းယွဲ့က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
သခင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
"ကျွန်တော်တို့ မူလက အရှင်မင်းသားနဲ့ ယွီရှီချီကို ချင်တူမှာ ပိတ်လှောင်ထားဖို့ စီစဥ်ခဲ့တာပါ။ လုပ်ကြံမှုတွေကို အသုံးချပြီး အရှင်မင်းသားကို ဒီဟုန်မြို့က ပိုပြီး အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ သိစေချင်တယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ ဒီဟုန်မြို့ကို သွားချင်တဲ့ စိတ်ကူးမှန်သမျှ ပျောက်သွားပြီး တောနက်ထဲမှာ ကျင့်ကြံဖို့ပဲ အာရုံစိုက်လာအောင် လုပ်ချင်ခဲ့တာပါ"
လင်းယွဲ့ ခဏတာ စဥ်းစားပြီး "ကျွန်တော် သွားမယ်လို့ အတင်းအကျပ် ပြောရင်ကော" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူ့မှာ ရွေးစရာမရှိဘဲ သွားရမည့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဒီဟုန်မြို့ကို သွားကိုသွားရမည်။
သခင် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။
ဒုတိယသခင်က ကူရာမဲ့စွာ ပြောသည်။
"အရှင်မင်းသား တကယ်ပဲ သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ယွီရှီချီကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားရုံပါပဲ"
"နည်းနည်း နောက်ကျရင်ကော"
လင်းယွဲ့က ပြောသည်။
"ဒီဟုန်မြို့ကို မဝင်ခင် ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးသွားအောင် စောင့်နိုင်ပါတယ်"
သခင်က ကူရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အရှင်မင်းသား သိရမှာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျင့်ကြံမှုပညာရှင် အများဆုံးရှိတဲ့နေရာက ဒီဟုန်မြို့ဆိုတာပါပဲ မှန်တယ်မဟုတ်လား"
"ကျွန်တော် သိပါတယ်"
လင်းယွဲ့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
သခင်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းပြီး မေးလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းသား၊ မင်းသားတွေက မြင့်မြတ်တဲ့ ရာထူးရှိပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ မင်းသားတစ်ပါးကို သတ်ရဲတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ သိလား"
"ကျွန်တော် သိပါတယ်"
လင်းယွဲ့ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
ငါကိုယ်တိုင်က အဲဒီအထဲက တစ်ယောက်ပဲလေ။ တခြားသူတွေကရော ဒီလိုလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ နေပါ့မလား။
"အရှင်မင်းသား၊ မင်းသားတစ်ပါး မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းသားတွေရဲ့ အာဏာလုပွဲ ဝဲဂယက်ထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သွားရလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိလား" ဟု သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သိပါတယ်"
လင်းယွဲ့ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာ သူက အဋ္ဌမမြောက် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သတိရမိပြီး လာမည့် ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို သေချာပေါက် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
သခင်က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းသား၊ မင်းသားတွေ အင်အားကြီးတာက သူတို့ မင်းသားဖြစ်နေလို့တင် မဟုတ်ဘဲ ခေတ်အသီးသီးက နှစ်သက်တဲ့ ကလေးတွေဖြစ်လို့ မင်းသားတွေ ဖြစ်လာတာဆိုတာ နားလည်လား"
"ကျွန်တော် အဲဒီလိုပဲ ထင်ထားပါတယ်"
လင်းယွဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"တန်တျန်းဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက်မင်းသားအဖြစ် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရင်မင်းသားတွေကရော ဘယ်လိုလဲ။ သူတို့လည်း ဒီကမ္ဘာရဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ပြန်လည်ဝင်စားတာ ဖြစ်နိုင်မလား"
သခင်က မဖြေဘဲ အတော်ကြာကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ "အရှင်မင်းသား၊ ဒါတွေအားလုံးကို သိလျက်နဲ့ အရှင်မင်းသား ဒီဟုန်မြို့ကို သွားကိုသွားရမယ်လို့ ခံစားနေရသေးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ သူ့ကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သေရမှာကို မလိုလားပေမဲ့ အရမ်းကြီးလည်း မကြောက်ပါဘူး။ ကျွန်တော် သွားကိုသွားရမယ့် အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိပါတယ်"
"အရှင်မင်းသားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် ချီးကျူးပါတယ်" ဟု သခင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တန်တျန်းဂိုဏ်းက ပြန်လည်ဝင်စားတဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက်မင်းသားကိုပဲ သစ္စာခံပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာ မရှိခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြပါစို့။ ကျွန်တော် အရှင်မင်းသားကို ဒီဟုန်မြို့ မြေပုံ ပေးပါမယ်၊ အရှင်မင်းသား ကိုယ့်ဘာသာ ဆက်သွားနိုင်ပါတယ်"
လင်းယွဲ့ ခဏတာ စဥ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို လှန်လိုက်ရာ ပစ္စည်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီပစ္စည်းကို ထည့်သွင်းစဥ်းစားပြီး ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးနိုင်မလား"