ကောင်းကင်ဘုံအောက်က အဆိပ်အတောက်များ

"ဝိညာဉ်သွေးကြော"

တာအိုဘုန်းကြီးတု ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လင်းယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဝိညာဉ်သွေးကြော တကယ်မရှိပါဘူး။ အဖိုး မင်းကို လိမ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး"

"တကယ်မရှိဘူးလား"

လင်းယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ အဖိုးကို လာမေးနေတာလဲ" တာအိုဘုန်းကြီးတု ခေါင်းအနည်းငယ် ခါကာ "ကျင့်ကြံမှုလမ်းကြောင်းကို ရောက်နေပြီပဲ။ မင်းမှာ ဝိညာဉ်သွေးကြော ရှိမရှိ ကိုယ့်ဘာသာ မသိဘူးလား"

လင်းယွဲ့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"...ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ ဝိညာဉ်သွေးကြော တကယ်မရှိပါဘူး"

ခဏအကြာတွင် သူ သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းက တော်တော် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြန်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်သွေးကြော မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဖိုး တကယ်ပဲ မသိဘူးလား"

တာအိုဘုန်းကြီးတုလည်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"အကြောင်းရင်းကို တကယ်သိချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မိခင်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်"

"ကျွန်တော့်မိခင်လား"

လင်းယွဲ့ နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်မှ သူ၏ အမှတ်ရမှုများသည် အတိတ်ဘဝမှ နိုးထလာသော အမှတ်ရမှုများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤဘဝ၏ အမှတ်ရမှုများကို ပို၍ပင် ရှင်းလင်းစေသည်။

ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်ခန့်က သူ့မိခင် 'လင်းကျန်းလု' ကွယ်လွန်ခဲ့စဥ်က သူသည် ဆယ့်တစ်နှစ်သား ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူမအပေါ် နက်ရှိုင်းသော ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော်...

ကျင့်ကြံမှုနှုန်း မြန်ဆန်ခြင်းသည် သူ၏ ကွယ်လွန်ပြီးသော မိခင်နှင့် မည်သို့ ဆက်စပ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် တာအိုဘုန်းကြီးတုက ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်သည်။

"မင်းကို မွေးဖွားပေးခဲ့တာ၊ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာ၊ မင်း ဒီလိုဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးခဲ့တာ မင်းရဲ့ မိခင် မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

လင်းယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ ဆိုလိုတာ ဒါလား။

သူ သက်ပြင်းချရင်း လက်လျှော့လိုက်ကာ "အဖိုး ကျွန်တော့်ကို ထပ်လှည့်စားနေပြန်ပြီ" ဟု ဆိုသည်။

"ငါ မင်းကို မလှည့်စားပါဘူး"

တာအိုဘုန်းကြီးတု ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာအမူအရာက တည်တည်ကြည်ကြည် ဖြစ်သွားကာ "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံအကြောင်းကို နောင်ကျရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မေးမနေနဲ့တော့၊ မင်းရဲ့မိခင်အကြောင်းကိုလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့ နားလည်လား" ဟု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

လင်းယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်၊ ဘာလို့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးနေတာလဲ။ ငါက မင်းကို ထိခိုက်မယ့်ပုံ ပေါက်နေလို့လား"

တာအိုဘုန်းကြီးတုက သူ့ကို စိတ်မရှည်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအဘိုးကြီးက ပဟေဠိဆန်လှပါသည်။ များစွာသိရှိနေပါလျက် ခေါင်းမာစွာ ပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်ခြင်းသည် သူ့အား ဒေါသဖြစ်စေ၏။

အရေးကြီးသည်မှာ သူ အင်အားသုံး၍ မရနိုင်ခြင်းပင်။ အကြောင်းမှာ သူ့အား မည်သို့မျှ အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာပဲ ဟူးးးးး

"ကောင်းပြီ မမေးတော့ဘူး"

လင်းယွဲ့ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ကျင့်ကြံတာ မြန်တာ ကောင်းပါတယ်။ စိတ်ဝင်စားလို့သာ မေးကြည့်တာပါ"

တာအိုဘုန်းကြီးတုက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ညင်သာစွာ ပြောသည်။

" မင်း မင်းသားဖြစ်သွားတာနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေလို့ရပြီလို့ မထင်နဲ့။ စူးစမ်းလိုစိတ် နည်းလေ၊ အသက်ရှည်လေပဲ နားလည်လား"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

လင်းယွဲ့သည် သူ့နားကို အကူအညီမဲ့စွာ ကုတ်လိုက်သည်။

"အဖိုးက ဒီစကားတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို တစ်နေကုန် ဆုံးမနေတာ၊ အမြဲတမ်း သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းတဲ့ဘဝကို နေထိုင်စေချင်တာ၊ ကျွန်တော့်နားတွေတောင် အနာဖေးတွေ ထွက်တော့မယ်"

"အသက်ကြီးသူရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို နာခံပါ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ရှေ့မှာပဲ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ နားလည်ပြီလား"

"မင်း အခု မင်းသားဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မြန်မြန်လုပ်ပြီး ဝိုင်ကောင်းကောင်း ဘူးအများကြီး၊ တွဲဖက်စားဖို့ ဟင်းကောင်းကောင်းလေးတွေ ပြင်ခိုင်းလိုက်ဦး" ဟု တာအိုဘုန်းကြီးတုက နှာမှုတ်ရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှ ပြဿနာမရှိဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ အဖိုးနဲ့အတူ သောက်နိုင်လောက်တယ် မဟုတ်လား"

တာအိုဘုန်းကြီးတုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်တော့မလို လုပ်နေသည်ကို မြင်တော့ သူ ချက်ချင်းပင် ထပ်ပြောလိုက်သည် "အဖိုးက အရင်တုန်းက အသက်ရှူကျင့်စဥ်ကိုပဲ လေ့ကျင့်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်၊ အရက်သောက်တာက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်တယ်တဲ့။ အခု ကျွန်တော် ငါးသင်္ကေတကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကိုတောင် ဖျက်ဆီးပြီးသွားပြီဆိုရင်တောင် အရက်မသောက်ခိုင်းသေးဘူးဆိုရင် အရမ်းများလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား"

တာအိုဘုန်းကြီးတုက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဝိုင်ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားဖို့ သေချာလုပ်ပါ။ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး အဖိုးကို အဆင့်နိမ့်ဝိုင်နဲ့ လိမ်ညာမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က အဲလိုလူစားမျိုးလား"

လင်းယွဲ့က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ သေချာပေါက် ချင်တူရဲ့ အကောင်းဆုံးဝိုင် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ နောက်ကျရင် မြေပြင်တစ်ဝှမ်းလုံးက အကောင်းဆုံးဝိုင်ကိုတောင် အဖိုး မြည်းစမ်းဖို့ ရှာပေးပါ့မယ်"

ထိုအခါ တာအိုဘုန်းကြီးတု၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ဆန္ဒပြင်းပြစွာဖြင့် "ဒါဆို အဖိုးကြီး စောင့်နေပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် ပိုမို ကြည်လင်လာသည်။

သူ ဆန္ဒရှိတဲ့ ဘဝက ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။ ရင်းနှီးတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဖွင့်စကားတွေ ပြောပြီး အနာဂတ်ကို မျှော်လင့်ရင်း ဘဝကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းတာမျိုး မဟုတ်လား။

နှမြောစရာကောင်းတာက... ဒါက ကြာရှည်မခံနိုင်ဘူး….

လင်းယွဲ့ ရုတ်တရက် တာအိုဘုန်းကြီးတုအကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက်များကို သတိရမိပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ထို့အပြင် တာအိုဘုန်းကြီးတုသည် သူ မင်းသားဖြစ်သွားပြီဟူသည့် အကြောင်းကို သိရှိသည့်အခါ မည်သည့်မေးခွန်းမျှပင် မေးမြန်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိဟန်ဆောင်ကာ ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ဤအချက်သည် သူ့အား နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အဖိုးအား အရက်မူးအောင် တိုက်ပြီး အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခိုင်းရမည်ဟူသော အချက်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။

"အဖိုး မူးနေပြီလား"

"ဟင့်အင်း... လုံးဝ မမူးဘူး။ အဖိုးက ဘယ်တော့မှ မမူးနိုင်ဘူး။ နောက်သုံးပုလင်း ထပ်ယူခဲ့"

"ဪ အဖိုးတော်တော်မူးနေပြီနဲ့ တူတယ်။ တိုးတိုးလေး ပြောပါဦး၊ ကျွန်တော့်အမေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ အဖိုးရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်ထားပါ့မယ်"

"မင်းအမေ... မင်းအမေက ကောင်းမွန်တဲ့မိခင်တစ်ယောက်ပါ"

"တခြားဘာရှိသေးလဲ"

"ဒါ့အပြင်... သူက ကောင်းမွန်တဲ့သမီးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေမဲ့... ကောင်းမွန်တဲ့မိခင်တစ်ယောက်ပါ"

"...ဒါပဲလား"

"ဟုတ်တယ် မင်းအမေနဲ့ သူ့ရဲ့အမေ... နှစ်ယောက်စလုံး ကောင်းမွန်တဲ့မိခင်တွေပါ"

"...အဖိုး မူးဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်လား"

"ဟဲဟဲ မင်းက ကလေးငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာ။ ဒီလောက် အရက်လေးနဲ့ ငါ့ကို မူးအောင်လုပ်နိုင်မယ်ထင်နေတာလား။ ငါ့ဆီကနေ စကားတွေ ဖော်ထုတ်ယူဖို့ မျှော်လင့်နေရင်တော့ အိပ်မက်သာ ဆက်မက်နေလိုက်တော့..."

"..."

လင်းယွဲ့သည် မြေပြင်ပေါ် လဲလျောင်းနေပြီး ဝိုင်ပုလင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အရက်နံ့တထူထူဖြင့် ရှိနေသည့် တာအိုဘုန်းကြီးတုကို ကူရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ဒီအဖိုးက မူးနေပုံရပြီး သူ့ရဲ့လေသံကလည်း မူးနေတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ လေသံဖြစ်ပေမဲ့ သူပြောတဲ့စကားတွေကနေ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်မှ ထုတ်မပြောချင်ရတာလဲ။

"ဒီလောက် မူးနေတာတောင် ဘာလို့ အမှန်အတိုင်း မပြောတာလဲ"

လင်းယွဲ့ စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ထိုင်လိုက်ပြီး ဝိုင်ပုလင်းထဲကနေ သူ့ဘာသာ တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်သည်။

အခန်းတွင်း၌ ဝိုင်ပုလင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို တွေ့ရပြီး ငါးပိဿာခန့် လေးသော ဝိုင်ပုလင်းများ ဖြစ်သည်ကို ထောက်ရှုပါက ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော အခွံများ ရှိနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ဝက်ခန့် သောက်သုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် မူးယစ်သည့် လက္ခဏာ မပြဘဲ အချိုရည်ကဲ့သို့ သောက်သုံးနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ အလွန်အမင်း သန်မာနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ငါးသင်္ကေတကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကိုဖြတ်ကျော်ခဲ့သော ပုံမှန်တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်ကြံသူများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့်ဆိုလျှင် ကျည်ဆန်များသည်ပင် သူ၏အရေပြားကိုသာ ထိုးဖောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုမျှများပြားသော အရက်ပမာဏသည် သူ့အပေါ် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။

ရှန်ရှောင်းဂိုဏ်းမှ တာအိုဘုန်းကြီးတုသည် မိုကြိုးနည်းစနစ် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးခြားမှုမရှိပေ။