← Chapters

တန်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အမှန်တရား

Vol. 7 Ch. 87

တန်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အမှန်တရား

Vol. 7 Ch. 87

လင်းယွဲ့ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်သောအရိုးလက်ကောက်ထဲမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်ကို သတိရမိပြီး သူပြောသည့်စကားကို သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။

"ဒီအခြေအနေမှာ အရှင်မင်းသားက ဒီကိစ္စရဲ့ အမှန်တရားကို သိချင်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

သခင်က လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ အရှင်မင်းသား တစ်နေရာမှာ မှားနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အရှင်မင်းသားကို ချင်တူကနေ ထွက်ခွာဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး"

"ဪ"

လင်းယွဲ့က ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ယွီလေးက ခင်ဗျားတို့က သူမကို ချင်တူမြို့ကနေ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဆယ်ပြီး ဒီဟုန်မြို့ကို ပို့ဆောင်ဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောပြခဲ့တာပဲ"

သခင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့ ယွီလေးကို အဲဒီလို ပြောခဲ့တာပါ"

သူက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသား စဥ်းစားသင့်တာက အကယ်၍ အရှင်မင်းသားသာ အစောင့်အရှောက် မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဆိုလိုတာက ချင်တူကို လာခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး အယောင်ဆောင်ထားသည့် ကင်းလှည့်အရာရှိ မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အရှင်မင်းသား တကယ်ပဲ ချင်တူကနေ ထွက်ခွာနိုင်မှာလား"

လင်းယွဲ့ ခဏတာ စဥ်းစားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။

"တကယ်ပဲ ကျွန်တော် ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်တူမြို့သည် အပေါ်မှ ပျံသန်းနေသော လှေ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီးဖြစ်ကာ ၎င်းသည် ကောင်းကင်အဆင့် အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယွီလေးပင် ပြောကြားခဲ့သည်မှာ သူမ၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုလျှင်ပင် အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပထမဆုံး အယောင်ဆောင်ထားသည့် ကင်းလှည့်အရာရှိကို ဒဏ်ရာမရအောင် မလုပ်ခဲ့လျှင်၊ အကယ်၍ လင်းယွဲ့က သူ၏သွေးကို မစုဆောင်းခဲ့လျှင်၊ ထို့နောက် ပုံစံမျိုးစုံ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး သူ၏ပုံစံကို ပြောင်းလဲကာ ချင်တူမှ ခိုးထွက်မသွားခဲ့လျှင် သူသည် တကယ်ပင် မည်သည့်အရာမျှ လုပ်စရာမရှိတော့ပေ။

ဤကိစ္စ၏ အဓိကအချက်မှာ ပုံစံမျိုးစုံ ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အချက်ပင်။

"မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မူလအစီအစဥ်က အရှင်မင်းသားကို ချင်တူမှာပဲ ချုပ်နှောင်ထားဖို့ပါပဲ"

သခင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား ချင်တူကနေ ထွက်လို့မရဘူးဆိုရင် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိလား"

လင်းယွဲ့သည် တန်တျန်းဂိုဏ်း၏ အစီအစဥ်ကို ရုတ်တရက် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

သူ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး "ချင်တူမြို့ထဲမှာ ကျွန်တော့်ကိုရော ယွီလေးကိုရော လိုက်လံသတ်ဖြတ်ဖို့ စီစဥ်နေတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

သခင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အရ ယွီလေးက အရှင်မင်းသားကို ကျွန်တော်တို့ ကင်းလှည့်အရာရှိတွေဟာ တန်တျန်းဂိုဏ်းက အတုအယောင်တွေဆိုတာ သေချာပေါက် ပြောပြလိမ့်မယ်။ အရှင်မင်းသား အစပိုင်းမှာ မယုံကြည်ရင်တောင် သံသယဝင်လာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ အရှင်မင်းသားက ယွီလေးကို သဘာဝအတိုင်း ယုံကြည်လာပြီး ဘုံရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းလာလိမ့်မယ်၊ မှန်တယ်မဟုတ်လား"

လင်းယွဲ့ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "တကယ်ပဲ၊ အဲဒီအတိုင်းပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဥ် ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မရှိရင် အရှင်မင်းသားကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။

ဒုတိယသခင်က ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဗိုလ်ချုပ်ဘိုင်လီ မှားနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က မူလက ဓားရှာလှေရဲ့ အကာအကွယ်ကို သုံးပြီး ရှာဖွေဖို့ စီစဥ်ထားတာပါ။ အရှင်မင်းသားကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဘိုင်လီက အရှင်မင်းသားကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်လို့ ရုတ်တရက် ပြောလာမှပဲ ကျွန်တော်တို့ မင်းရဲ့ အကူအညီကို ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ"

ထို့နောက် သူ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။

"မမျှော်လင့်ဘဲ အရှင်မင်းသား ချင်တူကနေ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်သွားပြီး ဓားရှာလှေရဲ့ အကာအကွယ်ကနေ ထွက်သွားတော့ ကျွန်တော်တို့ အရှင်မင်းသားကို ရှာမတွေ့တော့ဘူးပေါ့"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

လင်းယွဲ့ ခဏတာ စဥ်းစားပြီးနောက် "ဒီလို လုပ်ဆောင်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ကျွန်တော့်ကိုရော ယွီလေးကိုရော အတူတူ ပေါင်းစည်းဖို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သခင်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် "အဲဒီလိုလည်း ပြောလို့ရပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"အဲဒီလို ပြောလို့ရတယ်ဆိုတော့ တခြားအကြောင်းပြချက် ရှိသေးလား"

လင်းယွဲ့က ဆက်ပြောသည်။

"တန်တျန်းဂိုဏ်းက သူများစိုက်တာ ကိုရိတ်တာမှာ ထူးချွန်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်။ ဒါက အဲဒီစိတ်ကူးလား"

"အရှင်မင်းသားက ထက်မြက်ပါတယ်"

သခင်က ပြုံးယောင်သန်းလျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီလှည့်စားတဲ့ နည်းဗျူဟာကို စီစဥ်ရာမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မူလအစီအစဥ်က အရှင်မင်းသားနဲ့ ယွီလေးကို ချင်တူမြို့ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားဖို့၊ ယွီလေးက အရှင်မင်းသားရဲ့ အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကယ်တင်နိုင်ဖို့ ပရိယာယ်များစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး မတော်တဆ ခင်ဗျားတို့နှစ်ဦးကို ပေါင်းစည်းပေးဖို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့..."

သူ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။

သိသာသည်မှာ သူပြောလိုသည်မှာ လိုက်လံမှုတစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် လင်းယွဲ့သည် ချင်တူမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

"ယွီလေးအတွက်လား"

လင်းယွဲ့သည် သစ်ပင်အောက်တွင် ဝိုင်းများဆွဲနေသော မလှမ်းမကမ်းရှိ ငါးလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူမ သိလား"

"ယွီလေးအတွက်ပါ"

သခင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကလေးမက စိတ်သဘောထား ဖြူစင်တာ၊ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို အမှန်တရားကို ဘယ်လိုများ သိစေနိုင်မလဲ။ ဒါကြောင့် သူမဆီကနေလည်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပါ"

"သူမရော ကောင်းကင်ဘုံနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံလား" လင်းယွဲ့ မေးသည်။

သခင်က ခေါင်းခါသည်။

"သူမက ရှာဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်းကို ကျင့်ကြံတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ကောင်ကင်ဘုံနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်မလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချန်ခဲ့တဲ့ ကောင်ကင်ဘုံသို့တက်ခြင်းတံဆိပ် တစ်ခုရှိတယ်၊ အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်းထားတာကြောင့် သူမလည်း တက်ကြွမှုရဲ့ စွမ်းအားကို ခံစားဖို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့တာပါ"

“ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ခြင်းတံဆိပ်လာဍ”

လင်းယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်က တာအိုကို ရရင် သူ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေပါ ကောင်းကင်ဘုံရောက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားဖူးလား"

သခင်က ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ တန်တျန်းဂိုဏ်းရဲ့ နည်းပညာက သစ်ပင်ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ယုန်ကို စောင့်တာ၊ သူများရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ရိတ်သိမ်းတာပါ။ အဲဒါရဲ့ အနှစ်သာရကတော့ တစ်ယောက်ကတာအိုကို ရရင် သူ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေပါ ကောင်းကင်ဘုံရောက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားပဲ။ ဒါက ကံကြမ္မာကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းပါ"

သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ယွီလေးက အရှင်မင်းသားကို ကူညီလေ၊ ဥပမာ- အသက်ကယ်တာမျိုးဆိုရင် အဲ့ဒါက သူမ ကျင့်ကြံတဲ့ 'အကြောင်းတရားပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ အရှင်မင်းသား ကျင့်ကြံမှုမှာ အောင်မြင်တဲ့အခါ ကောင်ကင်ဘုံသို့တက်ခြင်း တံဆိပ်က သဘာဝအတိုင်း သူမအတွက် အကျိုးအများကြီး ဖြစ်ထွန်းစေမယ့် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီနည်းလမ်းက အရှင်မင်းသားကိုလည်း ဘာမှ မထိခိုက်ဘူး၊ အရှင်မင်းသား သတိတောင် ပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွဲ့ စဥ်းစားလိုက်သည်။

ဒါက တန်တျန်းဂိုဏ်းရဲ့ အစီအစဥ်ရဲ့ အမှန်တရားလား။ ဒါက သူတို့ရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်ပဲလား။

ယွီလေးအတွက်လား။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် တန်တျန်းဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းများကို ဖတ်ဖူးသည်။ စစ်မှန်သောမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ပြီးသည်နှင့် အမှန်တရားကို ပြောရမည်။

ကိစ္စက ရှင်းလင်းပြီး ယုတ္တိတန်သည်၊ တကယ်ပင် ပြဿနာမရှိပေ။

"ဒါဆို ဒီလိုပါလား"

လင်းယွဲ့ ခဏတာ နက်နက်နဲနဲ စဥ်းစားပြီး "ဒါပေမဲ့ ယွီလေးက အရမ်းငယ်သေးတာတောင် ဒီလိုကျင့်ကြံမှုမျိုး ရှိနေတာဆိုတော့ သူမှာ အလားအလာကြီးမားမှာပဲ၊ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားကို အားကိုးခိုင်းရတာလဲ။ ကျွန်တော်က လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ယွီလေးက စိတ်သဘောထား ဖြူစင်တယ်"

သခင်က ညင်သာစွာ ပြောသည်။

"သူမက နည်းနည်း ရိုးအပြီး နည်းနည်း မိုက်မဲပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်သူက ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတယ်၊ ဘယ်သူက သူ့အပေါ် မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ မြင်တဲ့နေရာမှာတော့ အလွန်တိကျပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့က အရှင်မင်းသားရဲ့ နောက်ကြောင်းရာဇဝင်ကို အရင်ကတည်းက စုံစမ်းပြီးသားဖြစ်ပြီး အရှင်မင်းသား ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ နားလည်ထားပြီးသားပါ"

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။

နှမြောစရာကောင်းတာက မျက်နှာကို သိတာနဲ့ စိတ်ကို မသိနိုင်ဘူး။

"ယွီလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက်ကတော့..."

သခင်က အောင့်အီးပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"သူမ မွေးစကတည်းက သွေးမျိုးရိုး မပြည့်စုံဘူး၊ ဒီအသက်အရွယ်မှာ ဒီလိုကျင့်ကြံမှုမျိုး ရှိနေတာက ဆယ့်ခြောက်မင်းသား ချန်ခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေ ရတနာတွေ အများကြီး စားသုံးခဲ့လို့ပါ"

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူမရဲ့ ပါရမီကို ထည့်တွက်ရင် ဒီဘဝမှာ ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မလားဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်စရာပဲ။ ဒါကြောင့် အရှင်မင်းသားကို တွေ့ပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ စီစဥ်ခဲ့တာပါ၊ အရှင်မင်းသား ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသား မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ယွီလေးက ဘာမှ မသိပါဘူး၊ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့တက်ခြင်း တံဆိပ် ရှိတယ်ဆိုတာတောင် သူမ မသိဘူး"

All Chapters