အခန်း (၁၂၃)

ဂါးရက်က မသိစိတ်ကနေ ထောက်လှမ်းရေးစာလုံးပေါင်းကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု မျက်စိကျိန်းစရာ ထွက်ပေါ်လာရာ သူ မျက်လုံးများကို ကာလိုက်ရသည်။ တံဆိပ်မှ ထွက်လာသော အဖြူရောင်အလင်းသည် သူ့အရေပြားကို ထိုးဖောက်ကာ သူ့လက်၏ အရိုးများကို ဖော်ပြနေသည်။ ဂါးရက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါကို ကျွန်တော် သုံးလို့ရတယ်။ အံ့သြစရာပဲ"

အဆင့်ငါး…အဆင့်ငါး မှော်ပစ္စည်းလား။ X-ray အလင်း ရဲ့ ပင်ရင်းလား။

နောက်ထပ် အခါတိုင်း ချေးစရာ မလိုတော့ဘူး။

သူ တံဆိပ်ကို ကိုင်ပြီး အဝေးကို ငေးကြည့်နေသည်။ စစ်တပ်စခန်းအပြင်ဘက် တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ တည်ရှိနေပြီး အလံများ တလူလူ လွှင့်ထူနေသည်။ ၎င်းသည် သူတို့ တိုက်ခိုက်မည့် ရဲတိုက်ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ဂါးရက်သည် ၎င်းသည် အလယ်ပိုင်းခရိုင်ရှိ နီဝက်ခ်မြို့ဖြစ်ကြောင်း၊ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ ချီတက်ရာတွင် ပထမဆုံး အတားအဆီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသည်။ အလယ်ပိုင်းခရိုင်၏ မြို့စားမှာ သဘာဝနတ်ဘုရားကျောင်း အကြီးအကဲ၏ အမာခံနောက်လိုက်ဖြစ်ပြီး သူရဲကောင်းများ ရောက်ရှိလာခြင်းက သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ မြို့စား၏ နယ်မြေတွင် အရေးပါသော ဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ရှိပြီး သဘာဝနတ်ဘုရားကျောင်းအတွက် ဆင်းသက်ရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကောလဟာလများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မြို့စားနော်မန်သည် ကြီးမားသော စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ အလယ်ပိုင်းခရိုင် မြို့စားကို ဦးစွာ အနိုင်ယူရန်နှင့် သဘာဝနတ်ဘုရားကျောင်းသို့ မဆင်းသက်မီ ရန်သူကို ပိတ်ဆို့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"ငါတို့ မြို့ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်..."

ဂါးရက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ခိုင်ခံ့သော မြို့တစ်မြို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် များသောအားဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ နက်ဖြန်မှ တိုက်ပွဲသည် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်လာမည့်ကံကြမ္မာ ရှိနေပုံရသည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်စောစောတွင် ဂါးရက်သည် မြို့စောင့်တပ်၏ စစ်တပ်စခန်းသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့ဘယ်ဘက်လက်တွင် မှင်ပုံးတစ်ပုံးကို ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်တွင် ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ စစ်သားများ၏ လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များပေါ်တွင် တစ်ချောင်းချင်းစီ မျဉ်းများဆွဲနေသည် ာ

"ဘယ်ဘက်လှည့်။ ညာဘက်လှည့်။ တည့်တည့်ရပ်။ ကောင်းပြီ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရင် ဒီနေရာမှာ သွေးတိတ်ပတ်တီးစည်းပါ။ မှတ်ထားနော်"

စစ်သားအုပ်စုတစ်စုက သူ့ကို ပြုံးရယ်စွာ ကြည့်နေကြပြီး တန်းစီကာ သူ့ကို မျဉ်းဆွဲခွင့် ပြုနေကြသည်။ ဗိုလ်ကြီး ကာရန်က ပြုံးပြီး သူ့ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဂါးရက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီနေ့ ငါတို့ တိုက်ပွဲဝင်ရမလားဆိုတာတောင် မသိရသေးဘူး"

ဂါးရက် သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မူလပိုင်ရှင်၏ စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ဤကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ခဲ့စဉ်က အမှတ်တရများ ရောထွေးနေသည်။ ခဏတာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူ ပြောနိုင်ခဲ့သည်မှာ

"အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာခဲ့ပါ"

စစ်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးစခန်းသည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ဂါးရက်သည် တိကျသော တိုက်ပွဲကို မမြင်ရသော်လည်း ရှေ့မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်သံများကို ကြားနေရသည်။ လူရိုင်းနောက်လိုက် ဘားနတ်သည် သူ့တုတ်ကြီးကို မငြိမ်မသက် ကိုင်တွယ်ကာ ထိုင်လိုက်၊ ထလိုက် အကြိမ်ကြိမ် လုပ်နေသည်။ အလုပ်မရှိဘဲ နေရသည်ကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် ဂါးရက်က သူ့အား တာဝန်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အတွက် ညှပ်တွေကို ဆက်ပြီး ထက်အောင် လုပ်ပေးပါ။ ပိုပြီး ထက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားပါ။ နောက်ကျရင် ဒဏ်ရာတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်"

သူသည် ဆားရည်၊ အရက်ပြန်၊ ဂွမ်း၊ ပိတ်ကျဲစ၊ ပတ်တီးများနှင့် ဆေးရည်များကို ပြင်ဆင်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်မီတွင် ဒဏ်ရာရ စစ်သားများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။

"သူရဲကောင်း စကော့ ဒဏ်ရာရသွားပြီ"

"ဆာ တဲရန့်စ် ဒဏ်ရာရသွားပြီ"

"သူရဲကောင်း ဗင်းဆင့် ဒဏ်ရာရသွားပြီ"

ဘုန်းတော်ကြီးများက သူတို့ကို စနစ်တကျ ပြုစုပေးကြသည်။ ဆုတောင်းသံများ တိုးတိုးညင်းညင်း ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေပြီး အဖြူရောင်အလင်းများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေသည်။ သူရဲကောင်းများပြီး မကြာမီတွင် အဝတ်အစား ဆင်းရဲစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော သာမန်စစ်သားများကို အရေးပေါ် ပြေးသယ်လာကြသည်။

“ကယ်ပါ ကျေးဇူးပြုပြီး ကယ်ပေးကြပါ”

သွေးများက ဆက်တိုက်ကျနေသည်။ ဂါးရက်သည် စခန်းစည်းရိုးနားတွင် ရပ်နေရင်း သူတို့အား အနီးအနားရှိ မယ်လ်တန်၏ ဘုန်းတော်ကြီးအဖွဲ့ စခန်းဆီသို့ ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ မကြာမီတွင် ထိုဘက်မှ တောင်းပန်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ကုလို့မရဘူး"

"သူ့ကို သယ်သွား"

"ဖယ်ပေးကြ။ သူရဲကောင်းတွေတောင် မနိုင်ဘူး"

"ကယ်ပါဦး... ဗိုလ်ကြီးက ကျွန်တော်တို့အတွက် ဒဏ်ရာရခဲ့တာပါ။ သူ့မှာ အိမ်မှာ စောင့်နေတဲ့ သားလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ သူ့သမီးလေးလည်း မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာ..."

ဂါးရက်၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်သွားသည်။ ဤခရီးကို မထွက်ခွာမီက သူ ကြားဖူးသည်၊ သင်ယူဖူးသည်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၏ ကုသခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် မှူးမတ်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်ဟု။ သာမန်လူများ ကုသမှုရရှိခြင်း ရှိမရှိသည် ကုသသူ၏ ထိုအချိန်က စိတ်ခံစားချက်အပေါ် မူတည်သည်။ ဤအခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဂါးရက်သည် ဤခရီးတွင် ပစ္စည်းကိရိယာများစွာ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး တတ်နိုင်သမျှ သာမန်စစ်သားများကို ကုသပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကြားသိရခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ မတူညီသော အရာများဖြစ်သည်။

သူ တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုသူများကို သွားကူညီချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခြေသံများ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ဟတ်တ်လန်းမြို့မှ အစောင့်နှစ်ဦးက ဒဏ်ရာရ စစ်သားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဂါးရက်ဆီသို့ တည့်တည့်လာသည်။

"ဂါးရက်လေး သူတို့ကို ကယ်ဖို့ ကူညီပေးပါ"

"သူတို့ကို ခေါ်ခဲ့"

ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်ခ်သည် မြင်ကွင်းကို တစ်ချက်ဝဲကြည့်ကာ ချဉ်းကပ်လာသည့် လူအုပ်ကို ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ လှည့်ကာ သူ့တဲဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။ သူ့နောက်မှ မြို့စောင့်တပ်သားများ တစ်အုပ်လုံး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လူနာတင်စင်များကို မကာ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

"ဂါးရက် မင်း..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ချက်ချင်း တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဂါးရက်သည် ဟတ်တ်လန်းမြို့တွင် ဂုဏ်သိက္ခာ မြင့်မားသူဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် စကားစသည်နှင့် အပေါင်းအဖော်တစ်ဦးက စကားပြောသူကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ သူ ကုသချင်ရင် ကုသပါစေ။ အဆင့်တစ် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၏ ကုသနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ်ရှိပြီး ဖြုန်းတီးခြင်းက မည်သူ့ကိုမှ စိတ်မဆိုးစေနိုင်ပေ။

ဂါးရက်သည် ဆူပူသံများကို ဂရုစိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူသည် ဒဏ်ရာရရှိသူများကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ရင်းနှီးသူများ မရှိချေ။ ပြဿနာမှာ ဒဏ်ရာရသူများ မလာခြင်း သို့မဟုတ် လာလျှင် ငါးဦးရှိခြင်းပင်။ တစ်ဦးမှာ ဦးခေါင်းဒဏ်ရာရပြီး သွေးများ စီးကျနေသူ၊ တစ်ဦးမှာ လက်ပြတ်နေသူ၊ တစ်ဦးမှာ ခြေထောက်ကျိုးနေသူ၊ စတုတ္ထတစ်ဦးမှာ ရင်ဘတ်ကျိုးနေသူ၊ ပဉ္စမတစ်ဦးမှာ လူနာတင်စင်ပေါ်တွင် အသက်ရှုမဝဖြစ်နေသူ၊ ဒဏ်ရာအမျိုးအစား မရှင်းလင်းသေးသူ ဖြစ်သည်။

...ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ လက်နှစ်ဖက်ပဲ ရှိတယ်။

ဂါးရက်သည် ချက်ချင်း ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် တခြားသူများက မကျေမနပ်ပြောနိုင်သော်လည်း သူက မပြောနိုင်ပေ။ တာဝန်မှာ ကိုယ်တိုင်ချမှတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ လူများစွာကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူ့ဆန္ဒပင်။ သူသည် ခြင်းတောင်းတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကောက်ယူပြီး သူပြင်ဆင်ထားသော တဲကြီး၏ ဝင်ပေါက်သို့ အလျင်အမြန် သွားကာ ဘေးဘက်သို့ အော်ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ချင်းစီ ခေါ်ခဲ့။ မဝင်ခင် ငါအရင်ကြည့်မယ်"

ဦးခေါင်းဒဏ်ရာရသူကို ပထမဆုံး ခေါ်လာခဲ့သည်။ ဂါးရက်က ကိုင်းညွတ်ပြီး စစ်ဆေးရင်း ဘေးမှ မေးသည်။

"ဘယ်လို ဒဏ်ရာရခဲ့တာလဲ။ သတိလစ်သွားလား"

"ပျံလာတဲ့ ကျောက်ခဲမှန်တာ။ ခုနကမှ သတိလစ်သွားတာ။ အခု ပြန်နိုးလာပုံရတယ်..."

ဦးခေါင်းခွံ ထိခိုက်မှုကြောင့် ဦးနှောက်ဒဏ်ရာ ရခြင်း။ ခဏတာ သတိလစ်ခြင်း။ ဂါးရက်က ဒဏ်ရာပတ်လည်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

...ဦးနှောက်တစ်ရှူးများ ထွက်ကျနေသည့် လက္ခဏာ မတွေ့ရသေး။

ဒီလောက်မြန်မြန် သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဂါးရက်က ချက်ချင်း အမိန့်ပေးသည်။

"အထဲမှာ လှဲထား ဒဏ်ရာပတ်လည်က ဆံပင်တွေကို ရိတ်ပြီး သွေးတွေကို သုတ်။ လူနာ အန်ရင် အန်ဖတ်နင်ပြီး အသက်ရှုကြပ်တာမျိုး မဖြစ်အောင် သတိထားပါ။ နောက်မှ ငါလာစစ်ဆေးမယ်။ နောက်တစ်ယောက်"

နောက်တစ်ယောက်မှာ လက်ပြတ်နေသည်။ လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်းကို ပတ်တီးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ စည်းထားပြီး မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။ သတိမေ့နေသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် အသက်ရှင်နေသေးသည်။ ဂါးရက်က အခြား ပြင်ပဒဏ်ရာများ မရှိသည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခြင်းတောင်းထဲမှ တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ လူနာပေါ်တွင် ချက်ချင်း တပ်ဆင်လိုက်သည်။

"အထဲမှာ လှဲခိုင်းထားလိုက်။ တုတ်ကို အားနဲ့ လှည့်ပြီး ကြိုးကို တင်းကျပ်နေအောင်ချည်။ တုတ်ကို မြဲမြဲချည်၊ ပြီးမှ ပတ်တီးကို ဖြေလိုက်။ နောက်မှ ငါလာစစ်ဆေးမယ်။ နောက်တစ်ယောက်"

ခြေထောက်ကျိုးနေသူကို အသက်လက္ခဏာ စစ်ဆေးပြီး သွေးတိတ်စေကာ အထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။ ရင်ဘတ်လုံးဝကျိုးသွားသူအတွက် ဂါးရက်က လည်ပင်းသွေးခုန်နှုန်း၊ အသက်ရှုခြင်းကို စစ်ဆေးသည်၊ မျက်ခွံကို မကြည့်လိုက်သည်၊ နှလုံးခုန်သံမရှိသလို အသက်ရှုခြင်းမရှိဘဲ မျက်ခုံးအိမ် ကျယ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူက သေပြီ။ ခေါ်သွား။ နောက်တစ်ယောက်"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကယ်ပါ ကပ္ပတိန်ကို ကယ်ပါ"

လူနာကို သယ်လာသည့် စစ်သားက သူ့ကို ဆွဲဖို့ လက်လှမ်းလိုက်၏။ ဂါးရက် ဘေးကို ရှောင်လိုက်ပြီး အော်လိုက်သည်။

"ဘားနတ်"