အခန်း (၁၂၄)

လူရိုင်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အခြားသူ၏ ကော်လာအား ဆွဲကိုင်ကာ ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ မြှောက်တင်၍ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ လူနာတင်စင်၏ နောက်တစ်ဖက်မှ စစ်သားသည် မျက်ရည်သုတ်လျက် လူနာတင်စင်အား ဆွဲ၍ လှည့်ပြေးသွားသည်။ ဂါးရက်သည် မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ဆက်လက်အော်ဟစ်နေသည်။

“နောက်ထပ်တစ်ဦး”

လုံခြုံရေးရှိသည်မှာ အရမ်းကောင်းသည်။ တိုက်ပွဲစွမ်းအား အပြည့်အဝရှိသည့် လုံခြုံရေးရှိသည်မှာ ပို၍ပင် ကောင်းသေးသည်။ ဂါးရက်သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ သက်ပြင်းချပြီး နောက်ဆုံးလူနာအား စစ်ဆေးပြီးစီးသွားသည့်အခါ တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဦးခေါင်းဒဏ်ရာရရှိသူမှာ ခေါင်းရိတ်နေဆဲပင်။ သူြအား ကျော်လွန်ကာ လက်ပြတ်နေသူဆီသို့ တည့်တည့် သွားလိုက်သည်။

“ဘုန်းတော်ကြီး သူလက်အသစ်ပြန်ထွက်လာနိုင်လား”

လူနာကို သယ်ဆောင်လာသည့် စစ်သားက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းသည်။ ဂါးရက်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်–။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး သူ့ရဲ့လက်ကိုဖြတ်ပစ်မှဘဲ ရမှာ”

"ဖြတ်ထားတဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါကို ယူလာခဲ့ရင် သွေးကြောတွေ ကောင်းနေသေးရင်၊ ကျွန်တော့်မှာ အချိန်လုံလုံလောက်လောက်ရှိရင်တော့ ကြိုးစားကြည့်ပေးနိုင်တယ်။ ဘာမှမရှိတဲ့နေရာကနေ ပြန်ပေါက်လာအောင် လုပ်တာလား။ သေချာတာကတော့ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး"

"ထွက်သွား"

အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ လူရိုင်းသည် ထိုသူအား အားမနာတမ်း ဆွဲကိုင်၍ တဲအတွင်းမှ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဂါးရက်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ အလျင်လိုနေသော်လည်း လက်ထောက်ပင် မရှိသောအခါ ဤလက်ဖြတ်တောက်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရမည်ပင်။

“သွေးကြောညှပ်တွေ ယူလာ”

ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု၏ အလယ်တွင် စစ်သားမည်မျှကို ကယ်တင်ရမည်မသိသောကြောင့် မှော်စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှကိုပင် ချွေတာရမည် ဖြစ်သည်။ ဂါးရက်သည် မှော်ဆရာများ၏ လက်များကို မလွှတ်ခဲ့ပေ။ ထို့အစား ခွဲစိတ်ဓားနှင့် ချိတ်သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး ဖြတ်ပိုင်းအပေါ် ငါးခြောက်စင်တီမီတာခန့် အသားကို ဖြတ်လိုက်သည်။ အရေပြားအဖုံးများကို ခွဲထုတ်၍ လှန်ပစ်လိုက်သည်။ တစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်းရှိ သွေးကြောများကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

လက်မောင်းသွေးပြန်ကြောနဲ့ သွေးပြန်ကြောကို ညှပ်ပြီး ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ဒဏ်ရာကိုပိတ်ရမယ်။

လက်မောင်းသွေးလွှတ်ကြောအတွင်းပိုင်းကိုလည်း စောနကငါပြောသလိုလုပ်ရမယ်။

အခု လက်ဖျံရိုးဘက်ဆိုင်ရာ သွေးလွှတ်ကြော၊အလယ်သွေးလွှတ်ကြော၊ တံတောင်ရိုးဘက်ဆိုင်ရာ သွေးလွှတ်ကြောတွေ ပြီးသွားပြီ။ ပြီးတော့ လည်ပင်းသွေးပြန်ကြောနဲ့လက်မောင်း-ဦးခေါင်းသွေးပြန်ကြောတို့လည်း ပြီးပြီ။

ယုန်များကို လအတော်ကြာ ခွဲစိတ်ကုသခဲ့သောကြောင့် ဂါးရက်သည် ကုသရေးစာလုံးပေါင်းများ ထုတ်လွှတ်ရာတွင် အတော်လေး ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးကြောအများအပြားကို ဖြတ်၍ ချုပ်ခြင်းပင်လျှင် သေးငယ်သည့် ဒဏ်ရာကို ကုသသည့် စာလုံးပေါင်းကိုပင် မထုတ်လွှတ်ခဲ့ပေ။ အပြုသဘောဆောင်သည့် စွမ်းအင်လေးကို တစ်ချက်ဆွဲလိုက်သည်နှင့် ထိုမီလီမီတာအရွယ် သွေးကြောများကို လုံးဝ ကုသနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် လက်ဖျံရိုးနှင့် အလယ်သွေးလွှတ်ကြောများကို ဖြတ်တောက်ပြီး ကြွက်သားများ ကိုလည်း ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ကြွက်သားများသည် အပေါ်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားပြီး ကျိုးနေသော အရိုးကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်း ဖြတ်ပိုင်း၏ အပေါ်ဘက်ရှိ ဖြတ်ထားသော သွေးကြောများအောက် နှစ်စင်တီမီတာအကွာတွင် သူသည် မှော်လှည့်ကွက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို အရောင်ခြယ်လိုက်သည်။

"ဘားနတ်"

သူသည် သူ့ဘေးမှ သန်မာသော လူရိုင်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

"မင်းကို ပုဆိန်တစ်လက်ပေးမယ်။ ငါ အရောင်ခြယ်ထားတဲ့ နေရာကို တိတိကျကျ ခုတ်နိုင်မလား"

"ဘာမှ ပြဿနာမရှိဘူး"

ဘားနတ်က အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ ဂါးရက်က ဖြတ်ထားသော ခြေလက်ကို မလိုက်ပြီး ပုဆိန်သွားကို အရက်ပြန်ဖြင့် သေသေချာချာ သုတ်ကာ ဘားနတ်ကို ပေးလိုက်သည်။

"တိတိကျကျ ခုတ်နော်။ ထောင့်ဖြတ်ကြီး မခုတ်နဲ့"

ပုဆိန်သွားက တဝှီးဝှီး မြည်ဟည်းကာ ကျဆင်းလာသည်။ အရိုးအထူးကုဆရာဝန်များ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ခန့် ခွဲထုတ်ရန် အချိန်ယူရမည့် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများသည် လူရိုင်း၏ ပုဆိန်အောက်တွင် တစ်ချက်တည်း ကျရောက်သွားသည်။

"မလုပ်နဲ့"

တဲဝင်ပေါက်မှ နောက်ထပ် အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပစ်ထုတ်ခံရသော စစ်သားက ပြာပြာသလဲ တွားသွားလာရင်း "ကပ္ပတိန် ကပ္ပတိန် ဟမ်"

လူနာမှာ အော်ဟစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရုန်းကန်ခြင်း လုံးဝမရှိပေ။ သွေးကြောများနှင့် အာရုံကြောများမှာ ကြိုတင်ဖြတ်တောက်ထားပြီးဖြစ်၍ ဤတစ်ချက်တည်း ခုတ်လိုက်ခြင်းက သွေးထွက်လွန်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို မဖြစ်စေပေ။

စစ်သားက ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ရာ ဂါးရက်က ပုလင်းထဲမှ တစ်ခုခုကို ခပ်ယူပြီး ကျိုးနေသော အရိုးပေါ် လိမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပြီးနောက် သူသည် ညှပ်သေးသေးလေးများကို ဆက်လက်ကောက်ယူကာ ကြိုတင်ဖြတ်ထားသော အရေပြားအဖုံးများကို လှန်တင်ပြီး ဖြတ်ပိုင်းကို သေသပ်စွာ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ကုစားခြင်းစာလုံးပေါင်းကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆယ့်နှစ်စင်တီမီတာရှည်သော အရေပြားအဖုံး အနာက ချောမွေ့စွာ ပျောက်ကင်းသွားတော့သည်။

"ဒါ... အဆင်ပြေပြီလား?"

"အသက်ကိုပဲ မနည်း ကယ်နိုင်ခဲ့တာ"

ဂါးရက်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် လူနာကို စောင့်ကြည့်ရန် တဲထောင့်သို့ သယ်ဆောင်သွားရန် ညွှန်ပြပြီး သူ့နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ယောက်"

ပေါင်ရိုးကျိုးခြင်း၊ မှော်ပညာကို ထောက်လှမ်းခြင်း... လမ်းညွှန်ဆွဲအား လျော့ချခြင်း။

ဦးခေါင်းခွံ အရိုးကျိုးခြင်း၊ X-ray ရိုက်ကြည့်ရာ ဦးခေါင်းခွံတွင် မျဉ်းကြောင်းပုံစံ အရိုးကျိုးခြင်း ဖြစ်ပြီး ဦးနှောက်ကို မထိုးဖောက်ထားပေ။

CT မရှိသလို MRI မရှိဘူး။

ကုသရေးစာလုံးပေါင်းကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လှဲခိုင်းထားလိုက်ပါ။

နောက်ဆုံး သတိမေ့နေသူမှာ ဝမ်းဗိုက်သွေးယိုစီးမှု တွေ့ရှိရသည်။ ဝမ်းဗိုက်ဖွင့်၍ စစ်ဆေးခြင်း၊ ပေါက်ပြဲနေသော ဘေလုံး ကို ကုသခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်ကို ချုပ်ခြင်း။

နောက်ဆုံးတော့ ပြီးပြီ...

ဂါးရက်သည် နောက်ဆုံးချုပ်ရိုးကို ချုပ်ပြီးနောက် သူ့ကျောကို ဆန့်လိုက်ရာ သူ့ဗိုက်မှ ဗြဲဗြဲသံ မြည်သံကို ချက်ချင်းကြားလိုက်ရသည်။ သူ တစ်ခုခု ရှာစားရန် အပြင်ထွက်တော့မည်အရှိတွင် တဲအပြင်ဘက်မှ စိုးရိမ်တကြီး အသံကျယ်ကျယ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဂါးရက် မင်း ဒီမှာ လူနာတွေ ပိုလက်ခံနေတာလား"

"ဝင်ခဲ့"

ဂါးရက် လှည့်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားသည်။

"တန်းစီကြ။ တစ်ယောက်ချင်းစီ ဝင်လာခဲ့ ငါအရင် ကြည့်မယ်"

"ကုပေး….ကျွန်တော် ဒီမှာ ကုပေးနိုင်တယ်။ ခေါ်လာခဲ့"

"တန်းစီကြ တစ်ယောက်ချင်းစီနော်"

"နောက်တစ်ယောက်"

"နောက်တစ်ယောက်"

"နောက်တစ်ယောက်..."

ဒဏ်ရာရ သူရဲကောင်းများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကုသမှုခံယူရန် ရောက်ရှိလာပြီး တိုက်ပွဲသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ကုသရေးဧရိယာသည် ခဏတာ ဆူညံသွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဘုန်းတော်ကြီးများသည် သူတို့၏ နေ့လည်စာကို စားသုံးကြပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အနားယူကြသည်။ ထို့နောက် မျက်နှာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လန်းဆန်းစွာ သန့်စင်ပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောဆိုကြသည်။

သူတို့သည် အနီရောင် လက်ဖက်ရည် ကြွယ်ဝသော အရသာကို မြည်းစမ်းကြပြီး ပျားရည်နှင့် ဂျမ်များကို မီးဖုတ်ထားသော မုန့်များပေါ်တွင် ဖြန့်လိမ်းကြသည်။ စခန်းအလယ်ဗဟိုရှိ မြင့်မားသော ထီးဖြူအောက်တွင် ထိုင်လျက် သူတို့သည် တိုးတိုးသာသာ စကားပြောဆိုကြသည်။

"ဒီနေ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာ သိပ်မများဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ တိုက်ပွဲက သိပ်မပြင်းထန်ဘူး။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ကုသရေး စာလုံးပေါင်းရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မသုံးရသေးဘူး။ ခင်ဗျားရော"

"အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကုသရေး စာလုံးပေါင်းလေးတွေ ချန်ထားနိုင်တာ ကောင်းပါတယ်။ နောက်မှ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရတဲ့ သူရဲကောင်းများ ရောက်လာမလား မသိနိုင်ဘူးလေ"

"မှန်ပါတယ်။ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရတဲ့ သူရဲကောင်း ရောက်လာရင် ကျွန်တော် ကျန်နေတဲ့ စာလုံးပေါင်းတွေ အကုန်သုံးရမှာပဲ..."

"နက်ဖြန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာ သိပ်မများပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ဟေ့ ဒီဘက်က ဘယ်လိုလဲ"