အခန်း (၁၁၈)

"နောက်ထပ် ရာထူးတိုးတာလား"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန် နောက်ဆုံးတော့ အလျင်အမြန် ရောက်လာသည်။ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တော့ သတိမေ့နေသော ဒဏ်ရာရသူများကို အလယ်တွင် ချုပ်ကိုင်ထားသော အဖြူရောင်အလင်းပင်လယ်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် စစ်နတ်ဘုရားကျောင်း၏ ထူးခြားသော ငြိမ်သက်စေသည့် နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးမှသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

သူ့ခြေလှမ်းများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ အဖိုးကြီးသည် သူ့ရှေ့မှ တောက်ပနေသော အဖြူရောင်အလင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကြွက်သားများ တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ငိုရယ်နေပုံရသည့် ဘုန်းတော်ကြီး ပက်ထရစ်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကလေး…ဂါးရက်မင်း... အရမ်းကို ကြီးပွားနေတာပဲနော်"

ကုသရေးဆေးခန်း…. အိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီကလေးက ဆေးရုံလို့ ခေါ်ဖို့ပဲ တင်းခံနေတယ်။ ဖွင့်တာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ်။

ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူအသစ်တစ်ယောက်သည် တစ်ရက်တည်းမှာပင် အဆင့်တက်သွားသည်။ တစ်လကျော်အတွင်းတွင် အဆင့် ၄ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးသည် အဆင့် ၅ အထိ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က မှော်ဆရာအယ်လယော့တ်၏ အောင်မြင်မှုကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက ပြီးခဲ့သည့် သုံးလအတွင်း ဂါးရက်နှင့် အနီးကပ် ဆက်စပ်နေသူ သုံးဦး အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အဆင့်မတက်နိုင်ဘဲ ပိတ်မိနေခဲ့ကြခြင်းပင်။

သူသာ "ဝန်ထမ်းအားလုံးကို ငါစီစဉ်ထားတယ် ငါ့ဆီလာခဲ့" ဟူသော သတင်းစကားကို အချိန်မီ မထုတ်ပြန်ခဲ့ပါက ဂါးရက်၏ ဤဆေးရုံသည် လက်ဆောင်များ သယ်လာသည့် လူများနှင့် ကြာပြီကတည်းက ပြည့်ကျပ်နေမည်ကို ဘုရားသခင်သာ သိပေလိမ့်မည်။ ဤသို့ပင်လျှင် ယနေ့ နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပါ ထပ်ဖြစ်လာသည်။

"ဆရာ"

ဂါးရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်သွားသည်။

"ဆရာ သူ့ဒဏ်ရာတွေ အကုန် ကုသပေးပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သွေးတွေ အရမ်းအများကြီး ဆုံးရှုံးသွားတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကုသရေးနည်းလမ်းက မနိုင်ဘူး။ ဆရာ ကျွန်တော်တို့ ဆရာ့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်"

"အော် သွေးထွက်လွန်တာပေါ့"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူသည် ဝက်သစ်ချသား ဝန်ထမ်းကို ယူကာ ခပ်တိုးတိုး ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်။

သူ ရွတ်ဖတ်နေစဉ်တွင် မီးစလေးများလို အစိမ်းဖျော့ အစက်အပြောက်လေးများ ဝန်ထမ်းဆီမှ၊ လေထဲမှ၊ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ လွင့်ပျံလာပြီး ဒဏ်ရာရသူပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင် လူနာ၏ နှုတ်ခမ်းများ အရောင်အနည်းငယ် ပိုရှိလာပြီး အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် ပိုပြင်းလာသည်။

ဒါဆို ကုသရေးမှော်ပညာက အဝေးကနေလည်း သွေးဖြည့်ပေးနိုင်တာပေါ့...

ဂါးရက်သည် ဆရာ၏ဘေးတွင် နာခံလျက် ရပ်နေပြီး လူနာ၏ အသက်ဓာတ် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ မိသားစုဝင်များက ဒဏ်ရာရရှိသူအား သယ်ဆောင်သွားရင်း ကျေးဇူးတင်နေသည်ကိုလည်း ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းကို ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော့်ကို ထပ်ကူညီပါဦးလား"

"အခု ဘာလိုချင်တာလဲ"

"ဆရာ ကြည့်ပါဦး။ ဒီဆေးရုံမှာ ဘုန်းတော်ကြီး ခြောက်ပါးနဲ့ ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ အလုပ်များလာရင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းပေးမယ့်သူတောင် မရှိဘူး။ ဆရာ၊ ကျွန်တော့်အတွက် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ထပ်မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလား"

"ခုမှ သွားသတိရနေတာ နောက်ကျပြီ"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းက သူ့ကို စိတ်မရှည်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရပြီ ရပြီ။ ဆရာက အရင်ကတည်းက သတင်းပို့ထားတာ၊ ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ပြန်ကြားချက် ရောက်လာမှာပါ။ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်... မင်း မှော်မျှော်စင်မှာ သွားပုန်းနေချင်လား"

"ဟမ်"

"ဒီရက်ပိုင်း လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် အတင်းတိုးဝှေ့ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲ မင်းသိလား။ အရင်က ဘုန်းတော်ကြီးနဲ့ ငါက မင်းအတွက် တားဆီးပေးခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာတော့ ငါတို့ တားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။ စကားများမနေနဲ့တော့။ သတင်းမပြန့်ခင် သွားတော့"

"နေ…နေ…နေဦး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးမြူရေးပစ္စည်းတွေ….ကျွန်တော့်ယုန်တွေ…ဆရာ…လှည်းလေး နှစ်စီးလောက်တော့ ခေါ်ပေးပါဦး"

"သွား..သွား..ပစ္စည်းတွေ နောက်မှ ပို့ပေးမယ်"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းက စကားရှည်မနေတော့ဘဲ ဂါးရက်ကို တိုက်ရိုက်မတင်ပြီး မြင်းပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်။ သူ မြင်းဖင်ကို အားပါးတရ ရိုက်လိုက်သည်။

"သွား"

မြင်းက ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားသည်။ ဂါးရက်က ယိမ်းထိုးသွားပြီး မြင်းကုန်းနှီးကို ဖက်ထားရင်း အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သော မြင်းကို အပြေးအလွှား လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ အဝေးမှနေ၍ သူ့နောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"သခင် နော့ဒ်မတ်ခ်... မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်အရ လက်ဆောင်လာပို့တာပါ... သခင်မင်း..."

ဂါးရက်သည် ထိုသို့ဖြင့် မှော်မျော်စင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း၏ အဆိုအရ "မင်း ခဏလောက် အောင်းပြီး လေ့ကျင့်သင့်တယ်။ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်အောင် ကြိုးစား။ မှော်ဆရာအဆင့်ဖြစ်ဖြစ်။ ဘုန်းတော်ကြီးအဆင့်ဖြစ်ဖြစ် အဆင့် ၂ ကို ရောက်သွားရင် အတင်းတိုးဝှေ့ဝင်လာတဲ့ လူအရေအတွက် လျော့သွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်း ပိုကောင်းလေလေ မင်းကို ရန်ပြုရဲတဲ့သူ ပိုနည်းလေလေပဲ"

...ကောင်းပြီလေ နေရာပြောင်းပြီး စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ရုံပါပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါက မှော်မျှော်စင်ထဲက ရေနဂါးကန်ကိုလည်း စိတ်ဝင်စားနေတာ။ ကန်ရေနဲ့ ဘက်တီးရီးယားမွေးမြူတဲ့ စမ်းသပ်မှု မလုပ်ရသေးဘူးလေ...

ဂါးရက်သည် ထိုသို့ဖြင့် မှော်မျှော်စင်သို့ အထုပ်အပိုးနှင့် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ တစ်ရက်…

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်…..

သူသည် မှော်မျှော်စင်တွင် သူ့စမ်းသပ်မှုများကို ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ လဝက်နီးပါး ကြာပြီးနောက် မှော်မျှော်စင်အပြင်ဘက်ရှိ လေးထောင့်ကွက်ငယ်လေးတွင် မြင်းလှည်းများနှင့် မြင်းများ ထပ်မံပြည့်ကျပ်လာပြန်သည်။ မှော်ဆရာဂယ်မန်၏ လူထု ဟောပြောပွဲကျင်းပမည့် အချိန်လည်း ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

မှော်မျှော်စင်၏ ပထမထပ်တွင် အကြီးဆုံးအခန်းသည် လူနှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဂါးရက် အခန်းထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အဖွဲ့က သူ့ဆီသို့ ပြေးလာသည်။

"မှော်ဆရာနော့ဒ်မတ်မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်..."

"မှော်ဆရာနော့ဒ်မတ်ခင်ဗျားရဲ့ ကုသရေးဆေးခန်းမှာ ကျွန်တော် ကူညီလို့ ရမလား..."

"မှော်ဆရာနော့ဒ်မတ်ကျွန်တော့်ညီမလေးရဲ့ အရွယ်ရောက်ခြင်း အခမ်းအနားက ငါးရက်နေ့မှာ ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျား ကပွဲကို တက်ရောက်ပေးနိုင်မလား..."

"မှော်ဆရာနော့ဒ်မတ်ခင်ဗျားကို ကော်ဖီတစ်ခွက် တိုက်လို့ ရမလား။ လက်ဖြစ် မုန့်လေးတွေလည်း လုပ်ထားပါတယ်"

ဂါးရက်။ "..." ဖယ်ကြစမ်း။ ဘယ်သူ ပန်းရနံ့ ဆွတ်ထားတာလဲ။ အသက်ရှူကျပ်တယ်

ထိုသူများအားလုံးသည် မှော်မျှော်စင်တွင် စာအုပ်များ ဖတ်ရှုခွင့်၊ တစ်လလျှင် ရွှေဒင်္ဂါးဆယ်ပြား အခကြေးငွေ ပေးဆောင်ရသော စာရင်းစစ်များဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တစ်လလျှင် နှစ်ကြိမ် မှော်ဆရာဂယ်မန်၏ လူထုဟောပြောပွဲများကို တက်ရောက်ခွင့်လည်း ရှိသည်။ ဂါးရက်သည်လည်း ယခင်က သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း လူထုဟောပြောပွဲ တစ်ခုမှပင် မတက်ရောက်ဖူးသေးဘဲ ယခုတော့ မှော်ဆရာ အလုပ်သင် ဖြစ်လာပြီဖြစ်၍ သူတို့နှင့် ရောနှောမနေတော့ပေ။

ဤစာရင်းစစ်များသည် တစ်ဦးစီ ပိုးသားနှင့် ရွှေ၊ ငွေများ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အချို့ မိန်းကလေးများ၏ နားရွက်ဖျားများနှင့် လည်ပင်းများတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများပင် တောက်ပနေသည်။ သူတို့သည် အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝပုံ ပေါ်သည်။ ဟုတ်တာပေါ့၊ မူလက မြင့်မြတ်တဲ့မျိုးရိုးတွေ ဒါမှမဟုတ် ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်မိသားစုတွေက မဟုတ်ဘူးဆိုရင် တစ်လကို ရွှေဒင်္ဂါးဆယ်ပြား အခကြေးငွေကို မတတ်နိုင်ကြဘူးလေ...

"အဟွတ် အဟွတ်.. အဟွတ်… ဘုန်း..ဘုန်း..ဘုန်း.."

မှော်ဆရာဂယ်မန်၏ ချောင်းဟန့်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စားပွဲကို ပေတံဖြင့် ရိုက်ခတ်သံနှင့်အတူ ပါလာသည်။ စာရင်းစစ်အုပ်စုသည် ငှက်များ၊ သားရဲများကဲ့သို့ ကွဲလွင့်သွားကြပြီး ဂါးရက်က ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် မှော်ဆရာဂယ်မန်ကို ကျေးဇူးတင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ မှော်ဆရာဂယ်မန်က သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လည်ချောင်းရှင်းကာ ဟောပြောပွဲကို စတင်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ မီးမှော်ပညာရဲ့ နိယာမတွေကို ဆွေးနွေးကြပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်း မီးဟာ အခြေခံ ဒြပ်စင်လေးပါးထဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံးနဲ့ စိတ်အဆွတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး မီးမှော်ပညာမှာ အပြင်းထန်ဆုံး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းငါးရာကထူးချွန်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာ ကလဲမန့် ဘေရီရဲလ်က သူ့ရဲ့ 'မီးတောက်နဲ့ လေကြားက ဆက်စပ်မှုအပေါ် စမ်းသပ်မှုအသစ်များ' ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှာ အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။

မီးဆိုတာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေးငယ်ပြီး တက်ကြွတဲ့ အမှုန်အမွှားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီမီးမှုန်လေးတွေက တခြားဒြပ်စင်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်သလို လွတ်လပ်စွာလည်း တည်ရှိနိုင်ပါတယ်။ လွတ်လပ်တဲ့ မီးမှုန်လေးတွေ အများအပြား စုဝေးလာတဲ့အခါ မြင်နိုင်တဲ့ မီးတောက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လေထုထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားတဲ့အခါ လူတွေကို ပူနွေးမှု ခံစားရစေပါတယ်။

ဒီမီးမှုန်လေးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ မီးရဲ့ ဒြပ်စင်အရာဝတ္ထုကို မီးစတင်ဒြပ်စင်လို့ ခေါ်ပါတယ်"

"ဟမ်"

ဂါးရက်က မသိစိတ်ကနေ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ မှော်ဆရာဂယ်မန်က သူ့ရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေကို သတိမထားမိဘဲ သတိတရ နားထောင်နေသည့် စာရင်းစစ်အုပ်စုကို မျက်နှာမူပြီး ပီပီပြင်ပြင် ဆက်ပြောနေသည်။ မီးစတင်ဒြပ်စင်အကြောင်း ရှည်လျားစွာ ရှင်းပြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ စာလုံးပေါင်း၏ လက်တွေ့အသုံးချမှုဆီ ရောက်လာသည်။

"မီးမှော်ပညာ စာလုံးပေါင်း ပုံစံအားလုံးမှာ မီးစတင်ဒြပ်စင် စုဆောင်းခြင်းနဲ့ လေကောင်းကို ဆွဲဆောင်ခြင်းဆိုတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ မီးပွါးစာလုံးပေါင်း ပုံစံကို ဥပမာအနေနဲ့ ကြည့်ရအောင်..."

မှော်ဆရာ ဂယ်မန်သည် သူ၏ ဝန်ထမ်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ မှော်လှည့်ကွက်များနှင့် မီးပွားစာလုံးပေါင်း ပုံစံကို ပုံဖော်ပြသပြီး အပိုင်းလိုက် ရှင်းပြခဲ့သည်။ အခန်းအတွင်း၌ ခဲတံများ စာရွက်ပေါ်တွင် ခြစ်သံများ ကြားနေရပြီး ဂါးရက်တစ်ဦးတည်းသာ နေရာတွင် ကြောင်တောင်တောင် ထိုင်လျက် လေထဲရှိ ပုံစံကို မလှုပ်မယှက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"လောင်ကျွမ်းတာက မီးစတင်ဒြပ်စင်ကြောင့်လား"

"လေက မီးစတင်ဒြပ်စင်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာလား"

"ခင်ဗျားဟာက မှားနေတာလား"

ဒါဆို ဒီအချိန်အထိ ကျွန်တော်တရားထိုင်ရင်း မြင်ခဲ့တဲ့ မီးဒြပ်စင်ကို ခင်ဗျားတို့က မီးစတင်ဒြပ်စင်လို့ သတ်မှတ်ထားတာလား။

ဒီလိုမျိုး တရားထိုင်နေရင် အဆင့်တက်ဖို့ နှစ်တစ်သောင်း ကြာမှာ…