အခန်း (၁၁၃)

တံခါးအပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂါးရက်၏ လက်များ တုန်ယင်သွားပြီး မှင်စက်ကြီးတစ်စက် စာရွက်ပေါ်သို့ ကျကာ ချက်ချင်း စွန်းထင်းသွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

အဂ္ဂိရတ်ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ပြဿနာ တက်တာများလား။ ပေါင်းခံစက်က ရှိနေတုန်းပဲ။ အခု ထွက်သွားလို့ မရဘူး။ ပြီးတော့ အောက်ထပ်က ပိုးသတ်ခန်း၊ ဖိအားပေါင်းအိုး ပေါက်ကွဲတာတော့ မဖြစ်ရဘူး...

သူ အသက်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ သူ့တစ်ဖက်က အနားယူခန်းထဲတွင် ပင်မဘုန်းတော်ကြီး ဟော်နာလည်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်လျက် ပြေးထွက်လာသည်။ လှေကားပေါ်တွင် ခြေသံများ ဆက်တိုက်ကြားရပြီး အိုင်ဗင်၊ ဂျိုအန်၊ ပက်ထရစ်တို့ စာဖတ်နေသည့် ဆွေးနွေးခန်းနှင့် ဧည့်ခံစားပွဲတွင် ထိုင်နေသော ဘုန်းတော်ကြီးဂျွန်တို့ပါ အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်လာကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဂါးရက် မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်"

ဂါးရက်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ အသံလာရာသို့ လိုက်သွားပြီး တစ်ဖက်ခန်းရှိ အဂ္ဂိရတ်ဓာတ်ခွဲခန်းထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်သွားရာ ရောက်လာစ လင်ဒေမှာ ပြတင်းပေါက်မှ မှီပြီး ထွက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်က အပြင်သို့ ချိတ်ဆွဲနေသည်။

ဂါးရက်၏ ခြေသံကို ကြားသောအခါ သူ၏ မည်းနက်နေသော ညာလက်ကို တုန်ယင်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များနှင့် နှာရည်များ မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျနေရင်း ငိုရင်း ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဆင့်တက်ပြီ။ ကျွန်တော် အဆင့်တက်ပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ အဆင့် ၁ မှော်ဆရာ ဖြစ်သွားပြီ။ ဝူးဝူးဝူး..."

ဒါဆို ခုနက ပေါက်ကွဲတာ မင်းလုပ်တာလား။ ဂါးရက်က လင်ဒေဘေးသို့ ရောက်လာပြီး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် ယမ်းနံ့များ မပျောက်သေးဘဲ အဂ္ဂိရတ်ဓာတ်ခွဲခန်းအောက်ရှိ ပြန့်ကားသော အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် မီးခိုးလုံးကြီး တစ်ခု မှောင်မိုက်စွာ လောင်ကျွမ်းထားသည်ကို ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ ဂါးရက်၏ ခြေထောက်များ ခဏတာ တုန်ယင်သွားပြီး နှစ်လှမ်းလျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ကာ အနံ့များကို ပြန့်ကျဲစေရန် လေပြင်းကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

"လင်ဒေ မင်း အဆင့်တက်ရင် အိမ်သာကို မပေါက်ကွဲစေနဲ့"

လင်ဒေ အဆင့်တက်သွားသည့်အတွက် မြို့ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

လူများသည် လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများ ယူဆောင်လာကြပြီး သတင်းမေးမြန်းခြင်း၊ သူတို့၏ တူ/တူမများ လာရောက်အလုပ်လုပ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းခြင်းတို့ဖြင့် အဆက်မပြတ် စည်ကားနေခဲ့သည်။

ဂါးရက်ကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင်။

သူသည် ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များ ဆက်လက်ရေးသားခြင်း၊ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်း၊ နှင့် ဘုန်းတော်ကြီးများကို ညမှောင်သည်အထိ ကျမ်းဂန်များ ကျက်မှတ်ရန် ဖိအားပေးခြင်းတို့ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အခြားဘုန်းတော်ကြီးများ အလွယ်တကူ ကုသနိုင်သော ရောဂါဝေဒနာများဖြင့် လူနာများ ရောက်လာသောအခါ သူသည် လက်ဖျားပင် မလှုပ်ဘဲ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

တစ်လတာ အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ အနှေးဆုံး ဘုန်းတော်ကြီးသည် "ခန္ဓာဗေဒ အဘိဓာန်" တစ်အုပ်လုံးကို ကျက်မှတ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီး အခြားသူများမှာမူ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာကာ ဂါးရက်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ယုန်ခုနစ်ကောင် သို့မဟုတ် ရှစ်ကောင်ကို ခွဲစိတ်ပြီးစီးခဲ့ကြသည်။

လှီးဖြတ်ခြင်းနှင့် ကုသခြင်း၊ ကုသခြင်းနှင့် လှီးဖြတ်ခြင်း…

ထိုယုန်များသည် ကံအဆိုးဆုံးများ ဖြစ်ကြပြီး ရှင်းပြမရသော စမ်းသပ်မှု အမျိုးမျိုးကို ခံခဲ့ကြရသည်။

"ကုသရေး ဘုရားစွမ်းပကား ပိုးသတ်စမ်းသပ်မှု နံပါတ် ၀၃၅"

ဂါးရက်သည် ခွဲစိတ်စားပွဲရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ယုန်၏ခြေထောက်အရေပြားကို ညှပ်ဖြင့် မတင်ကာ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ခွဲစိတ်ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှီးဖြတ်နေသည်။ သူ့အသံသည် နှာခေါင်းစည်းနောက်ကွယ်မှ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂျွန်က ထောင့်ရှိစားပွဲတွင် ထိုင်လျက် အပြင်းအထန် ရေးမှတ်နေသည်။

"အလယ်မျဉ်းကို ခွဲစိတ်ပြီး ဝမ်းဗိုက်ကို ဖွင့်ပါ။ အရေပြားနှင့် အရေပြားအောက်ရှိ တစ်ရှူးများကို ဖြတ်ပါ။ ရေဖန်တီးခြင်း မှော်ပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ရေဖြင့် ဆားရည်ကို တိုက်ရိုက်ပြင်ဆင်ပြီး ဝမ်းဗိုက်အခေါင်းကို ဆေးကြောပါ။ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာကို ကုသစေပါ။ တံဆိပ်တပ်ပြီး သီးခြားလှောင်အိမ်တွင် ထားကာ နောက်နေ့ ကုသမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို အကဲဖြတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းပါ"

"ခင်ဗျား ဘယ်နှကောင် ထပ်ခွဲဖို့ စီစဉ်ထားသေးလဲ"

ဂျိုအန်နာက ညည်းတွားလိုက်သည်။

ယုန်အမျိုးအစားတူများကို ခွဲစိတ်ခြင်း၊ ပေါင်းခံရေဖြင့် ဆေးကြောခြင်း၊ ဘုရားသွမ်းအလင်းဖြင့် ကုသခြင်း၊

ရေဖန်တီးခြင်း မှော်ပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ရေဖြင့် ဆေးကြောခြင်း၊ ဘုရားသွမ်းအလင်းဖြင့် ကုသခြင်း၊

တွင်းရေကို အသုံးပြု၍ သန့်စင်ခြင်း ဘုရားစွမ်းပကားဖြင့် ပွတ်တိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံဆေးကြောခြင်း၊ ဘုရားသွမ်းအလင်းဖြင့် ကုသခြင်း၊

ရေဖန်တီးခြင်း မှော်ပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ရေဖြင့် ဆေးကြောပြီးနောက် သန့်စင်ခြင်း ဘုရားစွမ်းပကားဖြင့် ပွတ်တိုက်ပြီး ထပ်မံဆေးကြောခြင်း၊ ဘုရားသွမ်းအလင်းဖြင့် ကုသခြင်း၊

ဝမ်းဗိုက်ကိုဖွင့်၊ ဝမ်းဗိုက်အခေါင်းကို ဆေးကြော၊ ကုသခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်ကိုဖွင့်၊ ဝမ်းဗိုက်အခေါင်းကို ဆေးကြော၊ နှစ်နာရီကြာ လေနှင့်ထိတွေ့၊ ကုသခြင်း၊ ခြေထောက်ကြွက်သားများကို ဖြတ်၊ ကြွက်သားများနှင့် အရေပြားအောက်ရှိ တစ်ရှူးများကို ဆေးကြော၊ ကုသခြင်း...

ပို၍ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ ကုသပြီးနောက် နောက်နေ့တွင် ထပ်မံခွဲစိတ်ရခြင်း၊ သွေးယူရခြင်း၊ အသားဖြတ်ရခြင်း၊ နှင့် ထပ်မံကုသရခြင်းတို့ပင်။

သူမသည် သဘာဝနတ်ဘုရား၏ ကိုးကွယ်သူတစ်ဦးပင်။

သဘာဝတရား၏ အသံများကို နားထောင်ခြင်း၊ အပင်များနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်များကို နှစ်သိမ့်ခြင်း။

သူတို့သည် သူမ၏ အထူးပြုလုပ်ငန်းများ ဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း ယုန်များကို ခွဲစိတ်ခံရပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရကာ မသေဆုံးဘဲ ရှင်သန်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါးပင်။

"...ကျွန်တော် အဓိက သိချင်တာကတော့ ဘုရားသွင်းပေးတဲ့ အလင်းက ဘက်တီးရီးယားတွေကို ဘယ်လောက်ထိရောက်လဲဆိုတာပါပဲ"

ဂါးရက် ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီး သူတို့ကို မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။