အခန်း (၁၁၄)

ညစ်ညမ်းသော အခြေအနေများအောက်တွင် ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်ခြင်းက ချက်ချင်း ဘုရားသွင်းကုသမှု၏ ရောဂါလက္ခဏာကို မထိခိုက်ပါက ခွဲစိတ်ခန်းသည် ပိုးသတ်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် မလိုအပ်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံအတွက် ပိုးသတ်ဆေးပေါင်းခံဖို့တောင် အချိန်မရသေးဘူး...

"ပိုးသတ်ဆေးလား။ ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတစ်ခါပြောတဲ့ အတိုချောင်လို တုတ်ချောင်းလို အရာကို ပြောတာလား။ အဲဒါက လူတွေကို ဝမ်းလျှောစေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဂျိုအန်နာက အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

"...အဲဒါက ဝမ်းကိုက်စေတဲ့ ဘက်တီးရီးယား တစ်မျိုးပဲ၊ ညီမလေး သဘာဝလောကမှာ ဘက်တီးရီးယား ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိတယ်"

ဂါးရက် ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီး နောက်လာမည့် "ဒေသဆိုင်ရာ ခန္ဓာဗေဒ" ကို ယာယီရပ်ဆိုင်းပြီး "ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဘက်တီးရီးယားဗေဒ" ကို ရှေ့တန်းတင်သင့်မလားဟု အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ကယ်ကြပါဦး ဘုန်းတော်ကြီး ကယ်ကြပါဦး"

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂါးရက် ရပ်တန့်ပြီး တံခါးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ဒုန်း" ခနဲ အသံဖြင့် ခွဲစိတ်ခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ် ၏ ဝတ်ရုံများ လေတွင် လွင့်ပျံနေသည်နှင့် သူ ပြေးဝင်လာသည်။

"ဂါးရက် အပြင်မှာ လူတစ်ယောက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားတယ်"

"ခေါ်လာခဲ့" ဂါးရက် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ အလျင်အမြန် အပြင်ထွက်သွားပြီး ဧည့်ခန်းထဲ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အလိုလို အေးစက်သော လေကို ရှူသွင်းမိသည်။

သွေးများ စီးဆင်းနေသည်။ ဒဏ်ရာရသူကို အမျိုးသားနှစ်ဦးက သယ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေနေကာ ဦးခေါင်းက ဘေးသို့ ပျော့လျော့စွာ ငိုက်ကျနေသည်။ ပေါင်များ၊ ခြေသလုံးများက ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် လိမ်ကျစ်နေပြီး ဝမ်းဗိုက်နေရာရှိ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေသည်။

"ဘယ်လို ဒဏ်ရာရတာလဲ"

ဂါးရက်က အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ အဖြေကို မစောင့်ဆိုင်းဘဲ သူ ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ "လူနာတင်လှည်း လူနာတင်လှည်းရော ကုသခန်းကို ခေါ်သွားပြီး အဝတ်တွေကို ဖြတ်ထား"

ဂျွန်နှင့် ပက်ထရစ်တို့ ပြေးထွက်လာပြီး ဒဏ်ရာရသူများထံမှ လူနာတင်လှည်းကို ယူကာ ချက်ချင်း ကုသခန်းသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။ ဒဏ်ရာရသူကို ခေါ်လာသော အမျိုးသားနှစ်ဦးကို ဂါးရက်က အပြင်တွင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ သူတို့အနက် တစ်ဦးက ကုသခန်းထဲသို့ ခိုးကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူ မြင်းနင်းမိတာ... ပတ်ခ်လေးက လမ်းလယ်မှာ ရပ်နေတုန်းပဲ။ မြင်းရထား ရောက်လာတော့ သူ ကလေးကို တွန်းဖယ်ဖို့ ပြေးသွားတာ။ ပြီးတော့ သူက..."

"ဘယ်နေရာကို နင်းမိတာလဲ"

"ဗိုက်နဲ့ ခြေထောက်တွေကို... ခြေထောက်တွေကို ဘီးနဲ့ ကြိတ်မိတာ..."

"ခေါင်းကော…. ရင်ဘတ်ကောပဲ"

"ခေါင်းကတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားတော့ ထိမိမှာ... ရင်ဘတ်... ရင်ဘတ်..."

ထိုလူမှာ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း သူ့အဖော်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ရင်ဘတ်ကတော့ သေချာပေါက် ဘာမှမဖြစ်ဘူး ာသူက ပတ်ခ်လေးကို ဖက်ထားတာ"

တော်သေးတာပေါ့။

ဂါးရက် သက်ပြင်းချကာ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားသည်။

ကုသခန်းထဲသို့ ရောက်သော် ပက်ထရစ်နှင့် ဂျိုအန်နာ (အဆင့်လေး ဘုန်းတော်ကြီး နှစ်ပါး) တို့သည် လူနာအား ကုသခြင်း မှော်ပညာဖြင့် ကုသပေးနေကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်က လူနာ၏ ဦးခေါင်းရင်းတွင် ရပ်နေပြီး ဘုန်းတော်ကြီး အီဗင်က ခြေရင်းတွင် ရပ်ကာ နှစ်ဦးစလုံး ဆုတောင်းနေကြသည်။

အဆင့်အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော ဂျွန်က ကတ်ကြေးကို ကိုင်ကာ လူနာ၏ အဝတ်များကို ညှပ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်း တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

...အင်းလေ။

တရားဝင် ဆေးပညာသင်ကြားဖူးခြင်း မရှိသော လက်ထောက်များကတော့ မကောင်းလှဘူး။

"ဒုန်း" ခနဲ အသံဖြင့် ဂါးရက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး လူနာကို သယ်လာသော နှစ်ဦးကို အပြင်မှာ ထားခဲ့သည်။ သူသည် ခွဲစိတ်စားပွဲဆီသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားသည်။ လျှောက်ရင်း မေးခွန်းများ ဆက်တိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လူနာ သတိရလား"

"အသက်ရှူနေလား"

"နှလုံးခုန်သံ ရှိလား"

"သွေးပေါင်ချိန်... အာ သွေးပေါင်ချိန်ထား၊ နှလုံးခုန်နှုန်းကော"

ဘုန်းတော်ကြီး လေးငါးပါး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်က ခေါင်းငုံ့ကာ လူနာ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ပထမဆုံး ပြန်ဖြေသည်။

"သတိမေ့နေတယ်။ နှိုးလို့မရဘူး"

"အသက်ရှူနေတုန်းပဲ" ဟု ပက်ထရစ် ဆက်ပြောသည်။ ဘုရားစွမ်းပကားကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် လူနာ၏ နှလုံးခုန်သံကို နားထောင်ရန် ငုံ့လိုက်ကာ "နှလုံးခုန်သံတော့ ရှိတယ်" ဟု ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

"သွေးခုန်နှုန်းက အရမ်းမြန်ပြီး အရမ်းအားနည်းနေတယ်" ဟု ဂျိုအန်နာက နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေပြီး စိုးရိမ်တကြီး ထပ်ပြောသည်။

"ဂါးရက် ကျွန်တော်တို့ အကြီးအကဲတွေကို ခေါ်ရမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီးကို ဒါမှမဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီးအာခီကိုတောင် ခေါ်ရမယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဆင့်တွေက အရမ်းနိမ့်နေလို့ ကုသခြင်း မှော်ပညာက မလုံလောက်နိုင်ဘူး။ သူ့ကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်"

"မထိတ်လန့်ကြနဲ့"

ဂါးရက်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အဆင့်လေး နှစ်ဦး၊ အဆင့်နှစ် တစ်ဦး၊ ဘုန်းတော်ကြီးသင်တန်းသား တစ်ဦး၊ ပေါင်းပြီး ကျွန်တော်လို အဆင့်တစ်နဲ့တင် ကုသနိုင်တဲ့ စွမ်းအားက လုံလောက်သင့်ပါတယ်။ အဓိကက ဘယ်လို အသုံးပြုမလဲဆိုတာပဲ။

"ဂျိုအန်နာ"

သူသည် လူနာ၏ နှလုံးခုန်သံနှင့် အသက်ရှူခြင်းကို စစ်ဆေးကာ မရပ်သေးကြောင်း အတည်ပြုပြီး ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးသည်။

"မင်း လူနာရဲ့ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့ အသက်ကို ထိန်းထားနိုင်ဖို့ ကုသခြင်း မှော်ပညာကို သုံးပါ၊ နှလုံးခုန်သံနဲ့ အသက်ရှူခြင်းကို ဆက်ပြီး ရှိနေအောင် ထိန်းထားပါ။

ပက်ထရစ် မင်းကို သင်ပေးထားတဲ့အတိုင်း သူ့ခြေထောက်တွေကို စည်းပြီး သွေးထွက်တာကို ရပ်လိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ဗီရိုထဲက အရက်ဂွမ်းလုံးလေးတွေ ယူပြီး သူ့ဗိုက်တစ်ခုလုံးကို သုတ်ပေးပါ။

အီဗင်၊ ဒေါ်နယ်လ် မင်းတို့နှစ်ယောက် လက်ဆေးချည်၊ ဂျွန် ခွဲစိတ်ကိရိယာတွေ ယူလာခဲ့"

နွေဦးနတ်ဘုရားကျောင်းသည် ဘုရားစွမ်းပကား မှော်အစီအစဥ်များကို တပ်ဆင်ရုံသာမက ရေတွင်းကိုပါ အထူးတူးဖော်ခဲ့ပြီး စမ်းရေပန်းကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ရေကို မြေပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ စစ်ဆေးခန်း၊ ကုသခန်း၊ စွန့်ပစ်ခန်း၊ ပိုးသတ်ခန်းနှင့် အိမ်သာများသို့ ပိုက်များဖြင့် ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ဂါးရက်သည် ကုသခန်းမှ ထွက်ခွာရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ ရေပိုက်ခေါင်းမှ ရေဖြင့် လက်များကို ဆေးကြောကာ အရက်ဖြင့် လက်များကို သုတ်သင်စတင်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ဘုရားစွမ်းပကား ပိုးသတ်စမ်းသပ်မှု မပြီးသေးပေ။ ညစ်ညမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ထိတွေ့မှု (ဥပမာ- နှစ်နာရီ သို့မဟုတ် သုံးနာရီ) သည် ကုသမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုအပေါ် သိပ်အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပါက သူသည် ခုနစ်ဆင့်နည်းလမ်းဖြင့် လက်များကို သေလုမျောပါး ပွတ်တိုက်ဆေးကြောရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ဂါးရက် တိတ်ဆိတ်စွာ နောင်တရနေခဲ့သည်။ သူ၏အတွေးများ မပြီးဆုံးမီပင် လူနာကို စောင့်ကြည့်ရန် သူ တာဝန်ပေးထားသော ဂျိုအန်နာက စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဂါးရက် မြန်မြန်လာပါ။ သူ အခြေအနေ မကောင်းဘူး"

"လာပြီ"

ဂါးရက် အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်သည်။