အခန်း (၁၁၅)

လူနာ အခြေအနေ စိုးရိမ်ရပြီလား။

ဂါးရက် နော့ဒ်မတ် အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။

အာ ဒါသာ သူ့ရဲ့ အရေးပေါ်ဌာနမှာဆိုရင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ ရှိနေပြီ။ လေလမ်းကြောင်း ဖွင့်မယ်၊ CPR လုပ်မယ်၊ သွေးသွင်းမယ်၊ အရည်သွင်းမယ်၊ ပမာဏဖြည့်မယ်၊ အက်ဒရီနယ်လင်ပေးမယ်၊ ဒိုပါမင်းပေးမယ်၊ ဦးခေါင်းဒဏ်ရာတွေအတွက် မန်နီတော ပေးမယ်...

အရင်တုန်းကဆို ဒါတွေက ပုံမှန်လုပ်နေကျ ဖြစ်ပြီး စက်ရုပ်လို လုပ်ဆောင်နေတာမျိုး။ ဒီလို မရင်းနှီးတဲ့ ကမ္ဘာမှာ ပြန်တွေးကြည့်မှပဲ အဲဒီစွမ်းရည်တွေက ဘယ်လောက် အဖိုးတန်တယ်ဆိုတာ သူ နားလည်လာတယ်။

အာခေါင်ပြွန်လည်း မရှိဘူး။

အက်ဒရီနယ်လင်မရှိ၊ ဒိုပါမင်းမရှိ၊ မန်နီတောမရှိ..

သွေးသွင်းဖို့ ဆေးထိုးအပ်တောင် မရသေးဘူး။ ရွှေပန်းထိမ်ဆရာရဲ့ လက်ရာက အရမ်းညံ့ဖျင်းတယ်၊ သူ အခုထိ မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ အရည်သွင်းတာနဲ့ ပမာဏတိုးတာကတော့ အဲဒီလူ လင်ဒေက ရိုးရှင်းတဲ့ ဆားရည်တောင် မထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး...

ပိုးသတ်မှု ညံ့ဖျင်းတယ်၊ အရည်ထဲမှာ အညစ်အကြေးတွေ အရမ်းများတယ်။ ပေါ့ဆစွာ သွေးကြောထဲ ထိုးသွင်းရင် အညစ်အကြေးများလို့ သွေးခဲတာ ဒါမှမဟုတ် ဘက်တီးရီးယားတွေ သွေးကြောထဲ ဝင်သွားလို့ ပိုးဝင်တာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါက ဘေးအန္တရာယ်အတွက် လမ်းစပဲ။ မှော်ပညာနဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ အစားအစာတွေကတော့ မှော်အတတ်နဲ့ နတ်ဘုရားပညာနဲ့ ထုတ်လုပ်တဲ့ အရည်တွေက သူလိုအပ်တဲ့ ပိုးသတ်စံနှုန်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။

ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာဆို ခုနစ်နှစ် တက္ကသိုလ်ပညာရေးနဲ့ ဆယ်စုနှစ်ကျော် အလုပ်လုပ်ခဲ့တာတွေက အဲဒီစွမ်းရည်အများစုကို အသုံးမဝင်တော့အောင် လုပ်ပစ်လိုက်တာ။

ဂါးရက်က ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တစ်လှမ်း၊ နှစ်လှမ်း၊ သုံးလှမ်း၊ သူ လူနာ၏ ဘေးသို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသည်။

သွေးသွင်းနိုင်စွမ်းမရှိ၊ ဆေးမရှိ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေ မရှိရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ။ ကိရိယာတွေ လုံးဝ မရှိရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ။

ခေတ်သစ်ဆေးပညာရဲ့ အခြေခံက ဒါတွေ ဘယ်တုန်းကမှ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သက်သေအခြေခံ ဆေးပညာအတွေးအမြင်၊ ပြင်းထန်မှုကို အကဲဖြတ်ခြင်း၊ အရေးပေါ်အခြေအနေကို ဦးစားပေးခြင်း၊ ဘက်ပေါင်းစုံနှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကုသခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ နက်နဲမှုကို လုံ့လဝီရိယရှိရှိ ရှာဖွေခြင်းတို့က ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ပံ့ပိုးပေးနေတာ။

"ဂါးရက်"

ဂျိုအန်နာ၏ လေသံက အရေးတကြီး ဖြစ်နေသည်။ ဂါးရက်က လူနာ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိရင်း ခေါင်းမဖော်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"နှလုံးခုန်သံနဲ့ အသက်ရှူခြင်းကို စောင့်ကြည့်ထား။ ကုသခြင်းမှော်ပညာနဲ့ ထိန်းထား… ထိန်းထား"

သူ လူနာ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို တစ်ချက်၊ နှစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ဘေးရှိ ဘုန်းတော်ကြီးများကို လူနာကို ရွှေ့စေပြီး ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို ပုတ်လိုက်၊ ညာဘက်ခြမ်းကို ပုတ်လိုက် လုပ်သည်။ သူ ပုတ်လေလေ မျက်မှောင်ကြုတ်လေလေ ဖြစ်လာသည်။ လူနာ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို စည်းနှောင်ပြီးစီးခဲ့သော ပက်ထရစ်က ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

"ဝမ်းထဲမှာ ရွေ့လျားနေတဲ့ အရည်ရှိတယ်"

ဂါးရက် အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ထပ်မံ ရှင်းပြသည်။

"ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ အရည် အနည်းဆုံး ၁၀၀၀ မီလီလီတာ ရှိတယ်။ ကံမကောင်းစွာပဲ ဒီအခြေအနေမှာတော့ ဒီ ၁၀၀၀ မီလီလီတာ အကုန်လုံးက သွေးထွက်တာပဲ"

"ဒါဆို မြန်မြန် သွေးထွက်တာ ရပ်ကြ"

ဘုန်းတော်ကြီးလေးပါးလုံး တပြိုင်နက်တည်း အော်ပြောလိုက်သည်။ ဂါးရက်က ခေါင်းကို ပြတ်သားစွာ ခါလိုက်သည်။

"စောင့်ဦး ပက်ထရစ် လူနာရဲ့ ကျောရိုးကို စစ်ဆေးကြည့်"

"ကျောရိုးက ပြဿနာမရှိဘူး"

စစ်ပွဲဘုန်းတော်ကြီးသည် လက်လှမ်းကာ လူနာ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။ ဂါးရက်က ထိုအချိန်မှာပင် လူနာ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြေးကပ်ပြီး မျက်ခွံများကို မတင်လိုက်သည်-

"အီဗင် အလင်းရောင်မှော်ပညာနဲ့ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ကို စစ်ဆေးလိုက်"

အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးဝင်လာသည်။ ဂါးရက်က မျက်ခွံတစ်ဖက်ကို ဖိချလိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"မျက်လုံးသူငယ်အိမ် နှစ်ဖက်စလုံး တူညီစွာ ကျယ်နေတယ်။ ပုံမှန် အလင်းပြန်မှုရှိတယ်... ဦးခေါင်းဒဏ်ရာ သိသိသာသာ မရှိဘူး၊ ဦးနှောက်ထိခိုက်မှု မရှိဘူး..."

တော်ပါသေးတယ်။ မန်နီတောမရှိဘဲ၊ ဘာဆေးမှမရှိဘဲ၊ CT scan မရှိဘဲ၊ MRI မရှိဘဲ ဦးခေါင်းဒဏ်ရာကို တကယ်ပဲ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ဦးခေါင်းဒဏ်ရာသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် လူနာကို သူတို့ဘဝနဲ့ လောင်းကစားစေတာကလွဲလို့ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက စက်ခရိုဒင်ကာ၏ ကုသမှုလိုမျိုး ကုသခြင်း မှော်ပညာကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရုံပဲ...

ဦးခေါင်းဒဏ်ရာ မတွေ့ရ၊ တင်ပဆုံရိုးကျိုးခြင်း မတွေ့ရ။ ခြေလက်တွေ၊ သွေးလွှတ်ကြောတွေ၊ အာရုံကြောတွေနဲ့ ကျန်တာတွေက နောက်မှ ပြောမယ်။

ဂါးရက် သက်ပြင်းချကာ ခွဲစိတ်ကိရိယာတွေနှင့် သူ့ဆီကို ပြေးလာနေသည့် ဂျွန်လေးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဝမ်းဗိုက်ကို ဖွင့်ရအောင်"

ခွဲစိတ်ဓားက သူ့လက်ဖဝါးထဲကို လေးလံစွာ ကျလာသည်။ ဂါးရက်က အလယ်မှာ ခွဲစိတ်လိုက်ရာ သွေးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်တွေ အများအပြား ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာပြီး ကုသစားပွဲကို နီရဲသွားစေသည်။ ဂျွန်လေးက အလိုလို အော်လိုက်သည်။

"အား"

ကျန်သူတွေက ရာထူးပိုမြင့်ပြီး စိတ်ထား ပိုကျယ်ဝန်းတဲ့အတွက် အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းတော့ မရှိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်သံတော့ ပဲ့တင်ထပ်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဂါးရက်ကတော့ မတုန်လှုပ်ဘဲ ပြတ်သားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဒေါ်နယ်လ် သွေးတွေကို လမ်းလွှဲလိုက်"

စုပ်ယူတဲ့ ကိရိယာက အခုထိ မထွက်လာသေးဘူး... ကံကောင်းစွာဖြင့် စမ်းရေဘုရားကျောင်းက ဘုန်းတော်ကြီး ဒီမှာ ရှိနေတယ်။ ကဲ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတော့ လူသားစုပ်ယူစက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ရတော့မှာပေါ့...

ဒေါ်နယ်လ် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး ဆုတောင်းစာများ ရေရွတ်သည်။ သူ၏ လက်ဟန်ဖြင့် လူနာ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ သွေးများသည် သက်တံရှည်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပုံးထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ မြင်ကွင်း တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်နှင့်အမျှ ဂါးရက်သည် လူနာ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ရှာဖွေရန် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် ထိုးပြသွားသည်။

အသည်းသွေးလွှတ်ကြော ပိတ်ဆို့…

ဘေးသွေးလွှတ်ကြော ပိတ်ဆို့….

ကျောက်ကပ်သွေးလွှတ်ကြော နှစ်ခုလုံး ပိတ်ဆို့…

ပွင့်လင်းမြင်သာသော မှော်လက်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု သွေးကြောများကို ညှပ်လျက် ကခုန်နေကြသည်။ ဘေးမှ စစ်ပွဲဘုန်းတော်ကြီး ပက်ထရစ်က ခေါင်းကို ထုတ်ကြည့်ရင်း ကြောင်ကြည့်နေသည်။

"ဒါ အလုပ်လုပ်နိုင်လား"

ဟုတ်ပါတယ်၊ လုပ်နိုင်တာပေါ့။

မှော်လက်တွေက စွမ်းအင်နည်းနည်းကိုပဲ သုံးစွဲတာ။ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်တယ်၊ နေရာကို တိကျစွာ ထိမိတယ်။ အဓိက အချက်က ပိုးသတ်ဖို့ မလိုဘူး။

လိုအပ်သလောက်ပဲ သွေးကြောတွေကို မလုံလောက်အောင် ညှပ်ထားတာကို သိပြီးတော့ သူနာပြုကို ထပ်ယူလာခိုင်းဖို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး။

ဂါးရက်၏ ပါးစပ် အနည်းငယ် ကွေးလိုက်သည်။ သူ အသည်းကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ဒဏ်ရာသေးသေးလေးကို ကုသပြီး အသည်းရဲ့ ဒီအပိုင်းကို….."

အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။ ဒဏ်ရာသေးသေးလေးကို ကုသခြင်းသည် ဒဏ်ရာအသေးစားကို ကုသခြင်းထက် အဆင့်အနည်းငယ်သာ မြင့်သည်။

ဒေါ်နယ်လ်ကဲ့သို့သော အဆင့် ၃ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးသည် အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ၎င်းတို့အား ဆယ်ဂဏန်းပေါင်းများစွာ အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားစွမ်းပကားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြေမွနေသည့် အသည်းသည် ကွေးညွတ်၍ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာကာ မျက်တောင်အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ရုံဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ဘုရားစွမ်းပကားက အမှန်တကယ်ပင် ချက်ချင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေသည်။

တစ်ခါမက မြင်ဖူးခဲ့ပေမဲ့လည်း ဂါးရက် စိတ်ထဲကနေ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

အရင်ဘဝမှာဆို ဒီလိုမျိုး ကြေမွနေတဲ့ အသည်းကို ထက်ခြမ်းလှီး၊ နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် ပင်ပန်းကြီးစွာ ချုပ်ရမယ်။ ပြီးရင် စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ICU မှာ ဆယ်ရက် ဒါမှမဟုတ် တစ်လလောက် စောင့်ကြည့်ရမယ်၊ အသည်းက သူ့ဘာသာသူ ပြန်ကောင်းလာဖို့ မျှော်လင့်ရမယ်...

အော် ပြောနေရင်း မျက်ရည်တောင်ကျလာပြီ။

သူသည် လျင်မြန်စွာ စိတ်ကူးပုံဖော်လျက် အသည်းကို နေရာတကျ ပြန်ထားလိုက်ကာ ပျက်စီးနေသည့် အစကို ဆယ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သွေးထွက်များရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းအရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ချက်ချင်းဖယ်ရှားပစ်မည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ဘုရားစွမ်းပကား တည်ရှိသည့် ဤကမ္ဘာတွင်မူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသည်။

"ဒဏ်ရာအသေးစားလေးကို ကုသပါ"

သရက်ရွက်သည် အသည်းထက် များစွာ သေးငယ်သည်။ ဒဏ်ရာအသေးစား ကုသပြီးနောက် အဖြူရောင်အလင်းသည် အပေါ်ဘက်သို့ စွမ်းအင်ပိုလျှံမှုအချို့ဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ဂါးရက်သည် အလျင်အမြန် ပြန်ထားလိုက်ပြီး အဖြူရောင်အလင်းကို ဝမ်းဗိုက်အခေါင်းထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်စေကာ၊ အရွတ်များနှင့် အမြှေးပါးအချို့ကို နာမည်တပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်ကပ်များကို စစ်ဆေးသည်။

အင်း ဘယ်ဘက်ကျောက်ကပ်က အဆင်ပြေသေးပုံပဲ။

စိတ်ချရအောင် ဒဏ်ရာအသေးစား ကုသလိုက်သည်။ ညာဘက်ကျောက်ကပ်မှာတော့ အနည်းငယ် ပြဿနာရှိသည်။ နောက်ထပ် ဒဏ်ရာအသေးစား ကုသမှု ထပ်လုပ်ရမည်ပင်။

ကျောက်ကပ်တွေလည်း ကောင်းပြီ။

ပန်ကရိယနဲ့ သည်းခြေအိတ်ပါ ရှင်းပြီးပြီ။

ဝမ်းဗိုက်အခေါင်းထဲတွင် မြင်ရသည့် အဓိက သွေးကြောများအားလုံး စစ်ဆေးပြီးပြီ။

“လူနာက ဘယ်လိုနေသေးလဲ”

ဂါးရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဂျိုအန်နာသည် လူနာ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းနှင့် အသက်ရှူခြင်းကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ခဏလေးမျှပင် မပေါ့ဆရဲပေ။ သူမက ပြန်ဖြေသည်။

"တည်ငြိမ်သွားပါပြီ။ သူအခု သတိမေ့နေဆဲဖြစ်ပေမဲ့...အခုတော့ တည်ငြိမ်သွားပါပြီ"

သူမ၏ အကြည့်သည် ဂါးရက်အပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ပက်ထရစ်သည် ကြောင်၍ ကြည့်နေရင်း တီးတိုးရေရွတ်နေသည်။

"ဒဏ်ရာအသေးစား နှစ်ခု ကုသတာ၊ ဒဏ်ရာအသေးစား ငါးခု ကုသတာ... ဒဏ်ရာအသေးစား နှစ်ခု ကုသတာ၊ ဒဏ်ရာအသေးစား ငါးခု ကုသတာ..."

ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမျိုးကို ဒဏ်ရာအသေးစား ကုသမှုနှစ်ခုနှင့် ဒဏ်ရာအသေးစား ကုသမှုငါးခုဖြင့် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်သည်မှာ သူ၏အမြင်တွင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ နှစ်ဆတိုးရင်တောင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ နှစ်ဆ နှစ်ခါတောင် မဆိုထားနှင့်။

သို့သော်လည်း မြင်မှသာ ယုံကြည်နိုင်မည်။ ဂါးရက်သည် လူနာ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ဤကုသခြင်း မှော်ပညာ အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် သေလုမြောပါး ဒဏ်ရာပြင်းထန်မှုကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

"ဂါးရက် ခင်ဗျား တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ..."

ကျွန်တော်က အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဂါးရက် စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ခေတ်သစ်ဆေးပညာ၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် ကုသမှု၏ မှန်ကန်သည့် အစီအစဉ်နှင့် မည်သည့်နေရာများကို ဦးစားပေးရမည်ကို သူ သိရှိသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ ဘုရားစွမ်းပကား၏ ချက်ချင်း ကုသနိုင်စွမ်းကြောင့် လူနာသည် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မည့် လမ်းကြောင်းတွင် ရုန်းကန်ရန် မလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လူနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သဘာဝကြောင့် အောက်ဆီဂျင်မရှိ၊ သွေးသွင်းခြင်းမရှိ၊ မည်သည့်အသက်ကယ်ပစ္စည်းမျှမရှိဘဲ ယခုထိ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူနာ၏ ဒဏ်ရာက သူထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအတွင်း ကျရောက်နေခြင်းကိုလည်း ကံကြမ္မာကို ကျေးဇူးတင်သင့်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ့အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

"သူ့အသက်ကို ကယ်ဖို့ အများကြီး လုပ်ရဦးမယ်။ ဂျွန် ဆားရည် သွားယူခဲ့။ ကြိုးစားထားပါ။ မြန်မြန်လုပ် သူ အသက်ရှင်နိုင်တယ်"