စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ပုံပြောသူ

ထွက်ခွာမသွားမီ ချင်ဖုန်းသည် ဟွာယွမ်၏လက်ကိုဆွဲကာ လွှတ်မပေးဘဲနေလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကိုမခွဲနိုင်မခွာနိုင်ဖြစ်နေမှန်း ကျွန်တော်သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အားလုံးမှာ လုပ်စရာကိစ္စတွေရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အခုခင်ဗျား တော်ဝင်မြို့တော်မှာအခြေချနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်မဆိုတွေ့နိုင်ပါတယ်။"

ဟွာယွမ်က နှစ်သိမ့်သည်။

"ငါက လုံးဝတွန့်တိုနေတာမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက လေးနက်သောအသံဖြင့်ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ မင်းတို့ကိုဟောပြောပို့ချပေးဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်၊ နောက်ပိုင်း ငါစားသောက်ဆိုင်ဝယ်တဲ့အခါ မင်းတို့အားလုံး အလကားမွမ်းမံပြင်ဆင်ဖို့ လာကူညီရမယ်။ ဒါကဘာလဲ။ ငါ့ဟောပြောပွဲပြီးသွားပြီ၊ မင်းတို့က ဒါကိုဘယ်တော့မှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ချင်နေတာလား။"

ဟွာယွမ်၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဖြစ်နိုင်မှာလဲ သခင်လေးချင်။ ခင်ဗျား စားသောက်ဆိုင်အတွက်နေရာရွေးပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီကိုသာလာခဲ့ပါ။"

"စကားချည်းသက်သက်က မလုံလောက်ဘူး။ ငါက စာချုပ် နဲ့သဘောတူညီချက်လိုချင်တယ်။"

"နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံရဲ့ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့အရင်ကဆက်ဆံရေးအရ စာချုပ် နဲ့သဘောတူညီချက်က တကယ်ပဲလိုအပ်လို့လား။"

"ဟမ့်၊ မင်းတို့မှာ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေအများကြီးရှိတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ မင်းတို့အရမ်း အလုပ်များနေပြီး လူအင်အားမလောက်ငှရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒါဆို ငါ့ရဲ့ဒီနေ့ဟောပြောပွဲက အလဟဿဖြစ်သွားမှာပေါ့။ စာချုပ်နဲ့သဘောတူညီချက်က မဖြစ်မနေလိုအပ်တယ်။"

မလိုလားသော်လည်း ဟွာယွမ်က သဘောတူလိုက်သည်။

ကျေနပ်သွားသဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် စာချုပ်သဘောတူညီချက်ကို သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ထည့်ကာ စူးစမ်းစွာမေးသည်၊

"အကြီးအကဲ ယွမ် ဒီနေ့ဘယ်မှာလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော်သူ့ကိုမတွေ့ရတာလဲ။"

"အဘိုးကြီးက ရွေ့လျားမြို့တော်ကို ဆက်လုပ်နေတုန်းပဲ။ အရင် ကျင့်ယန်မြို့ကိုသွားတဲ့ခရီးစဉ်က သူ့မျက်စိကိုဖွင့်ပေးခဲ့တယ်။ သူပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် သူက အရင်ခေါင်မိုးထပ်ရဲ့ပဉ္စမထပ်မှာပုန်းပြီး အပြင်မထွက်တော့ဘူး။"

"သြော် ဒီလိုလား။ အဘိုးကြီးက တကယ်ပဲထူးခြားတယ်၊ သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ အနားယူတာကိုအာရုံမစိုက်ဘူး။ ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ဂရုစိုက်ကြ၊ ငါ နင်ရွှမ်ကိုခေါ်ပြီး အရင်သွားလိုက်မယ်"

ချင်ဖုန်းက နှုတ်ဆက်လက်ပြလိုက်သည်။

ခေါင်မိုးထပ်၏ပဉ္စမထပ်တွင် မီးဖိုသည် အဖြူရောင်မီးခိုးများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အေးခဲနေသောဆောင်းလဖြစ်သော်လည်း အတွင်း၌ ပေါင်းအိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အကြီးအကဲ ယွမ်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူခုလေးတင်ပြီးစီးခဲ့သော ဟောပြောပွဲမှတ်စုများကို ဘေးသို့ချထားလိုက်သည်။

သူ၏ဘယ်ဘက်တွင် ကြီးမားသောဒီဇိုင်းပုံဆွဲတစ်ခုသည် ခန်းမ၏သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါးကို နေရာယူထားသည်။

အဖြူရောင်စက္ကူလိပ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသောရွေ့လျားမြို့တော်တစ်ခုသည် အသက်ဝင်လာနေပြီး အတွင်းမှအသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို စေ့စပ်သေချာစွာမှတ်သားထားသည်။ သို့သော် "စွမ်းအား" ဟူသောစကားလုံးနှင့်ပတ်သက်၍ ကြီးမားသောမေးခွန်းအမှတ်အသားတစ်ခုရှိနေသည်။

"မူလက ငါက ဒီရွေ့လျားမြို့တော်ကိုစွမ်းအားပေးဖို့ တန်ဖိုးကြီးကိရိယာတစ်ခုကိုသုံးချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့လက်တွေ့မကျဘူးထင်တယ်။ ငါ ဒါကို နောက်တစ်ခေါက်ပြန်စဉ်းစားရမယ်။"

မနက်ခင်းတစ်လျှောက်လုံးသင်ကြားပြီးနောက် နေသည် မြင့်မားနေပြီး နေ့လယ်စာစားချိန်ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

နင်ရွှမ်နှင့်အတူ ချင်ဖုန်းသည် လမ်းများစွာကိုဖြတ်လျှောက်ကာ လူစည်ကားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။

နေရာအသီးသီးမှလူများသည် အစားအစာတွင် မတူညီသောအရသာများရှိကြသည်။ ချင်ဖုန်းသည် ဟော့ပေါ့ကို အလွန်ယုံကြည်ချက်ရှိသော်လည်း ဒေသခံလူများ၏စားသောက်မှုအလေ့အထများကို ကြိုတင်ရှာဖွေလေ့လာရန်လည်း လိုအပ်သည်။

"မိမိကိုယ်ကိုသိ၊ ရန်သူကိုသိလျှင် တိုက်ပွဲတစ်ရာတိုက်သော်လည်း အန္တရာယ်မရှိ" ဟူသောဆိုရိုးအတိုင်းပင်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် နင်ရွှမ်ကို တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ ကျော်ကြားသော ကြယ်တာရာ ဖမ်းဆီးခြင်းမျှော်စင်သို့ နေ့လယ်စာအတွက်ခေါ်သွားရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ထိုစိတ်ကူးကို ပယ်ချလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြယ်တာရာဖမ်းဆီးခြင်းမျှော်စင်သည် အဓိကအားဖြင့် အထက်တန်းလွှာဖောက်သည်များ၊ အထက်တန်းလွှာ သို့မဟုတ် တော်ဝင်ဆွေမျိုးများကိုသာ ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။

လရောင်ခြည်ပြခန်းမှာမူ သာမန်ပြည်သူများနှင့် ကုန်သည်များကို ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။

မတူညီသောဖောက်သည်အခြေစိုက်စခန်းများသည် သဘာဝကျကျပင် မတူညီသော ကိုးကားတန်ဖိုးများကို ဆိုလိုသည်။

ခဏစောင့်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းနှင့် နင်ရွှမ်တို့သည် စားပွဲထိုး၏ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအောက်တွင် စားသောက်ဆိုင်၌ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဤနေရာတွင် ဟင်းလျာအမျိုးမျိုးရှိသည်။ ချင်ဖုန်းသည် ဤနေရာသို့အသစ်ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ဘာမှာရမှန်းမသိသဖြင့် သူသည် စားပွဲထိုးကို အထူးဟင်းလျာများအားလုံးကို တည်ခင်းရန်တောင်းဆိုလိုက်သည်။

စားသောက်ဆိုင်သည် အတော်ပင်ထူးခြားသည်၊ အလယ်တွင် မြင့်မားသောစင်မြင့်တစ်ခုရှိပြီး ထိုနေရာတွင် ပုံပြောသူတစ်ဦးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပုံပြင်များပြောပြနေသည်။

၎င်းမှာ စားသုံးသူများအတွက် သာယာသောမြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့သည် သူတို့၏အစားအစာများနှင့် ပုံပြင်များနှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားကြသည်။

"ဒီစိတ်ကူးက မဆိုးဘူး" ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စားသောက်ဆိုင်လိုအပ်ဆုံးသောအရာမှာ လူကြိုက်များမှုနှင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုပင်။

ထို့အပြင် သူသည် သူ၏ယခင်ဘဝမှ ထူးခြားပြီးကွဲပြားသောအံ့ဩဖွယ်ဇာတ်လမ်းများ ပေါများစွာရှိသဖြင့် ဧည့်သည်များကိုဆွဲဆောင်ရန် ပုံပြင်များရှားပါးမှုမရှိပေ။

တူကိုကိုင်ကာ ကျေနပ်သောဗိုက်ဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် တော်ဝင်မြို့တော်မှပြည်သူများ၏ အရသာကြိုက်နှစ်သက်မှုများကို အကြမ်းဖျင်းနားလည်မှုရရှိလိုက်သည်။

ပင်ပန်းသောကြောင့်ဖြစ်မည်၊ ပုံပြောသူသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်ကာ သူ၏လည်ချောင်းကိုစိုစွတ်စေပြီး ပုံပြင်များပြောခြင်းကိုရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထိုအစား သူသည် တာ့ချန်၏နယ်ပယ်ကြီးလေးခုတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရေးကြီးသောအဖြစ်အပျက်အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောပြလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လူများကိုစိတ်ပျက်စေရုံသာမက သူတို့ကို ပို၍ပင်စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤလူများအတွက် အတင်းအဖျင်းနှင့် စကားစမြည်ပြောခြင်းများသည် အချိန်မရွေးညစာစားပြီးဆွေးနွေးမှုများဖြစ်သည်။

တာ့ချန်၏ဗဟိုချက်အဖြစ် တော်ဝင်မြို့တော်သည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှလူများကို ဆွဲဆောင်ပြီး သတင်းများမှာ ကျယ်ပြန့်စွာပျံ့နှံ့နေသည်။

ပုံပြောသူသည် အရှေ့ပိုင်းဒေသမှ အသူရာမျိုးနွယ်အကြောင်းပြောပြရာ သူတို့၏စွမ်းအားမှာ ယှဉ်နိုင်ဖွယ်မရှိသေးဘဲ သူတို့၏အမည်တစ်ခုတည်းကပင် ကြောက်ရွံ့မှုကိုဖြစ်စေသည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် ရက္ခသမျိုးနွယ်မှအမျိုးသမီးများသည် အားလုံးအလွန်လှပကြသော်လည်း တစ်ဦးချင်းစီသည် အသက်ကိုယူနိုင်စွမ်းရှိသောဆူးများဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ထားကြသည်။

တောင်ပိုင်းဒေသမှ ဂဠုန်မျိုးနွယ်သည် ကျန့်လင်တောင်ကြားတိုက်ပွဲအပြီး အနားယူပြီးနောက် မကြာသေးမီက လှုပ်ရှားမှုလက္ခဏာများပြသခဲ့သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ မိစ္ဆာဘုရင်သည် အလွန်အားကောင်းသည်၊ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် နေရာများစွာကိုသိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် သူ့ကိုနှိမ်နင်းရန် ပို၍ပို၍ခက်ခဲလာသည်ကို တွေ့ရှိနေရသည်။

ဝိညာဉ်များကိုလှည့်စားနိုင်သော မြေခွေးတစ္ဆေများ၊ ကောင်းကင်ကိုမှောင်မိုက်စေနိုင်သော ဧရာမ ပန် ငှက်များနှင့် တောင်များကိုပြိုလဲစေနိုင်သော တောင်ကိုကျောပိုးထားသောနဂါးလိပ်များရှိသည်။

ဖီးနစ်ငှက်မီးသည် ဧကတစ်ထောင်တောအုပ်ကို ဝါးမျိုပြီး အဇူရီနဂါး၏ဟိန်းဟောက်သံသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာကို တုန်လှုပ်စေသည်။

မိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများသည် ဤခေတ်၏အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်သည် သူတို့၏ပဋိပက္ခများကြားတွင် သတိကြီးစွာဖြင့်သာ ရှင်သန်နိုင်သည်။

တောင်ပိုင်းဒေသမှာတော့ မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်တွေအများကြီးဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဟွာရုံလမ်းတည်ဆောက်ကတည်းက တောင်ပိုင်းဒေသကတစ္ဆေနဲ့မိစ္ဆာတွေက မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာကြတယ်။ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးက အားကောင်းတဲ့တစ္ဆေနဲ့မိစ္ဆာတွေကို တစ်ခဏမျှအနားမယူဘဲ မရပ်မနားတိုက်ခိုက်နေကြတယ်။

"ပြီးတော့ မကြာသေးမီကပဲ စည်ကားတဲ့ရှို့လျန်မြို့မှာ လူသိရှင်ကြားဖြစ်ခဲ့တဲ့ အလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးအကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့အားလုံးကြားဖူးကြမှာသေချာတယ်။"

"အဲ့ဒါသာ လှံတန်ခိုးရှင် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ရင် အကျိုးဆက်တွေက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင်ဖြစ်သွားမှာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့မသိလောက်သေးတာက အလောင်းတစ္ဆေကပ်ဘေးကိုဖြေရှင်းရာမှာ အရေးပါတဲ့အခန်းကဏ္ဍကနေပါဝင်ခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်ရှိတယ်။"

ဇာတ်ကြောင်းပြောသူက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရပ်တန့်မှုတစ်ခုချန်ထားခဲ့ရာ စားနေသောပရိသတ်ထဲမှ လူများသည် ချက်ချင်းစိတ်မရှည်ဖြစ်လာကြသည်-

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ကျွန်တော်တို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောပြပါ။"

"အလျင်မလိုပါနဲ့၊ အလျင်မလိုပါနဲ့။ ကျွန်တော်ပြောတာကို ဖြည်းဖြည်းချင်းနားထောင်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ လျိုမိသားစုရဲ့ဂုဏ်ယူစရာ၊ လျိုမိသားစုရဲ့ထူးချွန်တဲ့အရည်အချင်းရှိသူ လျိုကျန့်လီနဲ့ ရင်းနှီးကြမှာ သေချာပါတယ်။"

"ဓားမိသားစုကြီးသုံးခုက ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့မဖွဲ့စည်းမီကတည်းက သူမက သိုင်းပညာမှာ တတိယအဆင့်ကိုရောက်ရှိပြီး သမိုင်းမှာအသက်အငယ်ဆုံးဓားနတ်ဘုရားဖြစ်လာခဲ့တယ်။"

"ပြီးတော့ ရှို့လျန်မြို့ကအလောင်းတစ္ဆေကပ်ဘေးကို ဘေးကင်းစွာဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းကတော့..."

ပရိသတ်ထဲမှတစ်စုံတစ်ယောက်က ကြားဖြတ်ပြောသည်၊ "လျိုကျန့်လီလည်း အဲ့ဒီကိုသွားပြီး လှံတန်ခိုးရှင်နဲ့ လက်တွဲခဲ့တာများလား။"

ဇာတ်ကြောင်းပြောသူက သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ "မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ထွက်သွားခဲ့တဲ့သူက သူမရဲ့ခင်ပွန်း၊ ချင်မိသားစုက ဒုတိယအဆင့် နိုင်ငံတော်စစ်သူကြီးရဲ့သားပဲ။"

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး လန်နင်ရွှမ်၏တူလှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒီလူငယ်လေးအကြောင်းပြောရမယ်ဆိုရင် သူက တကယ်ပဲထူးခြားတယ်။ သူ့ရဲ့ငယ်ရွယ်တဲ့အသက်အရွယ်ရှိပေမယ့် စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်ပေါ်ကသူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက မနိမ့်ကျဘူး။ သူ့ရဲ့ကဗျာစွမ်းရည်တွေက ပိုလို့တောင်ထူးချွန်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်လက တောင်ပိုင်းပန်းတစ်ရာတောင်ကြားက လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုချီးကျူးတဲ့ကဗျာတစ်ပုဒ်က တော်ဝင်မြို့တော်တစ်လျှောက်ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေမှာ လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုဖြစ်စေခဲ့တယ်။"

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့စာပေသမားတွေနဲ့ နာယကတွေက အဲ့ဒါကို ဂန္ထဝင်တစ်ခုအဖြစ်ကြွေးကြော်ခဲ့ကြပြီး နောက်ထပ်နှစ်တစ်ထောင်ကြာတောင်မှ သူ့ရဲ့ထည်ဝါမှုကို ကျော်လွန်နိုင်မယ့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ချီးကျူးတဲ့ကဗျာတစ်ပုဒ်ရှာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ကြေညာခဲ့ကြတယ်။"

စည်ကားသောစားသောက်ဆိုင်တွင် အတွေ့အကြုံရင့်သောဖောက်သည်ဟောင်းအချို့ရှိနေသည်။

ကြွယ်ဝစွာဝတ်ဆင်ထားသောယောက်ျားတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာအော်ဟစ်သည်၊ "ကျွန်တော်သိတယ်၊ ကျွန်တော်သိတယ်။ တိမ်တိုက်တို့သည် အဝတ်ကိုလို၊ ပန်းတို့သည် အလှကိုတောင့်တ၊ နွေဦးလေသည် တံခါးခုံကိုပွတ်သပ်ကာ ကြွယ်ဝသောနှင်းစက်တို့ကို ဖော်ပြလေသည်တကား။"

"ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေက ထိပ်တန်းပြည့်တန်ဆာတွေတောင် ဒီကဗျာအကြောင်းပြောတဲ့အခါ တောင့်တသောအမူအရာပြကြတယ်။ ပြည့်တန်ဆာမများစွာကတောင် ဒီကဗျာကိုရေးတဲ့သူသာ သူတို့ခြံဝင်းကိုလာလည်ခဲ့ရင် ငွေတောင်းမှာမဟုတ်ဘဲ ဒီလိုအရည်အချင်းရှိသူနဲ့ သာယာတဲ့ညတစ်ညကုန်ဆုံးဖို့ပဲလို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောခဲ့ကြတယ်။"

ဒီလိုကောင်းတဲ့အရာ ရှိနေပါလား။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်၏ပြည့်တန်ဆာအိမ်များတွင် ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးဖြစ်လာရန် သူတို့သည် ထူးခြားသောအလှပဂေးတစ်ဦးဖြစ်ရမည်။

အကယ်၍ သင်သာ ထိုနေရာတွင်ညတစ်ညကုန်ဆုံးလိုပါက အသက်သာဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ ငွေဒင်္ဂါးတစ်ရာနီးပါး ကုန်ကျပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် အလကားခံစားနိုင်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင်ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် သူ၏စိတ်ကူးယဉ်မှုများတွင် နစ်မြောနေစဉ် ရုတ်တရက် သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူခေါင်းလှည့်ကြည့်သောအခါ လန်နင်ရွှမ်၏လှပသောမျက်လုံးများသည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းမျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းချသည်၊

"လောကကြီးက ဆုတ်ယုတ်နေပြီ၊ လူတွေရဲ့စိတ်နှလုံးတွေက အရင်ကနဲ့မတူတော့ဘူး၊ ဒီလူတွေက တကယ်ပဲရိုင်းစိုင်းကြတာပဲ။"