ပွဲစားရုံး

အဘိုးကြီးဖောက်သည်များ၏စကားကိုကြားသောအခါ အတွေ့အကြုံရင့်သော စိတ်အားထက်သန်သူများ၏ပရိသတ်သည် အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသောပြုံးရယ်မှုတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ကြားတွင် အလေးအနက်ထားသောလူအချို့ရှိနေဆဲဖြစ်သည်-

"ခဏစောင့်ပါ၊ တစ်ခုခုတော့မှားနေပြီ။ ကျွန်တော့်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ရှို့လျန်မြို့က အလောင်းနဲ့တစ္ဆေကပ်ဘေးတွေအကြောင်း ပိုသိတယ်။"

"တစ္ဆေဘုရင်က သူအသက်ရှင်စဉ်က တတိယအဆင့် နတ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ စာပေသူတော်စင်တစ်ယောက်က ဒီလိုအလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်စေနိုင်မှာလဲ။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ နိုင်ငံတော်ဆရာမှလွဲ၍ စာပေသူတော်စင်များ အလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အသုံးမဝင်ဟူသောပုံရိပ်မှာ နက်ရှိုင်းစွာအမြစ်တွယ်နေပြီးဖြစ်သည်။

အလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ၎င်းကို အင်အားသုံး၍ဖြေရှင်းခြင်းမှာ အစဉ်အလာဖြစ်ပြီး ဤစိတ်နေစိတ်ထားမှာ လူတိုင်းတွင် နက်ရှိုင်းစွာအမြစ်တွယ်နေသည်။

နှုတ်ခမ်းမွှေးနှစ်ခုနှင့်ပုံပြောသူက ခေါင်းခါကာ "ဒါက မင်းတို့ရဲ့အသိပညာနည်းပါးမှုကိုပြနေတယ်။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာက မြောက်ပိုင်းဒေသမှာ တာ့ချန်ကို ကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တဲ့အလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးတစ်ခုရှိခဲ့တယ်။"

"အလောင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့အချက်က သူတို့ရဲ့မသေနိုင်ခြင်းပဲ။ သူတို့က သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကြောင့် အဆက်မပြတ်ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တယ်၊ စာပေသူတော်စင်တွေကပဲ သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကိုသီးသန့်ခွဲထုတ်ဖို့ အစီအရင်တွေတည်ဆောက်နိုင်တယ်။"

"ရှို့လျန်မြို့တိုက်ပွဲမှာ အဲ့ဒီချင်မိသားစုကသခင်လေးက ဒီလိုအစီအရင်တစ်ခုကိုတည်ဆောက်ခဲ့လို့ လှံတန်ခိုးရှင်က အခွင့်အရေးတစ်ခုရှာတွေ့ပြီး တစ္ဆေဘုရင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။"

"ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီချင်မိသားစုကသခင်လေးက မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီကို ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။ အစီအရင်က ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီကိုသယ်ဆောင်ပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကိုတိုက်ခတ်ကာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့အလောင်းမိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပုံပြောသူ၏အလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးနှင့် ရှို့လျန်မြို့မှအစီအရင်အကြောင်းအသိပညာမှာ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလောက်ကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုအကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အမြဲတမ်းသတင်းဖြန့်ဝေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူက သူ မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီကို ကျင့်ကြံသည်ကို မည်သို့သိရှိသနည်း။

ပုံပြောသူကိုမော့ကြည့်ရင်း သူသည် သူ၏ချွန်သောနှာခေါင်း၊ မျောက်နှင့်တူသောပါး၊ နှုတ်ခမ်းမွှေးနှစ်ခုနှင့် အနည်းငယ်ဂုဏ်သိက္ခာမရှိသောအသွင်အပြင်ကို သေချာလေ့လာလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ချီစွမ်းအင်သုံးထောင် ကြည့်ရှုခြင်းနည်းစနစ်ကိုအသုံးပြု၍ ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမြင်နိုင်သမျှမှာ မသဲမကွဲသောအဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ချီစွမ်းအင်သုံးထောင် ကြည့်ရှုခြင်းနည်းစနစ်မှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိနေတာများလား။"

သူသည် အခြားနေရာသို့ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အခြားလူများပေါ်မှချီသည် ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်သည်၊ ၎င်းမှာ ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းနည်းစနစ်မှာ ချွတ်ယွင်းမှုမရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် စင်ပေါ်မှပုံပြောသူအပေါ်တွင် သူ အဘယ်ကြောင့် မှုန်ဝါးသောအဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်ရသနည်း။

စင်ပေါ်မှလူသည် ပုံပြောခြင်း၏အနှစ်သာရကို ကောင်းစွာကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး ပရိသတ်နှင့်အပြန်အလှန်ဆက်ဆံကာ "ခင်ဗျားတို့ အဲ့ဒီတုန်းက ချင်မိသားစုကသခင်လေးက အလောင်းမိစ္ဆာဘယ်နှစ်ကောင်ရှင်းလင်းခဲ့တယ်ဆိုတာ ဘာလို့မခန့်မှန်းကြည့်ကြတာလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

အချို့လူများက ရာပေါင်းများစွာခန့်မှန်းကြပြီး အချို့လူများက ထောင်ပေါင်းများစွာခန့်မှန်းကြကာ အချို့ရဲတင်းသောလူများက အနည်းငယ်ထောင်ပေါင်းများစွာခန့်မှန်းကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ချွန်သောပါးစပ်၊ မျောက်နှင့်တူသောပါးရှိသောပုံပြောသူသည် ချင်ဖုန်းဘက်သို့လှည့်ကာ "လူငယ်လေး၊ မင်း ဘာလို့တစ်ချက်မစမ်းကြည့်တာလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ၏အတွေးများတွင်ကြားဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် လူအုပ်၏အကြည့်ကိုခံစားလိုက်ရပြီး ချောင်းဟန့်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ရှို့လျန်မြို့ကအလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးက တော်တော်ကြီးမားခဲ့တယ်။ မြို့ထဲမှာဒုက္ခပေးနေတဲ့အလောင်းမိစ္ဆာအရေအတွက်က သေချာပေါက်များပြားတယ်၊ သောင်းပေါင်းများစွာလောက်ရှိနိုင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

လန်နင်ရွှမ်သည် သူမ၏သခင်လေး ဤမျှလောက်အရှက်မရှိမည်ဟု သိသာစွာပင်မမျှော်လင့်ထားဘဲ သူမသည် ထူးဆန်းသောအမူအရာပြလိုက်သည်။

ဇာတ်ကြောင်းပြောသူသည် ဤအဖြေကြောင့် သိသာစွာပင်မှင်တက်သွားသော်လည်း ခဏအကြာတွင် သူရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"သိပ်နီးစပ်တယ်၊ သိပ်နီးစပ်တယ်။"

"သောင်းပေါင်းများစွာ ဟုတ်လား။"

"ဒီလောက်များတာလား။"

လူတိုင်းက အံ့ဩတကြီးအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

စင်ပေါ်မှလူသည် သူ၏လက်ကိုချကာ "သတင်းတွေက အမှန်ဖြစ်နိုင်သလို အမှားလည်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါက ဘာမှထူးဆန်းတာမဟုတ်ဘူး။ လုံးဝမယုံကြည်ပါနဲ့၊ ပြက်လုံးတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။"

"အိုး၊ မသိခင်မှာပဲ ကျွန်တော့်အချိန်ကုန်သွားပြီ။ ကျွန်တော့်ပါးစပ်က တကယ်ပဲအရမ်းခြောက်သွေ့နေလို့ နောက်ထပ်စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော် အရင်သွားခွင့်ပြုပါဦး။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ စားသောက်ဆိုင်၏နောက်သို့ခုန်ချပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"သူက တကယ်ပဲထူးဆန်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။" ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း သူ၏ဘေးမှ လန်နင်ရွှမ် တိုးတိုးလေးပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သခင်လေး၊ ကြည့်ပါ။"

ချင်ဖုန်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်မှဝိုင်အစွန်းအထင်းများသည် စာလုံးငယ်တစ်တန်း အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်...

"လူယုတ်မာတို့သည် မုန်းစရာကောင်းပြီး၊ သူတော်ကောင်းကို ကာကွယ်ရန်ခက်ခဲသည်။"

သူတို့နှစ်ဦးသည် စားပွဲတွင်ထိုင်ကာ စားသောက်ရင်းသတင်းများနားထောင်နေခဲ့ပြီး မည်သူမျှချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူတို့မမြင်ခဲ့ပေ။

ဤသတင်းစကားကို ဘယ်တုန်းကချန်ထားခဲ့သနည်း။

ချင်ဖုန်းသည် ပုံပြောသူထွက်သွားသောဘက်သို့ကြည့်ကာ အတွေးနက်နေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် စားပွဲပေါ်မှစကားလုံးများကို တိတ်တဆိတ်ရွတ်ဆိုနေဆဲဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မြို့တော်၏ရေများသည် အမှန်တကယ်ပင် အတော်နက်ရှိုင်းသည်၊ လူအနည်းငယ်နှင့်တွေ့ဆုံရခြင်းကပင် ချင်ဖုန်းကို နားလည်ရန်ခက်ခဲစေသည်။

အိမ်မှထွက်ခွာစဉ်က တုတ်ကောက်ကိုမှီထားသော အဘိုးကြီးကဲ့သို့ပင်။

ခုနကစားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် ချွန်သောပါးစပ်နှင့်မျောက်နှင့်တူသောပါးရှိသော ပုံပြောသူကဲ့သို့ပင်။

"မြို့တော်က လှည့်ကွက်တွေနဲ့ပြည့်နေတယ်၊ ကျွန်တော် တောပြန်ချင်တယ်။" ချင်ဖုန်းက အတွင်းစိတ်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ငါတို့ နောက်ဘယ်သွားကြမလဲ။"

"ငါတို့ လွှဲပြောင်းယူဖို့သင့်တော်တဲ့စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုရှိမလားဆိုတာကြည့်ဖို့ ပွဲစားဆီကိုသွားကြစို့။"

ပွဲစားသည် အရောင်းအဝယ်အမျိုးမျိုးပြုလုပ်ရာ ကြားခံလူကဲ့သို့ပင်။ ဝယ်သူနှင့်ရောင်းသူနှစ်ဦးသဘောတူသရွေ့ သူတို့သည် ငွေနှင့်ကုန်ပစ္စည်းများကို တစ်ချိန်တည်းတွင် လဲလှယ်နိုင်သည်။

တစ်ခုတည်းသောအားနည်းချက်မှာ လောဘကြီးသောကြားခံလူများ၏ အမြတ်ထုတ်ခြင်းကိုခံရခြင်းပင်။

ချင်ဖုန်းသည် အရင်းရှင်များကို သူတို့၏လမ်းစဉ်အတိုင်းဖြစ်စေချင်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူသည် တော်ဝင်မြို့တော်သို့အသစ်ရောက်ရှိလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမသိသောကြောင့် ပွဲစားထံသို့သွားခြင်းသည် သင့်တော်သောစားသောက်ဆိုင်တစ်ခုကိုရှာဖွေရန် အလျင်မြန်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မြို့တော်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောပွဲစားများရှိပြီး နှစ်ဦးသားသည် သင့်တော်ဟန်တူသောတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာရှာတွေ့လိုက်ကြသည်။

ဝင်ရောက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် သူတို့ကိုကူညီရန် ချဉ်းကပ်လာသည်။

လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် သင့်တော်သောဘာသာစကားကိုပြောဆိုခြင်းသည် လူဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေဖြစ်စေ၊ ပွဲစားလုပ်ငန်းတွင် အရေးကြီးသည်၊ အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ စူးရှသော မျက်လုံးတစ်ခုကိုမွေးမြူရန်ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတစ်ဦးရရှိနိုင်သောကော်မရှင်ခပမာဏသည် ဝယ်သူနှင့်ရောင်းသူနှစ်ဦးကြား အရောင်းအဝယ်များ၏အရွယ်အစားပေါ်တွင် လုံးဝမူတည်နေသည်။

သူတို့ကိုလက်ခံသောလူသည် လုပ်ငန်းတွင်နှစ်ပေါင်းများစွာရှိနေခဲ့ပြီး ဟုတ်ပါတယ်၊ အတွေ့အကြုံရင့်သောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူသည် ချင်ဖုန်းမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။ သူ၏အသွင်အပြင်မှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းပြီး သူသည် ရိုးရှင်းသော အနက်ရောင် အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ သာမန်ပစ္စည်းများဖြင့်ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။

သူ၏ခေါင်းပတ်လည်တွင်ချည်ထားသောခေါင်းစည်းသည် ပေါ့ပါးပြီးစီးဆင်းနေသော တောက်ပမှုကိုထုတ်လွှတ်နေပြီး တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူ၏ခါးမှကျောက်စိမ်းမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအမှတ်တံဆိပ်နှင့် သူ၏ဘေးမှ လှပသောဓားအစေခံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တာဝန်ခံလူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကနဦးကောက်ချက် တစ်ခုရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်... တစ်ဖက်လူသည် ချမ်းသာသောမိသားစုမှဖြစ်ပြီး အသေးစားအရာရှိ တစ်ဦးဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း ဧရိယာသို့အသစ်ရောက်ရှိလာသူဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

အကယ်၍ သူသည် ဒေသခံကျောက်စိမ်းမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ပွဲစားထံသို့လာမည်မဟုတ်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အဆက်အသွယ်များရှိပေလိမ့်မည်။

သူသည် မြို့ပြင်မှဖြစ်သောကြောင့် ထိုလူသည် သူသည် အမြတ်အစွန်းများသော ဖောက်သည်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်ပြီး နွေးထွေးသောပြုံးရယ်မှုဖြင့် "သခင်လေး၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုအချက်အလက်မျိုးရှာနေတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ပွဲစားတန်းမှာ ဘယ်လိုပစ္စည်းမျိုးဝယ်ချင်တာလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ပြီး စီးပွားရေးနည်းနည်းလုပ်ဖို့ နေရာကောင်းကောင်း တစ်ခုရှာချင်တယ်။" ချင်ဖုန်းက ပွဲစားရုံးပတ်လည်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

သူသည် နက်ရှိုင်းသောအိတ်ကပ်များဖြင့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောဖောက်သည်တစ်ဦး ရှိသည်ကိုသိရှိလိုက်ရသဖြင့် ထိုလူ၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူချက်ချင်းပင် မိတ်ဆက်စပြုတော့သည်၊

"အချိန်ကိုက်ပါပဲ သခင်။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က တော်ဝင်မြို့တော်ကထွက်ပြီး တခြားနေရာမှာအသစ်ပြန်စချင်နေတယ်။ သူတို့ရောင်းချဖို့ပိုင်ဆိုင်မှုလွှဲပြောင်းချင်တဲ့ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှိတယ်။"

"ဒီဆိုင်ရဲ့တည်နေရာက ထူးခြားတယ်၊ ထျန်းဟွေးလမ်းမှာတည်ရှိပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးကနေ လွယ်လွယ်ကူကူရောက်နိုင်တယ်။"

"နေ့တိုင်းလူသူတွေ အဆက်မပြတ်ရှိနေပြီး အရာရှိတွေနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေက မကြာခဏဖြတ်သန်းသွားလာကြတယ်။"

"သခင်လေးသာ ဒီဆိုင်ကိုဝယ်ပြီး စားသောက်ဆိုင်အဖြစ်ပြောင်းလိုက်ရင် စီးပွားရေးက နေ့တိုင်းသေချာပေါက် ကောင်းမွန်နေမှာပဲ။"

"ကြားရတာတော့ အလားအလာရှိသားပဲ" ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ဒါက သေချာပေါက် အရောင်းအဝယ်ကောင်းတစ်ခုပါ။ ဒါ့အပြင် ဒီဆိုင်ရဲ့ပိုင်ရှင်က ထွက်သွားချင် စိတ်ပြင်းပြနေပြီး မြန်မြန်ရောင်းချင်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် ဈေးနှုန်းကို သိသိသာသာလျှော့ချထားတယ်။"

"ခင်ဗျားသာ မူလဈေးနှုန်းနဲ့ဝယ်ခဲ့ရင် အနည်းဆုံး ငွေစဒင်္ဂါးတစ်သိန်းကုန်ကျမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တစ်ဝက်နီးပါးလျှော့ချထားပြီး ငွေစဒင်္ဂါးခြောက်သောင်းနဲ့ပဲ ရနိုင်တယ်။"

"သခင်လေးသာ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဆိုင်ရဲ့ပိုင်ရှင်ကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ပွဲစားစည်းမျဉ်းတွေအရ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်တွေ့ဆုံချင်တယ်ဆိုရင် ကော်မရှင်ခရဲ့ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ကြိုတင်ပေးချေရမယ်။"

"အရောင်းအဝယ်အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဒီကော်မရှင်ခကိုတော့ ပြန်အမ်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက ခင်ဗျားတို့က ပွဲစားကိုကျော်ပြီး တိုက်ရိုက်ညှိနှိုင်းတာကို တားဆီးဖို့ပါ။ ဘယ်လိုထင်လဲ သခင်လေး။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ အချက်အချာကျသောနေရာတွင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ငွေစဒင်္ဂါးခြောက်သောင်းဖြင့်ဝယ်ယူခြင်းမှာ လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် ကော်မရှင်ခကိုကြိုတင်ပေးချေရမည့်စိတ်ကူးမှာ သူအတွက်အသစ်အဆန်းဖြစ်ပြီး တစ်ခုခုလိမ်လည်မှုရှိနိုင်သည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။

"သခင်လေး၊ တွေဝေမနေပါနဲ့။ ဒီလိုအခွင့်အရေးတွေက ရှားပါးပါတယ်။ ခင်ဗျားသာ ဒါကိုလွတ်သွားရင် ဒီလိုဆိုင်မျိုးနောက်တစ်ဆိုင်ရှာတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး" ထိုလူက တိုက်တွန်းသည်။

ချင်ဖုန်းသည် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်စဉ် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ရင်းနှီးသောပြတ်သားသည့်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်-

"ဒါသာ ဒီလောက်တပ်မက်စရာကောင်းနေရင် တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုရောင်းလိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ ဒီဆိုင်ကိုမလိုချင်ဘူး။"

ထိုလူသည် စိုးရိမ်တကြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်က ပွဲစားရုံးရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကိုချိုးဖောက်ရလောက်အောင် ကျေးဇူးကန်းရတာလဲ။"