ယမ်းမှုန့် တီထွင်ခြင်း

နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံမှလူများ၏လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် အဘိုးကြီးပြောခဲ့သော သန့်စင်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် အရာအားလုံးရှိနေသည်။

သူသည် ကျေနပ်စွာခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသောအရာများကို ထုတ်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအဖြစ် ပါးလွှာသောချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု၊ ထို့နောက် ထပ်လောင်းလုံခြုံရေးအတွက် သံအပြင်ဘက်အကျီတစ်ထည်။ သံခမောက်လုံးမှာလည်း မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး ဘေးနှစ်ဖက်မှဒိုင်းများသည် သူ့ကို ပို၍ပင်ဘေးကင်းစေသည်။

လန်နင်ရွှမ်က အံ့ဩသောအမူအရာပြသည်၊

"သခင်လေး၊ ဒီအသွင်အပြင်နဲ့ ဘာတွေလုပ်ဖို့စီစဉ်နေတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ သေချာစွာကာကွယ်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ပြဿနာတစ်ခုရှိနေသည်။ သူသည် ဤဝတ်စုံဖြင့် ယမ်းမှုန့်ကိုသန့်စင်ရန် လွတ်လပ်စွာမလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်များကိုကြည့်ကာ အားမတန်မာန်လျှော့ဖြင့်သက်ပြင်းချပြီး ပစ္စည်းကိရိယာများအားလုံးကိုချွတ်ကာ ပါးလွှာသောချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုသာ ချန်ထားလိုက်သည်။

မကြာမီပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လိုအပ်သောပစ္စည်းများကိုယူဆောင်လာပြီး သန့်စင်ခန်းထဲမှကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

ယမ်းမှုန့်၏အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ ကန့်၊ ယမ်းစိမ်းနှင့် မီးသွေးဖြစ်ပြီး အချိုးအစားများမှာ အလွန်တိကျသည်။

သေးငယ်သောအမှားတစ်ခုခုက အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။

ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ သူ၏အတွင်းမှဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန် စုစည်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ ယမ်းမှုန့်၏ဓာတ်ပြုမှုသည် ထိန်းချုပ်မရဖြစ်သွားပါက သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှန်ကိုအသုံးပြု၍ ၎င်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစွမ်းအားကို တန်ပြန်နိုင်သည်။

သူ၏ဘေးတွင် လန်နင်ရွှမ်က "သခင်လေး၊ ကျွန်မ ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုကူညီပေးရမလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းကပြောလိုက်သည်။

"င့ါ နောက်မှာရပ်နေပါ။ ငါအကူအညီတောင်းရင် ငါ့ကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်လိုက်။"

လန်နင်ရွှမ်က သူမ၏ကြီးမားသောမေးခွန်းထုတ်နေသည့်မျက်လုံးများဖြင့် လေးနက်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချင်ဖုန်းသည် ယမ်းမှုန့်သန့်စင်ခြင်းစမ်းသပ်မှုတွင် လေးနက်စွာနစ်မြောသွားတော့သည်။

သုံးရက်အကြာ၊ ချင်နေအိမ်၏ပင်မခန်းမတွင် မေမေလေးက စူးစမ်းစွာမေးသည်၊

"ငါတို့ ဖုန်းအော်ကို ဘာလို့မတွေ့ရတာလဲ။"

ချင်ကျန့်အန်းက ဆန်ပြုတ်တစ်ငုံသောက်ကာ "သူ တစ်ခုခုနဲ့အလုပ်များနေလို့ဖြစ်မယ်။ ကောင်လေးက အရွယ်ရောက်နေပြီ၊ ကိစ္စတွေကိုဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲသိတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက တော်ဝင်မြို့တော်ပဲ။ ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုးရှိနိုင်မှာလဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့။"

"ရှင် ဘယ်လိုပြောနိုင်ရတာလဲ။ တော်ဝင်မြို့တော်ဖြစ်ရုံနဲ့ လုံးဝဘေးကင်းတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ဖုန်းအော်က သူ မလုပ်သင့်တဲ့တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရှင်က ဘာမှဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ချင်မိသားစုက တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းနေတာ။"

မေမေလေးက ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းသည်။

"ဒါက ငါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးလေ မိန်းမရဲ့၊ ချင်မိသားစုကျဆင်းနေရင်တာက" အဘိုးကြီးက ခုခံကာကွယ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

ဘေးတွင် ဒုတိယသခင်လေးသည် ပေါက်စီတစ်လုံးကိုကိုင်ကာ ကျယ်လောင်စွာဝါးနေပြီး မြင်ကွင်းကို နှစ်သက်နေဟန်တူသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှင့်အတူစားနေသော လျိုကျန့်လီက တိုးတိုးလေးပြောသည်၊

"မေမေ၊ နင်ရွှမ်က သခင်လေးက နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံမှာ တစ်ခုခုကိုသန့်စင်နေပြီး ထွက်သွားလို့မရဘူးလို့ပြောတယ်။"

"သြော် ဒီလိုလား။ ဒါကြောင့် ငါတစ်ခါတစ်ရံ နင်ရွှမ် အလျင်အမြန်ပြန်လာပြီး အဝတ်အစားသစ်တချို့ယူဆောင်လာပြီးနောက် အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားတာကို မြင်ရတာကိုး။"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က အတိအကျဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူပြန်လာတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာက ဘာလို့ဒီလောက်မည်းနေရတာလဲ။"

လျိုကျန့်လီက အနည်းငယ်ခေါင်းခါပြသည်၊ "ကျွန်မ လည်း မသိဘူး။"

သန့်စင်ခန်းအတွင်း၌ ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်။ ယမ်းမှုန့်၏ ဖော်မြူလာကိုသိခြင်းမှာ တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုသန့်စင်ခြင်းမှာ အခြားတစ်ပိုင်းဖြစ်နေသည်။

သူသည် သုံးရက်နှင့်သုံးညတိုင်အောင် မျက်လုံးမမှိတ်ဘဲ အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများ၏ အချိုးအစားများကို အဆက်မပြတ်ချိန်ညှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ကြိုးစားမှုသည် အမြဲတမ်းအကျိုးပေးသည်။ အစပိုင်းတွင် မီးခိုးထူများသာထုတ်လုပ်ရာမှ သူသည် ယခုအခါ အပိုင်းအစဖြစ်သောပေါက်ကွဲမှုမီးပွားများကို မြင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဤမီးပွားများ၏စွမ်းအားမှာ တည်ငြိမ်စွာတိုးပွားနေသည်။ သူသည် နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှု အနည်းငယ်အပြီးတွင် တိကျသောစွမ်းအားရှိသောယမ်းမှုန့်ကို သန့်စင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

"သခင်လေး၊ အနားယူပြီး လက်ဖက်ရည်နည်းနည်းသောက်ပါဦး။" လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီးပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

ချင်ဖုန်းက လက်ဖက်ရည်ကိုယူကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှအနက်ရောင်ပြာများကိုလျစ်လျူရှုကာ တစ်ကြိုက်တည်းသောက်ချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လန်နင်ရွှမ်က သူ၏မျက်နှာကို စိုစွတ်သောမျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် ဂရုတစိုက်သုတ်ပေးကာ စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်၊

"သခင်လေး၊ ဒီလိုမမောမပန်းအလုပ်လုပ်ရလောက်အောင် အတိအကျဘာကိုသန့်စင်နေတာလဲ။ ကျွန်မ နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံကလူတွေပြောတာကြားဖူးတယ်၊ အသစ်အဆန်းတွေသန့်စင်တာက နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသနလုပ်ဖို့ လိုအပ်ပြီး အလျင်စလိုလုပ်လို့မရဘူးတဲ့။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ သူမ၏စကားကြောင့် တောင့်တင်းသွားသည်။

မူလက ဤမျှလောက်ကြာသင့်သည်မဟုတ်၊ အတွေ့အကြုံရှိသောရှေ့ဆောင်များရှိသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဖြစ်သည်။ သူနောင်တရသည်မှာ အစပိုင်းတွင် ဝိဇ္ဇာဘာသာရပ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူသည် သီအိုရီအသိပညာချို့တဲ့နေခြင်းပင်။

"ရူပဗေဒဆရာမက မှန်တယ်။ မင်းသာ သိပ္ပံမှာတော်ရင် ကြောက်စရာမလိုဘဲ လောကကြီးမှာဘယ်နေရာမဆိုသွားနိုင်တယ်။ ငါက အဲ့ဒီတုန်းက သိပ်ငယ်လွန်းတယ်။ လူမှုဗေဒကကောင်တွေက မိန်းကလေးတွေရနိုင်တယ်လို့ ဘယ်သူပြောခဲ့လဲ။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ခေါင်းခါပြီးနောက် သူက ရှင်းပြသည်၊

"လူသားမျိုးနွယ်အရေအတွက်က မများဘူး၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ တာ့ချန်ကမိသားစုကြီးတွေက သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် အရင်းအမြစ်တွေကို တန်ဖိုးထားကြတယ်။"

"ဒါကြောင့် စစ်မှန်သောကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို တကယ်ဝင်ရောက်တဲ့လူအရေအတွက်က ရှားပါးတယ်။ ဓားမိသားစုကြီးသုံးခုက ဓားတာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့ပေမယ့် လူသားသိုင်းသမားတွေရဲ့အရေအတွက်ကိုတိုးပွားစေဖို့က တစ်ညတည်းနဲ့အောင်မြင်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါသန့်စင်ချင်တဲ့အရာကို ယမ်းမှုန့်လို့ခေါ်တယ်။ ငါသာအောင်မြင်ခဲ့ရင် သာမန်လူတွေတောင် မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိလာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် လူသားတွေက လက်ရှိအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်လောက်တယ်။"

ဒီတော့ သခင်လေးလုပ်ခဲ့သမျှအားလုံးက လူသားမျိုးနွယ်အတွက်ပေါ့။

"ကျွန်မနားလည်ပါပြီ။ ယမ်းမှုန့်ကိုအောင်မြင်စွာသန့်စင်တဲ့အထိ ကျွန်မ ရှင့်ဘေးမှာနေပါ့မယ်" လန်နင်ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

"ကန့်၊ မီးသွေးမှုန့်ကြမ်း၊ ဝါးမြစ်၊ ထန်းဆီ။ ကြိတ်ချေပြီး အမှုန့်ဖြစ်အောင်လုပ်၊ ပြီးတော့ အရည်ကျိုပြီး ဆီနဲ့ရော။ ယမ်းစိမ်း၊ ကန့်၊ ကာဗွန်ပါဝင်သောပစ္စည်း၊ နှစ်ဆတစ်ဆတစ်ဆအချိုးနဲ့။"

ချင်ဖုန်းက ဤပါဝင်ပစ္စည်းများကို အဆက်မပြတ်ရောစပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူအောင်မြင်တော့မည်ကို ခံစားမိနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးပစ္စည်းကိုထည့်ပြီး မီးညှိလိုက်သောအခါ ဓာတ်ပြုမှုသည် ယခင်ကထက်ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုပေါ်လာသည်၊ မြင်ကွင်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ဤမြင်ကွင်းထဲမှမြင်ကွင်းမှာ ဓာတ်ခွဲခန်းပင်ဖြစ်သည်။

မီးတောက်များတဟုန်ထိုးတက်လာပြီး အားကောင်းသောပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားသည် သူ့ကို လုံးဝဝါးမျိုသွားသည်။

ပြင်းထန်သောအပူသည် တဟုန်ထိုးဝင်ရောက်လာပြီး လန်နင်ရွှမ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ ထက်မြက်သော အန္တရာယ်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏နေ့ခင်းအိပ်မက်မှ လန့်နိုးလာပြီး သူခုလေးတင်တွေ့မြင်ခဲ့သောမြင်ကွင်းမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းဘုံမှ စာပေသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ကံကောင်းခြင်းကိုရှာဖွေပြီး ကံဆိုးခြင်းကိုရှောင်ရှားနိုင်စွမ်းဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။

များများစားစားစဉ်းစားရန်အချိန်မရှိဘဲ သူက အလျင်အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"ကယ်ကြပါဦး။"

အသံကိုကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်သည် ချက်ချင်းသူ၏အဝတ်အစားနောက်စကိုဆွဲကာ နောက်ပြန်ခုန်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အားကောင်းသောမီးတောက်များပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသံဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏စွမ်းအားသည် ချင်ဖုန်း၏မျှော်လင့်ချက်များကို များစွာကျော်လွန်နေသည်။ ပေါ့ဆရန်မဝံ့ဘဲ သူသည် သူ၏စာပေစွမ်းအင်ချီကိုစုစည်းကာ ကောင်းကင်ဘုံမှန်ကို နှစ်ဦးသားရှေ့တွင်ထောင်လိုက်သည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏အင်အားသည် ပူလောင်သောမီးတောက်များနှင့်အတူ ချင်ဖုန်းကို လှိုင်းထန်သောရေထဲမှလှေငယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ခံစားစေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ဝါးမျိုခြင်းခံရရန်အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သူ၏နောက်ကွယ်မှ ပျော့ပျောင်းသောခန္ဓာကိုယ်က သူ့ကိုကာကွယ်မပေးခဲ့ပါက ထိခတ်မှုသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက်နံရံသို့ရိုက်ခွဲပစ်မည်ကို သူစိုးရိမ်မိသည်။

ဘုန်း!

နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံအတွင်း၌ မြေကြီးကိုတုန်လှုပ်စေသော တဂျိမ်းဂျိမ်းမြည်သံတစ်ခုရှိနေသည်။

"အဲ့ဒါ ဘာသံလဲ။"

"တစ်ယောက်ယောက်က မီးဖိုကို နောက်တစ်ခါဖောက်ခွဲလိုက်ပြန်ပြီလား။"

ခြံဝင်းထဲမှလူတိုင်း သူတို့လုပ်နေသောအရာကိုရပ်တန့်ကာ ပေါက်ကွဲမှုရင်းမြစ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"နေဦး ၊ အဲ့ဒီသန့်စင်ခန်းက သခင်လေးချင်ရှိနေတဲ့နေရာထင်တယ်။"

ဤသို့ပြောသည်နှင့် လူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်တကြားမျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး ခေါင်မိုးထပ်သို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားကြသည်။

ပထမထပ်၏မာကျောသောကြမ်းပြင်သည် သိပ်သည်းသောအက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သန့်စင်ခန်း၏အခိုင်ခံ့ဆုံးတံခါးမှာ မှန်တစ်ချပ်လို ကြေမွသွားသည်။

ထူထဲသောအနက်ရောင်မီးခိုးများ တလိပ်လိပ်ထွက်နေပြီး အတွင်းမှအခြေအနေကို မြင်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကုန်းလျန်က စိုးရိမ်တကြီးအော်ဟစ်သည်၊

"မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ရပ်နေကြတာလဲ။ မြန်မြန်ဝင်ပြီး သခင်လေးချင်ကို ကယ်ကြစမ်း။"

ကွဲအက်သံတစ်ခုပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဆရာသခင်ကြီး ယွမ်ကျိုက်သည် မသိနိုင်သောအချိန်တွင် ခန်းမထဲတွင်ပေါ်လာပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သန့်စင်အလုပ်ခန်းကိုကြည့်နေသည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ သူသည် သူ၏ညာဘက်ခြေကိုဆောင့်နင်းလိုက်ရာ သန့်စင်အလုပ်ခန်း၏ယိုယွင်းနေသောတံခါးသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပြိုကျသွားသည်။

သခင်ကြီး ယွမ် ဝင်မည်အပြုတွင် ချောင်းဆိုးသံတစ်ခုကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်ပုံရိပ်နှစ်ခုထွက်လာပြီး သူတို့၏စစ်မှန်သောမျက်နှာများကို လုံးဝခွဲခြားမရနိုင်ပေ။

"သခင်လေးချင်၊ သခင်မလေးလန် ဟုတ်လား။" ကုန်းလျန်က သတိကြီးစွာမေးမြန်းလိုက်သည်။

သေဘေးမှလွတ်မြောက်ခဲ့သောချင်ဖုန်းသည် အဖြေမပေးပေ။ သူသည် လတ်ဆတ်သောလေကို လောဘကြီးစွာရှူရှိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်သီးများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဆုပ်ကာ "အောင်မြင်သွားပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။