ရွှေနဂါး မျက်လုံးဖွင့်ခြင်း၊ နိုင်ငံတော် သာယာဝပြောခြင်း

နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံမှလူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်ကြပြီး သခင်လေးချင်၏စကားများနောက်ကွယ်မှအဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ကြပေ။

သခင်ကြီး ယွမ်သာလျှင် အတွေးနက်နေပြီး မီးခိုးများထွက်နေသောပန်းပဲရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏အမြင်အာရုံမှာ မီးခိုးထူများဖြင့်ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူဘာမှရှင်းလင်းစွာမမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

အဘိုးကြီးဘိုးဘေး၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သောလေတစ်ခုတိုက်ခတ်လာပြီး အနက်ရောင်မီးခိုးများသည် ပန်းပဲရုံမှထွက်ကျလာကာ သူအတွင်းမှအရာအားလုံးကို မြင်နိုင်စေခဲ့သည်။

ဤနေရာမှမြင်ကွင်းကို ရှုပ်ပွနေသည်ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သည်၊ နံရံများပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများအပြည့်နှင့် ကြမ်းပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသောတွင်းတစ်ခု။

အလွန်မာကျောသောသန့်စင်မီးဖိုကို ကြည့်လိုက်ရာ အကြွင်းအကျန်အနည်းငယ်သာ မြင်နိုင်တော့သည်။

"ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတာလား။"

ယွမ်ကျိုက်က သူ၏မျက်လုံးများတွင်အံ့ဩမှုဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခန်းမထဲတွင် လန်နင်ရွှမ်က လျင်မြန်စွာမေးသည်၊

"သခင်လေး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"အဆင်ပြေတယ်၊ အဆင်ပြေတယ်။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်များကိုဆက်လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြုံးသည်၊ သူ၏လေသံတွင် သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယမ်းမှုန့်ကိုတီထွင်ခြင်းသည် တာ့ချန်မှပြည်သူများအတွက် အတိုင်းအဆမရှိသော အရေးပါမှုရှိသည်။

ယခု ယမ်းမှုန့်ကိုအောင်မြင်စွာတီထွင်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သေနတ်များ နောက်ဆက်တွဲ လိုက်လာမည်မဟုတ်လော။

"ယမ်းမှုန့်ရဲ့ဖော်မြူလာက ရှိနေသေးလား။"

သခင်ကြီး ယွမ်ကျိုက်က ပန်းပဲရုံမှထွက်လာစဉ် မေးလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံမှလူအားလုံးသည် အဘိုးကြီး၏ပုံမှန်မဟုတ်သောလေသံကို သတိထားမိကြသည်၊ သူ၏အသံမှာ တုန်ရီနေဟန်တူသည်။

ပျက်စီးနေသောပန်းပဲရုံကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤပေါက်ကွဲမှုမှာ ယမ်းမှုန့်ကြောင့်ဖြစ်နိုင်သလား။

သခင်လေးချင်က အံ့ဩဖွယ်ရတနာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သလား။ ထိုသို့သောအတွေးများသည် လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူ၏လက်စွပ်ထဲမှ အဖြူရောင်စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

စမ်းသပ်မှုတစ်ခုချင်းစီမတိုင်မီ သူသည် ယမ်းမှုန့်ပစ္စည်းများ၏ အမျိုးအစားများနှင့်အချိုးအစားများကို မှတ်တမ်းတင်ထားလေ့ရှိသည်၊ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက်ဖြစ်သည်။

ယွမ်ကျိုက်က အဖြူရောင်စက္ကူကိုယူကာ သေချာကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် မီးတောက်များရှိနေဟန်တူသည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ သူသည် သူ၏အာကာသဆိုင်ရာပစ္စည်းထဲမှ ပန်းပဲမီးဖိုတစ်ခုကိုထုတ်ကာ တစ်စုံတစ်ဦးကို စက္ကူပေါ်တွင်ဖော်ပြထားသောပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အဘိုးကြီးက သူ၏ညာဘက်လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုပစ္စည်းများအားလုံးသည် ပန်းပဲမီးဖိုထဲသို့ တိကျစွာကျဆင်းသွားသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပန်းပဲမီးဖိုတွင် ပြင်းထန်သောဓာတုဓာတ်ပြုမှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပူချိန်မြင့်တက်ကာ မီးတောက်များပေါ်လာသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သော် ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ အရေးတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"မြန်မြန်အောက်ကိုဆင်း၊ ပေါက်ကွဲတော့မယ်။"

နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ၊ သို့သော် အခြားသူများသည် အစောပိုင်းကကျယ်လောင်သောအသံနှင့် ပျက်စီးနေသောပန်းပဲရုံကိုစဉ်းစားကာ ပေါ့ဆရန်မဝံ့ဘဲ လျင်မြန်စွာလိုက်လုပ်ကြသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နားကွဲလုမတတ်ဆူညံသံမရှိဘဲ အေးစက်သောလေပြေ၏ ဆိတ်ငြိမ်သောအသံသာရှိသည်။

"ယမ်းမှုန့်ထုတ်လုပ်မှုက မအောင်မြင်ခဲ့တာများလား။"

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ပါးစပ်ကို ခဏဟကာ စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

အဘိုးကြီးက ထူးချွန်သည်၊ ယမ်းမှုန့်မှာ မအောင်မြင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ အဘိုးကြီးက ယမ်းမှုန့်၏ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားကို သူ၏စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်၊ တစ်ပိုင်းမြင်သာသောစက်လုံးအတွင်း၌ တောက်ပသောမီးတောက်တစ်ခုလောင်ကျွမ်းနေပြီး အပူသည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လူတိုင်းသည် ထိုစွမ်းအားကိုခံစားမိနိုင်ပြီး ယွမ်ကျိုက်သည်လည်း ရွှေရောင်စက်လုံးအတွင်းမှ ယမ်းမှုန့်ကို မှင်တက်စွာစိုက်ကြည့်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် အဘိုးကြီးက သူ၏ညာဘက်လက်ကိုဆုပ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်စက်လုံးသည် ယမ်းမှုန့်၏စွမ်းအားကို လက်သည်းခွံအရွယ်အစားသို့ ချက်ချင်းစုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တော်ဝင်မြို့တော်၏တော်ဝင်နန်းတော်၊ ပျံဝဲနဂါးခန်းမတွင်။

အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျားနှင့်မိန်းမတစ်စုသည် ကြီးမားသော ရွှေတိုင်တစ်ခုပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကြသည်။

တိုင်ပေါ်တွင် ရွှေနဂါးကိုးကောင်ရှိပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီသည် အသက်ဝင်လှသည်၊ အချို့မှာမျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး အချို့မှာပါးစပ်ဟကာ သူတို့၏လက်သည်းများကို ဆန့်တန်းထားသည်။

ဤရွှေတိုင်ကို ရစ်ခွေနဂါးတိုင်ဟုခေါ်ပြီး တာ့ချန်မင်းဆက်၏ကံကြမ္မာကိုရောင်ပြန်ဟပ်သော တန်ဖိုးကြီးကိရိယာတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

မျက်လုံးဖွင့်ထားသောရွှေနဂါးများလေလေ၊ တာ့ချန်၏ကံကြမ္မာများ ပိုမိုသာယာဝပြောလေဖြစ်သည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ တာ့ချန်၏ကံကြမ္မာအထွတ်အထိပ်တွင် ဧကရာဇ် ထျန်းရွှမ်းအာဏာရစဉ်က မျက်လုံးဖွင့်ထားသောရွှေနဂါးအနည်းဆုံးရှစ်ကောင်ရှိခဲ့သည်။

ရစ်ခွေနဂါးတိုင်ကိုတည်ဆောက်ခဲ့သောတန်ခိုးရှင်က တစ်ခါကပြောခဲ့သည်၊ တစ်နေ့တွင် နဂါးကိုးကောင်လုံး မျက်လုံးများဖွင့်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာကိုဖြတ်၍ပျံဝဲပါက ၎င်းမှာ တာ့ချန်အတွက် ခေတ်သစ်တစ်ခုကိုဆိုလိုသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဧကရာဇ် ထျန်းရွှမ်းသေဆုံးပြီးနောက် တာ့ချန်၏ကံကြမ္မာများသည် မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် ကျဆင်းခဲ့သည်။

ယခု ဧကရာဇ်မင်ထီးနန်းတက်သည်နှင့် မျက်လုံးဖွင့်ထားသောရွှေနဂါးလေးကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်မင်၏ အရည်အချင်းမရှိမှုကြောင့်မဟုတ်၊ ၎င်းမှာ တာ့ချန်တော်ဝင်မိသားစု၏ စုပုံနေသောချို့ယွင်းချက်များ ဤအချိန်တွင်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသာဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ရစ်ခွေနဂါးတိုင်သည် တုန်ခါသွားသည်။

ခန်းမထဲမှလူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဤအခြေအနေသည် တာ့ချန်၏နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုရှိမှသာ ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။

နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာက နောက်တစ်ကြိမ်ကျဆင်းတော့မှာလား။

အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှေနဂါးမျက်လုံးမှိတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တိုင်၏အောက်ခြေတွင် ရစ်ခွေနေသောနဂါးတစ်ကောင် မျက်လုံးများဖွင့်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ရွှေနဂါးက မျက်လုံးဖွင့်ပြီ၊ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာက သာယာဝပြောနေပြီ။" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားနေသောအုပ်စုက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

သူတို့သည် အစွယ်များဖြဲကာ လက်သည်းများဆန့်တန်းထားသောရွှေနဂါးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းသည် မြင့်တက်လာကာ သူ၏ရှေ့မှနိုးနေသောအခြားရွှေနဂါးလေးကောင်အပေါ်မှ တိုက်ရိုက်ပျံဝဲသွားသည်။

လူတိုင်းကိုအံ့ဩဆုံးဖြစ်စေသောအရာမှာ ရွှေနဂါးသည် တိုင်၏ထိပ်သို့ပတ်သွားသော်လည်း သူရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ မြင့်မားသောနဂါးဟိန်းသံတစ်ခုထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ခေါင်မိုးကိုဖြတ်၍ထွက်သွားသည်။

ဟိန်း!

နဂါး၏ဟိန်းသံသည် နဝမကောင်းကင်ဘုံမှမိုးကြိုးကဲ့သို့ နားကွဲလုမတတ်ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မြို့တော်တွင် အပြင်မြို့မှလူများပင်လျှင် တော်ဝင်နန်းတော်အထက်တွင်ပျံဝဲနေသော ဧရာမရွှေနဂါးတစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်သည်။

တော်ဝင်အပျိုတော်ဆောင်တွင် အချစ်ဆုံးမိဖုရားငယ် ရှင်းသည် ဧကရာဇ်မင်အတွက် လက်ဖက်ရည်လောင်းထည့်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ရုတ်တရက်နဂါးဟိန်းသံကြောင့် လန့်သွားပြီး သူမ၏နူးညံ့သောခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားသည်။

လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် ပြုတ်ကျသွားပြီး အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသောလက်ဖက်ရည်သည် ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးပေါ်သို့ ဖိတ်စင်သွားသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောဧကရာဇ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကိုအာရုံခံမိဟန်တူပြီး နန်းတော်မှအလျင်အမြန်ထွက်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်တွင်ပျံဝဲနေသော အံ့ဩဖွယ်ရွှေနဂါးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဧကရာဇ်မင်သည် ခဏမှင်တက်သွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်သည်၊

"ကောင်းလိုက်တာ။ ရွှေနဂါးက မျက်လုံးဖွင့်ပြီ၊ တိုင်းပြည်က သာယာဝပြောနေပြီ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံက ငါနဲ့တာ့ချန်ကိုပေးတဲ့ကောင်းချီးပဲ။"

ဤသည်ကိုမြင်သော် ဘေးမှခေါင်းဆောင်မိန်းမစိုးသည် အလျင်အမြန်မြှောက်ပင့်သည်၊

"သေချာပါတယ်၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ပညာရှိသော ဦးဆောင်မှုက ဒီရလဒ်ကိုဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာပါ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ဂုဏ်ကျေးဇူးတွေက သမိုင်းမှာမှတ်တမ်းတင်ခံရပြီး နောင်မျိုးဆက်တွေဆီကို လက်ဆင့်ကမ်းသွားမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပါဘူး။"

ဤအချိန်တွင် မိဖုရားငယ် ရှင်းသည်လည်း သူမ၏စကတ်ကိုကိုင်ကာ ထွက်လာသည်။ သူမသည် အရင်ဆုံးချီးကျူးပြီးနောက် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်သံသယများကို ဖော်ပြသည်၊

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒဏ္ဍာရီအရ နဂါးကိုးကောင်လုံးမျက်လုံးဖွင့်မှသာ ရစ်ခွေနဂါးတိုင်ပေါ်က ရွှေနဂါးက ကောင်းကင်ကိုပျံတက်မှာပါ။"

"ဒါဆို ဘာလို့ ရွှေနဂါးတစ်ကောင်တည်းပဲ ပေါ်လာရတာလဲ။"

သူမစကားဆုံးသည်နှင့် ရွှေနဂါးသည် တော်ဝင်မြို့တော်၏မြောက်ဘက်သို့ကြည့်ကာ သူ၏ရှည်လျားသောအမြီးကိုဝှေ့ယမ်းပြီး သူ၏ခေါင်းကိုမော့လိုက်သည်။

သူ၏ဟန်ပန်သည် သူပျံသန်းထွက်ခွာရန်ရည်ရွယ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာညွှန်ပြနေသည်။

ခေါင်းဆောင်မိန်းမစိုး၏မျက်နှာသည် ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တကြားဖြူဖျော့သွားသည်။ နိုင်ငံ၏ကံကြမ္မာကိုကိုယ်စားပြုသောရွှေနဂါးသာလွတ်မြောက်သွားပါက ဘာဖြစ်မည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ဧကရာဇ်မင်၏မျက်ခုံး တွန့်ချိုးသွားပြီး လက်ရန်းကိုဖိထားသောသူ၏လက်များသည် အားအလွန်အကျွံသုံးသဖြင့် အနည်းငယ်ဖြူသွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ ထိပ်ကိုဖြတ်သန်းသွားပြီး ရွှေနဂါးကိုတားဆီးရန် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ်ဆောင်ရွက်လိုက်သည်။

အကြိမ်များစွာထိုးဖောက်ရန်မအောင်မြင်သောကြိုးပမ်းမှုများအပြီးတွင် ရွှေနဂါးသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ကို စိတ်ပျက်စွာဟိန်းဟောက်ရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏နဂါးခေါင်းကိုလှည့်ကာ နဂါးခန်းမသို့ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပြီး ရစ်ခွေနဂါးတိုင်ပတ်လည်တွင် ပတ်လိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်မိန်းမစိုးသည် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူ၏နောက်ကျောမှာ ပြင်းထန်သောတင်းမာမှုကြောင့် ချွေးများဖြင့်စိုစွတ်နေသည်။

ဧကရာဇ်မင်သည် တွေးတောနေဟန်ဖြင့် သူ၏ကျယ်ပြန့်သောအင်္ကျီလက်များကိုလှုပ်ခါကာ ပျံဝဲနဂါးခန်းမသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူအမိန့်ပေးသည်၊

"တစ်ယောက်ယောက်လွှတ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာကိုရှာပြီး ရွှေနဂါးမျက်လုံးဖွင့်ရတဲ့အကြောင်းရင်းတွေကို စုံစမ်းမေးမြန်းခိုင်းလိုက်။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အတွင်း၌ အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသောနိုင်ငံတော်ဆရာသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကိုနှိမ့်ချလိုက်သည်။

လတ်ဆတ်သောစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏အင်္ကျီလက်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံဘက်သို့ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြီး "ဒီတပည့်က တကယ်ပဲ ငါ့ကို အမြဲတမ်းအံ့ဩစေတယ်။"

"သိပ်ကောင်းတယ်။"