တားဆီး၍မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ

ရဲ့ဖုန်း ဤအမည်မသိလမ်းကြားထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူချက်ချင်းပင် နောင်တတစ်ချက် ရလိုက်သည်။

သူဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူဝတ်ဆင်ထားသော အသုဘဝတ်ရုံမှာ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသကဲ့သို့ သူ၏အရေပြားတွင် တင်းကျပ်စွာ ကပ်ငြိသွားသည်။

သူနားလည်သည် — ကြောက်ရွံ့နေသည်မှာ အသုဘဝတ်ရုံမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏အမျိုးအစားတူ တစ်စုံတစ်ခုကို တုံ့ပြန်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤလမ်းကြားထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် သေချာပေါက်ရှိနေသည်။

ရဲ့ဖုန်းက သူ၏နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူလာခဲ့ရာလမ်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

၎င်း၏နေရာတွင် ထူထဲ၍ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော အမှောင်ထုတစ်ခုသာ ကျန်ရှိနေသည်၊ အသက်ရှူ၍မရနိုင်အောင်ဖြစ်စေသော အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့၊ သူ့ကိုရှေ့သို့ဆက်သွားရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးနေသည်။

"ကျောက်ခိုင်မင်က တားချန်းမြို့က တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ပဲ။ သူဒီမှာရှိတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အားလုံးနဲ့ ရင်းနှီးနေရမယ်။ ငါတို့သုံးယောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပဲတစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့တိုးတယ် — ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျောက်ခိုင်မင်က ငါနဲ့ဟဲချွမ်းကို ဒီကိုတမင်တကာ ဆွဲဆောင်ခေါ်ယူခဲ့တာပဲ။"

"သူငါ့ကိုသတ်ဖို့ တစ္ဆေကိုအသုံးချချင်နေတာလား။ ငါယန်ကျန့်ကိုဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ဖို့ သူနဲ့အဖွဲ့ဖွဲ့ဖို့ငြင်းဆန်ခဲ့လို့လား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး။ လက်ရှိပဋိပက္ခက ယန်ကျန့်နဲ့ပတ်သက်တာမဟုတ်ဘူး — ဒါက မြို့တစ်မြို့လုံးကိုလွှမ်းခြုံနေတဲ့ အကြီးစားသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နဲ့ပတ်သက်နေတာ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကျောက်ခိုင်မင်က ကိုယ့်လူကိုယ်သစ္စာဖောက်ဖို့ အကြောင်းရင်းမရှိဘူး။ မဟုတ်ရင်တော့… သူတခြားလျှို့ဝှက်အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်။"

ရဲ့ဖုန်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။

တင်းမာနေသော်လည်း၊ သူအခြေအနေကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ သုံးသပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး ဤမျှကြာအောင်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူ့မှာလိုအပ်သောတည်ငြိမ်မှု ရှိနေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့။ ငါအရင်ဆုံး ဒီနေရာကနေထွက်သွားဖို့လိုတယ်။ ငါဒီမှာပိုကြာကြာနေလေလေ၊ ငါပိုပြီးစိတ်မသက်မသာဖြစ်လာလေလေပဲ။"

သူခြေလှမ်းကိုမြှင့်တင်လိုက်ပြီး၊ လမ်းကြားထဲမှ တွန်းထိုးထွက်ခွာရန် သူ့ကိုယ်သူအတင်းအကျပ်ဖိအားပေးလိုက်သည်။

လမ်းကြားမှာ သာမန်မြို့ပြလမ်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသောဆိုင်ခန်းများနှင့် ကုန်စုံဆိုင်များဖြင့် တန်းစီနေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ဆိုင်ခန်းအားလုံးမှာ တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားပြီး၊ လမ်းမှာ လူသူကင်းမဲ့နေကာ၊ လမ်းမီးတိုင်များပင် ပိတ်ထားသည်။

သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင်၊ ထိုသို့သောမြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရဲ့ဖုန်းအတွက်မူ၊ အရာအားလုံးမှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

အကြောင်းမှာ သူအနည်းဆုံး ဆယ်မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူ၏အရှိန်အဟုန်ဖြင့်၊ သူဤလမ်းမှ အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထွက်ခွာသွားသင့်သည် — သို့သော် သူဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒါ တစ္ဆေနယ်မြေများလား။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ၊ ယန်ကျန့်ရဲ့ဟာနဲ့ အတူတူပဲ။"

ရုတ်တရက်၊ ရဲ့ဖုန်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူတစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုတွင် အမှန်တကယ်ပိတ်မိနေပါက၊ လမ်းလျှောက်ခြင်းက သူ့ကိုထွက်မြောက်စေမည်မဟုတ်ပေ။

သူအထူးနည်းလမ်းတစ်ခု လိုအပ်သည်။

ခဏတာတွေဝေပြီးနောက်၊ သူသွားကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသုဘဝတ်ရုံ၏အစွန်းတစ်ဖက်ကို မတင်လိုက်သည်။

၎င်း၏အောက်တွင်၊ သူ၏ဖြူဖျော့သောအရေပြားမှာ သွေးများဖြင့်စွန်းထင်းနေသော ကိုက်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကိုအဆက်မပြတ် ကိုက်ဖြတ်နေခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သွားအစုံတစ်ခု၊ သူ၏အသားထဲတွင် သဘာဝမကျစွာ နစ်ဝင်နေပြီး၊ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ လူးလွန့်နေသည် — မည်းနက်၍၊ ချွန်ထက်ပြီး၊ ပုပ်သိုးသောအနံ့ ထောင်းခနဲထွက်နေသည်။

သို့သော် ရဲ့ဖုန်း ဤစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြု၍ ယခင်ကကဲ့သို့ တစ္ဆေနယ်မြေကို ဆွဲဖြဲရန်ကြိုးစားသောအခါ၊ သူရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည် — ၎င်းအလုပ်မလုပ်တော့ပေ။

စွမ်းရည်ကျရှုံးသွားသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ သူတစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုအတွင်း၌ လုံးဝရှိမနေသောကြောင့်ပင်။

"ဒါဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။" ရဲ့ဖုန်းမှာ မှင်တက်သွားသည်။

ဤနေရာမှာ တစ္ဆေနယ်မြေမဟုတ်ဘူးလား။

သူ၏နောက်ဆုံးအားကိုးရာ ပျောက်ဆုံးသွားသည်နှင့်၊ ထိတ်လန့်မှု စတင်စွဲကပ်လာသည်။

တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူအခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကို မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ — သို့သော် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ၊ သူအလွန်နက်ရှိုင်းစွာ သတိထားနေဆဲဖြစ်သည်။

အသုဘဝတ်ရုံက သူ့ကိုကာကွယ်ပေးနိုင်သည်၊ ဟုတ်သည်၊ သို့သော် ထာဝစဉ်မဟုတ်ပေ။

အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၎င်း၏အောက်တွင် သေဆုံးသွားပြီး၊ အသုဘဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော တစ္ဆေတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သွားပေမည်။

"ငါထွက်လမ်းတစ်ခုရှာမှဖြစ်တော့မယ်။"

သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပေါက်ထွက်လာပြီး၊ သူရှေ့သို့ဆက်လက်ဖိအားပေးကာ၊ ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာရှိမရှိ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။

သို့သော် သူ၏အလျင်စလိုဖြစ်မှုနှင့် အမှောင်ထုကြောင့်၊ သူတစ်စုံတစ်ခုကိုခလုတ်တိုက်၍ မှောက်လဲလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"အဲ့ဒါဘာလဲ။" သူလျင်မြန်စွာ သူ၏ဓာတ်မီးကို အောက်သို့ထိုးလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သူ၏မျက်ဆံများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သွေးများဖြင့်စွန်းထင်းနေသော၊ ပျက်စီးနေသည့်ဦးခေါင်းတစ်ခု — ဦးခေါင်းခွံတစ်ဝက်ပျောက်ဆုံးနေသည် — မှာ ကန်ကျောက်ခံလိုက်ရပြီးနောက် တစ်ဖက်သို့ လိမ့်ထွက်သွားသည်။

ဦးခေါင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုမှ ကိုက်ဖြတ်ထားပုံရပြီး၊ အသားများမှာ မှတ်မိနိုင်ခြင်းမရှိလောက်အောင် ပျက်စီးနေသည်။

"ဒါဘယ်သူ့ခေါင်းလဲ။" ရဲ့ဖုန်းက မျက်မှောင်ကို အပြင်းအထန်ကြုတ်လိုက်သည်။

အခြားသူများ အလောင်းကောင်များကိုကြောက်ရွံ့နိုင်သော်လည်း၊ သူမူမကြောက်ပေ။

တစ္ဆေများနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤမလှုပ်မယှက်သေဆုံးနေသောအလောင်းများမှာ မိန်းကလေးငယ်များကဲ့သို့ အန္တရာယ်ကင်းမဲ့သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူပို၍ပင်အနီးကပ်ချဉ်းကပ်ကာ၊ ဦးခေါင်း၏ကျန်ရှိနေသေးသောအသွင်အပြင်များပေါ်သို့ သူ၏ဓာတ်မီးကိုထိုး၍ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားရန်ပင် ရဲဝံ့ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် နီးကပ်သွားသောအခါ၊ တစ်ဝက်သာကျန်တော့သောဦးခေါင်း၏မျက်နှာကိုမြင်၍ သူ၏မျက်ဆံများ နောက်တစ်ကြိမ် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

မျက်နှာမှာ… ဟဲချွမ်း ပိုင်ဆိုင်သောမျက်နှာပင်။

မှားယွင်းခြင်းမရှိ — ၎င်းမှာ ဟဲချွမ်းပင်၊ အစောပိုင်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ထိုလူပင်။

"အဲ့ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ပဲလေ။ တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင်တောင် သူဒီလောက်မြန်မြန်သေဆုံးသွားသင့်တာမဟုတ်ဘူး။ ဖားတစ်ကောင်တောင် သေခါနီးမှာ ရုန်းကန်သေးတာပဲ။"

ရဲ့ဖုန်းက သူ၏မျက်စိများကို သံသယဝင်သွားပြီး ဦးခေါင်းကိုထိတွေ့ကာ၊ ၎င်း၏အပူချိန်ကိုစစ်ဆေးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် ဟဲချွမ်း၏ဦးခေါင်းဖြစ်ပြီး၊ သူသေဆုံးသည်မှာ မကြာသေးပါက၊ ၎င်းမှာ နွေးထွေးနေသင့်သည်။

သို့သော် သူလက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့်၊ သေးငယ်၍ ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောလက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး၊ ဦးခေါင်းကို အရင်ဆုံးဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟမ်?"

ရဲ့ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး သူခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်မိသည်။

ယခုအခါ သူမြင်တွေ့လိုက်သည် — ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသောမျက်လုံးခွက်များရှိသည့် ကလေးတစ်ဦးက ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ဝင်ပေါက်တွင်ရပ်နေပြီး၊ ဟဲချွမ်း၏ပျက်စီးနေသောဦးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်။ ဒုတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်။"

သတင်းအချက်အလက်မှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖျတ်ခနဲပေါ်လာသည်။

ပါမောက္ခဝမ်၏ကောက်ချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့သည်။

ဤမြို့တွင် တစ္ဆေကလေးများ မွေးဖွားပြီးဖြစ်နေကြပြီး၊ ထောင့်တိုင်း၌ ပုန်းအောင်းနေကြသည် — ယခုမှသာ သူတို့အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီအရာနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနေဖို့မလိုဘူး။ ငါ့ဦးစားပေးက ထွက်လမ်းတစ်ခုရှာဖို့ပဲ။"

ရဲ့ဖုန်း၏အတွေးများမှာ ရှင်းလင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သူတစ္ဆေကလေးကို မနှိုးဆွဘဲ တဖြည်းဖြည်းနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

၎င်းသူ့နောက်သို့ အရင်ဆုံးလိုက်မလာသရွေ့ပေါ့။

ဟဲချွမ်း၏ဦးခေါင်းကိုကိုင်ထားသော တစ္ဆေကလေးမှာ သူ၏ဦးခေါင်းကိုစောင်းငဲ့၍ ရဲ့ဖုန်းကို မလှုပ်မယှက် ကြည့်နေသည်။

သို့သော် သူ၏မည်းနက်နေသောမျက်လုံးခွက်များထဲမှ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်မှုက သူ၏ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားစေသည်။

၎င်းတွင်မျက်လုံးများရှိမရှိ — သို့မဟုတ် သူ့ကိုပင်မြင်နိုင်ခြင်းရှိမရှိ ပြောရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒါငါ့ကိုပစ်မှတ်မထားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အသုဘဝတ်ရုံက ငါ့ကိုနောက်တစ်ခါ ကာကွယ်ပေးနေတာလား။" ရဲ့ဖုန်းက တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ အရိုးထိအောင်အေးစက်သောချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခု သူ့ကိုလွှမ်းခြုံသွားသည်နှင့် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်ခဲသွားသည်။

ဂျိန်း—!

ဘောင်း! ဘောင်း!

သူ၏ပတ်ပတ်လည်မှ တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားသောဆိုင်ခန်းများမှ ဆူညံသံပေါင်းစုံ ထွက်ပေါ်လာသည် — တံခါးများဆောင့်ပိတ်နေသကဲ့သို့၊ တစ်စုံတစ်ခုက ဖောက်ထွက်ရန်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

ဆိုင်တစ်ဆိုင်၊ ထို့နောက် နောက်တစ်ဆိုင်၊ ထို့နောက် နောက်တစ်ဆိုင်… လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထိုအသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်အထိပင်။

ရဲ့ဖုန်းမှာ အမှောင်ကျ၍ လူသူကင်းမဲ့သောလမ်းကြားထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းရပ်နေသည် — ထွက်ခွာ၍မရ၊ လွတ်မြောက်၍မရပေ။

ထိတ်လန့်တကြား ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့၊ သူဆူညံသံများထွက်ပေါ်လာရာဆိုင်ခန်းများကို အပြင်းအထန် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။

ထို့နောက်၊ ရုတ်တရက်၊ ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏တံခါး နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်လား။" ရဲ့ဖုန်း၏နဖူးမှ ချွေးစေးများ ရွှဲနစ်သွားသည်။

သူထင်ထားသည်ထက် များစွာပို၍ဆိုးရွားသောအရာတစ်ခုထဲသို့ သူခြေချော်လက်ချော် ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

သို့သော် ထိုသည်မှာ အားလုံးမဟုတ်သေးပေ။

ထိုပုံရိပ် တဖြည်းဖြည်းပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အခြားဆိုင်ခန်းများ၏တံခါးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာကြသည်။

နောက်ထပ်ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာကြသည် — အရပ်ရှည်သူ၊ အရပ်ပုသူ၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ အားလုံးမှာ မတူညီသောအသွင်အပြင်များ ရှိကြသည်။

သူတို့အားလုံးတွင် တူညီသောအရာတစ်ခုတည်းမှာ သူတို့၏ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောအရေပြားနှင့် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော၊ မည်းနက်သည့်မျက်လုံးများပင်၊ ရက်ပေါင်းများစွာသေဆုံးပြီးဖြစ်သော အလောင်းကောင်များကဲ့သို့ ရှေ့သို့ရွေ့လျားနေကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ အပြည့်အဝကြီးထွားပြီးဖြစ်သော တစ္ဆေကလေးများပင်။

ယခုအခါ၊ တစ္ဆေများမှာ လမ်းကိုပြည့်နှက်နေပြီး၊ တစ်ချိန်ကလူသူကင်းမဲ့ခဲ့သောလမ်းကြားကို ပြည့်ကျပ်စေကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှအမှောင်ထုနှင့် အအေးဓာတ်ကို ပို၍နက်ရှိုင်းစေသည်။

"မင်းနောက်နေတာပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒီကောင်တွေအားလုံး ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။" ရဲ့ဖုန်း၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

တင်းမာမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ထိတ်လန့်မှု — အားလုံး သူ၏အပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ရောက်လာသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ သူတကယ့်စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ထုံးစံအတိုင်းမာနထောင်လွှားမှုနှင့် ယုံကြည်မှုအားလုံးမှာ အရိပ်အယောင်ပင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပြေး။

ထိုသည်မှာ သူ၏စိတ်ထဲမှ တစ်ခုတည်းသောအတွေးပင်။

သူလွတ်မြောက်နိုင်သည်ဖြစ်စေ မလွတ်မြောက်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ပထမဦးစားပေးမှာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ္ဆေကလေးများထံမှ ထွက်ခွာသွားရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမည်မျှပင်အမြန်ပြေးစေကာမူ၊ တစ္ဆေကလေးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကြပြီး၊ သူတို့ကြားမှအကွာအဝေးမှာ ဘယ်တော့မှမပြောင်းလဲသကဲ့သို့ပင်။

သူအသုဘဝတ်ရုံ၏ကာကွယ်မှု အားနည်းလာသည်ကိုသာ ခံစားနိုင်သည်။

အရိုးထိအောင်အေးစက်သောချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အရပ်လေးမျက်နှာမှ စိမ့်ဝင်လာပြီး၊ အစောပိုင်းက တစ်စုံတစ်ခုမှရိုက်ခတ်ခဲ့ရာ သူ၏ပခုံးမှနာကျင်မှုမှာ ပို၍ဆိုးရွားလာသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကိုဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့၊ ထွက်ပြေးရန် ပို၍ခက်ခဲစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ အကွာအဝေး လုံလောက်အောင်နီးကပ်သွားသောအခါ၊ ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောပုံရိပ်များထဲမှတစ်ခုက လက်လှမ်း၍ ရဲ့ဖုန်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ ၎င်းချက်ချင်းပင် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်၍ ရဲ့ဖုန်းက အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည် — သူ၏အသုဘဝတ်ရုံပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သောလက်ရာတစ်ခု ကျန်ရစ်နေသည်။

သူတုံ့ပြန်ရန်မကြိုးစားမီမှာပင်၊ ဘေးမှနောက်ထပ်လက်တစ်ဖက် သူ့ထံသို့ လှမ်းလာသည်။

နောက်တစ်ကြိမ်၊ ၎င်းသူ့ကို ခဏတာဆုပ်ကိုင်ပြီးနောက် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ထပ်လက်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူနားလည်သည် — သူ၏အသုဘဝတ်ရုံမှာ သူ့ကိုဆက်လက်ကာကွယ်ပေးနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေကလေးများ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့နေသည်။

၎င်းမရှိခဲ့ပါက၊ ပထမဆုံးထိမှန်မှုက သူ့ကိုသတ်ပစ်ခဲ့ပေမည်။

သို့သော် ပို၍ပို၍များပြားသောတစ္ဆေများ စုဝေးလာကြပြီး၊ သူတို့၏အရေအတွက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

လမ်းမှာ လက်တွေ့အားဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။

မကြာမီ၊ ရဲ့ဖုန်းမှာ သွားစရာနေရာမရှိတော့ပေ။

သူလုံးဝဝိုင်းရံခံထားရသည်။

အဆိုးရွားဆုံးအခြေအနေ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီ။

ရဲ့ဖုန်းမှာ တစ္ဆေများဖြင့်ဝိုင်းရံခံထားရပြီး၊ လုံးဝကွက်လပ်မရှိဘဲ ပိတ်မိနေသည်။

ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောမြူခိုးထဲမှ ရွေ့လျားနေသောအရိပ်များကြားတွင်၊ ဤမြို့က တစ္ဆေမည်မျှမွေးဖွားခဲ့သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ဤသည်မှာ မလွတ်မြောက်နိုင်သော သေမင်းထောင်ချောက်တစ်ခုပင်။

"ဟက်… ဟက်ဟက်…" ရဲ့ဖုန်းက ပြေးခြင်းကိုရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူထိုနေရာတွင်ရပ်ရင်း ခါးသီးစွာ ရယ်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ချက်တစ်စုံတစ်ရာ မကျန်တော့ပေ။

သူပင်လျှင် ဤသို့မျှော်လင့်ချက်မဲ့သောအခြေအနေသို့ ကျရောက်ခဲ့ပါက၊ ဤတစ္ဆေများပျံ့နှံ့ပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို ပျက်စီးစေရန်မှာ အချိန်ကာလတစ်ခု၏ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ပတ်ပတ်လည်မှနေရာမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်လာသည်။

"စောင့်ပါဦး… အဲ့ဒါဘာလဲ။"

ရုတ်တရက်၊ တစ္ဆေပုံရိပ်ပင်လယ်ပြင်ကြီးကြားတွင်၊ ရဲ့ဖုန်း တစ်စုံတစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူလျင်မြန်စွာ သူ၏ဖုန်းကိုဆွဲထုတ်ကာ၊ စာတိုတစ်စောင်ပို့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်တစ်စုံတစ်ရာ ကျန်ရှိနေသေးပါက၊ ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် သူ့ကိုလာကယ်တင်ခြင်း၌ တည်ရှိနေသည်။

ခဏအကြာတွင်၊ ထူထပ်သောတစ္ဆေအုပ်စုကြီးမှာ ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့သို့တိုးဝင်လာပြီး၊ သူတို့၏လမ်းကြောင်းမှအရာအားလုံးကို မျိုချသွားသည်။

မြူခိုးများရှင်းလင်းသွားသောအခါ၊ ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောမြူထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသောတစ္ဆေကလေးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည် — သို့သော် ရဲ့ဖုန်းလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှ ကြေမွနေသောဖုန်းတစ်လုံးသာ၊ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်မှာ အားနည်းစွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလက်နေသည်။

စာတိုတစ်စောင်တည်းသာ ပြသနေသည်: ပို့လိုက်ပြီ။