အရေးပေါ် စုဝေးခြင်း

"နောက်ဆုံးတော့ တစ်ခုခုဖြစ်လာပြီပဲ။ ဒီမြို့က ပိုပိုပြီး ထူးဆန်းလာနေပြီ။ မကြာခင်ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ကပဲ နောက်တစ်ယောက် ဒုက္ခရောက်ရတော့မှာ။"

"ဒါကို အတူတူမြန်မြန်ရှင်းလိုက်ကြရအောင်။ ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က တားဆီးလို့မရနိုင်တဲ့ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုဖြစ်လာတဲ့အထိ ငါမဖြစ်စေချင်ဘူး။"

"ယန်ကျန့်က အရန်အင်အားခေါ်ဖို့လိုနေပြီလား။ အခြေအနေတွေက တကယ်ပဲဆိုးနေပုံပဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကားအများအပြား မီးနီများကိုဖြတ်မောင်းကာ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ဆေးရုံဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ၎င်းတို့မှာ တားချန်းမြို့တွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်! ကျွန်တော့်ကား လမ်းမှာဓာတ်ဆီကုန်သွားလို့ စက်ဘီးနဲ့ဒီကိုစီးလာခဲ့ရတာ။ အလုပ်တွေမနှောင့်နှေးစေခဲ့ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်လေ။" အမျိုးသားတစ်ဦးက စက်ဘီးတစ်စီးဖြင့် လေပြင်းတစ်ချက်ကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဆွန်ယိ၊ ဒါကလက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး။ ယန်ကျန့်က မင်းနဲ့မဆက်ဆံချင်တာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတောင်မင်းကို ဆဲဆိုပစ်ချင်စိတ်ပေါက်နေပြီ။ ဆင်းရဲတာကတစ်မျိုး၊ ပိုက်ဆံဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတာတောင်မသိဘူးလား။ ဒီလောက်နုံချာစွာနေထိုင်နေတဲ့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ ရှက်စရာမကောင်းဘူးလား။ ပြီးတော့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ မင်းကအိမ်ပေါင်ကြွေးနဲ့ ဓာတ်ဆီစရိတ်ပြန်အမ်းငွေရမလားဆိုတာတွေအတွက် စိတ်ပူနေတုန်းပဲလား။" ကျန်းဟန်က မပြောဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ဆွန်ယိက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲ့လိုမပြောပါနဲ့ကွာ။ တခါတလေ ငါ့ကိုယ်ငါတောင် မခံနိုင်တော့ဘူး။"

"မင်းတို့အားလုံး ရောက်ကြပြီလား။ ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် စစ်ဆင်ရေးစလိုက်ကြရအောင်။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဝမ်ရှောင်မင်က ဆေးရုံ၏လုံခြုံရေးအတားအဆီးအပြင်ဘက်မှ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားအဆင်ပြေရဲ့လား။"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "ငါတို့အချိန်မီဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့လို့ လောလောဆယ်တော့ ဘာမှမဖြစ်သေးဘူး။ သေချာတာကတော့ ဒီဆေးရုံကို တစ္ဆေတစ်ကောင်က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီးသွားပြီ။ ဘယ်အမျိုးအစားလဲဆိုတာ ငါခုထိအတည်မပြုနိုင်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုဖြေရှင်းဖို့ မင်းတို့အတူတကွပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြဖို့လိုတယ်။ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ဒါကလက်ရှိအခြေအနေကို အမှန်တကယ်ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်တယ်။"

ဤသို့ကြားသောအခါ၊ လူတိုင်း အလိုအလျောက် သူတို့ရှေ့မှဆေးရုံကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မှောင်မိုက်၍၊ မှိုင်းတိုက်နေကာ၊ မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည် — မီးရောင်များမရှိ၊ အကူအညီတောင်းသံများမရှိပေ။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အတွင်း၌ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်ဟူသောအတွေးက သူတို့၏နှလုံးသားများကို နစ်ဝင်သွားစေသည်။

"ဒီအတိုင်းပဲ တန်းဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တာက အရမ်းအန္တရာယ်မများလွန်းဘူးလား။ ယန်ကျန့်၊ မင်းမှာသတင်းအချက်အလက်တစ်ခုခု ရှိလား။" ကျောက်ခိုင်မင်က အနီးအနားမှစိမ်းလန်းသောနေရာတွင်ထိုင်နေသော ယန်ကျန့်ထံသို့ သူ၏အေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ဒီမှာသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် လုံးဝမပေါက်ကွဲခင်ကတည်းက ငါဝမ်ရှောင်မင်နဲ့အတူ ထွက်ခွာခဲ့တာ။ ငါအဲ့ဒါနဲ့တိုက်ရိုက်မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါအသုံးဝင်တဲ့အသေးစိတ်အချက်အလက်တစ်ခုမှ မပေးနိုင်ဘူး။"

သူအမှန်အတိုင်းပြောနေခြင်းဖြစ်ပြီး ဘာမှဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိပေ။

သတိကြီးစွာဖြင့်၊ သူအရင်က ထိုတစ္ဆေနှင့် တိုက်ရိုက်မရင်ဆိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် တစ်ခုသေချာသည်မှာ — ထိုတစ္ဆေက သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ မရှိသောလမ်းတစ်ခုကို အတင်းအကျပ်ဖွင့်လှစ်ပြီး ၎င်းမှထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုသည်မှာ သာမန်အရာတစ်ခုခုနှင့် လုံးဝမတူညီပေ။

၎င်းမှာ တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးထက် ကျော်လွန်သောတစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ်အလွန်ရှိသည်။

ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အားလုံး၏ ရင်းမြစ်ပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ဘာထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက်မှမရှိဘဲ ထင်ရာစိုင်းဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်းက သေချာပေါက် အကြီးအကျယ်ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်။" ကျောက်ခိုင်မင်က ပြောသည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားမှာအကြံပြုချက်တစ်ခုခု ရှိလား။"

ဝမ်ရှောင်မင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ကိုထောက်ပံ့ဖို့ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုမှ ကျွန်တော်မပေးနိုင်ဘူး။"

"ခွေးမသား၊ ဒါဆို ငါတို့ဒီအတိုင်းပဲ ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ပုံအပ်လိုက်ရမှာလား။" တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် ညည်းညူလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အမည်မသိတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရတာက အမြဲတမ်းသေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ။ မင်းဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင် အခုချက်ချင်းထွက်သွားလို့ရတယ်။ ဘယ်သူမှမင်းကို အတင်းအကျပ်မလုပ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထား — ငါတို့ကျန်တဲ့သူတွေသေဆုံးသွားတာနဲ့ မင်းတစ်ယောက်တည်းလည်း အကြာကြီးခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မှန်ပေသည်။

ယခုနောက်ဆုတ်လိုက်ခြင်းက ယာယီအသက်ရှင်လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိနိုင်သော်လည်း၊ သေခြင်းတရားမှာ သူ့ထံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာမည်သာ။

အကယ်၍ အခြားသူများ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုဖြေရှင်းရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ နောက်ပိုင်းတွင် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များ ရှိလာဖွယ်ရှိသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ဘယ်တော့လှုပ်ရှားကြမှာလဲ။ ငါတို့အလျင်စလိုလာခဲ့ရတော့ သိပ်ပြင်ဆင်ချိန်မရခဲ့ဘူး။" ကျန်းဟန်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားတို့အတိအကျ ဘာတွေပြင်ဆင်ဖို့လိုလို့လဲ။ လက်နက်တွေလား။ ကျည်ဆန်တွေလား။ အဲ့ဒါတွေက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေအပေါ်မှာ အသုံးဝင်လို့လား။ တစ္ဆေတွေကိုတံဆိပ်ခတ်ဖို့ ထည့်စရာပုံးတွေလိုတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တချို့ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။"

သူအနီးအနားမှ လူနာတင်လှည်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

၎င်းအပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်ဝင်ဆံ့ရုံမျှကြီးမားပြီး အလွန်ခိုင်ခံ့သော သန့်စင်သည့်ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော သေတ္တာတစ်လုံး လဲလျောင်းနေသည်။

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်မှာကန့်ကွက်ချက်မရှိပါဘူး။" ကျန်းဟန်က ပြောသည်။

"တခြားဘယ်သူမှကန့်ကွက်ချက်မရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့အခုချက်ချင်းစတင်ကြမယ်။ ယန်ကျန့်၊ မင်းကရော။" ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ငါကားပေါ်က ပစ္စည်းတစ်ခုခု သွားယူလိုက်ဦးမယ်။" ယန်ကျန့်က မတ်တပ်ထရပ်၍ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူကားပေါ်မှ လိုအပ်သောအရာအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည် — လူ့အရေပြားစာရွက်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်များ၊ နှင့် ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော တစ္ဆေကြိုးပင်။

သူနောက်ဆုံးအားကိုးရာတစ်ခုအနေဖြင့် ကြိုး၏ပြန်လည်နိုးထမှုအတွင်းမှ ဦးတည်ချက်မဲ့တိုက်ခိုက်မှုများကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အခြားသူများမရောက်ရှိမီကတည်းက၊ ဝမ်ရှောင်မင်မှာ ဤစစ်ဆင်ရေး၏အရေးပါမှုကို ရှင်းပြပြီးဖြစ်သည်။

ဤတစ္ဆေကိုတံဆိပ်ခတ်ခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ၊ သူတို့ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသောဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် "သတ္တမမြောက်လမ်း" ဟုခေါ်ဆိုကြသောနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းရှိမရှိနှင့် ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်သည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဝမ်ရှောင်မင်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့။" ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပြောရင်း၊ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်မပြဘဲ လုံခြုံရေးအတားအဆီးကိုကျော်ဖြတ်ကာ ဆေးရုံဆီသို့ ပြန်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားလည်း လိုက်မှာလား။" ကျန်းဟန်မှာ မှင်တက်သွားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။ အရေးကြီးတဲ့အချိန်အခါတွေမှာ အချို့သောလုပ်ဆောင်မှုတွေကို ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး။ ခင်ဗျားကျွန်တော့်လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေတယ်ဆိုရင် စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီဖြစ်ရပ်က လျင်မြန်စွာဆိုးရွားလာနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာတစ်ဆင့်ချင်းချဉ်းကပ်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။"

ကျောက်ခိုင်မင်က သူ့ကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

သူ၏တုတ်ကောက်ကိုမှီ၍ သူအဖွဲ့နောက်သို့ ထော့နဲ့ထော့နဲ့လိုက်ပါသွားကာ ဆေးရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မကြာမီ၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူခုနစ်ဦးနှင့် ဝမ်ရှောင်မင် — စုစုပေါင်း ရှစ်ယောက် — မှာ အဓိကတံခါးများမှတစ်ဆင့် မှိန်ဖျော့စွာလင်းလက်နေသော ဆေးရုံအဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မီတာတစ်ဒါဇင်ခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးသည်နှင့်၊ အမှောင်ထုက သူတို့ကို လုံးဝမျိုချသွားခဲ့ပြီ။

သူတို့နောက်မှလမ်းမှာ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အားပြင်းသောဓာတ်မီးတစ်လက် ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏အလင်းတန်းမှာ ထူထဲ၍ တည်မြဲနေသောမှိုင်းတိုက်မှုကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ရှေ့သို့ငါးမီတာ သို့မဟုတ် ခြောက်မီတာအကွာအဝေးကိုသာ လင်းထိန်စေပြီး၊ ထိုမှတစ်ပါး အရာအားလုံးမှာ ဝေဝါးနေသည်။

ဗလာဖြစ်နေသော ဆေးရုံဧည့်ခန်းမှာ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး၊ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ခြေသံများမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"အား—!"

ဆေးရုံ၏အတွင်းပိုင်းနက်ရှိုင်းမှုမှ မှိန်ဖျော့သောနာကျင်စွာအော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒါဘာလဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာမေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်၊ "စိတ်မလှုပ်ရှားကြပါနဲ့။ အဲ့ဒါက အချိန်မီမရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ လူနာတွေသက်သက်ပါပဲ။ သူတို့အားလုံးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ္ဆေကလေးတွေရှိနေတယ်။ အော်ဟစ်သံတွေက တစ္ဆေကလေးတွေ လှုပ်ရှားနေတယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်တွက်ချက်မှုတွေအရဆိုရင် သူတို့ခုထိထွက်ပေါ်လာသင့်သေးတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့လောလောဆယ်တော့ ဘေးကင်းနေသေးတယ်။"

"..."

"လူနာဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိနေတာလဲ။"

"နှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ်လောက်ပေါ့။"

"ခွေးမသား။"

အဖွဲ့သားများ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောတစ္ဆေများပင်။

ပြီးတော့ ပါမောက္ခက သူတို့ဘယ်တော့ထွက်ပေါ်လာမည်ကို အာမခံနိုင်ခြင်းမရှိသလိုပင်။

ဤနေရာမှတစ္ဆေက လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းရှိမရှိ မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ဆေးရုံ၏အန္တရာယ်အဆင့်မှာ ကောင်းကင်သို့ထိုးတက်သွားပေမည်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ဆေးရုံထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှာဖွေရတာ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။" ကျောက်ခိုင်မင်က ရုတ်တရက် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်၊ "ဒါကြောင့် ငါတို့အဲ့ဒါကိုမရှာဖွေခင်မှာ ခင်ဗျားတို့ကျွန်တော်နဲ့အတူ ကျွန်တော့်ရုံးခန်းကိုလိုက်ပြီး တစ်ခုခုသွားယူရမယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လူနာတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ငါတို့သူတို့ကိုကယ်တင်ကြမယ်။ ငါတို့သူတို့ကို ဒီအတိုင်းထားခဲ့လို့မဖြစ်ဘူး။ သူတို့ဒီမှာသေဆုံးသွားတာက အခြေအနေကိုပိုဆိုးသွားစေမှာပဲ။"

အဖွဲ့သားများမှာ ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောတစ်စီးပေါ်သို့ လှည့်စားခေါ်ဆောင်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ကြသည်။

သူတို့တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုသာ ကိုင်တွယ်ရမည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ ရှုပ်ထွေးမှုများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ယန်ကျန့်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာနေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ဤနေရာသို့ပြန်လာရခြင်းမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းရင်းများရှိကြောင်း သူသိသည်။

အကယ်၍ မလိုအပ်ခဲ့ပါက၊ သူအဘယ်ကြောင့် သူ၏အသက်ကိုစွန့်စားမည်နည်း။

သို့သော် အခြားစိုးရိမ်ပူပန်မှုများက သူ့ကိုမနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။

သူ့ကိုအများဆုံးစိုးရိမ်ပူပန်စေသောအရာမှာ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှ အတင်းအကျပ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ထိုတစ္ဆေပင်။

ထိုသည်မှာ တကယ့်အန္တရာယ်ပင်။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တွေနဲ့ဆိုရင် အခြေအနေဘယ်လောက်ပဲဆိုးနေပါစေ ငါ့ကိုယ်ငါကာကွယ်နိုင်သင့်တယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

မယုံကြည်ရသောလူ့အရေပြားစာရွက်နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်များမှာ သူ၏အကြီးမားဆုံးအသက်ကယ်ကြိုးပင်။

မကြာမီ၊ ဝမ်ရှောင်မင်၏ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်၊ အဖွဲ့မှာ ဆေးရုံ၏ပို၍နက်ရှိုင်းသောအပိုင်းများသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထူးဆန်းစွာပင်၊ ဆေးရုံမှာ ထုံးစံထက်ပို၍ကြီးမားနေပုံရသည်။

သူတို့အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသော်လည်း ဧည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။

သူတို့မည်မျှပင်ဝေးဝေးသွားစေကာမူ၊ ရှေ့မှလမ်းမှာ အဆုံးမရှိ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။

"လမ်းက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ဒါက ဆေးရုံရဲ့ပုံစံအမှန်မဟုတ်တော့ဘူး။" ဝမ်ရှောင်မင်က ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားနောက်နေတာပဲဖြစ်ရမယ်။ အစကတည်းက ဒီလိုနဲ့စတင်ရတာလား။" တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြားပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်နောက်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ရေတွက်ခဲ့တယ်။ အစကနေအခုအထိ ကျွန်တော်ခြေလှမ်း ၁၇၆ လှမ်း လှမ်းခဲ့ပြီးပြီ။ အကွာအဝေးအရဆိုရင် ကျွန်တော်ဧည့်ခန်းကနေထွက်ခွာပြီး ပထမဆုံးလူနာဆောင်ကို ရောက်ရှိနေသင့်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဧည့်ခန်းထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ။"

"တစ္ဆေရဲ့တည်ရှိမှုက ဒီနေရာကနေရာအထားအသိုကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့လောလောဆယ်ယူဆချက်ပဲ..."