ရုတ်တရက် သေဆုံးခြင်း

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင်၊ လူများ အမြင်မှားယွင်းမှုများကြုံတွေ့ရခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့မလွတ်မြောက်နိုင်သော ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာနေရာများတွင် ပိတ်မိနေခြင်းမှာ မဆန်းကြယ်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ထိုသို့သောဖြစ်ပွားမှုများမှာ အတော်လေးမကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

ဤသည်မှာ ဆိုးရွားသောဝိညာဉ်တစ်ကောင်၏စွမ်းအားက ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို တဖြည်းဖြည်းလွှမ်းမိုးလာခြင်း၏ ရလဒ်ပင်။

ဤစွမ်းအား လုံလောက်အောင်ကြီးထွားလာသောအခါ၊ ၎င်းတစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

သို့သော်၊ တစ္ဆေနယ်မြေများမှာ ဝိညာဉ်၏သဘာဝအပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သည်။

ယခုအချိန်အထိ၊ ယန်ကျန့်မှာ တစ်ပုံစံတည်းတူညီသော တစ္ဆေနယ်မြေနှစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းမရှိသေးပေ။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှ ပေါက်ဖွားလာသော တစ္ဆေနယ်မြေမှာ အဓိကအားဖြင့် အမြင်မှားယွင်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် — ၎င်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသောတစ္ဆေများပင် အမြင်မှားယွင်းမှုများ၏ သားကောင်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ကွဲပြားသောလက္ခဏာများပိုင်ဆိုင်သည့် အခြားတစ္ဆေနယ်မြေများအတွက်မူ၊ ထိုသည်မှာ အမည်မသိအဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်းဆိုလိုတာ ငါတို့တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုထဲ ကျရောက်သွားပြီလို့လား။" ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှောင်မင်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ။ ဒီတစ္ဆေပေါ်ပေါက်လာကတည်းက ဆေးရုံတစ်ခုလုံး သက်ရောက်မှုခံနေရပြီ။ အဲ့ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုအပြည့်အဝမဖွဲ့စည်းသေးရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီလိုနေရာမျိုးနဲ့ဆင်တူတဲ့နေရာတစ်ခုတော့ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ငါအတိအကျမပြောနိုင်ပေမဲ့ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ တစ္ဆေကလေးရဲ့နယ်မြေထဲမှာ ရောက်နေနှင့်ပြီလို့ ယူဆထားသင့်တယ်။"

"အခြေအနေတွေက ပိုရှုပ်ထွေးလာပြီ။" ကျန်းဟန်က တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါသာ ဟွမ်ကန်းရွာဖြစ်ရပ်လိုမျိုးဖြစ်သွားခဲ့ရင် ငါတို့ပြီးပြီ။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟွမ်ကန်းရွာတစ္ဆေခေါင်းတလားဖြစ်ရပ်အတွင်း၊ ရွာထဲသို့ဝင်ရောက်ခဲ့သူများ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုထဲသို့ မကျရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ရွာတစ်ရွာလုံးမှာ တစ္ဆေမှဖန်တီးထားသော အမြင်မှားယွင်းမှုတစ်ခုဖြစ်မည်ဟု မည်သူက ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။

"ရှေ့ဆက်ပြီးရွေ့လျားကြ၊ ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပဲ သတိထားနေကြ။" ဝမ်ရှောင်မင်က တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော ဆေးရုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျယ်ပြန့်လာပုံရသည်။

သာမန်ဧည့်ခန်းတစ်ခုဖြစ်သင့်သောအရာမှာ သူတို့ပထမဆုံးအကွေ့ — ရှည်လျား၍ အဆုံးမရှိဟုထင်ရသော စင်္ကြံတစ်ခု — သို့မရောက်ရှိမီ ဆယ်မိနစ်အပြည့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

စင်္ကြံ၏တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဆေးရုံ၏ပြင်ပလူနာဌာနများနှင့် လူနာဆောင်များရှိနေပြီး၊ သူတို့၏တံခါးများမှာ တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားကာ၊ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့် ဆိုးရွားသောအရိပ်အငွေ့တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင်၊ မည်သူမျှ ဤသို့သောနေရာမျိုးသို့ ဆန္ဒအလျောက် ခြေချမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကွဲပြားသည်။

တားချန်းမြို့မှ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတိုင်း ဤနေရာတွင်စုဝေးနေကြပြီး၊ ဤတစ္ဆေကိုကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုရှာဖွေရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံနေရသည်။

သို့မဟုတ်ပါက၊ သူတို့ထဲမှမည်သူမျှ မြို့ထဲမှအသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"တစ်ခုခုမှားနေပြီ။" ကျောက်ခိုင်မင်က သူ၏တုတ်ကောက်ကိုမှီ၍ ခက်ထန်စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီစင်္ကြံကို အတင်းအကျပ်ဖြတ်သွားရင် တစ်ခုခုဖြစ်မှာသေချာတယ်။ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေတောင် ရှိနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေသာ တကယ်ဒီဆေးရုံထဲမှာရှိနေခဲ့ရင် သူသေချာပေါက် သူ့ကိုယ်သူပြမှာပဲ။"

"ငါတို့ဒီလမ်းကိုမယူရင် ဓာတ်လှေကားစီးရတော့မယ်။ အဲ့ဒါက ပိုပြီးအန္တရာယ်များမှာမဟုတ်ဘူးလား။" ဆွန်ယိက စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မှန်တယ်။ တစ္ဆေခြောက်တဲ့ဆေးရုံထဲမှာ ဓာတ်လှေကားစီးရတယ်ဆိုတာ — ငါတို့ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အားလုံးရှင်းလင်းသွားလိမ့်မယ်။ ဒီစင်္ကြံက သံသယဖြစ်စရာကောင်းပုံရပေမဲ့ ငါတို့ဒီမှာရှိနေမှာ အဲ့ဒီတစ္ဆေက မကြာခင်ဖြစ်စေ နောက်ကျဖြစ်စေ ပေါ်လာမှာပဲ။ ငါတို့ဘယ်လောက်ပဲသတိထားနေပါစေ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုက မလွဲမရှောင်သာပဲ။ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါတို့ရဲ့ပန်းတိုင်က အဲ့ဒါကိုရှောင်ရှားဖို့မဟုတ်ဘဲ ရှာဖွေပြီးကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ပဲ။" ယန်ကျန့်က တစ္ဆေအတွက်အထူးပြင်ဆင်ထားသော ရွှေရောင်ချုပ်နှောင်သေတ္တာတစ်လုံးပါသည့်တွန်းလှည်းကိုတွန်းရင်း အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါက ငါ့အမြင်ကို တင်ပြရုံသက်သက်ပါ။" ကျောက်ခိုင်မင်က ပြောသည်။

"နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ ပါမောက္ခဝမ်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။"

"ငါတို့အချိန်ပိုပြီးမဖြုန်းကြနဲ့တော့။ ရှေ့ဆက်ပြီးရွေ့လျားကြ။" ဝမ်ရှောင်မင်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ မှိန်ဖျော့သောစင်္ကြံထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

အဖွဲ့သားများ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင် — ရှေ့၊ နောက်၊ ဘေး၊ အပေါ်နှင့်အောက်ပါ — ကိုသတိကြီးစွာထားရင်း အနီးကပ်လိုက်ပါသွားကြသည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေကတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက၊ သူတို့သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေစွမ်းရည်များကို ချက်ချင်းပင်ဖွင့်လှစ်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်ကြပေမည်။

မကြာမီ၊ သူတို့ရှစ်ဦးလုံး မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးများ၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ခြေလှမ်းတစ်ဒါဇင်ခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးသည်နှင့်၊ သူတို့နောက်မှဆေးရုံဧည့်ခန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ၊ ထွက်ပေါက်မှာ လုံးဝဖုံးကွယ်သွားသည်။

အကယ်၍ သူတို့ယခုနောက်ပြန်လှည့်ခဲ့ပါက၊ ဆုတ်ခွာရန်လမ်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိကြပေမည်။

သူတို့ရှေ့သို့ ဆက်လက်ဖိအားပေးသွားကြသည်။

တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားသောတံခါးများကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ သူတို့အရိုးအကြော၊ အာရုံကြော၊ အရေပြား အစရှိသည်ဖြင့် တံဆိပ်တပ်ထားသောဆိုင်းဘုတ်များကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည် — သာမန်ထက်ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။

သို့သော်၊ အချို့တံခါးများအောက်မှ၊ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်မီးရောင်များက အပေါက်များမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ စည်းချက်ကျသောကလစ်ကလစ်အသံတစ်ခုနှင့်အတူ — အတွင်းမှတစ်စုံတစ်ယောက်က မီးခလုတ်ကို အဖွင့်အပိတ်လုပ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဤအခန်းများကို သူတို့ဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ သူတို့ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

မည်သူမျှစကားမပြောရဲကြသလို၊ တံခါးများကိုမိုက်မဲစွာဖွင့်၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်မှာ ပို၍ပင်မဝံ့မရဲဖြစ်ကြသည်။

"လူနာတွေအားလုံး ပျောက်သွားပြီ။" ဝမ်ရှောင်မင်က ရုတ်တရက် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားအခုလိုအချိန်မျိုးမှာ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့စကားတွေ တကယ်ပဲပြောဖို့လိုလို့လား။" ဆွန်ယိ၏မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့မှုနှင့် အတင်းဖန်တီးထားသောအပြုံးကြားမှ တစ်ခုခုအဖြစ်သို့ လိမ်ကောက်သွားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ဆက်ပြောသည်၊ "ဖြစ်ရပ်စတင်ခဲ့တာ နာရီဝက်ပဲရှိသေးတယ်။ တစ္ဆေက သတ္တမမြောက်လမ်းကနေ ဆေးရုံကိုတကယ်ပဲရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့ရင်တောင် ဒီလောက်အချိန်တိုအတွင်း လူနာအားလုံးကိုသတ်ပစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်သာအသက်ရှင်နေသေးရင် ငါတို့သူတို့ရဲ့အကူအညီတောင်းသံတွေကို ကြားရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမရှိဘူး — လုံးဝအသံမရှိဘူး။"

"ဆေးရုံအချက်ပေးသံတွေလည်း ရပ်တန့်သွားပြီ၊ ပိတ်ထားလိုက်သလိုမျိုးပဲ။ လူနာတွေက အဲ့လိုလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေပဲဖြစ်ရမယ်။"

"ဒီနေရာကို တစ္ဆေကလုံးဝသိမ်းပိုက်ပြီးသွားပြီလို့ ငါယုံကြည်ဖို့အကြောင်းရင်းရှိတယ်။ ဒါက အခုသူ့ရဲ့ပိုင်နက်ဖြစ်နေပြီ၊ ငါတို့က ကျူးကျော်သူတွေပဲ။ အဲ့လိုသာဆိုရင် ငါတို့သူ့ကိုသွားရှာနေဖို့မလိုတော့ဘူး — သူမကြာခင်ငါတို့ဆီ လာလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှောင်မင်ကို မျက်လုံးမှေးစင်း၍ကြည့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အကူအညီတောင်းသံအားလုံး ရပ်စဲသွားခဲ့ပါက၊ ဝမ်ရှောင်မင်၏အရင်ကောက်ချက်မှာ မှန်ကန်သည် — တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးမှာ အသံပြုလုပ်သောမည်သူ့ကိုမဆို သတ်ဖြတ်ပေမည်။

သို့သော် သူဤနေရာတွင်၊ လမ်းလျှောက်ရင်းစကားပြောနေသည်၊ တိုက်ခိုက်မှုကို လက်တွေ့အားဖြင့် ဖိတ်ခေါ်နေသည်။

အမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုကို အလိုအလျောက်ရှာဖွေနေမည့်အစား၊ ၎င်းကိုတက်ကြွစွာ ဆွဲဆောင်ထုတ်ယူခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

သီအိုရီအရ၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများစွာ စုဝေးနေသောနေရာမှာ၊ သူတို့အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိနိုင်သည်။

"ရပ်။"

ရှေ့ဆုံးမှတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ဟစ်ခနဲအသံပြုလိုက်ပြီး၊ ရပ်တန့်ရန် လက်မြှောက်၍ အချက်ပြလိုက်သည်။

အဖွဲ့သားများ တောင့်ခဲသွားကြပြီး၊ သူတို့၏အကြည့်များ ရှေ့သို့စူးစိုက်သွားသည် — ပြီးတော့ သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများ ခက်ထန်သွားသည်။

ရှေ့တွင်၊ အရိုးအကြောပြင်ပလူနာခန်းမတစ်ခု၏တံခါးမှာ ကျယ်လောင်စွာပွင့်နေပြီး၊ အလင်းရောင်က စင်္ကြံထဲသို့ယိုဖိတ်ကျကာ မှိန်ဖျော့သောလမ်းမတစ်ပိုင်းကို လင်းထိန်စေသည်။

သို့သော် သူတို့ကိုစိတ်မသက်မသာဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ပွင့်နေသောတံခါးသက်သက်မဟုတ် — ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ကျရောက်နေသော အရပ်ရှည်၍ မလှုပ်မယှက်အရိပ်ပင်၊ တစ်စုံတစ်ခု ထိုနေရာတွင်ရပ်နေပြီး၊ သူတို့ရောက်ရှိလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဘယ်သူလဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မလာခဲ့ပေ။

အရိပ်မှာ ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါလူနာ ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။ ပါမောက္ခဝမ်၊ ငါတို့ဘာလုပ်ကြမလဲ။" ထိုလူ၏နဖူးမှ ချွေးစေးများပေါက်ထွက်လာပြီး သူနောက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကြောက်ရွံ့နေဖို့မလိုပါဘူး။ ရှေ့ဆက်ပြီးရွေ့လျားကြ။ တစ္ဆေသာဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့အဲ့ဒါကိုချုပ်နှောင်လိုက်မယ်။" ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

ခင်ဗျားပြောတာလွယ်လိုက်တာ!

သူတို့ထဲမှအများအပြား ထိုသို့ပင်တွေးမိကြသည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများမှာ ဝိညာဉ်များကိုဆန့်ကျင်သည့် ကိုယ်ကိုကိုယ်ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတွင်၊ သူတို့ထဲမှဆယ်ယောက်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုပင် ဖြိုခွင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ ယခုအချိန်တွင်၊ သူတို့မှာ ဤတစ္ဆေနှင့်ပတ်သက်၍ သတင်းအချက်အလက် သို့မဟုတ် ထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။

၎င်းကိုချုပ်နှောင်ရန်ကြိုးပမ်းခြင်းက အသက်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးစေဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ညည်းညူခြင်းမှလွဲ၍၊ သူတို့ရှေ့ဆက်တိုးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

သူတို့ပွင့်နေသောတံခါးဆီသို့ ပို၍နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အရိပ်မှာ မလှုပ်မယှက်ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"မြင်၊ ထိ၊ ကြား။ အဲ့ဒါတွေက တစ္ဆေကလေးရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံအဆင့်သုံးဆင့်ဆိုရင် ငါတို့တတိယအခြေအနေနဲ့ပဲ ကိုက်ညီခဲ့တာပေါ့ — အဲ့ဒါငါတို့ကို အခုလောက်ဆိုကြားလောက်ပြီ။ အဲ့ဒီအခန်းထဲမှာတစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေခဲ့ရင် အဲ့ဒါတိုက်ခိုက်ပြီးလောက်ပြီ။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရှုပ်ထွေးစွာ တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

အမှန်ပင်၊ တကယ့်ပုံစံကို လက်တွေ့အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့်သာ အတည်ပြုနိုင်ပေမည်။

ဝမ်ရှောင်မင် စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးအကြောင်း ထင်ကြေးမပေးခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ — ကောက်ချက်များအလျင်စလိုချမှတ်ခြင်းက လူများကိုသေဆုံးစေနိုင်သည်။

ကျွီ—

ရှေ့ဆုံးမှတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ တံခါးနှင့်နှစ်မီတာအကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်၊ ၎င်းရုတ်တရက် ဆောင့်ပိတ်သွားသည်။

အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တံခါးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တံဆိပ်ခတ်ပိတ်သွားသည်။

အရာအားလုံး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

"ဘာ—?"

ရှေ့ဆုံးမှလူမှာ မှင်တက်သွားသည်။

ဒါဘယ်လိုအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ကိစ္စမျိုးလဲ။

အဲ့ဒါခုလေးတင်… ထွက်ပြေးသွားတာလား။

တစ္ဆေက သူအရေးနိမ့်တော့မည်ကိုသိရှိပြီး ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားတာလား။

"ခွေးမသား! ဒါဘယ်လိုသူရဲဘောကြောင်တဲ့တစ္ဆေမျိုးလဲ၊ ငါတို့ကိုကစားနေတာလား။ မင်းမှာသတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့စမ်း! ငါတို့ဒီလောက်အများကြီးဒီမှာရှိနေတာ၊ မင်းငါတို့ကိုကြောက်တယ်လို့ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ ငါတို့မင်းကို သော့ခတ်ပစ်မယ်!"

ကြောက်ရွံ့မှုမှဒေါသသို့ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်၊ အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ရှေ့သို့ပြေးထွက်လာပြီး တံခါးကိုကန်ဖွင့်လိုက်သည်။

ဘောင်း!

တံခါးမှာ အတွင်းသို့လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ အမှောင်ထုနှင့် အေးစက်၍ အလောင်းကောင်နံ့ထောင်းနေသောလေတစ်ချက်သာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"မင်းရူးနေတာလား။ အခုလိုအချိန်မျိုးမှာ ဒီလိုမိုက်မဲတဲ့အလုပ်မျိုးလုပ်ရသလား။ မင်းသေချင်နေပေမဲ့ ငါတို့ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ မသေချင်ဘူး!" ကျန်းဟန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် — အုပ်စုတစ်ခုရှိရာအရပ်၌၊ လူမိုက်တစ်ယောက် အမြဲတမ်းရှိစမြဲပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထင်ရာစိုင်းပြုမူတတ်စမြဲပင်။

ထိုလူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကြောက်နေတာလား။ ငါတို့ဒီတစ္ဆေကိုကိုင်တွယ်ဖို့ ဒီကိုရောက်လာခဲ့တာ။ ငါတို့အဲ့ဒါကိုမဆွဲဆောင်ထုတ်ယူရင် ဒီအတိုင်းအချိန်ဆွဲနေတာက ငါတို့ကိုပဲထိခိုက်စေမှာ။ အဲ့ဒီအရာက ထာဝစဉ်စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပေမဲ့ ငါတို့လိုတစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းရှိတဲ့သူတွေကတော့ အချိန်ဖြုန်းလို့မဖြစ်ဘူး။ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်းသေဆုံးသွားမယ့်အစား ငါတိုက်ပွဲဝင်ရင်းနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ချင်တယ်။"

"အမ်—" ကျန်းဟန် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူပြောသည်မှာ အချက်ကျသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်မှာ ထင်ရာစိုင်းပြုမူပုံပေါ်သောလုပ်ရပ်ကို တိတ်တဆိတ်သဘောတူညီပုံရသည်။

"အတွင်းထဲမှာ ဘာမြင်လဲ။"

"ဘာမှမရှိဘူး။ အမှောင်ထုသက်သက်ပဲ။ ဆေးရုံအခန်းနဲ့တောင်မတူဘူး၊ ပိုပြီးတော့—"

သူစကားမဆုံးမီမှာပင်၊ မည်းနက်စိမ်းရောင်လက်တစ်စုံက အမှောင်ထုထဲမှထိုးထွက်လာပြီး၊ သူ၏လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ခရက်

သူ၏ဦးခေါင်း တစ်ဖက်သို့ငိုက်စိုက်ကျသွားပြီး၊ လည်ပင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကျိုးသွားသည်။

လက်များက သူ့ကို အဆုံးမရှိသောချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားသည်။

ဘောင်း!

တံခါး ဆောင့်ပိတ်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု ပြန်လည်စိုးမိုးသွားသည်။

အဖွဲ့သားများ တောင့်ခဲစွာရပ်နေကြပြီး၊ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မှင်တက်နေကြသည်။

တိုက်ခိုက်မှုမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ — တစ်စက္ကန့်ပင်မကြာခဲ့ပေ။

သူတို့ထဲမှမည်သူမျှ သူတို့၏တစ္ဆေစွမ်းရည်များကို ဖွင့်လှစ်ရန် အချိန်ပင်မရခဲ့ကြပေ။

ယန်ကျန့်မှာ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို မနည်းဖွင့်လှစ်နိုင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။