ငြိမ်းသွားသော တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်

"ဒါဘယ်လိုနောက်ပြောင်မှုမျိုးလဲ။ နောက်တစ်ယောက် ဒီအတိုင်းပဲ ပျောက်သွားပြန်ပြီလား။" ကျန်းဟန်မှာ မှင်တက်မိန်းမောသွားသည်။

သူအတွင်းမှ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ၏ ရုန်းကန်နေသောအသံကိုပင် မကြားလိုက်ရပေ။

ဖားတစ်ကောင်ပင် သေခါနီးတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လူးလွန့်သေးသည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ခြေထောက်များ တဆတ်ဆတ်တုန်သွားသေးသည်။

ကျောက်ခိုင်မင်က အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"သူတို့ကိုယ်တိုင် သေလမ်းရှာတာကလွဲရင် ဘယ်သူ့ကိုအပြစ်တင်လို့ရမှာလဲ။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်ရုံနဲ့ သူတို့ထင်ရာစိုင်းလုပ်လို့ရတယ်လို့ တကယ်ပဲထင်နေကြတာလား။ ဒါက လုံးဝနိုးထလာပြီးဖြစ်တဲ့အခြေအနေက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။ ဖြစ်ရပ်က S အဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးသား။ မင်းတို့သယ်ဆောင်ထားတဲ့တစ္ဆေတွေက ဒီအဆင့်နဲ့ ဘယ်လိုမှမယှဉ်နိုင်ဘူး။"

"အဲ့ဒါက မင်းကိုပစ်မှတ်ထားလိုက်တာနဲ့ သေခြင်းက မလွဲမရှောင်သာပဲ။ သူတို့ကိုယ်ပိုင်အင်အားကိုတောင် မချိန်ဆခဲ့ကြဘူး။ မမေ့နဲ့၊ ရဲ့ဖုန်းလိုလူတောင် အဆုံးသတ်နဲ့ကြုံခဲ့ရတာပဲ။"

သူ၏စကားများကိုကြား၍ ခုလေးတင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာထိတ်လန့်မှုတစ်ခုက လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး၊ သူတို့တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားစေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်မှာ အရာအားလုံးကို လေ့လာကြည့်ရှုနေသော်လည်း တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

"ရှေ့ဆက်ပြီးရွေ့လျားကြ။ အခုကစပြီး ဘေးဘက်ကတံခါးတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေကြ။ အဲ့ဒါတွေကိုမထိနဲ့။"

"ဆက်ပြီးသွားနေဦးမှာလား။ ပါမောက္ခဝမ်၊ ငါတို့ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် ဒီမှာပဲအားလုံးသေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ ငါတို့တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားသင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။" ဆွန်ယိက ကြောက်ရွံ့စွာပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "မင်းလည်းသေမှာပဲ၊ ငါလည်းသေမှာပဲ။ ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ ငါမကြောက်ဘူး။ မင်းကရော ဘာလို့ကြောက်နေရမှာလဲ။"

အဲ့လိုမဟုတ်ဘူးလေ! ခင်ဗျားက ကမ္ဘာကျော်ပါမောက္ခတစ်ယောက်၊ ကျွန်တော်က အိမ်ပေါင်ကြွေးတောင်မဆပ်ရသေးတဲ့ ဆင်းရဲသားတစ်ယောက်လေ။

ငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တူညီနိုင်မှာလဲ။ ဆွန်ယိ၏နှလုံးသားမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူဤနေရာတွင် သူ၏အဆုံးသတ်နှင့် ကြုံတွေ့ရတော့မည်မှာ သေချာနေသည်။

ဤနေရာမှတစ္ဆေများမှာ အသက်ရှူချိန်ပင်မပေးဘဲ သတ်ဖြတ်ကြသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ပြတ်သားစွာရှေ့ဆက်တိုးနေသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ အခြားသူများမှာ လိုက်ပါရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

"ယန်ကျန့်၊ တစ်ခုခုစဉ်းစားပါဦး။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားလို့မဖြစ်ဘူး။ ဆယ်မိနစ်ကျော်ကျော်လေးအတွင်းမှာ ငါတို့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် ငါတို့ဒီဆေးရုံထဲကနေ ဘယ်တော့မှထွက်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။" ကျန်းဟန်က အနီးကပ်ချဉ်းကပ်လာရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှောင်မင်က ထင်ရာစိုင်းလုပ်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့သူ့နောက်ကို မျက်စိမှိတ်ပြီးလိုက်နေဖို့မလိုပါဘူး။"

"သူမှားတာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုမဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့အားလုံးသေဆုံးကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့မှာရွေးချယ်စရာတွေရှိနေပုံပေါ်ပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့မရှိဘူး။ တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်မှုက ငါတို့အသက်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ။" ယန်ကျန့်က တွန်းလှည်းကိုရှေ့သို့တွန်းရင်း တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အလဟဿသေဆုံးသွားတာက နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် မှန်ကန်တဲ့ဦးတည်ချက်ကို ရွေးချယ်ဖို့လိုတယ်။" ကျန်းဟန်က ငြင်းခုံသည်။

"ဝမ်ရှောင်မင်က အဲ့ဒီဦးတည်ချက်ကို အခုရှာဖွေနေတာ။ ဟိုလူ အလဟဿသေဆုံးသွားတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ မဟုတ်ဘူး။ ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့သေဆုံးမှုကိုအသုံးပြုပြီး တစ္ဆေရဲ့လှုပ်ရှားမှုပုံစံတွေကို စမ်းသပ်ခဲ့တာ။ တစ်ခုတည်းသောမျှော်လင့်မထားတဲ့အပိုင်းကတော့ အဲ့ဒီလူက အရမ်းအားနည်းလွန်းနေတာ — ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေကအရမ်းအားကောင်းလွန်းနေတာ — ဒါကြောင့် သူမျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန်သေဆုံးသွားခဲ့တာ။"

"ဘာလဲ။ အဲ့လိုဖြစ်ခဲ့တာလား။" ကျန်းဟန်၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်အောင်ဖြစ်သွားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် တကယ်ပဲ ဤမျှရက်စက်ပြီး၊ သူတို့၏အသက်များကို စမ်းသပ်ခံပစ္စည်းများအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သလား။

"အဲ့လိုတွေးနေဖို့မလိုပါဘူး။ မင်းတစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ရင် အရာအားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပဲ။ မင်းသာမလွတ်မြောက်ခဲ့ရင် တခြားဘယ်သူ့ကိုမှအပြစ်တင်လို့မရဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ထို့အပြင်၊ အစောပိုင်းက ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောလက်များမှာ ကလေးတစ်ဦး၏လက်များနှင့်တူသည် — ဒုတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေး ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဒုတိယနှင့်တတိယအဆင့်ကြားတွင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းမှာ တတိယအဆင့်သို့ သေချာပေါက်မရောက်ရှိသေးပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤနေရာတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ထက်ပို၍ ရှိနေသည်။

"ငါ့တစ္ဆေမျက်လုံးက မြင်တွေ့ရခက်ခဲလာနေပြီ။ အဲ့ဒါက ဒီမည်းနက်ပြာနှမ်းတဲ့အရိပ်အငွေ့ကြောင့် တိုက်စားခံနေရတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါ့တစ္ဆေမျက်လုံးက လုံးဝအားနည်းချက်ရှိနေတယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါဖိနှိပ်ခံနေရတယ်။"

ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေမျက်လုံးအတွင်းမှ အနီရောင်ကမ္ဘာမှာ လျင်မြန်စွာမှေးမှိန်သွားပြီး၊ မှိန်ဖျော့သော၊ မည်းနက်ပြာနှမ်းသည့်မှိုင်းတိုက်မှုဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် အစားထိုးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ ငိုက်မျဉ်းလာပြီး၊ ပိတ်ပစ်ချင်စိတ်ပေါက်လာကာ၊ ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့သည်အထိပင် — ထာဝစဉ်အိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့မည့်အလားပင်။

သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင်၊ ဤသည်မှာ သတင်းကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပေမည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ၎င်းမှာ ထိုသို့မဟုတ်တော့ပေ။

"ဝမ်ရှောင်မင်၊ ခဏစောင့်ပါ။"

အဆုံးမရှိဟုထင်ရသောစင်္ကြံတစ်လျှောက် ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး လုံးဝပိတ်သွားကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူလူတိုင်းကိုရပ်တန့်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။" ဝမ်ရှောင်မင်က မေးသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်ရှေ့ကနေ လမ်းပြပါရစေ။ ငါတို့ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် ဘယ်တော့မှထွက်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့လှည့်စားခြင်းမခံခဲ့ရပေမဲ့ ဒီနေရာက တစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားကြောင့် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတာ ရှင်းပါတယ်။ ဒီလောက်အချိန်အကြာကြီးလျှောက်လှမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါတို့ဘယ်နေရာရောက်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။"

"ယန်ကျန့်၊ မင်းမှာအစီအစဉ်တစ်ခုခုရှိရင် မြန်မြန်လုပ်တော့!" ဆွန်ယိက စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းသည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ ယန်ကျန့်က သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းအခုအဲ့ဒါကိုသုံးတော့မှာလား။" ဝမ်ရှောင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သုံးပုံနှစ်ပုံပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲ့ဒါအကြာကြီးခံမှာမဟုတ်ဘူး။"

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုဖန်တီးသူအနေဖြင့်၊ သူ၎င်းမည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို အတိအကျသိသည်။

သို့သော် သူက ၎င်းကိုခြောက်လှန့်မှု၏ရင်းမြစ်ကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် ချန်ထားသင့်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ပြင်ပအထောက်အပံ့မရှိဘဲ၊ ဤသည်မှာ သူတို့၏နောက်ဆုံးမဟာဗျူဟာအရင်းအမြစ်ပင်။

"ဒါက ခြိုးခြံချွေတာရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါမမှားဘူးဆိုရင် မင်းရုံးခန်းကနေပြန်ယူဖို့ကြိုးစားနေတာက ဟိုလက်ချောင်းမဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပြန်ပြောသည်၊ "မှန်တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့မှသာ ငါတို့အောင်နိုင်ဖို့အခွင့်အလမ်း ပိုကောင်းလာမှာ။"

"ဒါဆိုရင် သဘောတူညီမှုရပြီ။"

ယန်ကျန့်က ရှေ့သို့လျှောက်လှမ်းသွားပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်သည်။

ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စိမ်းလန်းသောမီးတောက်တစ်ခု မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် တောက်လောင်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်စေသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ ဧရိယာတစ်ခုလုံးပြည့်နှက်နေသော မည်းနက်ပြာနှမ်းသည့်အရိပ်အငွေ့မှာ ကွဲလွင့်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနည်းငယ်ပို၍လင်းထိန်လာသည်။

ရှေ့မှလမ်းမှာ ပို၍ရှင်းလင်းလာသည်။

သို့သော် ထို့နောက်၊ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ အရှိန်မြှင့်တင်နေသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

မြစိမ်းရောင်မီးတောက်မှာ တဂျစ်ဂျစ်မြည်ကာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုခုခံရန် သူ၏စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်သုံးနေသကဲ့သို့ပင်။

ဖယောင်းတိုင်လောင်ကျွမ်းနေစဉ်၊ လူတိုင်းနောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့မြင်တွေ့လိုက်ရသောအရာက သူတို့၏သွေးများကို အေးခဲသွားစေသည်။

အစောပိုင်းက ဆေးခန်းတံခါးများဟုခေါ်ဆိုခဲ့ကြသော အရာများမှာ တံခါးများလုံးဝမဟုတ်ဘဲ — တောင့်တင်း၍၊ မည်းနက်ပြာနှမ်းသောပုံရိပ်များ တန်းစီရပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ကိုလူများဟုပင် ခေါ်ဆို၍မရတော့ပေ။

သူတို့အားလုံးမှာ ကြီးထွားဆဲတစ္ဆေကလေးများ — တကယ့်တစ္ဆေများပင်။

ဤတစ္ဆေများမှာ သူတို့၏မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားကာ၊ လုံးဝငြိမ်သက်စွာရပ်နေကြပြီး၊ နိုးထလာခြင်းမရှိသေးသကဲ့သို့ပင်။

သို့ဖြစ်၍ သူတို့အရင်ကမြင်တွေ့ခဲ့သော ဆေးခန်းတံခါးများမှာ ဟန်ဆောင်ထားသောတစ္ဆေများသာ ဖြစ်သည်။

တံခါးကိုကန်ခဲ့သူ သေဆုံးသွားသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ — သူတို့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို နိုးထစေခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

အခြားမည်သူ့ကို သတ်ဖြတ်မည်နည်း။

"ဟူး—"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယန်ကျန့်က သူ၏နားနားတွင် အေးစက်သောလေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ငြိမ်းသွားသည်။

အမှောင်ထုက သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် မျိုချသွားသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ငြိမ်းသွားသောဖယောင်းတိုင်ကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုရရှိခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍၊ ဤသည်မှာ သူ၎င်းငြိမ်းသွားသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူသေချာသည်မှာ သူမဟုတ် — တစ်စုံတစ်ခုက အတင်းအကျပ် မှုတ်ငြိမ်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအေးစက်သောခံစားချက်မှာ သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ထိုင်နေပြီး၊ အေးစက်သောလေကို မှုတ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ပင်။

အေးစက်မှု၏ရင်းမြစ်နောက်သို့လိုက်၍၊ ယန်ကျန့်၏အကြည့်မှာ ကျောက်ခိုင်မင်၏ခက်ထန်သောမျက်နှာအမူအရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ခုလေးတင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များတွင် သူပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့သလား။

သို့မဟုတ် ကျောက်ခိုင်မင်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေ၏စွမ်းအားကိုအသုံးပြု၍ ဖယောင်းတိုင်ကို ငြိမ်းသတ်လိုက်ခြင်းများလား။

"အားလုံးပဲ၊ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။"

ယန်ကျန့် နောက်ထပ်မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင်၊ ဝမ်ရှောင်မင်က ဦးဆောင်၍ ရှေ့သို့ပြေးထွက်သွားသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှ ခဏတာလင်းထိန်မှုက သူ့ကိုရှေ့ဆက်ရန်လမ်းကြောင်းကို မှတ်မိစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ၊ သူဤကျိန်စာသင့်နေသောနေရာမှ မည်သို့လွတ်မြောက်ရမည်ကို သူသိရှိသွားပြီ။