ကျင့်​ကြံမှုလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ခဲ့ခြင်း

ချန်ရှီသည် ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေကို သတ်ခဲ့သော ဓားစွမ်းအင်အား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။ ဤဓားစွမ်းအင်သည် ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေ၏ သွေးများပါ၀င်ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အရည်ပျော်သလို ဝင်သွားတဲ့အခါ အရိုးတွေပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ စာလုံးပုံစံတွေ ရောထွေးသွားတာမို့ ချန်ရှီလည်း အံ့သြသွားသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းသည် လည်ပင်းမှ ပျံထွက်သွားပြီး ဤထူးဆန်းသော ပုံစံများကို စစ်ဆေးရန် သူ့အရှေ့နှင့် အနောက်ဘက်သို့ ရောက်လာသည်။

"ဒါက ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တဲ့ ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ပုံစံတွေနဲ့ အရမ်းဆင်တူတယ်ရော!"

သူ သေသေချာချာ ကြည့်နေသည်။ ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေ၏ ထူးဆန်းသော ပုံစံများကို သူအစောက သတိထားမိခဲ့သည်။ ထိုပုံစံများသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများ ရှိပြီး သူ့ဓားစွမ်းအင်ကို တားဆီးထားနိုင်သောကြောင့် ဓားစွမ်းအင်ဟာ ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေကို အကြိမ်ကြိမ် လုံးဝ မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

ပိုထူးဆန်းတာက ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေပေါ်က ပုံစံတွေနဲ့ ကောင်းကင်သံပေတံပေါ်က ပုံစံတွေဟာ တူညီတဲ့ အရင်းအမြစ်ကနေ လာတယ်လို့ ထင်နေရတာပါပဲ။

ကောင်းကင်သံပေတံပေါ်ရှိ ပုံစံများသည် ပို၍ လေးနက်ပြီး နားလည်ရန် ခက်ခဲသည်။ အကြောင်းမှာ ပါရှိသော အချက်အလက် များက ပိုမို ရှုပ်ထွေး လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ထူးဆန်းတယ်... သံပေတံက သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန်တစ်ခုပါ.. ပြီးတော့ အပေါ်က ပုံစံက သမိုင်းမတင်မီ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ ခြေရာလက်ရာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်... ဒါပေမယ့် ဒီဖွဲ့စည်းပုံတွေက ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေပေါ်မှာလည်း ရှိ​နေတယ်...."

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။ သမိုင်းမတင်မီက ယဉ်ကျေးမှုသည် ဘာကြောင့် ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေပေါ်က ထူးဆန်းတဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ဆင်တူနေတာလဲ။

ဧကန္တ...

ရုတ်​တရက်​ပင်​ အကြံအစည်​ တစ်​ခုရလာခဲ့သည်​။ သမိုင်းမတင်မီက ယဉ်ကျေးမှုတွေ ဆိတ်သုဉ်းမသွားသေးတာ ဖြစ်နိုင်လား။ တကယ်တော့ ဒီယဉ်ကျေးမှုဟာ အမြဲ တည်ရှိနေခဲ့ပြီး မရဏသတ္တဝါတွေက သူတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေလား။

ဒါပေမယ့် ဒီအကြံက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းတာကြောင့် ချန်ရှီ ရယ်မောပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မရဏ သတ္တဝါတွေက သရဲတစ္ဆေတွေ... သူတို့က ပထမတစ်ချက်မှာပင် ရိုင်းစိုင်းတဲ့ မျိုးနွယ်တွေပဲ... သမိုင်းမတင်မီက ယဉ်ကျေးမှုကို ဘယ်လိုလုပ် ဖန်တီးခဲ့ကြတာလဲ... ဒါဆို သူတို့က ဘယ်လို မျိုးနွယ်လဲ"

သူ့အရိုးပေါ်ရှိ သွေးများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ထူးဆန်းသော အသွင်အပြင်များက ရှိနေသေးသည်။ ခဏ​လောက် ကြာပြီးတော့မှ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွား၏။ ချန်ရှီ သွေးအိုင်ကျမ်းကို အနည်းငယ် အသက်သွင်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အရိုးပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အသွင်အပြင်များက တောက်ပလာပြန်သည်။

"သွေးအိုင်က ထိန်း​ကျောင်းတစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်ကို စုပ်ယူခဲ့တာများလား"

ချန်ရှီ တွေး​ကြည့်လိုက်သည်။ ထိန်း​ကျောင်းတစ္ဆေ၏ ကိုယ်ခန္ဓာရှိ အသွင်အပြင်သည် ဖန်ကျွီ ပြောဖူးသော သွေးစွမ်းအားပဲ ဖြစ်သင့်ပြီး သွေးထဲတွင် ဝှက်ထားသော စွမ်းအားကို ရည်ညွှန်းလေသည်။ မရဏမျိုးနွယ်တွေမှာ ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားမျိုး ရှိတတ်ပါ၏။

၎င်းတို့သည် အသက်အရွယ်တစ်ခုအထိ ကြီးထွားလာသောအခါ သွေးတွင်းစွမ်းအားများ နိုးကြားလာရာ ၎င်းတို့ထဲ၌ အထူးစွမ်းရည်အချို့ ရရှိထားလိမ့်သည်။ သွေးအိုင်ကျမ်းက ရန်သူ့သွေးစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သည်။ ချန်ရှီ ဒီလိုကျွမ်းကျင်မှုမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ ပိုလျှံသော သွေးများနှင့် ချီသည် သူ့အရိုးများထဲမှ စီးဆင်းလာပြီး ဦးနှောက်နောက်ဘက်ရှိ သွေးအိုင်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

သူ့သွေးအိုင်က ပိုကျယ်လာသည်။ တစ်ရက် နှစ်ရက်ကြာရင် သွေးကန်ကြီးဖြစ်သွားမှာတောင် ကြောက်ရ၏။ ချန်ရှီသည် သွေးအိုင်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အရိုးစုခေါင်းကို ချွတ်ပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေလို ယောင်ဝါးဝါး ထင်မြင်ရသော်လည်း သွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားတာကြောင့် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

သိုးထိန်းတစ္ဆေသည် သွေးအိုင်ထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေပုံရသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကြောင့် သွေးအိုင်ထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆွဲငင်ခံခဲ့ရသည်။ ချန်ရှီ တုန်လှုပ်သွား၏။ ဒီအရည်အချင်းက ထူးဆန်းလွန်းသည်။ ဒါပေမယ့် တကယ်အစွမ်းထက်သလို ကျင့်ကြံမှု အရှိန်ကလည်း တကယ်ကို မြန်ပေသည်။

ဤကာလအတွင်း ဖန်ကျွီသည် ကျန်ရှန်းသားရဲများကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်သတ်လိုက်ပြီး သူ့အတောင်ပံများသည်လည်း ၎င်းတို့ သွေးများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူ သွေးအိုင်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ပုံက ချန်ရှီနှင့် အနည်းငယ်ကွာခြားသည်။

သူစုပ်ယူလိုက်တဲ့ သွေးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးကို တိုးတက်စေဖို့အတွက် သုံးလေ၏။ သွေးစွမ်းအားကို နှိုးဆွပြီးနောက် ဖန်ကျွီ၏ အတောင်ပံများက ရွှေရောင်တောက်ကာ အလွန်ထက်ရှလာသည်။ အခြားနေရာများက အမွေးများသည် အညိုရောင်နှင့် အနက်ရောင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး တချို့နေရာများ၌ အမွေးအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

သွေးအိုင်ကျမ်းက သူ့ရဲ့သွေးအားကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကောင်းစေရာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုသန်မာပြီး အားကောင်းလေပြီ။

ဖန်ကျွီ စိတ်ပူပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သော် ဒီမှာ ငှက်အနွယ်ဝင်တွေ အများကြီး ရှိလေသည်။ ၎င်းတို့က အပျော်တွေကို ကြည့်ရတာ သဘောကျနေသလိုမျိုး ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေနဲ့ ရှန်းသားရဲကို သတ်နေတာအား ကြည့်နေ၏။

နွားသိုးများကို ချမ်းသာသော မိသားစုများ လွတ်လပ်စွာ သွားလာရန် ပေးအပ်ထားလို့ ချမ်းသာသော မိသားစုများက ၎င်းတို့ကို လိုက်ရှာမှာ သေချာသည်။ အနည်းငယ် စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ရင် လူသတ်သည့် အသွင်အပြင်ကို သိနိုင်သည်။

ချန်ရှီလည်း အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဖန်ကျွီ.. ငါ မင်းကို ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လာအောင် လုပ်မိသွားပြီ...."

ဖန်ကျွီက ခေါင်းခါပြီး :"မင်း ငါ့မိသားစုရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို နားလည်လို့ ငါ့ကိုတောင် ပြန်သင်ပေးတာပဲ... မင်းကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်တယ် မင်းငါ့ကို ငြိတွယ်​စေတယ်လို့ မပြောစမ်းပါနဲ့.. ဒီမှာ ဖူငှက်တွေ အများကြီးရှိတယ် သူတို့က ငါ့ကို အသိအမှတ်မပြုဘူး မြန်မြန်ထွက်သွားရအောင်!"

နှစ်ယောက်သား အမြန်လမ်း​ပေါ် ​ပြန်လျှောက်လာကြသည်။ သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ငှက်ကလေးတွေက သူတို့ ထွက်သွားတာကို စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ တစ်ရက်လောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ဖန်ကျွီက ဝမ်းသာအားရ ပြောလာခဲ့သည်။

"ငါ့အိမ်က ရှေ့မှာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် သမိုင်းမတင်မီက အကြွင်းအကျန်ကြီး တစ်ခု ချန်ရှီရဲ့ မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် သံနက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ခြေလေးချောင်း ဆေးမီးဖို ဖြစ်ကာ သံချေးတက်နေပြီ။ ခြေသုံးချောင်းကို တောင်ခြေရင်း၌ နက်နက်နဲနဲ ထည့်သွင်းထားပြီး အစိတ်အပိုင်း အများစုကို တောင်များထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသည်။

ညှိုးနွမ်းနေသော အရိုးစုတစ်ခု ထိုင်နေသည့် ခြေလေးချောင်း သံဆေးမီးဖို အနားကနေ နှစ်ယောက်သား ဖြတ်သွားကြသည်။ အရိုးစုဟာ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေတာတောင် အမြင့်ပေ ရာနှင့်ချီရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဆေးမီးဖို အတွင်းတွင် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။

ညှိုးနွမ်းနေသော အရိုးစုကြီးသည် ကြီးမားသော်လည်း သံဆေးမီးဖိုကတော့ ပို၍ပင် ကြီးမားပါသည်။ အရိုးစုဟာ ကြီးမားလှသော ရောင်ဝါကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန်အန္တရာယ်များလှသည့် ပုံစံပင်။

သူတို့ဖြတ်သွားစဉ်တွင် သံကြိုးများက တဆတ်ဆတ်မြည်ကာ ညှိုးနွမ်းနေသော ဦးခေါင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ မှောင်မိုက်နေသော မျက်လုံးအိမ်များတွင် မီးတောက်များ ရှိနေပြီး သူတို့ကို လှမ်းကြည့်နေသလိုလို။

ဖန်ကျွီကတော့ ၎င်း ရုတ်တရက်ကြီး အသက်ပြန်ရှင်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစုထံမှ အတတ်နိုင်ဆုံး ဝေးဝေးနေရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ရှေ့ကကျိုင်းပင်ကြီးတစ်ပင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး။

"ငါတို့ရွာက အဲ့မှာရှိတယ် ငါက ငါတို့ရွာမှာ အလျင်မြန်ဆုံး လက်ကမ်းစာပို့သူလေ... အဲဒါကြောင့် အရှေ့နန်းတော်မှာ အလုပ်တစ်ခုရှာလို့ ရသွားတာ"

ချန်ရှီ သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး :"မင်း အရှေ့နန်းတော်မှာ အလုပ်လုပ်နေတာပဲလေ မင်းမှာရော တရားဝင် ရာထူးမရှိဘူးလား... သိုးထိန်းတစ္ဆေတိုင်းဆို သူတို့အတွက် နံ့သာပေါင်းကို ပူဇော်ပေးမယ့် ငရဲနတ်လေးတစ်ကောင် ရှိတယ်"

ဖန်ကျွီက ခေါင်းခါပြီး :"ငါတို့ အလုပ်တွေက စာတွေပို့ရတာ သတိမထားရင် အပြင်မှာသေမယ်... တရားဝင် ရာထူးက ဘယ်မှာလဲ အရှေ့နန်းတော်မှာ တမန်လုပ်လာတာ နှစ်နှစ်ရှိပြီ။ ငါ့မှာ သံတမန် ခုနစ်ယောက်ရှိတယ်... ငါက သေပြီးရင် တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့မှာ"

ချန်ရှီ အံ့ဩသွားသည်။ မရဏလောကက ဘယ်လိုလုပ် သက်ရှိလောကထက်တောင် ပိုပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရနေရတာလဲ။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ဖန်ကျွီရဲ့အိမ်ကို ရောက်လာခဲ့သည်။

ဖန်ကျွီအိမ်သည် ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုရှေ့က ကျိုင်းကောင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဤကျိုင်းပင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ငှက်အသိုက်ပေါင်း သုံးဆယ် သို့မဟုတ် လေးဆယ် ရှိပြီး လမ်းပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရသည့် ငှက်သိုက်များနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။

ဖန်ကျွီ တောင်ပံများကို ခတ်ပြီး ပျံတက်သွားရာ ချန်ရှီလည်း ငှက်အသိုက်တစ်ခုဆီသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဖန်ကျွီ ပြုံးလိုက်သည်။

"ညီမလေး....ငါ ပြန်လာပြီ!"

အခန်းထဲဝင်သွားသော်လည်း ညီမကိုမတွေ့။

"ချန်ရှီ ငါ့ကို ဒီမှာ ခဏစောင့်... ငါ့ညီမ ဘယ်သွားလဲ သိလားလို့ အိမ်နီးချင်းတွေကို မေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ချန်ရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဖန်ကျွီ သူ့အတောင်ပံများကိုခတ်ကာ အခြားငှက်သိုက်များသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ငှက်သိုက်ကို လှည့်ပတ် ကြည့်လိုက်သည်။ ငှက်သိုက်ထဲ၌ အခန်းသုံးခန်း ရှိသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် ညီအကိုမောင်နှမတွေ အိပ်တဲ့ နေရာ။ ၎င်းတို့သည် အလှဆင်ထားခြင်းမရှိဘဲ မြက်ကိုင်းအသေများဖြင့်သာ တည်ဆောက်ထားသော အသိုက်များသာ ဖြစ်သည်။ အခြားအခန်းက မီးဖိုချောင်ဖြစ်ပြီး ဧည့်ခန်းအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ရကာ အလွန်သန့်ရှင်းပါသည်။

ဖန်ကျွီညီမက သန့်ရှင်းသော ငှက်ဖြစ်မည်။ ဒါကြောင့် သူ့အိမ်ကလည်း ရိုးရှင်းပေမယ့် သပ်ရပ်သည်။

သူသည် ငှက်သိုက်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာပြီး သံဆေးမီးဖို ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီသမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန်ရဲ့ အငွေ့အသက်က အရမ်းပြင်းတယ်... ညှိုးနွမ်းနေတဲ့ အရိုးစုက ဘယ်သူလဲ ဆေးမီးဖိုထဲမှာ ဘာလို့ ဖိနှိပ်ခံထားရတာလဲ"

ပိုလို့တောင် ထူးဆန်းစေခဲ့တာကတော့ ဆေးမီးဖိုမှာရှိတဲ့ သွေ့ခြောက်နေတဲ့ အရိုးစုဟာ ပြင်းထန်တဲ့ အသက်ရှုသံတွေ ထွက်နေတုန်းပါပဲ။ သွေ့ခြောက်နေတဲ့ အရိုးစုဟာ အသက်ရှင်နေသေးတာ ဖြစ်နိုင်လား။

ဒါကို တွေးပြီး သူ့နောက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အသက်ရှုသံကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ​လေ၏။ သူ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အံ့သြမဆုံးနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဖန်ကျွီတို့ အခြေချနေထိုင်ခဲ့သော ကျိုင်းပင်သည် ချောက်ကမ်းပါးရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ချန်ရှီ ကျိုင်းကောင်အပင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော ခြေတစ်စုံ တွဲလောင်းကျ​နေတာ တွေ့လိုက်ရ​လေသည်။ ချန်ရှီ ပျံသန်းလာကာ ကျိုင်းအပင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းလာတဲ့အခါ ခြေဖဝါးပိုင်ရှင်၏ အသွင်အပြင်ကို တဖြည်းဖြည်း မြင်လိုက်ရသည်။

ကျိုင်းပင်ကို မျက်နှာမူထားသော ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ပေတစ်ထောင်ခန့်မြင့်သော ဘုရားအလောင်းတစ်ပါး ရှိသည်။ ထိုနတ်ဘုရားသည် မျက်နှာစိမ်းနှင့် အစွယ်ရှည်ရှည်၊ လက်လေးချောင်းရှိပြီး ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။

အနက်ရောင် သံလှံတစ်ချောင်းဟာ နတ်ဘုရား၏ ရင်ဘတ်တွင် ကပ်လျက် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ထားကာ ချောက်ကမ်းပါး၌ သံမှိုရိုက်ထားသလို ထိုးစိုက်နေ၏။

နှင်းများက သူ့ခါးတစ်ဝိုက်တွင် လွင့်မျောနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးများက မခြောက်သေးဘဲ လတ်ဆတ်နေသေးသည်။ ချန်ရှီသည် ခဏ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားပြီးမှ ငြိမ်သက်သွားကာ အခြားဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချောက်ကမ်းပါး၌ သံမှို အရိုက်ခံထားရသော ဒုတိယနတ်ဘုရားကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဤနတ်ဘုရားတွင် ငှက်တစ်ကောင် ဦးခေါင်းနှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး သူ့လည်ချောင်းကို လှံဖြင့် ထိုးစိုက်ထားသည်။

သူ့မျက်လုံးထောင့်က လှုပ်သွားပြီး ချောက်ကမ်းပါးဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချောက်ကမ်းပါး၏ အရှည်က အဆုံးမရှိပေ။ အရှေ့မှ အနောက်သို့ သွယ်တန်းနေတာသာ သူမြင်ရပြီး မိုင်ဘယ်လောက်ရှိသလဲ သူ မပြောနိုင်ပေ။ မိုင်တစ်ခုတိုင်းက ချောက်ကမ်းပါး၌ ထုလုပ်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ဆူရှိ၍ ဘယ်လိုနတ်ဘုရားတွေလဲ မပြောနိုင်ပေ။

"ဒီနတ်တွေကို ဘာလို့ ဒီမှာ သံနဲ့ရိုက်သတ်ထားတာလဲ"

သူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတုန်း ဖန်ကျွီရဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ချန်ရှီ ချန်ရှီ!"

"ငါဒီမှာပါ!"

ချန်ရှီ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဖန်ကျွီသည် ငှက်နှုတ်သီး၊ လူမျက်နှာပေါက်နဲ့ ဇီးကွက်လေးတစ်ကောင်ကို ခေါ်ရင်း အတောင်ပံခတ်ကာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သူက သစ်ရွက်ကြီးတစ်ရွက်ပေါ်တွင် ဆင်းသက်ကာ။

"ငါ့ညီမကို တွေ့ပြီ... ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဒီဒေသမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတော့ သူက အိမ်နီးချင်းအိမ်မှာ သွားနေနေတာ... ငါ ထျန်းကျစ်ပြည်ကို သတင်းပို့လိုက်ဦးမယ်.... ထျန်းကျစ်ပြည်က ဝူလျောင့် ချောက်ကမ်းပါးထက်မှာပဲ... မင်း ငါနဲ့ အတူတူသွားချင်လား..."

ညီမငယ်လေးသည် ချန်ရှီကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ကာ အရိုးစုကို အလွန် စိတ်ဝင်စား​နေ၏။

ချန်ရှီ လှည့်ပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေကို မင်းမြင်ရလား?"

ဖန်ကျွီကလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ပြန်မေးလေသည်။

"မြင်ရတယ်လေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ချန်ရှီ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး: "ဒီနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို ဘာလို့ ဒီမှာ ချိတ်ဆွဲထားရတာလဲ ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

ဖန်ကျွီက ပြုံးပြီးပြောသည်။

"ဘာဆန်းလို့လဲ... ငါမွေးကတည်းက ဒီမှာ ရှိနေတာ.... ရွာက လူကြီးတွေကိုလည်း မေးဖူးတယ် ဒီအလောင်းတွေက ဒီမှာ တွဲနေတာ နှစ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီနေပြီလို့ ပြောတယ်"

ချန်ရှီ ငြိမ်သက်သွားပြီး အဲဒီနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို ကြည့်ကာ ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ "ဘယ်လိုလုပ် သေသွားတာလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ငါလည်း မသိဘူး... မင်း ပိုကြောက်စရာကောင်းတာ မတွေ့ခဲ့ဖူးသေးလို့...ငါဆို မနှစ်တုန်းက အရှေ့နန်းတော်ဆီ စာတစ်စောင် ပို့ပေးရင်း ယင်စိမ့်စမ်းပင်လယ်လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာကို ရောက်သွားသေးတယ် ကောင်းကင်ကနေ ဇောက်ထိုးဆွဲထားတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတွေ ရှိတယ်ကွ... သစ်ပင်အောက်မှာ ပေတစ်ထောင်မြင့်တဲ့ ယင်စိမ့်စမ်းပင်လယ်ရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာဆို အလောင်းကောင်ကြီးတွေရဲ့ ခေါင်းတလားတွေ.... ကြောက်စရာကြီး!"

ချန်ရှီ ထူးဆန်းစွာနဲ့ :"သူပြောခဲ့တဲ့နေရာက ကြေးမုံအိုင်အိမ်တော် ဖြစ်မယ်... ဧရာမခေါင်းတလားလို့ ခေါ်တဲ့ ဟာက အဘိုးနဲ့ တခြားသူတွေက လုပ်ထားတဲ့ ခေါင်းတလားဖြစ်မယ်... ဧရာမအလောင်းကြီးရဲ့ အခြေအနေက ငါ့ရဲ့ အခြေအနေပဲ ဖြစ်မယ် ဒါမှမဟုတ် အခေါင်းထဲကနေ ရှောင်ဝမ်စွင်း ထွက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝူလျောင့် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်၌ ချိတ်ဆွဲထားသော နတ်ဘုရားအလောင်းကို ကြည့်ရှုသောအခါ တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သူတို့သာ သက်ရှိလောကထဲမှာ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် မဟာယာနအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဒီထက်တောင် မြင့်နေလိမ့်မယ်!"

ချန်ရှီ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး လှည့်မေးလိုက်၏။

"ဖန်ကျွီ.... ယင်စိမ့်စမ်း ပင်လယ်ကို မင်းဘယ်မှာတွေ့တာလဲ"

ဖန်ကျွီ သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုဆီ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငါအဲဒီမှာ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ပျံသန်းခဲ့တာ... အဲ့ဘက်မှာ ယင်စိမ့်စမ်းပင်လယ်ကို မြင်ခဲ့တာပဲ"

ချန်ရှီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယင်စိမ့်စမ်း ပင်လယ်သည် ချန်ယန်တောင်ရှိ ကြေးမုံအိုင်အိမ်တော် ဖြစ်ပြီး သူတို့ရောက်ရှိနေသည့် နေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ချန်ယန်တောင်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသော်လည်း ချန်ယန်တောင်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် မြေအောက်ကမ္ဘာက ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားအလောင်း တစ်လောင်း၏ လက်ဖဝါးသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ ချန်ရှီလည်း ထိုလက်ကို ညွှန်ပြပြီး။

"သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်!"

သူ အော်လိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် နတ်ဘုရားသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟပြီး ဟောက်လိုက်ရာ ဝူလျောင့် ချောက်ကမ်းပါးအောက်မှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို တုန်သွားလေ၏။ နတ်ဘုရားက အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သံလှံကို လက်လေးချောင်းဖြင့် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစား​နေသည်။

သို့​သော် သံလှံသည် ရုတ်တရက် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး နတ်ဘုရားကို ချောက်ကမ်းပါးနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ​ပြန်နှိပ်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားက ခဏမျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် တစ်ဖန် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"တခါတရံ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်တတ်ပါတယ်"

ဖန်ကျွီက ဒါကို ကျင့်သားရနေပုံရပြီး ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ခဲ့ချေ။

"ချန်ရှီ.... မင်း ငါနဲ့ ထျန်းကျစ်ပြည်ကို သွားချင်လား"

ချန်ရှီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"ဒီမှာနေမယ်.. အရမ်းဝေးသွားရင် ငါ့အဘွား ဝိညာဉ်ကို ခေါ်တဲ့အခါ အဆင်မပြေမှာ စိုးရိမ်တယ်"

ဖန်ကျွီက နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ညီမကို တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

"သူက အရမ်းအစွမ်းထက်ပေမယ့် သူ့ဦးနှောက်က နည်းနည်းတော့ မိုက်မဲနေတယ်... သူသေသွားပြီဆိုတာ မသိသေးဘူး... ဖန်ယန့်အာ မင်း သူ့ကို သေချာဂရုစိုက်ရမယ်နော်!"

ငှက်ကလေးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ ဖန်ကျွီက ဖန်ယန့်အာကို နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက် အနည်းငယ်ပေးပြီး ချန်ရှီဘက် လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဒီမှာနေပြီး ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ပေါ့... အကြောင်းကြားပြီးရင် ငါပြန်လာမှာပါ"

ထို့နောက် တောင်ပံများကို ခတ်ကာ ပြေးထွက်သွားသည်။

ဖန်ယန့်အာ: "သစ်ပင်မှာ မနေပါနဲ့ ဒီမှာ အရမ်းမြင့်တော့ တစ်ခါတလေ လေပြင်းတွေ တိုက်တတ်တယ်"

ချန်ရှီလည်း သူမနောက်မှ ငှက်သိုက်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဖန်ယန့်အာက လက်ဖက်ရည် ဧည့်ခံချင်တာကြောင့် ရေနွေးတည်ဖို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ သူမက အနီရောင် အရွက်တစ်ရွက်ကို လက်ဖက်ရည်ထဲတွင် စိမ်လိုက်သည်။

"ဒါက ခွေးဘေးဥပဒ်တောင်ထွတ်က ရက်စွဲသစ်ပင်ကနေ ငါ သွားခူးလာတာ... အအေးဒဏ်ကို မောင်းထုတ်နိုင်တယ် မြည်းကြည့်ပါလား..."

ချန်ရှီ ပြုံးလျက် :"မသောက်ဘူး..."

ဖန်ယန့်အာ၏ မျက်လုံးများသည် မျက်ရည်များ ကျလာတော့မလို ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်ရှီလည်း လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ကိုဖွင့်၍ လောင်းထည့်လိုက်ရသည်။ လက်ဖက်ရည်သည် အသံအိုးတစ်လျှောက် နံရိုးနှင့် ကျောရိုးဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး တင်ပါးဆုံရိုးနှင့် ခြေထောက်အရိုးများမှတဆင့် စီးဆင်းသွားသည်။ လုံးလုံး လောင်းချပစ်လိုက်သည်ဟု ဆိုရမည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ လက်ဖက်ရည်... ငါအေးနေတာတွေတောင် ပိုကောင်းသွားတယ်"

ချန်ရှီ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။

ဖန်ယန့်အာက ရေရွဲထားတဲ့ သူ့ခြေနှစ်ချောင်းကို ကြည့်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ :"နင်ကအရိုးစုဆိုတာ ငါ မေ့သွားတယ်... နင့်အတွက် နံ့သာပေါင်းကို ငါဘယ်လို မီးရှို့​ပေးရမလဲ"

ချန်ရှီ ပြုံး​ပြပြီး။

"မလိုပါဘူး"

ဖန်ယန့်အာက မျက်လုံးပြူးပြီး :"အဝတ်အစား တစ်ခုခု လုပ်ပေးရမလား.... ငါ ရွှေကြက်တောင်မှာ ရောင်စုံ အမွေးအတောင်လေးတွေ ကောက်ဖူးတယ်!"

တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်အမွေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်တွေးပြီး ချန်ရှီတစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဖန်ယန့်အာ မင်း အလုပ်အရမ်း ကြိုးစားစရာမလိုပါဘူး... ငါ ဒီရက်နည်းနည်းလောက်နဲ့ စားဖို့ သောက်စရာ မလိုဘူး.... ရက်နည်းနည်း လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ လိုတယ်"

သို့သော် ဖန်ယန့်အာသည် သူ့ကို အရသာတစ်ခုခု ကျွေးမွေးရန် သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်စရာတစ်ခုခု ဖြစ်စေရန် အမြဲဂရုစိုက်ချင်​နေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်က ဖန်ကျွီထက် အများကြီး ပိုအသက်ဝင်၏။

ချန်ရှီသည် ဤစိတ်အားထက်သန်နေသူကြောင့် ဖန်ယန့်အာထံသို့ သွေးအိုင်ကျမ်း ကူးယူ​ပေးရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့သည်။ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဖန်ယန့်အာ၏ အရည်အချင်းနှင့် နားလည်မှုသည် ဖန်ကျွီထက် များစွာမြင့်မားနေခြင်းပင်။ သွေးအိုင်ကျမ်းမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး သင်ယူရခက်တဲ့ နတ်ဘာသာစကား ပါ၀င်ပေမယ့် သူမကို တစ်ခါနှစ်ခါ သင်ပေးပြီးနောက် နတ်ဘာသာစကားကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်။

ချန်ရှီ သူမကို ကျင့်ကြံတဲ့ လမ်းကြောင်းကို သင်ပေးခဲ့သည်။ သူမဟာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် နားလည်နိုင်ခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပါ၏

"ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ နားလည်မှုက အရမ်းကောင်းတယ်...."

ချန်ရှီ သူမ၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်အတွက် သနားမိသည်။ ဒါကြောင့် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကို စုစည်းကာ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်နည်းအား သင်ကြားပေးကာ ဓားပညာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည့်း သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ဖန်ယန့်အာသည် ငှက်သိုက် အပြင်ဘက်တွင် လုံ့လစိုက်ထုတ် လေ့ကျင့်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်အောင်မြင်လာသည်။

"သူမက ကျင့်ကြံနိုင်တယ်... ဖန်ယန့်အာ မင်းမိသားစုရဲ့ သွေးအိုင်ကျမ်းက ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်သွားတာလဲ"

"ငါတို့က စာမဖတ်တတ်ဘူးလေ"

"ဒါဆို စာတတ်တဲ့ ငှက်ကို လာသင်ခိုင်းပေါ့!"

ဖန်ယန့်အာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး။

"အခြားမျိုးနွယ်စုတွေက စာမဖတ်တတ်ဘူး"

ချန်ရှီ အံ့သြသွားကာ: "ဒါဆို စာတတ်တဲ့သူတွေရော ရှိလား"

ဖန်ယန့်အာက ခေါင်းခါလိုက်ပြန်သည်။

"ထျန်းကျစ်ပြည်မှာရှိတဲ့ သရဲနဲ့ နတ်ဘုရားတွေအားလုံး စာမတတ်ဘူးလို့ ငါ့အစ်ကို ပြောဖူးတယ်... သွေးအိုင်ကျမ်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ကျင့်စဥ်တွေ အများကြီးရှိပေမယ့် ဘယ်သူမှ မသိတဲ့အတွက် လေ့ကျင့်လို့ မရဘူးတဲ့..."

ချန်ရှီ အံ့အားသင့်သွားသည်-

"မင်းဆိုလိုတာက ထျန်းကျစ်ပြည်မှာရှိတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေအားလုံးက စာမတတ်ဘူးလား?"

ဖန်ယန့်အာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီ လေးလေးနက်နက် အတွေးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်၏ နယ်ပယ် ၂ခုကို ဖြတ်တောက်ထားတာနဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူသည်ဟု သူအမြဲတမ်း ခံစားမိသည်။ သို့ရာတွင် စစ်မှန်သောဘုရင်သည် ကျင့်​ကြံမှုလမ်းကြောင်းကိုသာ ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ထျန်းကျစ်ပြည်ကတော့ စာတတ်မြောက်မှု အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။