ချန်ကျွမ့်ယွမ်ရဲ့ မလုံခြုံမှု

ထုံချန်းရှို့သည် သူ့လက်ထဲတွင် ချန်ခွမ်အိတ်ကို လွှင့်ပစ်တော့မည် ဖြစ်ပြီး စန်းရှီးရှီးလည်း မထွက်သွားခဲ့သေးပေ။ နှစ်ယောက်သား ဤမြင်ကွင်းကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးမောကြည့်နေကြသည်။

စန်းရှီးရှီးသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ထုံချန်းရှို့က ကွယ်လွန်ကြောင်း သတင်းပို့ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး သူမက နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်မည်ဟု ကြေညာရတော့မည်။ သူမသည် ဤရာထူးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေသော သက်ကြီးရွယ်အို ညီအကို မောင်နှမများ၏ စိတ်ထဲတွင်ပင် ကြီးမားသော ပြဇာတ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဦးလေးများနှင့် ဆရာတူများက အခြေအနေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် ခုန်ပေါက်ကာ သူတို့ကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်သတ်ရင်း မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် နှင်လွှတ်လိုက်ကြလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမ မထွက်ခွာမီ တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ထိပ်တန်း ပညာရှင်က အဲ့သလောက်အထိ အစွမ်းထက်သလား။

ထိပ်တန်းပညာရှင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူတို့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။ မင်းဆက်တိုင်းရဲ့ ထိပ်တန်း ပညာရှင် တွေဟာ အင်အားကြီး မိသားစုတွေရဲ့ သားသမီးတွေ ဖြစ်သလို ထိပ်တန်းပညာရှင်က သူတို့နဲ့ရော ဘာဆိုင်လို့လဲ။

တရားရုံးကိစ္စတွေကို သူတို့ ဂရုမစိုက်ပါ။

ဆေးဘုရင် ဂိုဏ်း၏ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာမှာ နေရာတိုင်းတွင် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရန်၊ ဝမ်းဗိုက်အားဆေးများ သန့်စင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ ဘိုးဘေးများ၏ အ​မွေများကို လက်ဆင့်ကမ်းရန် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ဒီနှစ် ချန်ကျွမ့်ယွမ်ကတော့ နည်းနည်းရိုင်းပုံရသည်။

သူ့နည်းစနစ်သည် ရိုင်းပြရုံသာမက သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။ ဖီချစ်ဟာ အံ့သြဖွယ်အစွမ်းသတ္တိရှိသော သရဲနှင့် ဘီလူးများကြားတွင် အဆင့်မြင့်မားသော သွေးလိုင်းပါသူ ဖြစ်သော်လည်း ချန်ရှီဆီပ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဖီချစ်နှင့်အတူ သေဆုံးရန်အတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျင် ၂၀၀ ရှိသော သေနတ်မှုန့်ကို ဖောက်ခွဲဖို့ အပါအဝင် ၎င်းတို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် မည်သည့်လုပ်ရပ်မဆို အသုံးမဝင်ပေ။

ထို့ထက်ပို၍ အံ့သြတုန်လှုပ်မိသည်မှာ ချန်ကျွမ့်ယွမ်က လူသားမဟုတ်၊ ရှေးရိုးစွဲမဟုတ်၊ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် မှော်ပညာနည်းလမ်းနှင့် ပိုတူသော ဤသရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများကို မှော်ပညာဖြင့် သတ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သူ့လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေရဲ့ အသက်ဝင်မှုအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သလိုမျိုး ရှုံ့တွနေတဲ့ အလောင်းတွေ ဖြစ်သွားလို့ပါပဲ။ ဒီနည်းလမ်းဟာ မှန်ကန်တဲ့နည်းလမ်း မဟုတ်တာ သေချာပါ၏။

ချန်ကျွမ့်ယွမ်က လူကောင်းတစ်ယောက်လို မဟုတ်တာ သေချာသော်လည်း လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ပဲ သုံးရမယ် ဆိုတာတော့ နားလည်နိုင်ပုံပင်။

"သူက ဆေးဘုရင်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်ကို တကယ် နိုးထစေခဲ့တာလား" ထုံချန်းရှို့ တွေးလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ခန့်တွင် ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ဆေးဘုရင်အား ယဇ်ပူဇော်သောအခါတွင် ၎င်းတို့အား တုံ့ပြန်လာသလို နားမလည်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု အမြဲခံစားရသော်လည်း အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ဆေးဘုရင်သည် သူတို့မျိုးရိုး၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သည်။ ချန်ရှီသာ ဘိုးဘေး၏ စိတ်ဝိညာဥ်ကို နိုးကြားစေသူ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပါက ဘယ်လောက် ကျေးဇူးဆပ်နေပါစေ အလွန်အကျွံ ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်။

ဒါကလည်း ထုံချန်းရှို့ သူ့ကိုကူညီဖို့ သူ့အသက်ကို စွန့်စားဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာပါ။ ချန်ရှီက ထူးဆန်းတဲ့ မှော်ပညာကို လေ့ကျင့်ထားရင်တောင် သူ ဂရုမစိုက်ဘူး။

ယခု ချန်ရှီသည် ထိုနေရာတွင်သာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။ သူ ဖီချစ်ကို သတ်ပစ်ဖို့ လှုပ်ရှားလိုက်တာက မဆင်မခြင်ပုံ ပေါက်နေပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ တိကျတဲ့ တွက်ချက်မှုတွေနဲ့ အစီအစဉ် ဆွဲပြီးနောက်မှာတော့ သူဟာ ဖီချစ် အနီးတစ်ဝိုက်မှာရှိတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေကို အလျင်မြန်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို အားကောင်းစေဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ သွေးနဲ့ စွမ်းအင်တွေကိုပါ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်ကို အဆမတန် အားကောင်းလာစေပြီးနောက် နတ်သွေး၏ စွမ်းအားကို ဓားစွမ်းအင်ထဲသို့ ထိုးသွင်းရန်အတွက် နတ်သွေးတစ်စက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဖီချစ်၏ တစ္ဆေနတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ကို ချိုးဖျက်ကာ တစ်ရှိန်ထိုး အောင်မြင်မှုကို ရယူလိုက်၏။

သို့သော် ဖီချစ် သေဆုံးပြီးနောက်တွင် ဓားစွမ်းအင်က သူ့ကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဒါက အစစ်အမှန် သွေးကန်ကျင့်စဥ်၏ ဝိသေသပဲ ဖြစ်သည်။

သွေးကန်ကျင့်စဥ်သည် လေ့ကျင့်သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုခွန်အားနှင့် သွေးကန်ငရဲကို အားကောင်းစေရန် အခြားသူများ၏ သွေး၊ ချီနှင့် စိတ်ဓာတ်တို့ကို လုယူကာ စုပ်ယူပါသည်။ ထို့ကြောင့် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လုယူသွားသော ချီနှင့် သွေးများသည် လေ့ကျင့်ထားသူထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ အသတ်ခံရသူ၏ ဝိညာဉ်ကိုလည်း ကယ်တင်ရန်အတွက် သွေးကန်ငရဲ၌ အကျဉ်းချထားမည်။

ထိုနတ်သွေး ​တစ်စက်ထဲတွင် ပါရှိသော စွမ်းအားသည် ပြင်းထန်လွန်းသည်။ ယခုတော့ ဖီချစ်၏သွေးနှင့် ချီသည် သူနှင့် သွေးကန်အပေါ် အပြည့်အဝ ကောင်းချီးပေးလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ချန်ရှီဟာ ဖီချစ်ကိုသတ်၊ သူ့ဝိညာဉ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် သွေးအိုင်ကို သွေးကန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်။ သွေးကန်ငရဲသည် ပြေးနေပြီး ရှည်လျားသောသက်တံကို မျိုချကာ ပိုလျှံနေသော စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးကန်ကျင့်စဥ်ဟာ သူ၏အရိုး အက်ကြောင်းများကို အံ့အားသင့်ဖွယ်အရှိန်ဖြင့် ပြုပြင်​ပေးနေပါ၏။ သို့သော် ကျန်ရှိသော စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းနေသေးသည်။ ချန်ရှီ၏ အရိုးများ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် အက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အရိုးများပေါ်က အက်ကွဲကြောင်းများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သွေးကန်ငရဲသည် အလုပ်စလုပ်သဖြင့် ချန်ရှီ၏ အရိုးများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်တွင် နောက်ထပ် အသံတစ်ချက် ထပ်ပေါ်လာပြီး အရိုးအပိုင်းအစများပင် ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ပြန်၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဤအရိုးအပိုင်းအစများ ပျံထွက်သွားသောအခါတွင် ၎င်းတို့ကို သွေးနှင့် ချီတို့က ချိတ်ဆက်​ပေးကာ ပြီးပြည့်စုံသော အရိုးများအဖြစ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်း​ပေးခဲ့သည်။

ရုတ်​တရက်​ ချန်​ရှီက ​ခြေ​ထောက်​ကို​ထောင်​ပြီး ​မြေပြင်​ရှိ ငှက်​​လှောင်​အိမ်​ဆီသို့ လှမ်းသွားသည်။ သူ၏ ဘယ်ခြေကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က ပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရှေ့ကို မတ်သွားတဲ့အခါ ကျိုးသွားတဲ့အရိုးတွေက အနောက်မှ ပျံသန်းလာကာ ခြေထောက်အရိုးတွေအဖြစ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့၏။

ချန်ရှီ ညာခြေကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ ညာဘက်ခြေထောက်လည်း လျှပ်တပြက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူဆင်းသက်ချိန်မှာ ကျိုးသွားတဲ့အရိုးတွေက လုံးလုံး ပြန်စပ်သွား၏။ သူသည် ငှက်လှောင်အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေစဥ် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အသီးသီးသည် အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲပေမယ့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှု တစ်ခုစီပြီးနောက် ထောင်နှင့်ချီသောတူများဖြင့် အပူဒဏ်ခံရခြင်းနှင့်ညီမျှသော အရိုးစုခန္ဓာကိုယ်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် နတ်သွေးထဲ၌ နတ်ဘုရား၏ ခြေရာလက်ရာများ ရှိနေတာကြောင့် ထိုအရိုးစုထဲသို့လည်း သန့်စင်ထားသည်။

ထိုမျှသာမကဘဲ သူ့ဝိညာဉ်သည်လည်း ဤအားကောင်းသော စွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အက်ကွဲမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း အလိုလို ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာရပြီး ကုသချိန်တိုင်း သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာကြောင်း သူခံစားမိနိုင်သည်။

"သွေးကန်ငရဲကို တည်ထောင်ပြီး ဒီနတ်ဆိုးတွေနဲ့ နတ်တွေကို ကယ်တင်တာက တကယ့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုပဲ.... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ဖို့ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်!"

ချန်ရှီ ကြင်နာသော နှလုံးသားဖြင့် ငှက်လှောင်အိမ်အနားသို့ ရောက်လာသည်။ နတ်သွေးထဲက စွမ်းအင်ကို သူ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူခဲ့ပြီးပြီ။ သူ့ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ သွေးကန်သည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ကျင့်ကြံမှုကလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

သူ ငှက်လှောင်အိမ်အား ဖွင့်လိုက်ပြီးတာနဲ့ ဖန်ယန့်အာက တိုင်လေသည်။

"အစ်ကိုချန်ရှီ... သူတို့က အစ်ကိုဖန်ကျွီကို ခေါ်သွားပြီး သွေးကန်ကျင့်စဥ်ကို လွှဲခိုင်းနေတာတဲ့!"

ချန်ရှီက သေသေချာချာ မေးပြီးနောက် ထျန်းကျစ်ပြည်က သရဲနှင့် နတ်အားလုံးသည် စာမတတ်ကြောင်း သိလာရသည်။ ဘိုးဘွားတွေရဲ့ အရည်အချင်းတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် လူတိုင်းက အမှောင်ထဲမှာပဲ နေပြီး မလေ့ကျင့်နိုင်ကြ။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တိုးတက်ဖို့ သွေးနိုးကြားမှုကိုပဲ အားကိုးနိုင်ကြသည်။ ဖန်ကျွီ အရှေ့နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အရှေ့နန်းတော်မှလူများသည် ထိန်းကျောင်းတစ္ဆေနဲ့ ရှန်း တို့၏နေရာကို စုံစမ်းရန် သွားကြသည်။ သူ့ကိုတွေ့ပြီးနောက် သွေးကန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ အဆက်အနွယ် သွေးအိုင်ကျမ်းကို သိသွားတဲ့အတွက် ဖန်ကျွီကို ဖမ်းသွားကြ၏။

"ဖန်ကျွီလည်း စာမတတ်ဘူး သူ့ကိုငါ သင်ပေးတာ... ဖန်ကျွီက ငါ့ကို သစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘူး.... မဟုတ်ရင် ဖီချစ်က ငါ့ကို ဖမ်းပြီး အရှေ့နန်းတော်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားလောက်ပြီ"

ချန်ရှီ သူ့ဘာသာသူ တွေးနေမိသည်။

သူနှင့် ဖန်ကျွီသည် မတော်တဆ တွေ့ဆုံမှုသာဖြစ်ပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးမှု များစွာမရှိခဲ့ပေ။ ဖန်ကျွီက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရှိကာ ဖန်ယန့်အာကလည်း ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ထင်တဲ့အတွက် ဒီမောင်နှမတွေကို သွေးအိုင်ကျမ်းကို သင်ပေးခဲ့သည်။

"ဖန်ကျွီက ငါ့ကိုသစ္စာမဖောက်ရင် ငါ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေလို့ မရဘူး!.. မင်းအစ်ကိုကို ကယ်ဖို့ အရှေ့နန်းတော်ကို အတူတူသွားမယ်... မင်း သတ္တိရှိလား"

"ရှိတယ်!" ဖန်ယန့်အာက ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ ပြောသည်။

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး :"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အရှေ့နန်းတော်ထဲကို ဝင်ကြမယ်!"

ထုံချန်းရှို့နဲ့ စန်းရှီးရှီးဟာ ခဏတာ နားထောင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ စန်းရှီးရှီးလည်း အံ့ဩသွားပြီး ဝင်မေးလိုက်သည်။

"ဖန်ကျွီကို အရှေ့နန်းတော်မှာ အကျဉ်းချထားတာ ဘယ်လိုသိလဲ"

ချန်ရှီ မရှင်းပြမီ ထုံချန်းရှို့က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာရှိတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေက စာမတတ်ဘူး... ဖန်ကျွီက လေ့ကျင့်နည်းကို သိတော့ ဒီကိစ္စက အရမ်းအရေးကြီးသွားတယ်... အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားက သွေးအိုင်ကျမ်းကို သိပြီး သွေးကန်ကျင့်စဥ်ကို ကျင့်နိုင်ရင် သူက တိတ်တဆိတ် အားကောင်းလာမယ်.. မကြာခင်မှာပဲ ထျန်းကျစ်ပြည်မှာ အပြင်းထန်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ သရဲတစ္ဆေဖြစ်လာမယ်... အဲဒီအခါမှာ သူက မင်းသားမဖြစ်နိုင်တော့ဘူး... ရှင်ဘုရင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... မင်းသား တစ်ပါးတည်းသာ အရှင်သခင် ဖြစ်နိုင်တာ....အဲဒါကြောင့် အခု ဖန်ကျွီကို မင်းသားရဲ့ အရှေ့နန်းတော်မှာပဲ ထောင်ချထားလိမ့်မယ်... တခြားနေရာတွေမှာ ထောင်ချထားရင် အိမ်ရှေ့စံက စိတ်ချနိုင်ပါ့မလား?"

စန်းရှီးရှီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ချန်ရှီ : "ဂိုဏ်းချုပ်ထုံ... ကျနော်က လူကယ်ဆယ်ဖို့ ထျန်းကျစ်ပြည်ကို သွားဖို့လိုသေးတယ် အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ဘိုးဘေးကို သွားတွေ့ဖို့ ခင်ဗျားနဲ့ မလိုက်နိုင်​တော့ဘူး.... သက်ရှိကမ္ဘာကို ပြန်ပြီးရင် ရှင်းရှန်က ခရိုင်တရားသူကြီးဟူကို သွားတွေ့ပါ... ပြီးရင် ချန်ယန်တောင်ကို သွားနိုင်တယ်.... တရားသူကြီးဟူက ရှားချိုးထုန်ကိုတွေ့ဖို့ ခေါ်သွားလိမ့်မယ်...သူမ ဘုံကျောင်းကို သိတယ်..."

ထုံချန်းရှို့လည်း သူ့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ စန်းရှီးရှီးက သူ့ကို ဘေးထုတ်လာရင်း မေး၏။

"ဘိုးဘေးကို တွေ့ဖို့ တကယ်ပြန်သွားရမှာလား? ကျွန်မတို့ မကူညီ​တော့ဘူးလား?"

"ဘိုးဘေးကို မြင်ဖို့က အရေးကြီးတယ် ငါ့ရဲ့ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းက နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ဆုတ်ယုတ်လာပြီ... ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အမွေအများစုကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားတယ်... အခု နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ အခွင့်အရေးရပြီ... ဘယ်လိုလုပ် စွန့်လွှတ်နိုင်မှာလဲ"

စန်းရှီးရှီး : "ချန်ကျွမ့်ယွမ်က ကျွန်မတို့ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးကို အရင်ဆုံး နိုးကြား​စေတယ်.. ဘုံကျောင်းတော်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောပြတယ်... သူတို့ သေဖို့ အရှေ့နန်းတော်ကို သွားနေတာ ဘယ်လိုလုပ် ရပ်ကြည့်ရမလဲ ကျွန်မတို့ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းကလည်း သူတို့ကို ကူညီရမယ်"

ထုံချန်းရှို့ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး :"မင်းပြန်သွားပြီး ဆေးပညာဘုရင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ခေတ္တတာဝန်ယူရမယ် ဆိုတာ ဂိုဏ်းထဲက အကြီးအကဲတွေကို ပြန်ပြောလိုက်... ငါအသက်ရှင်လျက် ပြန်လာရင် ငါက ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ ဆက်ဖြစ်လိမ့်မယ်.... ငါပြန်မလာနိုင်ရင် မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ..."

"ဂိုဏ်းချုပ်.... ဂိုဏ်းချုပ်က ထျန်းကျစ်ပြည်နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးဘူးလေ... သူတို့ကလာ်း သိပ်လည်ဝဲပုံမပေါ်ဘူး... ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ငတုံးပဲ အဲဒီကိုသွားရင် သတ်သေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ထုံချန်းရှို့ခမျာ ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး သူ့ရှေ့မှာ ချက်ချင်း သေချင်သွားလေသည်။ သို့သော် စန်းရှီးရှီးက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ်က ဘိုးဘေးကို သွားတွေ့... ကျွန်မကပဲ သွားကူလိုက်မယ် အနည်းဆုံးတော့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးရှိပါတယ်"

ထုံချန်းရှို့ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"ကျွန်မကိုပြန်ခိုင်းရင် ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းမှာ အဲ့ရာထူးအတွက် ပြိုင်မယ့်သူက တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်မှာ သေချာတယ်... သူတို့က ကျွန်မကို လွှတ်​ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ဒီညီအကိုမောင်နှမတွေကိုသတ်ဖို့ အဆိပ်ဖြစ်ဖြစ် သေနတ်နဲ့မှုန့်သုံးပြီး သတ်တာဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခု လုပ်လိမ့်မယ်... အကြီးတန်းဦးလေးတွေ တော်တော်များများကို သတ်ပစ်လိုက်လိမ့်မယ်... ဂိုဏ်းချုပ်တို့ကပဲ ပြန်သွားလိုက်ပါ... ကျွန်မ သူတို့နဲ့လိုက်သွားမယ်..."

ထုံချန်းရှို့လည်း သူမရဲ့ ဆိုလိုရင်းကိုသိတဲ့အတွက်။

"မင်းသူတို့နဲ့ လိုက်သွားပြီး လူကယ်လိုက်ပါ.... မင်းအသက်ရှင်လျက် ပြန်လာမယ်ဆိုရင် မင်းကိုနောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်အောင် ငါလုပ်ပေးမယ်"

"ဒီလိုသဘောတူလိုက်ပြီနော်!"

နှစ်ယောက်သား အရိုး လက်ချောင်းလေးတွေကို ချိတ်လိုက်သည်။

ထုံချန်းရှို့ အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ခုက ဆွဲငင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသလို ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဆေးဘုရင် ဂိုဏ်းတွင် စောင့်နေသော တပည့်များသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ခေါင်းတလားရှေ့တွင် နံ့သာမွှေးရနံ့များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နှာခေါင်းပေါက်များဆီသို့ ပျံဝဲလာလေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လာပြီ... မြန်မြန် ဂိုဏ်းချုပ်ဝိညာဥ်ကို ခေါ်လိုက်စမ်း...”

ဆေးဘုရင် ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ခေါ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ပူဇော်ပြီး အသက်သွင်းကြသည်။

စန်းရှီးရှီးဘေးက ထုံချန်းရှို့၏ အမွှေးတိုင်သည် မီးလောင်လို့ မကုန်သေးခင် ရုတ်တရက် ပျက်ကျကာ သူ့အရိုးစုသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။ ဝိညာဉ်ကို ​ပြန်ခေါ်ဆိုသော အဆောင်လက်ဖွဲ့က သက်ရှိလောကသို့ ပြန်ဆွဲထုတ်သွားခဲ့သည်။

စန်းရှီးရှီးသည် ချန်ရှီနောက်သို့ အမြန်လိုက်ကာ မေး၏။

"ရှင်တို့နှစ်ယောက် လူကို ဘယ်လိုကယ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ချန်ရှီ: "မင်းသားရဲ့ အရှေ့နန်းတော်ထဲကို အရင်ဝင်မယ်... ဖန်ကျွီကို ရှာပြီး ကယ်မယ်... ပြီးရင် ထွက်သွားမယ်.."

စန်းရှီးရှီးလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"အဲဒီလိုဝင်သွားရင်တော့ အရိုက်ခံရမှာ သေချာတယ်.... ထျန်းကျစ်ပြည်ရဲ့ မြို့တော်မှာ လူသားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် အားလုံးက အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားကြတယ်.... ရှင်လည်း အဝတ်အစားတွေ ပြင်ဆင်ထားရမယ်"

ဖန်ယန့်အာ : "အစ်ကို ချန်ရှီအတွက်ဆိုပြီး အဝတ်တစ်ထည် ရအောင် အမွေးအတောင်တွေကို သုံးခဲ့သေးတယ်...."

စန်းရှီးရှီးက ခေါင်းခါပြီး :"အဲဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူး... ထျန်းကျစ်ပြည်မှာ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းအတွက် နေရာရှိတယ် အဲဒီအထဲမှာ အဝတ်အစားတွေ အစုံလိုက် ရှာလို့ရတယ်... နောက်ပြီး အရှေ့နန်းတော်ထဲကို ဘယ်လိုဝင်မလဲ.... အရိုးစုကျင့်ကြံသူရဲ့ အထောက်အထားနဲ့ဆို ဝင်ရတာ ခက်တယ်... ဖန်ကျွီကို ရှာတွေ့ပြီး ကယ်တင်နိုင်ရင်တောင်မှ ဘယ်သွားမှာလဲ.... နင် သက်ရှိကမ္ဘာကို ဘယ်လို ပြန်မှာလဲ... သူတို့နှစ်ယောက်က သက်ရှိကမ္ဘာကို မသွားနိုင်ဘူးနော်"

ချန်ရှီလည်း လှည့်ပြီး အကြံဉာဏ် တောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

"ထျန်းကျစ်ပြည်ရဲ့ မြို့တော်မှာ ငါတို့ဘက်က အဆက်အစပ်ရှိတယ်... တစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တော်တော်များများက ရောဂါတွေကို ကုသဖို့ ငါတို့ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းက လူတွေကို ရှာလိမ့်မယ်... မြေအောက်ကမ္ဘာနဲ့ သက်ရှိကမ္ဘာမှာ ပိုက်ဆံရှာလို့ရတယ်လေ... ရှင် အရှေ့နန်းတော်ထဲကို ခိုးဝင်ဖို့ ကျွန်မ ကူညီပေးနိုင်တယ် လူကို မကယ်နိုင်ပေမယ့် ရှင့်ရဲ့ လွတ်မြောက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပါတယ်... ကျွန်မတို့မှာ သေနတ်တွေကို သုံးလို့ရပေမယ့် ဒီမှာ ယမ်းမှုန့် ကျင် ၂၀၀ မရှိဘူး... ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းကို လာပို့ခိုင်းဖို့ဆို ရက်နည်းနည်းလောက် စောင့်ရဦးမယ်…”

"ဘယ်လောက်လိုချင်တာလဲ?"

ချန်ရှီ သူမကို အနှောင့်အယှက် ဝင်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ စန်းရှီးရှီးက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင့်မှာ ယမ်းမှုန့်တွေ ရှိတယ်ပေါ့..."

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး :"ရှီးကျင်းမှာရှိတဲ့ ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံမှာ သံအမတ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် မထင်မှတ်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ သေနတ်နည်းနည်းလည်း ရခဲ့တယ်"

"အဲဒါတွေကို ထုတ်ပြပါဦး... လုံလောက်ရဲ့လား ကြည့်ခွင့်ပေး...."

ချန်ရှီ စိတ်သည်လည်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲတွင် ဝှက်ထားသော သေနတ်များကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ စန်းရှီးရှီးသည် သူမရှေ့ရှိ ကျည်ဆန်များ၊ အမြောက်များ၊ ယမ်းမှုန့်များကို အသံတိတ် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အမြောက်များက မျက်လုံးအပြူး​စေဆုံး ဖြစ်ပြီး သူမထက်ပင် များစွာမြင့်ပြီး အလွန်ကြီးမားသည်။ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ဤပစ္စည်းများသည် မိုးခြိမ်းသံ၊ ယင်မိုး​ကြိုးပစ်ချက်များကို သရုပ်ဖော်ထားသောကြောင့် ပေါက်ကွဲအားကို ပို၍ကြောက်စရာ ကောင်းစေသည်။

အထူးသဖြင့် ယန်မိုးခြိမ်းသံများပင်။ မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်များကြား ဤမိုးကြိုးများကို လွှတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းသည် သေချာပေါက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေလိမ့်မည်။

"လူကို ကယ်ဖို့လား ဒါမှမဟုတ် အရှေ့နန်းတော်ကို ဗုံးခွဲဖို့လား.... ဒီဟာတွေကို အနားမှာထားရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲမှာ မကြောက်ဘူးလား?"

ချန်ရှီ အနည်းငယ် ရှက်သွားပြီး :"ငါက ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက အနိုင်ကျင့် ခံခဲ့ရတာလေ... ဒါကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ခံစားရဖူးတယ် ဒီဘူးခွံပေါ်မှာ အိပ်ရတာက သက်တောင့်သက်သာ ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်"

စန်းရှီးရှီးက သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ရင်း သံသယစိတ်တွေ ပေါ်လာလေသည်။ ဒါပေမယ့် သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ့ချန်ခွမ်အိတ်ကို ဖွင့်ပြီး ဒီရတနာတွေကို အိတ်ထဲ ထည့်ထားလိုက်၏။ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းသည် ယမ်းမှုန့်ပြုလုပ်ရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သော်လည်း လက်နက်ကို မကျွမ်းကျင်ပေ။ စန်းရှီးရှီးသည် သင်းထောက်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေမယ့် သူမ၏ စွမ်းအားမှာ အမြဲတမ်း ကျေနပ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ချန်ရှီ၏ သေနတ်များသည် သူမကို ပျော်ရွှင်စေရန်အတွက် လုံလောက်ပါသည်။ ချန်ရှီသည် သူမ အိတ်ထဲသို့ စစ်သူကြီး အမြောက်ကြီးများ ပစ်ထည့်နေတာကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်နေ၏။

"မင်း ဒါ မလိုပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား ?"

"ဟုတ်တယ်!"

စန်းရှီးရှီးရဲ့ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေပြီး :"ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း ပြန်ရောက်ပြီးရင် ဒါတွေကို ရှေးသခင်တွေရဲ့ ဘိုးဘွား သင်္ချိုင်းပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်မယ်.. ဘယ်သူက ပြောရဲမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ချန်ရှီလည်း သူ့နဂါးခေါင်းဒုံးပျံထဲကို ပစ်ထည့်တာကို ကြည့်ပြီး ချောင်းဆိုးပြလိုက်သည်။

"အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ကို တစ်ခုလောက် ထားခဲ့ပေး..... ထားလိုက်တော့ မင်း အဲဒါတွေအားလုံးကို ယူသွားနိုင်တယ်... ငါ့ရဲ့ လူပန်ဂိုဏ်းကလည်း ဒီသေနတ်တွေကို စပြီးလုပ်နေပြီ"

စန်းရှီးရှီးရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာပြီး။

"လူပန်းဂိုဏ်းက သခင်လိုသေးလား... ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဇနီးနေရာလည်း ကောင်းပါတယ် ကျွန်မ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး လူပန်ဂိုဏ်းကို ချက်ချင်းပြောင်းလာလိုက်မယ်!"

ချန်ရှီလည်း ဒီအမျိုးသမီးဟာ သူ့ကိုယ်သူထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်လို့ ခံစားမိပြီး "သူမသာ လူပန်းဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခဲ့ရင် ဂိုဏ်းချုပ်စီးထူတော့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်" လို့ တွေးနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရေကြီးကို ကောင်းကင်ရေတံခွန်ဟုခေါ်ပြီး ထိုရေများသည် ထျန်းကျစ်ပြည်၏ အကြီးအသေး ရေကန်များထဲသို့ စီးဝင်သွား​ပေသည်။ ထျန်းကျစ်ပြည်၏ မြို့တော်သည် ရေကန်ကိုမျက်နှာမူကာ ကောင်းကင်ရေတံခွန်မှ မိုင်တစ်ရာခန့်အကွာတွင် တည်ရှိ​နေသည်။

ထို​နေရာတွင် မြို့ရိုးများ သို့မဟုတ် မျှော်စင်များ မရှိသလို အဆောက်အဦးများသည်လည်း အလွန်ကျပန်းဖြစ်သည်။ တစ္ဆေများနှင့် နတ်များသည် မြေကွက်တစ်ခုတွင် သတိပေးချက် ထုတ်နေ၏။ မကြာခင်မှာ ယင်ကောင်လေးတွေ၊ နွားခေါင်းတစ္ဆေတွေနဲ့ မြင်းမျက်နှာ သရဲတစ္ဆေအုပ်စုတွေ ရောက်လာကြပြီး တစ္ဆေနတ်ဘုရားတွေနဲ့ စကားပြောကာ အိမ်တွေ ဆောက်ကြတော့မည်။

သရဲနှင့် နတ်များဟာ မတူညီသော နေထိုင်မှု အလေ့အထများ အတိုင်း ကွဲပြားကြပြီး ၎င်းတို့နေထိုင်သည့် အိမ်များသည်လည်း အဆောက်အဦးများ၊ ဂူများ နှင့် ရေအောက်ဂူများ အပါအဝင် အလွန် ထူးဆန်းပါသည်။

မြို့တော်အပြင်၌ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိ ကျေးရွာများနှင့် မြို့များရှိပြီး ရွာများကို အကြွင်းအကျန်များဖြင့်သာ တည်ဆောက်ထားလေ့ရှိသည်။

အဆိုပါ အကြွင်းအကျန်များသည် သမိုင်းမတင်မီ ယဉ်ကျေးမှုများ၊ မှော်လက်နက် အပိုင်းအစများ၊ မြင့်မားသော မြို့ရိုးများ၊ ကျိုးပဲ့နေသော တံတားများ၊ ရှေးဟောင်းလမ်းများ၊ သရဲများနှင့် နတ်များ၏ ပန်းပုရုပ်တုများမှ ကျန်ရစ်သော ခြေရာလက်ရာများ ဖြစ်သည်။

ဤအရာများဖြင့် ရွာကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သက်ရှိလောကရှိ ဘိုးဘွားယဉ်ကျေးမှုနှင့် ခပ်ဆင်ဆင် တူသည်။ ချန်ရှီ မတွေးနိုင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

"မရဏကမ္ဘာမှာ မကောင်းမှု (ရှဲ့) ရှိလား"

ဖန်ယန့်အာက ခေါင်းခါပြလေသည်။

"ဘာမှ မကောင်းမှု မရှိပါဘူး ဒါပေမယ့် လတိုင်း မြူမှိုင်းလရောင် ရှိမယ်... မြူခိုးတွေက အရမ်းကြောက်စရာ ​ကောင်းတယ်... မြူခိုးတွေဖုံးနေတဲ့ နေရာတွေမှာ သေနေတဲ့ အရာတွေ ပြန်အသက်ဝင်လာလိမ့်မယ်တဲ့.."

ချန်ရှီ အံ့သြသွားပြီ

"မရဏကမ္ဘာမှာ လတစ်စင်းရှိလား"

သူသည် မရဏကမ္ဘာသို့ အကြိမ်များစွာ ရောက်ဖူးပေမယ့် ကောင်းကင်ယံက လကို မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"အင်း"

"အဲဒါက တစ်လတစ်ခါ ပေါ်လာတယ်... အထဲမှာ သူငယ်အိမ်တွေနဲ့ အုံ့မှိုင်းနေတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ တူတယ်... ပေါ်လာတဲ့အခါ မြူတွေ ထူထပ်တယ်။ ညီမတို့ မျိုးနွယ်တွေရဲ့ အိမ်တွေကို မြူအထက်မှာ ဆောက်ရတာ... မဟုတ်ရင် သူတို့ဆီက အစားခံရလိမ့်မယ်"

"လက မြေအောက်ကမ္ဘာမှာလည်း မျက်လုံးပဲလား..."

ချန်ရှီ ပိုလို့တောင် အံ့သြသွားရသည်။ မရဏကမ္ဘာရဲ့ အပြင်ဘက်မှ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာလည်း ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရား ရှိနေတာလား။