← Chapters

ထျန်းကျစ်ဘုရင်

Vol. 24 Ch. 353

ထျန်းကျစ်ဘုရင်

Vol. 24 Ch. 353

ချန်ရှီ: "ဒီမှာမပေါ်ရင် တခြားဘယ်မှာ ပေါ်လာရမှာလဲ?"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ ဘုံကျောင်းငယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ ဘုံကျောင်းရှေ့တွင် ရပ်နေလိုက်သည်။

"ဟွာရှရှာကျိုး ပေါ်လာသင့်တာ... ဒီရတနာက ဟွာရှရှန်ကျိုးက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ရတနာပဲ!"

ချန်ရှီလည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကြီးမားသော ကြေးနီဒင်္ဂါးကို ပြန်လှည််ကြည့်မိသည်။ ကြေးနီဒင်္ဂါးပြား၏ အပေါ်ပိုင်းကို ကောင်းကင်တွင် ထည့်သွင်းထားပြီး အောက်ပိုင်းကတော့ အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော မြေကြီးထဲ၌ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါကြီးက သမိုင်းမတင်မီက အကြွင်းအကျန်တွေ မဟုတ်ဘူးလား"

"မဟုတ်ဘူး ဒီကြေးနီဒင်္ဂါးမှာ အတောင်တွေ ရှိသင့်တယ်... ဒါပေမယ့် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အတောင်တွေ ကျိုးသွားတာ.... ကြေးဒင်္ဂါးအောက်မှာ ကွဲနေတဲ့ အပိုင်းကို ကြည့်လိုက်...."

ချန်ရှီလည်း ကြေးနီဒင်္ဂါးအောက်မှာ ကွဲနေတဲ့အပိုင်းကို မြင်ပါသည်။

"ကြေးနီဒင်္ဂါးပိုင်ရှင်က စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ခေတ်က ရှင်းကျိုးကို ရောက်လာပြီး မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် ဒီရတနာကို ဒီနေရာကို ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်လား"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီက ခေါင်းခါပြီး :"မဟုတ်ဘူး... ထျန်းကျစ်မြို့တော်ကို ဒီအရာဝတ္ထုအတိုင်း တည်ဆောက်ခဲ့တာ သေချာတယ်... ဒီကြေးနီဒင်္ဂါးက သမိုင်းမတင်မီက ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားကြီးပဲ...ထူးဆန်းလိုက်တာ.. မင်မင်းဆက် မတိုင်ခင်က တရုတ်ဟွာရှ နတ်ဘုရားတွေ ဒီနေရာကို လာခဲ့တာဖြစ်နိုင်လား"

သူမ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ သူမသေဆုံးပြီးနောက် သူမကို ကြယ်လအရှင်လို့ အမည်တွင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမွှေးတိုင်ကိုလည်း နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် သူမ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက မကောင်းသလို သူမကို ကိုးကွယ်သူ အများအပြားလည်း မရှိခဲ့။ အကိုးကွယ်ဆုံးကတော့ ချန်အာပါပဲ။ ကြယ်လအရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူအ ဘယ်သိမလဲ။ သူမ၏ဦးခေါင်းသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်မှ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို တွေ့ရှိသောအခါ သူမသည် ရွှေ့ပြောင်းသင်္ဘောထဲသို့ စွန့်စားကာ ဝင်လာခဲ့ပြီး အနောက်နွားရှင်းကျိုးတွင် ပြန်လည် ထမြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သီအိုရီအရ သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာ အစစ်ရှိလျက် အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ရောက်ရှိလာသော တစ်ဦးတည်းသော နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကြေးနီဒင်္ဂါးပြားကို ကြည့်လျှင် ဟွာရှနတ်ဘုရားတွေက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ဖူးပေသည်။

"စုန့်မင်းဆက်၊ ယွမ်မင်းဆက်၊ ဟန် သို့မဟုတ် ထန်မင်းဆက်တို့ ကြေးနီဒင်္ဂါးပိုင်ရှင်က ဒီကိုလာခဲ့တာလား.... ဒါဆို ထျန်းကျစ်ပြည်ရဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေက ဘယ်ကလာတာလဲ"

ချန်ရှီသည် ကျူးရှို့ချိုင်ဆီကနေ ထန်နဲ့ စုန့်မင်းဆက်များ ကဲ့သို့သော ရှေးမင်းဆက်များအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများကို ကြားဖူးသော်လည်း ထိုခေတ်က အလွန်ရှေးကျပြီး သမိုင်းဝင်ပစ္စည်းများ ပျောက်ဆုံးခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျူးရှို့ချိုင်ပင်လျှင် သိပ်မသိခဲ့ပါ။

"ရှစ်ကျီ... ဒီဟာတွေအတွက် စိတ်မပျံ့နေနဲ့ ငါ့ကို အရင်သတ်ဖို့ ကူညီပေး!"

ချန်ရှီ အော်လိုက်သည်။ ယခု တစ္ဆေများနှင့် နတ်များစွာသည် နန်းတော်သို့ ရောက်လာကြပြီး သခင်များအပါအဝင် အများကြီးပင်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီဟာ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ကို ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည်ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤသရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်များကို မကြောက်တော့ဘဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"သံတမန်တို့ ထွက်သွား... ကျွန်မ ကျန်တာ ဂရုစိုက်ထားလိုက်မယ်"

သူမသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်... ကျွန်မရဲ့ခွန်အား 70% မှ 80% အထိ ပြန်ရနေပါပြီ... နတ်တစ္ဆေတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ လွယ်လွယ်လေး..."

ချန်ရှီကတော့ သူမအတွက် အမြဲစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဘုံကျောင်းငယ်ကို ချက်ချင်းပင် အသက်သွင်းလိုက်ကာ အလင်းတဖျပ်ဖျပ်နှင့် ဖန်ကျွီ၊ ဖန်ယန့်အာ၊ စန်းရှီးရှီးကို ဘုံကျောင်းထဲသို့ ခေါ်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေထောက်အောက်က လျှပ်စီးကြောင်းတွေနဲ့အတူ ကောင်းကင်အထက်သို့ ပြေးတက်သွားလေ၏။

အရှေ့နန်းတော်တွင်တော့ တစ္ဆေများနှင့် နတ်များစွာက ပျံသန်းလာပြီး ချန်ရှီကို လေထုအလယ်တွင် ကြားဖြတ် ဟန့်တားထားခဲ့သည်။

ထိုသရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်များသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အ စစ်အမှန်များကို ပြသလာခဲ့၏။ အချို့မှာ အမြင့်ပေတစ်ရာ ရှိကြပြီး အချို့မှာ အရပ်ခြောက်ပေ သို့မဟုတ် ခုနစ်ပေသာ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် လေဟုန်ကိုစီး၍ ပြေးထွက်လာစဥ် အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ကြသည်။ တချို့ကျတော့လည်း လေနဲ့ မိုးခြိမ်းအတောင်ပံတွေတောင် ရှိလေသည်။ အတောင်ပံများ တုန်ခါသွားသောအခါ လေနှင့်မိုးခြိမ်းသံတို့သည် အတောင်အောက်တွင် လှိမ့်ဝင်ကာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားကြသည်။

ချန်ရှီ တတိယမြောက် နတ်စာလုံးအသစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ခြေထောက်က လေနှင့် မိုးခြိမ်းသံကို နင်းလိုက်ကာ မိုးကြိုးများကို ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာစေ၏။ တစ္ဆေတွေ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူ့နောက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လေနဲ့မိုးခြိမ်းသံ အတောင်ပံပါတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေတောင် လိုက်မမီနိုင်တော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေနတ်ဘုရားတွေဟာ ဘုရင့်နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာလာကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရင့်နန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်ရတာကြောင့် သွေးလိုင်းအားကောင်းပြီး ခွန်အားလည်း မြင့်မားရာ မကြာမီပင် အရှေ့နန်းတော်ကို ကျော်သွားကာ ချန်ရှီနှင့် အကွာအဝေးကို အမြန် ပိတ်လိုက်သည်။

ပျံသန်းနိုင်စွမ်းမရှိသော သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်များစွာလည်း ရှိခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြေးသွားကာ ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ နှေးကွေးနေခြင်း မရှိ။

ဤတစ္ဆေနတ်ဘုရားများ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်ကို ပြသလာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ရွေ့လျားနေသော တောင်ကုန်းများလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေရာနှင့်ချီ မြင့်လာကြသည်။ ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထိုးနှက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့၏ သေခြင်းလမ်းပေါ်သို့ စေလွှတ်နိုင်ပြီး လက်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိလောက်ပေ။

သို့သော် ချန်ရှီ အနီးသို့ မရောက်မီတွင် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းလာသည်။ တစ္ဆေနတ်ဘုရား အရေပြားများဟာ လျင်မြန်စွာ တုန်ခါသွားကာ မကြာမီ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ လေထဲမှ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

ချန်ရှီ ပြန်ကြည့်ကာ ချီးကျူးပေးလိုက်သည်။

"ရှစ်ကျီ မင်းကတော့ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ!"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း အလွန်ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးနေသည်။

"ကျွန်မက အမြဲတမ်း အံ့သြစရာ ကောင်းပါတယ် တစ္ဆေလေးတစ်ကောင်..."

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာ ပြိုလဲသွားတဲ့ ထိုတစ္ဆေ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အရေပြားပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အသွင်အပြင်တွေ ပေါ်လာတော့သည်။ အနှီ အသွင်အပြင်များက ပိုမို တောက်ပလာကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကြသည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီ လန့်သွားပြီး အလျင်စလို စကားမပြောတော့ပေ။

"ဒီတစ္ဆေနတ်က သိပ်ဆိုးပုံမပေါ်ဘူး... သံတမန်ရှေ့မှာ ထပ်မပြုတ်ကျဖို့ သတိထားရမယ်..."

တစ္ဆေနတ်ဘုရားများက သူမနောက်သို့ လိုက်လာကြသည်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီလာ်း လှောင်ပြောင်ပြီး နတ်တစ္ဆေဘုံကို ဖြန့်ချလိုက်ပေ၏။ ထိုတစ္ဆေနတ်ဘုရားများ သူမ၏နယ်မြေထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် သွေးစွမ်းအား ရှိတာကြောင့် ၎င်းတို့၏ အရှိန်က နှေးကွေးလာသည်။ ချန်ရှီကို အမှီမလိုက်နိုင်ဘဲ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စိတ်လိုလက်ရ လဲကျသွားသည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း ယခုမှ သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်နိုင်တော့၏။

"အစောတုန်းက သံတမန်ရှေ့မှာ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့တယ်"

ဒါကို သူမ တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ရုတ်တရက် အလွန်ကြီးမားသော အစိမ်းရောင် လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခု အရှေ့မှ တိုက်ခိုက်လာကာ သူမ၏ နတ်တစ္ဆေနယ်ပယ်ထဲကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဆရာကြီးဟ!"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီရဲ့ မျက်နှာအရောင်လည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ ချန်ရှီ၏ ဘုံကျောင်းငယ်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူမ၏ မှော်အစွမ်း၊ နတ်တန်ခိုးများ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဖြတ်ပြေးသွားကာ ဤအစိမ်းရောင်လက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လက်မြှောက်လိုက်၏။

လက်ဖဝါးနှစ်ဖက် ထိလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ကြီးမားသောအရုပ်ကြီးက နောက်ပြန် ဆုတ်သွားလေသည်။

တစ္ဆေနတ်ဘုရားသည် အမြင့်ပေတစ်ထောင် ရှိပေ၏။ ၎င်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်တဲ့အခါ အဆင့်မြင့် သွေးလိုင်းက နိုးထလာတော့သည်။ သွေးစွမ်းအားက အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် မဟာယာနနယ်ပယ်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သွေးလိုင်း စွမ်းအားတစ်ခုတည်းက မယ်မယ်ရှစ်ကျီ အတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးပေ။

ဒါပေမယ့် ရှစ်ကျီဘက်ကလည်း သူ့ကို တစ်ချက်တည်း မသတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် ရုပ်သေးသေးလေးတစ်ခုက မယ်မယ်ရှစ်ကျီရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဖောက်ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ့နောက်ကျောကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပြေးတက်လာသည်။ ၎င်းက မျောက်တစ်ကောင်လို သွက်သွက်လက်လက် ခုန်ပေါက်ကာ ရှစ်ကျီဆီ အမြန်ချဉ်းကပ်ခြင်းပင်။

"ချစ်တီ... မင်းက အမြဲတမ်း သန်မာသလိုလို ကြွားနေပေမယ့် အခု မင်းရှုံးသွားပြီမလား?"

သူသည် မိုးကြိုးမျောက်ဝံမျိုးနွယ် တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်ကာ ခွန်အားက အမှန်တကယ် ပြင်းထန်လှသည်။ လျှပ်စီးဓားတစ်ချောင်းကို သူ့နောက်ကျောမှာ ဆွဲကိုင်ထားပြီး ချန်ရှီဆီ ပြေးသွားသည်။ သို့သော် ချန်ရှီးကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ချန်ရှီ၏ သေးငယ်သော ဘုံကျောင်းရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းကာ သူ့လက်ထဲက ဓားဖြင့် ရှစ်ကျီကို လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် ဓားပေါင်းများစွာဖြင့် ထိမှန်ခဲ့သော်လည်း သူမခန္ဓာကိုယ်က မလှုပ်မယှက်သာ။ မိုးကြိုးမျောက်ဝံမျိုးနွယ် တစ္ဆေနတ်ဘုရားသည် သူမကို လုံးဝ မထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ ဓားချက်တွေကြောင့် လျှို့ဝှက်စွာ တုန်လှုပ်သွား၏။

"ဒီခေါင်းကြီးမိန်းမက ဘယ်မျိုးနွယ်လဲ.. သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်သွေးလိုင်းနဲ့ တူလိုက်တာ... အရိုးစုတစ္ဆေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပူးပေါင်းနေတာလဲ"

သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ရှောင်တိမ်းခဲ့ပြီး လုံးဝ မထိခိုက်စေသွားပေ။ သူမ ဒေါသထွက်နိုင်လာရာ ဟောက်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များ ပြန်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ​မြေခွန်အား အဝါရောင်စစ်သည်တော်များသည် မတ်တတ်ထရပ်ကာ မိုးကြိုးမျောက်ဝံမျိုးနွယ် တစ္ဆေနတ်ဘုရားကို ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီသာ လက်ငါးချောင်း အတွင်းပိုင်းကို ကွေးကောက်လိုက်ရင် ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်များနှင့် စစ်သည်တော်များ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်တွင် ကောင်းကင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ဧကဒါဇင်များစွာသော အချင်းဝက်ရှိသော မျက်နှာ​ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရယ်မောလေ၏။

"မင်းရဲ့ မှော်အတတ်ကို ငါမြင်ပြီးပြီ!"

တစ္ဆေနတ်ဘုရားသည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သော်ကြောင့် တိမ်တိုက်သည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး အဝါရောင် တာဘိုကာ စစ်သည်တော်များ ရှိနေသော လက်ကိုင်ပုဝါလေးလည်း ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။

အခုလေးတင်ပဲ မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် မိုးကြိုးမျောက်ဝံမျိုးနွယ်က တစ္ဆေနတ်ဘုရားကို ဖမ်းဖို့ လက်ကိုင်ပုဝါကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းပင်။ တစ္ဆေနတ်ဘုရားသည် လက်ကိုင်ပုဝါကို လက်ဖဝါးဖြင့် ပုတ်လိုက်ရာ လက်ကိုင်ပုဝါသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ မိုးကြိုးမျောက်ဝံမျိုးနွယ် တစ္ဆေနတ်ဘုရားကိုလည်း တုန်ခါသွားစေသည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း မှော်လက်နက်ကို ပြန်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ နတ်ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သွားလေသည်။ နတ်အလင်းရောင်များ ဖြာထွက် တောက်ပနေပြီး မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းက အခိုးအငွေ့များကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူမသည် တစ္ဆေနတ်ဘုရားနှင့် ခေါင်းချင်းဆိုင် တိုက်မိပြီးနောက် နတ်ဝိညာဉ်က သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ​ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

တစ္ဆေနတ်ဘုရားသည် လေထဲတွင် ပုန်းမနေနိုင်တော့ဘဲ ညည်းတွားကာ ဝပ်ဆင်းလာသည်။

"အားကြီးတဲ့ တစ္ဆေမပဲ ငါသူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး!"

"ဒါဆို သူ့ကိုဝိုင်းထားလိုက်!"

စွမ်းအားကြီးသော ရောင်ဝါများ အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မယ်မယ်ရှစ်ကျီရဲ့ နှလုံးခုန်သံများလည်း မြန်ဆန်လာသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ အရွယ်ပေါင်းစုံ တစ္ဆေဂိုဏ်းဆရာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တွေ့​နေရပြီး သူတို့သွားရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

ဤတစ္ဆေမျိုးရိုး သခင်များထဲတွင် နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးဦးကသာ ၎င်းတို့၏ရုပ်အလောင်းအစစ်ကို ပေတစ်ထောင်ခန့် ပြသထားခဲ့ပြီး ကျန်တာတွေက သာမန်သရဲတစ္ဆေ အရွယ်အစားဖြစ်ပြီး အချို့မှာ လူသားအသွင်အပြင်ပင် ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူသားများနှင့် နီးစပ်သော တစ္ဆေမျိုးရိုး ဖြစ်ပေမည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း သူ့ကိုယ်သူ အ​ခြေအနေ မကောင်းတော့ကြောင့် တွေးမိပါသည်။

"ဒီသရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေက ငါနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပေမယ့် ပုရွက်ဆိတ်တွေ တအားများလာရင် ဆင်တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်တယ်..."

ချစ်တီ တစ္ဆေနတ်ဘုရားက သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်တွေနဲ့ တောက်လောင်နေပြီး နာကျင်နေတဲ့ လက်တွေကို ခါယမ်းနေ၏။

"ဒီတစ္ဆေမိန်းမက တန်ခိုးကြီးတယ် ငါတို့ သူ့ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အခြား တစ္ဆေနတ်ဘုရားများက ချန်ရှီဆီ လျှောက်သွား​နေကြသည်။

မိုးကြိုးမျောက်ဝံမျိုးနွယ် တစ္ဆေနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ဘိုးဘေးတွေ ထားခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို အသက်သွင်းပြီး သူမကို လမ်းပေါ် ပို့လိုက်ရအောင်!"

အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ တစ္ဆေနတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျက်နှာတွေက ကြည်ကြည်သာသာ ဖြစ်လာကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်ပြနေ၏။

"တစ္ဆေမိန်းမက တန်ခိုးကြီးတယ် ငါတို့က သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး...ငါတို့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်... ပစ္စည်းကို စတေးလိုက်ရအောင်။"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

"နင်တို့က မကြိုးစားချင်ဘူးလား... နင်တို့ရဲ့ ခွန်အားကိုပဲ ပြစမ်းပါ... ငါ့ကို သေတဲ့အထိ ရိုက်နိုင်မလား ကြည့်ရအောင်!"

ထို​တစ္ဆေနတ်ဘုရားတို့သည် နားပင်းတွေလို လက်ဖဝါး​တွေကို ဖြတ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများအား အောက်ဖက်မြို့တော်ရှိ မျိုးနွယ်စုများဆီသို့ ပျံသန်းသွား​စေကြ​တော့သည်။

ထိုမျိုးနွယ်စုများသည် သမိုင်းမတင်မီက ရုပ်ကြွင်းများပေါ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ဤအကြွင်းအကျန်များပေါ်တွင် သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်တ​စ္ဆေသွေးများ ဖြန်းလိုက်သောအခါ အကြွင်းအကျန်များသည် ရုတ်တရက် တဟုန်ထိုး တုန်ခါသွားကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော ရောင်ဝါများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း နတ်အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံလာပေမည်။

ထိုစဥ် ချန်ရှီက သွေးကန်ကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ သွေးကန်ငရဲက ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုတစ္ဆေမျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်များ၏ သွေးများကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်​လေသည်။

"ဟင်?"

တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များလည်း သံသယကိုယ်စီဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ ငရဲသွေးကန်ကို တွေ့လိုက်ချိန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ချန်ရှီ အနည်းငယ် ရွေ့လျားလိုက်စဥ် လျှပ်စီးကြောင်းပေါ် ချက်ချင်း ခြေနင်းချကာ အရှေ့နန်းတော်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သမိုင်းမတင်မီရှိ ရုပ်ကြွင်းများ၏ ရောင်ဝါဟာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ပို၍ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာကာ စစ်မှန်သောဘုရင်၏ နန်းတော် ကိုးခုထက်ပင် အားမနည်းကြောင်း သူ့အား ခံစားရစေသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ရွာတိုင်းတွင် ကြီးမားသော သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန် သို့မဟုတ် မှော်လက်နက် အပိုင်းအစများ၊ ကြီးမားသော မြို့ရိုး သို့မဟုတ် နန်းတော် အပျက်အစီးများ ရှိ​နေကြပြီး အထီးကျန် တိုင်များနှင့် အဆောက်အဦများလည်း ရှိပါ​သေးသည်။

ဤတစ္ဆေမျိုးရိုး ခေါင်းဆောင်များ၏ သွေးတွင်ပါရှိသော စွမ်းအားကြောင့် ၎င်းတို့ဟာ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားက ပို၍ အားကောင်းလာသည်။ အကြွင်းအကျန်များ၏ စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်သွေးကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း နည်းလမ်းမျိုးကို ချန်ရှီ မကြားခဲ့ဖူးပါ။

"အဘိုး၊ အဘွားရှားနဲ့ တခြားသူတွေက သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာနေကြတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်​တော့ဘူး!"

သူ့အနောက်တွင် သမိုင်းမတင်မီရှိ ကြီးမားသောအကြွင်းအကျန်များသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများက ရောယှက်ကာ ယင်တောင်၏ အချိန်နှင့်နေရာအား ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်စေကာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာစေသည်။

ချန်ရှီသည် ကြီးမားသော ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး သမိုင်းမတင်မီ ရုပ်ကြွင်းကြီးကို ကြည့်ကာ အော်လိုက်သည်။

"မယ်မယ်... မင်း ကြေးဒင်္ဂါးကို ပူဇော်နိုင်မလား... သူတို့နဲ့ စစ်တိုက်လိုက်ရအောင်!"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း ရုတ်တရက် သတိနိုးလာကာ ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး ဟောက်သံနှင့်အတူ သူမ၏ နတ်တန်ခိုးများ ထွက်လာကာ ဧရာမကြေးနီဒင်္ဂါးပြားကို ယဇ်ပူဇော်လိုက်​လေသည်။

ကြေးနီဒင်္ဂါးသည် အနည်းငယ် တုန်ခါကာ မြေပြင်မှ ဆွဲထုတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

သမိုင်းမတင်မီရှိ အကြွင်းအကျန်များစွာသည် နတ်တန်ခိုးဖြင့် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားကြီးသည်လည်း အောက်ဖက်တွင် အတောင်ပံများ ပေါက်လာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တောက်ပနေပြီ။ ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားကြီး လေပေါ် ပျံတက်လာသည်နှင့် စတုရန်းအတွင်းမှ နတ်အလင်းတန်းများ ထွက်လာသည်။

"ရွှင်း--"

တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်သွားစဥ် သမိုင်းမတင်မီက ကြီးမားသော ရုပ်ကြွင်းကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားရကာ ကောင်းကင်မှ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဆင်းသက်လာကုန်၏။

တစ္ဆေဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များလည်း သံသယ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် သူမ၏ မှော်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာတဲ့အထိ ငိုယိုကာ ကြေးဒင်္ဂါးပြားကို ပင့်မြှောက်ဖို့ ကြိုးစားနေပေမယ့် ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားဟာ မြေကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေသေးသည်။

ချန်ရှီ အံ့အားသင့်စွာ အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန်များသည် အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ စွမ်းအားအားလုံးသည် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သမိုင်းမတင်မီက အကြွင်းအကျန်များ အမှိုက်ဖြစ်သွားသလိုပင်။ တစ္ဆေဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေက ၎င်းတို့ကို သွေးနဲ့ ဘယ်လိုကျွေးနေပါစေ အစွမ်းအစကို မထုတ်နိုင်တော့ချေ။

"ဒီကြေးနီဒင်္ဂါးက အဲ့လောက်ထိ အစွမ်းထက်တာလား.... မယ်မယ်ရှစ်ကျီက ဒါကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့ သုံးတဲ့နည်းလမ်းက တစ္ဆေမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်တွေ သုံးတဲ့နည်းလမ်းလို မဟုတ်ဘူး... ကြေးနီဒင်္ဂါးက သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန် တစ်ခုတော့ မဟုတ်​လောက်ဘူး... တကယ် ဟွာရှရှန်ကျိုးက လာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်လား..."

မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် ချန်ရှီအနား ရောက်လာပြီး သူမအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ။

"အရှင်သံတမန် ကျွန်မမှာ အင်အားသိပ်မကျန်တော့ဘူး... ဒီအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မြန်မြန် ထွက်သွားတော့"

ချန်ရှီရဲ့ အမူအရာကလည်း ပုံမှန်ပဲ ဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းပေါ် နင်းပြီး တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ တစ်ဆက်တည်း အသံကျယ်ကျယ်နဲ့လည်း ဆိုလိုက်သေး၏။

"ဒီနေ့ ငါက နတ်ဘုရားရှစ်ကျီနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို သင်ယူပြီးသွားပြီ... ငါထွက်သွားချင်တယ် ငါ့ကို ဘယ်သူ တားရဲလဲ"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီကလည်း မာနကြီးစွာဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"ငါထွက်သွားချင်တယ်.... မင်းတို့သေမှာ မကြောက်ရင် လုပ်လိုက်လေ!"

တစ္ဆေဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များသည် လေထဲတွင် ရပ်နေကာ အထဲသို့ မဝင်ရဲသေး။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီကလည်း နှလုံးခုန်သံ တိုးတိုးဖြင့် ကပ်ပြောလေသည်။

"အရှင်သံတမန်... မင်းသေရင် မယ်မယ်ကြီးက အသစ်ရွေးလိမ့်မယ်နော်"

ချန်ရှီ ဟစ်အော်ပြီး ဘာမှ မပြောပါ။

မိုးကြိုးမျောက်ဝံမျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲက :"ချစ်တီ သူ့ခေါင်းနောက်က သွေးအိုင်က တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ"

သူ့နောက်တွင် ပေတစ်ထောင်မြင့်သော တစ္ဆေနတ်ဘုရားသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ချန်ရှီ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်ရှိ သွေးကန်ငရဲကို စိုက်ကြည့်လျက် သူ့အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူ့ခေါင်းနောက်က သွေးအိုင်က ငါတို့ တစ္ဆေမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးကန်ကျင့်စဉ် ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး မိုးကြိုးမျောက်ဝံအနွယ်၏ အကြီးအကဲနှင့်အတူ ရပ်နေလိုက်သည်။

အခြားသော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်း အစစ်အမှန်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းကာ တစ္ဆေနတ်ဘုရားများအတွက် သင့်လျော်သော အမြင့်ဖြစ်သည့် သုံးပေ သို့မဟုတ် နှစ်ပေမြင့်သော အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့က ချန်ရှီနဲ့ ရှစ်ကျီတို့ကို ဝိုင်းထားဆဲဖြစ်ပြီး လမ်းမလျှောက်သွားသေး။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် ချန်ရှီကို စွန့်ခွာကာ တစ်ယောက်တည်း လွတ်မြောက်တော့မည့်အချိန်တွင် မိုးကြိုးမျောက်ဝံအနွယ်၏ အကြီးအကဲက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး နှုတ်ဆက်၏။

"ငါက လိန်ချွီပါ... မင်းနာမည် မေးလို့ရမလား"

"ငါက တရုတ်နတ်ဘုရားတိုက်ကြီးက ဦးခေါင်းခွံတောင်ရဲ့ အရိုးဖြူဂူက ဧကရီရှစ်ကျီ....."

မယ်မယ်ရှစ်ကျီ ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ လိန်ချွီက ခေါင်းခါပြီး။

"မင်းကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး... ဒီကသူငယ်ချင်းလေးပါ..."

သူ့မျက်လုံးတွေက ချန်ရှီကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

"ငါ့နာမည် ချန်ရှိ..."

မိုးကြိုးမျောက်ဝံအနွယ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် လိန်ချွီက ဆက်မေး၏။

"လူကြီးမင်းချန် မင်းခေါင်းနောက်က သွေးအိုင်က ဘာလဲ..."

အခြားမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များကလည်း စူးစူးရဲရဲ မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"သွေးအိုင်ကျမ်းကလာတဲ့ သွေးကန်ကျင့်စဥ်.."

"တကယ်ကြီး သွေးကန်ကျင့်စဥ်ဟ!"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များသည် မိုးခြိမ်းသံကြီ ရိုက်ခတ်သွားသလို ရုတ်တရက် ရွှင်မြူးသွားကြသည်။ အချို့က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်​နေကြပြီး အချို့ကလည်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

ထို့နောက် လိန်ချွီက ကြင်နာတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ခြေတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းလာ၏။

"လူကြီးမင်းချန်... စကားပြောဖို့ လမ်းလျှောက်ခွင့်ပြုပါလား"

ချန်ရှီ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အားကောင်းမောင်းသန် သရဲတစ္ဆေခေါင်းဆောင်များက သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်မပေးတော့ဘဲ ရပ်နေကြသဖြင့် ခေါင်း​သာ ညိတ်လိုက်ရသည်။ ခေါင်း​ဆောင်​တွေ ဝိုင်း​ထားရင်း ဘု​ရင်​နန်း​တော်​သို့​ ရောကိလာခဲ့ကြ​၏။

ဘုရင့်နန်းတော်တွင် မင်းသား ရှန့်ခွမ်းသည် အရှေ့နန်းတော်ရှိ အဖြစ်အပျက် သတင်းကို လက်ခံရရှိထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများသည် နန်းတော်သို့ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ဘုရင် နေရာအတွက် ရန်ဖြစ်​နေခဲ့ကြသည်။ တိုက်ပွဲတွေက အရှိန်ရနေပြီ။

အမျိုးမျိုးသော မျိုးနွယ်စုများ၏ တစ္ဆေနတ်ဘုရားများသည် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကာ ဘုရင်ကြီး အမှန်တကယ် သေဆုံးခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် နှင့် အခြားတစ်ခုမှာ အာဏာကို သိမ်းပိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိမရှိကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။ သူထွက်သွားရင် သေချာပေါက် ဘုရင်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဒါ့ပြင် ဖန်ကျွီ ကျွမ်းကျင်ထားသော သွေးကန်ကျင့်စဥ်ကလည်း အရေးကြီးပါသည်။ သူ တုံ့ဆိုင်းနေချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ မိုးကြိုးမျောက်ဝံ လိန်ချွီ၏ နက်နဲသော အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။

"ဘယ်သူက နောက်ဘုရင် ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငြင်းနေစရာ မလိုပါဘူး... ငါတို့ ထျန်းကျစ်ပြည်မှာ ဘုရင်အသစ်ရှိနေပြီ!"

မင်းသား ရှန့်ခွမ်းလည်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထျန်းကျစ်ပြည်ရှိ မျိုးနွယ်စု ၁၁၂ ခုမှ အကြီးအကဲများသည် အရိုးစု သရဲတစ္ဆေကို ဝန်းရံလျက် နန်းတော်ထဲသို့ လှမ်းဝင်ကာ ဤဘက်သို့ လျှောက်လာနေကြတာ မြင်လိုက်ရသည်။

လိန်ချွီရဲ့အသံက နန်းတော်ထဲမှာ လှိမ့်နေတဲ့ မိုးခြိမ်းသံလိုပင်။

"ထျန်းကျစ်ပြည်ရဲ့ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု ၁၁၂စုက ချန်ရှီကို ထျန်းကျစ်ပြည်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ဘုရင်မင်းမြတ် အဖြစ် တင်မြှောက်ပါတယ်"

All Chapters