သွေးအိုင်ကျမ်း

"အဘွားရှား နဲ့ တခြားသူတွေက ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ်နိုင်တာမို့ ဘာမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါ့ထက် ငါ့အဖေက အ​ဆောင်နတ်ထျန်းကျီး ၃၇ ကောင်နဲ့ အပြင်မှာရှိတယ်... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က သက်ရှိလောကဆီ ပြန်လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် ဒုက္ခအများကြီးပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး သူတို့ကို ဒီမှာစောင့်နေလိုက်မယ်..."

ချန်ရှီ ဒါကိုတွေးပြီး သက်သာရာရသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဝေးဝေးကို ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်တာကြောင့် ဒီမှာစောင့်နေဖို့ပဲ လို၏။ အဘွားရှားနဲ့ တခြားသူများသည် နတ်ဆိုးကို သုတ်သင်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ပို့လာလိမ့်မည် သို့မဟုတ် သူ့ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ဆောင်လိမ့်မည်။

အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ခပ်မြင့်မြင့် အနေအထားနဲ့ တောင်တန်းတွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ ချန်ယန်တောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သင့်သည်။ ချန်ရှီသည် ဤပျက်စီးနေသော နန်းတော်ထဲတွင် လှည့်လည်ကာ သူ့ကန့်ညောင် အကြောင်း သဲလွန်စရှာနိုင်မလား တွေးလိုက်သည်။

"ကျောက်ပြားကန့်ညောင်က ဒီနန်းတော်အပြင်ဘက်က ကျောက်ပြားဖြစ်နိုင်လား"

ချန်ရှီ၏ဝိညာဉ်သည် လေထဲသို့ပျံသွားကာ နန်းတော် အပျက်အစီးများပေါ်မှ ကြည့်လိုက်သည်။ နန်းတော်က ပျက်စီးသွားသော်လည်း ထိုအချိန်က ဤနန်းတော်သည် ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သလဲ မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ ကမ္ဘာမြေကို ချိတ်ဆက်ကာ ယင်နှင့်ယန်ကမ္ဘာကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဘုံကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမည်။

ဘုံကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ မိုးမခပင်အိုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စိမ်းလန်းစိုပြေခဲ့ပြီး ဘုံကျောင်း၏ အမွှေးနံ့သာအချို့ကို ရရှိခဲ့လိမ့်မည်။ ၎င်းတွင် ထူးကဲသော စွမ်းအားရှိသောကြောင့် ယင်နှင့် ယန်ကမ္ဘာများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ဒါက ချန်ရှီကို ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မှော်လက်နက်ဖြစ်သော ကောင်းကင်သံတုတ်က မရဏကမ္ဘာတုန်းက အခုလို ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ချန်ရှီ ယခုအချိန်အထိ ကောင်းကင်သံပေတံရဲ့ စွမ်းအား အစစ်အမှန်ကို တစ်ခါမျှ အသုံးမချဖူးပေ။ သူသည် ပိုကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သေးသည်ဖြစ်စေ ၎င်းကို အားကိုးနိုင်ပြီး မရဏတမန်ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။ သခင်ငယ်ဝေ့ယွဲ့နှင့် အခြားသူများကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။

ကောင်းကင်သံပေတံ မြေအောက်ကမ္ဘာ၌ ရှိသောအခါ ၎င်းသည် မြင့်မားပြီး ကြီးမားခဲ့သည်။ ယခုမိုးမခပင်အို၏ အမြစ်များသည် ကောင်းကင်သံ​ပေတံနှင့် ဆင်တူပြီး အချို့သော အမြစ်များက မြင့်မားသော တောင်ကုန်းများတွင်ထဲပင် နစ်မြုပ်နေပါသည်။

"ဒီမိုးမခပင်အိုက သံအုပ်ထက် အများကြီး အစွမ်းထက်တယ် ဒါဆို ငါ့ကန့်ညောင်ရဲ့ မူလအစက ဘာများလဲ"

ချန်ရှီသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကျူးရှို့ချိုင်ကိုလည်း မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ဆရာ ကျူးရှို့ချိုင်... ဒီတစ္ဆေက ဒီမိုးမခပင်မှာ ​ကြိုးဆွဲထားတယ်... ဒါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးနေတာပဲ! မိုးမခပင်တွေရဲ့ အမြစ်တွေ တစ်လျှောက်အတိုင်း သက်ရှိကမ္ဘာကို ငါတက်နိုင်ပါ့မလား"

သူသည် သစ်ပင်၏ အမြစ်များတစ်လျှောက် အထက်သို့ ပျံတက်သွားပေမယ့် ကောင်းကင်ယံကို နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အပေါ်မှ ဖိအားများ တိုးလာနေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အထွတ်အထိပ်သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် နီးကပ်နေပြီး အသားမရှိသော သရဲတစ္ဆေများနှင့် သတ္တဝါများအတွက် ထိုက်ဟန်တောင်​ကြီးကဲ့သို့ လေးလံပါသည်။

ချန်ရှီက အခု ကွယ်လွန်သွားပြီ။ သူ့မှာ နတ်ဝိညာဥ် ရှိပေမယ့် အသားမပါတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီ။ နတ်ဝိညာဥ် ဆိုရင်တောင် မြေအောက်ကမ္ဘာက သရဲတစ္ဆေပါပဲ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ ဖိအားကို မခံနိုင်ပေ။

　　"ဟူး--"

လေ​အေး​တွေက ​ကောင်းကင်​မှာ ​တိုက်ခတ်လာလေရာ သူ့တစ်​ကိုယ်​လုံး လှုပ်​ခါသွားပြီး ​လေ​တွေထဲ လှိမ့်​ကာ တစ်​ကိုယ်​လုံး ​အေးစက်​သွားခဲ့သည်​။ ဒီလေမျိုးက စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေ၏။ မကြာခဏ လေတိုက်ခံရရင် ကျင့်ကြံမှု တော်တော်များများ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ချန်ရှီသည် လေကိုတွန်းလှန်ရန် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားခဲ့သည်-

"ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဥ်.... ဝိညာဉ်နဲ့ အသက်သွင်းလို့ မရဘူး"

လေချွန်သံနဲ့အတူ သူ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်က ယင်စွမ်းအင်များသည် လေနှင့်အတူ လွင့်စင်သွားသည့် တိမ်တိုက်များအဖြစ်မှ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းကာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ တိမ်တိုက်ထဲ၌ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ရေခဲတုံးများစွာ ရှိခဲ့၏။

ချန်ရှီသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားရင်း အဆောင်စာလုံးကို စတင် ရေးဆွဲလိုက်သည်။ လေထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကို ထိန်းချုပ်ကာ ထိုရေခဲတုံးများကို ရှောင်ရှားရန် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်- "အနှိုင်းမဲ့ကျောက်စိမ်းပုလဲကျင့်စဥ်က ချီသွေးကို ရွေ့လျားပြီး သွေးကို ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့များအဖြစ် သန့်စင်ပေးတာ... အသားထဲမှာ လည်ပတ်နေတာမျိုး.... အသားမရှိရင် လေ့ကျင့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ပြကွက်သရုပ်ငါးပါးက ယန်စွမ်းအင်ငါးခုကို စုဆောင်းပြီး နှလုံး၊ အသည်း၊ သရက်ရွက်၊ အဆုတ်နဲ့ ကျောက်ကပ်ကို သန်မာစေတာ... ရွှမ်ဝေးဓားကျမ်းက ဓားစွမ်းအင်ကို အတွင်းပိုင်း သန့်စင်ပြီး မျက်ခုံးအလယ်ဗဟိုက ချီဓားစွမ်းအင်တွေကို ဝှက်ထားတာ အသားမရှိရင် အသွင်ပြောင်းလျှို့ဝှက်ချက်ကလည်း သုံးလို့မရဘူး... မြောက်ဧကရာဇ်စည်းတံဆိပ် ရုပ်ခန္ဓာမရှိဘဲ လေ့ကျင့်မရနိုင်ဘူး... ထျန်းဖန်ဖူ နတ်ဆိုးနှင်နည်းကလည်း အတူတူပဲ... လေမိုးကြိုးနတ်စည်းတံဆိပ်ကလည်း အသားမပါဘဲ လေ့ကျင့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

လေပြင်းထဲမှာ ယင်စွမ်းအင်က ဖန်တီးထားတဲ့ ရေခဲတုံးတွေကို ရှောင်ရင်း သူသိတဲ့ ကျင့်စဥ် အားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်နေသည်။ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်စေခြင်းနှင့် အချို့သော တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကိုပင် ခန္ဓာကိုယ်မရှိဘဲ လေ့ကျင့်လို့ မရချေ။

အထူးသဖြင့် ထျန်းဖန်ဖူ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်း စွမ်းအင်နှင့် လေမိုးကြိုးနတ်စည်းတံဆိပ် စတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများသည် ချီနှင့် သွေးများစွာ လိုအပ်ပြီး အသားကို အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ထိုနည်းလမ်းတွေကို အသုံးမပြုနိုင်ပါ။

သို့သော် ဝိညာဉ်သည် မှော်ပညာနှင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို ဆက်လက် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကို ဖြုန်းတီးရာကျလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာမရှိသော မရဏကမ္ဘာလို နေရာမျိုးတွင် စိတ်ဝိညာဉ်က အားနည်းကာ ပျော့ညံ့လာလိမ့်မည်။

လေက ပိုပြင်းထန်လာတာကြောင့် ချန်ရှီရဲ့နှလုံးက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လေထဲမှာ စာလုံးတစ်လုံးကို အမြန် ရေးဆွဲလိုက်၏။ သို့သော် ၎င်းက ခဏသာ ထိန်းထားနိုင်သဖြင့် ချန်ရှီ လေချွန်သံကြောင့် လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ လေထဲတွင် လှိမ့်ကာ ချက်ချင်းပင် လေကို ပြုပြင်ရန် နတ်ဝိညာဉ် တာအိုဘုံကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ နတ်ဝိညာဥ်တာအိုဘုံ ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အပြင်လောကနှင့် ချက်ချင်း ချိတ်ဆက်သွားပြီး ယင်စွမ်းအင်က တာအိုဘုံထဲသို့ ဖောက်ဝင်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီသည် တာအိုဘုံကို ချက်ချင်း ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း ယင်ချီက ထိုးဖောက်ဝင်လာပြီးပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ဝိညာဉ်က အေးခဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် မရဏကမ္ဘာကို အကြိမ်များစွာ ရောက်ဖူးသည်။ သို့သော် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဝိညာဥ်က လုံးဝမတူနေခဲ့။

လေက ပိုမိုပြင်းထန်လာတဲ့အခါ သူ ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သွားများကိုသာ အံကြိတ်ကာ အဆောင်စာလုံး အသစ်တွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသက်သွင်းကာ လေထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံများ တဖျပ်ဖျပ်တောက်စေရင်း လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားနေရသည်။

အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဘာကိုမှ မသိနိုင်ဘဲ လွင့်နေရာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ လေအေးထဲမှထွက်ပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။ အအေးဒဏ်ကြောင့် တုန်ခါနေပေမယ့် သူ့ဝိညာဉ်က ကြံ့ခိုင်နေသေး၏။ တုန်နေတာ ပျောက်သွားအောင် မှော်စွမ်းအားကို တွန်းအားပေးနေခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်စွာ လဲကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မနီးမဝေးတွင်တော့ မြူခိုးများက မြေပြင်တစ်လျှောက် စီးဆင်းနေပြီး သရဲတစ္ဆေများစွာသည် ရှုပ်ယှက်ခတ်စွာဖြင့် မြူခိုးထဲတွင် လျှောက်သွားနေ၏။ ၎င်းတို့က တူညီသော ဦးတည်ရာသို့ လျှောက်သွားနေကြသည်။

မြူခိုးထဲမှာ နတ်တစ္ဆေတွေလည်း ရှိသည်။

ချန်ရှီသည် တစ္ဆေသရဲများ နောက်သို့ လိုက်သွားကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လမ်းဘေးရှိ မီးပုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူအသိစိတ် ပြန်ဝင်လာသည်။

“ငါ့ကို ဘယ်တန်ခိုးကများ ရိုက်ထုတ်လိုက်တာလဲ”

သူသည် တစ္ဆေမီးလျှံရှိရာသို့ လျှောက်လာကာ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မီးဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ နွေးထွေးစေရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ နွေးအောင် လုပ်နေစဥ် ဘေးက တခြား သရဲတစ္ဆေတွေကို သူ မသိ။ ၎င်းတွင် ငှက်ဦးခေါင်းနှင့် လူမျက်နှာ ရှိပေ၏။ ရှည်လျားသော ငှက်နှုတ်သီး၊ နှုတ်သီးပေါ်တွင် နှာခေါင်းပေါက်၊ အစိမ်းရောင် အသားအရည်၊ အမွေးနီရောင် ရှိကာ မီးကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ပူနွေးလာနေသော ချန်ရှီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ့မှာ အတောင်ပံတွေ ရှိပါသည်။ အေးခဲနေတဲ့ လေထဲမှာ ရေခဲတုံးတွေနဲ့ ဝင်တိုက်မိထားတာကြောင့် သူ့တောင်ပံမှာ ရေခဲတုံးတစ်တုံး ကပ်နေပြီး ဒဏ်ရာကလည်း သွေးထွက်နေ၏။

ချန်ရှီက သူနှင့်မတူသော မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ နွေးထွေးအောင်သာ လုပ်ကာ ချန်ရှီကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် မြူခိုးထဲ သွားပြီး "ထင်း" အနည်းငယ်ကို ထုတ်လာကာ မီးထဲသို့ ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

ထိုထင်းအနည်းငယ်သည် လူခြေထောက် အရိုးများ၊ နံရိုးများပင်ဖြစ်စေ စိမ်းလန်းသော မီးတောက်များနှင့် တွေ့သောအခါ လောင်ကျွမ်းသွားကာ ယင်ချီများကို အမှန်တကယ် မောင်းထုတ်နိုင်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ချန်ရှီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ပူလာပြီး ဒုတိယ စာလုံးအသစ်ကို စဖွင့်လိုက်ပါတော့သည်။ ဤစာလုံး အသစ်ကို အဖြူရောင်နတ်သမီးက ရေးဆွဲခဲ့ပြီး သံပေတံပေါ်က သမိုင်းမတင်မီ စာသားပုံစံကို ကွဲအက်သွား​စေခဲ့သည်။

ဒုတိယ စာလုံးအသစ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယင်ကို သန့်စင်စေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင် အဆောင်စာလုံးမျိုး ဖြစ်သည်။ ချန်ရှီ မီးကင်နေချိန်တွင်၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် နတ်ဘုရားဘာသာစကားကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။

"အလင်းဝိုင်း ထိုက်ကျိ၊ ပေတံ လှုပ်ရှားမှုမှော်၊ ဒြပ်စင်ငါးပါး ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ အဆုံးမရှိ လှုပ်ရှားမှု.... ဟွမ်ယွမ်ဘိုးဘေး၊ ရှုခင်းအောင်မြင်မှု... လှုပ်ရှားမှု... တာအို ဂုဏ်ဒြပ်၊ မိုးကြိုးနဲ့လေ၊ ချီအားလုံးက အတူတူပဲ"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ လျှပ်စီးကြောင်းသည် ရွေ့လျားသွားပြီး ထိုက်ကျိပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုအဖြစ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျူးကျော်ထား​သော ယင်ကို သန့်စင်သွားစေသည်။

သူသည် နတ်ဘာသာစကားကို ဆယ်ကြိမ်ထက်မက ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုသည်။ ဒုတိယမြောက် စာလုံးအသစ်ကိုလည်း ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်း အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုကာ နတ်ဝိညာဥ်ထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ယင်ချီများအား လုံးဝ သန့်စင်သွား​စေခဲ့သည်။

ယင်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ဆံပင်တွေလည်း လွင့်လာရာ ထူးဆန်းနေ၏။ သူသည် အရပ်နှစ်ပေကျော်မြင့်သော ဝိညာဉ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိပြီး ကောင်းကင်၌ လွင့်နေသော ဆံပင်များက သူ ရေထဲရောက်နေသလို အလွန်အံ့သြဖွယ် ကောင်း​ပေသည်။

ချန်ရှီ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ငှက်ဦးခေါင်းရှိ လူမျက်နှာသရဲတစ္ဆေက မီးကင်နေရာမှ သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ညာလက်ကို ဓားဖြင့် ညွှန်ပြကာ သရဲဒဏ်ရာကို ပုတ်​ပြလိုက်သည်။

ချန်ရှီလည်း နတ်ဘာသာစကားကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုကာ ဒုတိယစာလုံးအသစ်ကို အသက်သွင်းရင်း ဒြပ်စင်ငါးပါးကို ရောနှော၍ ထိုက်ကျိ လျှပ်စီးကြောင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများက သရဲဒဏ်ရာ​​ပေါ်ရှိ ရေခဲတုံးများကို တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်ပေးခဲ့​လေသည်။

သူသည် ၎င်းကို အကြိမ်များစွာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်ပြီး သရဲခန္ဓာကိုယ်ရှိ ယင်စွမ်းအင်ကိုလည်း သန့်စင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်စိရှေ့မှာ ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သရဲတစ္ဆေများသည် တောင်များပေါ်တွင် လျှောက်သွားကာ မြူခိုးများကို ဖြတ်လျှောက်သွားကြသည်။

ဟွမ်​ဖောကျေးရွာ၏ မြင့်မားသော တောင်ကုန်းများနှင့် ကောင်းကင်မြေပြင်ကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် မိုးမခပင်များ၏ အမြစ်များသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ငါပျောက်နေတာကို မကြာခင်မှာ အဘွားရှားက သိမှာပဲ... ပြီးတော့ သူက ငါ့ဝိညာဉ်ကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီ ပြန်ခေါ်ပေးလိမ့်မယ်"

"ကွမ်း၊ ကုပ်"

ငှက်နှုတ်သီးတစ္ဆေက မီးကို ငြိမ်းသတ်ပြီး သူ့ကိုပြောလာသည်။

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး: "တစ္ဆေပြောတာကို ငါ နားမလည်ဘူး..."

သို့သော် ရုတ်တရတ် သူ့စကားများက "ကွမ်း ကွပ်" ဝါကျများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခါမှ သဘောပေါက်​တော့သည်။

"ငါ သေပြီး သရဲတစ်​​ကောင်​ ဖြစ်​သွားပြီလေ... ဟုတ်သားပဲ... သရဲ​ပြော​နေတာကို နားလည်​နိုင်​တယ်​... ပါးစပ်​ဖွင့်​တာနဲ့ တစ္ဆေစကားတွေ ပြောလို့ရပြီ!"

ငှက်နှုတ်သီးတစ္ဆေက သူ့ကို လေးနက်စွာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလာသည်။

"ငါ့နာမည် ဖန်ကျွီ.... မင်းရဲ့ ကယ်ဆယ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချန်ရှီ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က ချန်ရှီ... အခုမှ မင်းငါ့ကို မီးနဲ့ နွေးခွင့်ပေးလိုက်တာပဲလေ... ငါ မင်းကို သဘာဝအတိုင်း ပြန်ဆပ်ရမှာ ဒီနေရာကို မင်းသိလား "

"ဒီနေရာကို ယင်တောင်လို့ ခေါ်တယ်... တောင်တန်းတစ်ထောင်တောင်လို့လည်း ခေါ်တယ်"

ချန်ရှီသည် အနောက်နွားရှင်းကျိုးမှာ ဟွမ်ယန်တောင်မှလွဲ၍ တောင်များစွာရှိသော နေရာမရှိဘူးဟု သေသေချာချာ တွေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဟွမ်ယန်တောင်များတွင် မီးတောင်များစွာ ရှိပြီး ဤနေရာက မတူညီသော ထူထူထပ်ထပ် မီးခိုးများက ကောင်းကင်တစ်ခွင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားလေ၏။

ဒါက ဟန်ကုံးတောင် မဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။ ဟန်ကုံးတောင်များတွင် ဤတောင်ကုန်းများနှင့် မကိုက်ညီသည့် ဝိုင်းဝိုင်းပုံစံ တောင်တန်းများစွာ ရှိသည်။

"ဘယ်လိုပြန်ရမလဲ"

ဒါကို တွေးပြီးတာနဲ့ သူ့လက်ကောက်ဝတ်က ရုတ်တရက် တင်းကျပ်လာပြီး ဖန်ကျွီဆီက ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှီသည် သူ သရဲတစ္ဆေအုပ်စုထဲသို့ ရောက်သွားသည်ကို ထိုသရဲတစ္ဆေများနဲ့အတူ အဝေးကို လိုက်သွားနေမိတာ သတိပြုမိခိုက်သည်။

"မင်းကို ဒီအသေကောင်တွေက သိမ်းသွားမယ်ဆိုရင် မင်း အဲ့သရဲတစ္ဆေတွေအတွက် အစာဖြစ်လာလိမ့်မယ်...."

ချန်ရှီ ကမန်းကတန်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါကအခုမှ သေသွားတာ ဒါတွေမသိဘူး"

"အဲဒါကြောင့်ကိုး.... မင်းက ကျင့်ကြံသူမလား မင်းရဲ့ လေယူလေသိမ်းက ဒေသခံ အသံထွက်နဲ့ မတူသလိုပဲ...."

"ငါက ရှင်းရှန်က..."

ဖန်ကျွီသည် ရှင်းရှန်ကနေ ဘယ်လိုများ ဒီရောက်နေသလဲကို နားမလည်နိုင်ဘဲ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီ : "ယင်နဲ့ယန် ကမ္ဘာကို ဖြတ်သန်းပြီး အမြစ်တွယ်နေတဲ့ မိုးမခပင်ကြီး တစ်ပင်ရှိတယ်... မိုးမခပင်ကြီးအောက်မှာ ကုန်းမြင့်ကြီးတစ်ခုရှိတယ်"

"ဒါဆို အဲ့ကုန်းမြင့်လေးလား..."

ဖန်ကျွီ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး :"ယင်ချီကို သန့်စင်ဖို့ မိုးကြိုးပြင်မှော်ပညာကို မင်းသုံးနေတာ ငါတွေ့လိုက်ရတယ်... နတ်တစ္ဆေစာအုပ်ကို သိလား"

သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပလာကာ လက်ထဲမှ တစ္ဆေစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ပြှး ချန်ရှီကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ရှီ ခဏ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ တစ္ဆေစာအုပ်ကို ယူလိုက်လေ၏။

"ငါ ဒါကို နားမလည်နိုင်ဘူး...အမ်?"

သရဲစာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သရဲစာအုပ်ထဲက သရဲနဲ့တူတဲ့ စာလုံးတွေက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရုတ်တရက် ပုံမှန်စာ​တွေလိုပဲ ဖြစ်သွားပေသည်။ သူ ဒီလိုစာလုံးတွေကို တစ်ခါမှ မလေ့လာဖူးပေမယ့် အခုတော့ ဖတ်နိုင်နေ၏။

ဤစာသားအမျိုးအစားသည် ကောင်းကင်သံပေတံပေါ်က စာသားပုံစံနှင့် အလွန်ဆင်တူသော်လည်း ပါ၀င်သော အချက်အလက် ပမာဏသည် သံပေတံထက် များစွာနည်းပါသည်။ ချန်ရှီဟာ သံပေတံဆီက ပုံဖော်ထားသော သင်္ကေတအသစ်လေးခုကို တွေ့ခဲ့ပြီးပြီမလို့ ဤတစ္ဆေစာအုပ်ထဲရှိ စာသားကို နားလည်နိုင်သည်။

ဤတ​စ္ဆေစာအုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်များကို ကျင့်ကြံနိုင်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည့် သွေးအိုင်ကျမ်း ဟုခေါ်သည့်နည်းလမ်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ချန်ရှီ အံ့ဩသွားပြီးမှ တစ်ခုခု မှားနေပြီသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"စာလုံးအသစ်လေးခုကို ငါ နားလည်လိုက်တုန်းက နတ်ဘာသာစကားကို သေသေချာချာ ကြားလိုက်ရတယ်... သူတို့က ကျမ်းဂန်တွေကို ရွတ်ဆိုနေတာ... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရရင် ကောင်းကင်သံပေတံပေါ်က စာသားပုံစံက နတ်စာသားဖြစ်မယ်... ဒါပေမယ့် နတ်စာသားက တစ္ဆေစာသားနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်စပ်​နေတာလဲ"

သူသည် ဟေးကော်၏ တစ္ဆေစာအုပ်ပါ စာသားနှင့် ဆင်တူသည့် သွေးအိုင်ကျမ်း စာသားကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူအရင်က စာလုံးအသစ်လေးခုတွင် ပါရှိသော နတ်ဘာသာစကားကိုသာ သင်ယူခဲ့တာ မှန်သော်လည်း တစ္ဆေစာသားကိုပါ သူနားလည်နိုင်​နေသည်။

"ဒီမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီ!"

အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောဘဲ ရပ်နေတဲ့ ဖန်ကျွီက ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ မေးလာလေသည်။

"မင်း နားမလည်နိုင်ဘူးလား?"

ချန်ရှီ ခေါင်းခါပြီး။

"ငါနားလည်တယ်... ဒါပေမယ့် မင်း ဒီစာအုပ်ကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ။"

"ဒါ ငါ့ဘိုးဘေးတွေဆီကနေ ဆင်းသက်လာတာလေ..."

"တကယ်လား?" ချန်ရှီ အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားသည်။

"လုံးဝ မှန်တယ်!"

ဖန်ကျွီဟာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး :"ငါလိမ်ရင် မိုးကြိုးပစ်ခံရပါစေ... ဒါက ငါ့ဘိုးဘေးတွေ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တဲ့ အတတ်ပညာပဲ ဒါပေမယ့် ငါ့အဖေနဲ့ အဖိုးရဲ့ မျိုးဆက်တွေက စာမတတ်လို့ ဘာမှ နားမလည်ဘူး"

ချန်ရှီ သံသယဝင်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ဘိုးဘေးရဲ့ အမွေဆိုမှတော့ ဒီပညာရဲ့နာမည်ကို သိသင့်တယ်မဟုတ်လား"

"သွေးအိုင်ကျမ်း!"

ချန်ရှီ သံသယတွေအပြည့်နဲ့ တန့်သွားရ၏။ ဖန်ကျွီဟာ နာမည်ကို ပြောပြနိုင်သောကြောင့် ၎င်း၏ဘိုးဘေး ဖြစ်ရမည်။ နတ်စာသားနှင့် တစ္ဆေစာသားတို့က အမှန်တကယ် ဆက်စပ်နေနိုင်၏။

အဲ့တော့ သူ့စားပွဲပေါ်မှာ စာလုံးအသစ်လေးခုကို ဘယ်သူဆွဲလိုက်တာလဲ။

"ငါ့အဖေမှာ သေချာပေါက် ဒီအရည်အချင်း မရှိဘူး၊ ငါ့အဖိုးလည်း မဟုတ်ဘူး.... ငါ့အဖိုးသာ ပြန်လာရင် သူငါ့ကို နှိုးခဲ့တာကြာပြီ အဲဒီ့အချိန်မှာ ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ယောက်တည်းသော လူက...."

အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ ပုံရိပ်က သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"မယ်မယ်ရှစ်ကျီ... မယ်မယ်ရှစ်ကျီက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်ဆပ်ဖို့ အဲဒီစာလုံးသစ်လေးခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်လား"

ဖန်ကျွီက သူ့ကို သနားကရုဏာသက်စွာ ကြည့်ကာ :"ငါ့ကို သင်ပေးလို့ရမလား?"

"ဒါပေါ့... ဒါပေမယ့် ငါက မြေအောက်ကမ္ဘာထဲမှာ ကြာကြာမနေရဘူး တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ပြီးရင် ငါ ပြန်ရှင်တော့မှာ"

ဖန်ကျွီ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်လာသည်။

ချန်ရှီကတော့ အလွန်သေချာနေ၏။

သက်ရှိလောကတွင် အဘွားရှား၊ တုယိရန်တို့ အဖွဲ့သည် "ချန်ရှီ" ကို အရူးအမူး လိုက်နေကြ၏။ "ချန်ရှီ" သည် အလွန်လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ဖမ်းဖို့ ခဲယဉ်းသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ အရင်အကောင် ဖမ်းမိသွားတယကို တွေ့သောအခါ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ပေါင်းစုံ၏ အသွင်အပြင်ကို ချက်ချင်း လူစုခွဲသွားအောင် လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောကာ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရယူခဲ့သည်။

အဘွားရှား နှင့် အခြားသူများခမျာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့ငါးဦးတွင် လှည့်ကွက်များစွာ ရှိသော်လည်း တမင်တကာ ထွက်ပြေးနေသော နတ်ဆိုးကို ဖမ်းရန် အလွန်ခက်ခဲနေသေးသည်။

ဟူရှောင်လျောင် အဘွားရှားကို ဖမ်းလိုက်သည်။

"တစ်ဆယ်လေးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြန်​ခေါ်ပြီး ဒီနတ်ဆိုးကို ငါတို့ ဖယ်ရှားနိုင်မလား မသိဘူး?"

အဖွားရှားလည်း နည်းနည်းတော့ ရူးချင်လာသည်။

"တစ်ဆယ်လေးရဲ့ အလောင်းကို အရင်ရှာရမှာပေါ့.... ခန္ဓာကိုယ်မရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဘယ်လို ပြန်သွင်းမလဲ... ဟေးကော်! တစ်ဆယ်လေးရဲ့ အနံ့ရနေလား..."

မိုင်ထောင်သောင်းချီပြီး ပြေးလွှားပြီးနောက် "ချန်ရှီ" သည် မြို့လယ်ခေါင်ကို ရောက်သွား၏။ ဟေးကော် သူ့နှာခေါင်းကို မြေကြီးပေါ်တင်ကာ ချန်ရှီ၏အနံ့ကို ရှာဖွေကြည့်ပေမယ့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ နှာချေပြီး မျက်ရည်များသာ စီးကျလာခဲ့သည်။

ချင်းယန် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်း ဒေါသတကြီး ရှူရှိုက်ကာ နှာချေပစ်လိုက်၏။

"နတ်ဆိုးချန်က ငရုတ်ကောင်းကို မြေကြီးပေါ်မှာ ဖြန်းလိုက်တာဟ!"

ထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင် ၀တ်စုံလေး ပေါ်လာသည်။ အဖွားရှား၏ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပလာပြီး။

"တစ်ဆယ်​လေးရဲ့ ချစ်သူပဲ! သူ့နောက်ကို လိုက် ! မိန်းကလေး... မင်းချစ်သူ ဘယ်မှာလဲ ?"

အဖြူရောင်ဝတ်နတ်သမီးက သူတို့ကို မြင်ရတာ ရှက်လွန်းလို့ လက်ဖက်ကြက်ဥရောင်းနေတဲ့ အဘွားကြီးနောက်ကိုသာ အမြန်လိုက်သွားတော့သည်။

အဘွားကြီး၏ ဦးခေါင်းနောက်တွင် အလိုအလျောက် ဘုံကျောင်းငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အဘွားရှားနဲ့ အခြားသူများ သူမဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးလာနေတာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမပုံစံအမှန်ကို အမြန်ထုတ်ဖော်ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီသည် ဖန်ကျွီကို သွေးအိုင်ကျမ်းအား မရဏကမ္ဘာတွင် နှစ်ရက်ကြာ သင်ကြားပေးခဲ့သော်လည်း အဘွားရှားက သူ့ဝိညာဉ်ကို ဘယ်တော့မှ လာမခေါ်ခဲ့ပေ။

"သူ မသိသေးဘူးထင်တယ်... အလောင်းက သေ​တောင်နေပြီကို"

ဖန်ကျွီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး။

"ချန်ရှီ... မင်းဘယ်မှ သွားစရာမရှိရင် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပါလား... ငါက အရှေ့နန်းတော်အတွက် အလုပ်တွေလုပ်နေတာ...."