မကောင်းမှုပြုခြင်း

"အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ် ဖြတ်ကျော်သွားပြီလား?"

စန့်ရန်နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယွိထျန်းချန်ဟာ ​​အခုလေးတင် နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပြီးပြည့်စုံမှုမှာ ရှိနေတုန်းပင်။ ဒါပေမယ့် အခု သူက အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်ထဲ ဖြတ်ကျော်သွားပြီ။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အလွန်လျင်မြန်သော လေ့ကျင့်မှုမျိုး ရှိရင်တောင် ဒီလောက် မြန်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဟန်ရှန်းစန့်ရန်လည်း ချောင်းဆိုးကာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ယွိထျန်းချန်ရဲ့ တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"လေ့ကျင့်နေတုန်း နားလည်မှုတွေထဲမှာ ချို့ယွင်းချက် အမျိုးမျိုး ရှိနေတတ်တယ် မင်းရဲ့ဆရာတောင်မှ တစ်ခါတလေ အထက်ပျံသန်းနယ်ပယ် ရောက်နေပြီလို့ အထင်မှားတတ်တယ်.. နိုးလာပြီးနောက်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီး ဘဝက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတာ.. မင်းနားလည်မှု တစ်ခုရထားတော့ အမှား... မင်း... မင်း တကယ်ပဲ အနတ္တသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်က ဖြတ်သွားတာလား..."

သူ တုန်လှုပ်သွား၏။

စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားသည် ယခုပင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ နတ်သန္ဓေသား သယ်ဆောင်လာသော တန်ခိုးကြီးသော ယွိထျန်းချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြင့်သို့ မြှင့်တင်​​ပေးခဲ့သည်။

အနတ္တ သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်သည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား၏ အကူအညီဖြင့် နယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နယ်ပယ် ဖြိုခွဲခြင်းသည် နတ်ဝိညာဥ်ကို နတ်ဝိညာဥ်တာအို နယ်ပယ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။

ယခု ယွိထျန်းချန်၏ နတ်ဝိညာဥ်တာအိုဘုံက ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်တည်လာပြီ။

ထိုစဥ် ချန်းခယ့်စန့်ရန်လည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး စစ်ဆေးရန် ရှေ့တိုးခဲ့သည်။ ယွိထျန်းချန်၏ နတ်သန္ဓေသားထဲတွင် အလွန်ကြီးမားသော တန်ခိုးပါရှိကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ဤစွမ်းအားသည် နတ်ဝိညာဥ် အင်အားနယ်ပယ်ကို တာအိုဘုံအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် လုံလောက်ပါသည်။

ဒါပေမယ့် စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘဲ တာအိုရဲ့ ခံယူချက်လည်း လိုအပ်သေးသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တာအိုနည်းလမ်းမျိုးစုံသည် ယွိထျန်းချန်စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာပြီး အမျိုးမျိုးသော အသိဥာဏ်များ ခုန်ထွက်လာသည်။ သူ၏ နတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားသည်လည်း တာအိုဘုံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြင်ပကမ္ဘာကြားရှိ အတားအဆီးက တဖြည်းဖြည်း ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

ယွိထျန်းချန်၏ မျက်လုံးများသည် အံ့သြဖွယ် ပျော့ပျောင်းသော ဘောလုံးနှစ်လုံးနှင့် တူပြီး သူ့မျက်လုံးအိမ်များ အတွင်း ဘယ်ညာ ခုန်တက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်သည်။

“ချီက ဝိညာဉ်ကြီးလို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းပြီး မွှေးရနံ့များ တဖွဲဖွဲ စီးဆင်းနေသည်... သာမန်လူများကို အရိပ်ပေးကာ အာဟာရဖြည့်ပေးသည်.. ရွှေတံခါးကို သရဖူဆောင်းသည်... ပန်းပွင့် အမြစ်များသည် တောက်ပနေလို ကျောက်ကျောရဲ့ အနှစ်သာရကို ဖြည့်ဆည်းပေးရင်း ကောင်းကင်ဘုံက ဖြည့်ဆည်းပေးသည်... နေရဲ့ တွင်းကိုးပေါက်က အမှန်တရားကို လက်ခံပြီး မူလပုံစံကို လွတ်မြောက်စေတယ်... နားလည်ပြီ... ငါ နားလည်ပြီ!"

"နေက ဝိညာဉ်တွေ စီးဆင်းနေတယ်၊ ​​အရောင်ငါးမျိုး လွှမ်းနေတယ်၊ ​​စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ထားတဲ့ ရွှေတံခါး... ရှုခင်းက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတယ်၊ ဝိညာဉ်အလင်းရောင်က နတ်အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်စေပြီး တောက်ပတဲ့မြစ်ကို ကောင်းကင်က လက်ခံတယ်... ဟားဟား... ဒီအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပုံက ရိုးရှင်းလိုက်တာ"

"အဝါရောင် ယင်ဟွာချီ... ယန်ကျင့်တုံ့ရှန်း... ဝိညာဉ်ကိုးပါးနဲ့ ရေချိုးပြီး ရွှေရောင်နံနက်ခင်းကို သရဖူဆောင်းမယ်... ကျောက်စိမ်းသန္ဓေသားကို သန့်စင်ပြီး အမတ ဖြစ်စေမယ်.... ဒါပဲ ဒါပဲ!"

"ငါဖြတ်ချင်တယ်... ဖြတ်လို့မရသေးဘူး ငါမဖြတ်နိုင်ဘူး... ငါအစောကမှ နတ်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံထားတာ.... ကောင်းကင်ဘုံက ဆင်းသက်လာပြီ... တစ်ကြောင်းပြီးရင် ခြေတစ်လှမ်း... ငါဖြတ်ကျော်သွားပြီ...."

　　...

ဟန်ချန်း၏ အသက်ကြီး နှစ်ယောက်တို့သည် ရူးသွပ်သော ယွိထျန်းချန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြကသည်။ ယွိထျန်းချန်သညအ ယဇ်ပလ္လင်မှ ခုန်တက်လာပုံက တိမ်ထဲသို့ ခုန်တက်နေသော ယုန်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ နတ်ဝိညာဥ် တာအိုဘုံက ပျံ့လွင့်နေပြီး တောက်ပနေသော လသဖွယ် ကောင်းကင်ယံ၌ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ကောင်းကင်အထက်က လေစီးကြောင်းများသည် ထို​လဆီကို ပြေးသွားကြစဥ် တာအိုဘုံက သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချန်းခယ့်စန့်ရန် : "တာအိုသန္ဓေသားရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်က ဒီလောက်တောင် မြန်နေတာလား?"

ဟန်ရှန်းစန့်ရန်က ယွိထျန်းချန်ကိုကြည့်ရင်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"တာအိုသန္ဓေသားက မြန်တာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့် တာအိုသန္ဓေသားရဲ့ အငွေ့အသက်က အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ သယ်ဆောင်လာတဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ခံယူချက်က ဒီရိုးသားတဲ့ တပည့်ကို မြန်မြန် ကြီးပွားသွားစေတာ..."

ချန်းခယ့်စန့်ရန် : "ပျိုးပင်ကြီးထွားမှုကို တွန်းအားပေးမှာလား"

ဟန်ရှန်းစန့်ရန် သူ့ခေါင်းကို ထပ်ခါလိုက်ပြီး။

"အရမ်းသန်မာလာမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ရတယ်... ဒီယုတ်ညံ့တဲ့တပည့်က ဒီလောက်များတဲ့ ခံယူချက်တွေကို မခံနိုင်ရင် သူ ရူးသွားလိမ့်မယ်"

သူ အလွန်အမင်း အံ့ဩနေခဲ့သည်။ တာအိုသန္ဓေသားက သန်မာလွန်းသည်။ ထိုအရာက ချန်ရှီဆီကနေ တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီ။ လက်ကျန် အငွေ့အသက်နဲ့တောင် သူရနိုင်သော ခံယူချက်နှင့် စွမ်းအားသည် ပထမတန်းစား နတ်သန္ဓေသားထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားပြီး လူတို့ကို ပိုမိုမြင့်မားသောနယ်ပယ်သို့ ခုန်ကျော်သွားစေနိုင်သည်။

အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက် ယွိထျန်းချန်သည် လေထဲတွင် ထိုင်နေပြီး ပြင်ပကမ္ဘာရှိ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုပစ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲနှစ်ဦးပင် မနာလိုမှု အနည်းငယ် ပြလာခဲ့သည်။ ယွိထျန်းချန်က ဉာဏ်အလင်းရရှိသော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့​ပြီ။ သူသည် ခံယူချက်များစွာ ရှိထားသဖြင့် ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူရန် လိုအပ်နေချေသည်။

ကျင့်ကြံသူသည် တစ်သက်တာတွင် တစ်ကြိမ်မျှပင် ဉာဏ်အလင်းရနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ မ၀င်ရောက်နိုင်သော်လည်း ယွိထျန်းချန်ဟာ ဤအချိန်တွင် နတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာသောအခါ အမှန်တကယ်ပင် ဤအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဉာဏ်အလင်းထဲမှ နိုးထလာသောအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ဧကန်မုချ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

သုံးရက်အကြာတွင် ယွိထျန်းချန် နိုးလာသည်။ အသက်ကြီး နှစ်ယောက်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မှာ ပိုထက်မြက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့အတူ ကျင့်ကြံမှုကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက် လာတာ တွေ့လိုက်ရ၏။

"နည်းပြ! နည်းပြချန် ဘယ်မှာလဲ"

ယွိထျန်းချန် မေးလိုက်သည်။

ဟန်ရှန်းစန့်ရန်က ပြုံးပြီး :"သူထွက်သွားတာ သုံးရက်ရှိပြီ"

ယွိထျန်းချန် စိတ်ပျက်သွားသည်။

"သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ အချိန်​တောင် မရလိုက်ဘူး"

......

"ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားက တန်ခိုးကြီးလိုက်တာ...."

ချန်ရှီ ဟွမ်ဖောရွာသို့ ပြန်ရောက်လာတဲ့အထိ ကမ္ဘာကြီး၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားကို သူ့နတ်ဝိညာဉ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အဖြူဝတ်နတ်သမီးထက်၊ မယ်မယ်ရှစ်ကျီထက်၊ သူနဲ့တွေ့တဲ့ နတ်တွေအားလုံးထက် တန်ခိုးကြီးလှသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကနတ်ဘုရားအား သူ့နတ်ဝိညာဥ် အဖြစ် စတေးလိုက်သောအခါ သူသည် စကြဝဠာ၏ အရှင်သခင်သဖွယ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ယွိထျန်းချန် အများကြီး ရရှိခဲ့သလို သူလည်း အများကြီး ရပါ၏။ သူ့တွင် နတ်သန္ဓေသား မရှိ၍ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား၏တန်ခိုးကို မရရှိနိုင်သော်လည်း သူပို၍ခံစားရသည်။ သို့သော် သူ့နားလည်မှုအတွင်း၌ ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခုကိုလည်း ခံစားမိသေးသည်။

"ကောင်းကင်ကနတ်ဘုရားက သူ့မှာ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့တူတာ မရှိဘူး..."

၎င်းကိုကြည့်ရတာ ထူးဆန်းလှ၏။ နတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာစဥ်က သူသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား၏ ရုပ်ခန္ဓာကို မခံစားနိုင်ခဲ့ချေ။ ၎င်းက သက်ရှိသတ္တဝါ မဟုတ်ဟုပင် သူခံစားခဲ့ရသည်။

ဒီခံစားချက်က ထူးဆန်းလွန်းသည်။

"အပြင်ဘက်က နတ်ဘုရားက တန်ခိုးကြီးပေမယ့် ခဏလေးပဲ နားလည်နိုင်တယ်... ကံမကောင်းချင်တော့ နတ်သန္ဓေသားက တစ်ခါပဲ ဆင်းသက်နိုင်တာ... နည်းနည်းသာ ကြာလိုက်ရင်... နေဦး!"

သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ရုတ်တရက် ရဲရင့်သော အကြံအစည်တစ်ခုက သူ့အတွေးထဲ ပေါက်ကြားလာခဲ့သည်။

"ဆင်းသက်လာသူက ငါမဟုတ်တဲ့ ယွိထျန်းချန်လေ! ငါ့မှာက နတ်သန္ဓေသား မရှိဘူး... ဒါဆို တခြားသူကလည်း နတ်သန္ဓေသားကို ယဇ်ပူဇော်ပြီးရင် နတ်ဆင်းသက်နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလား..."

သူသည် ကမ္ဘာငယ်လေးသို့ ချက်ချင်း ပြန်ဝင်သွားပြီး တောင်နီခန်းမရှိ မှော်ဆရာများနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ကို ကျင့်ထားသရွေ့ တောင်နီခန်းမက ရတနာခုနစ်ပါးကို ပေးဆောင်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ထားမည် ဖြစ်သည်။

များမကြာမီတွင် ချန်ရှီ၏ အသိအကျွမ်းဟောင်း ကျူးကဲကျန့်၊ လူပန်ဂိုဏ်းချုပ် စီးထူဝမ်းနဲ့ ဟူဖေးဖေးတို့ အပါအဝင် နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အထိ မွေးမြူထားသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ကမ္ဘာငယ်လေးဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။ တခြားသူတွေကလည်း ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို မကြာခဏ လာလည်ကြ၏။

ချန်ရှီသည် ရှောက်ကျင်အား သဘာဝရတနာများ စုဆောင်းရန် ချက်ချင်း တောင်းဆိုလိုက်ပြီး စီးထူဝမ်းကိုတော့ ချန်ယန်တောင်မှာ ယဇ်ပလ္လင်တည်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ရတနာခုနစ်ပါး၏ ပထမအသုတ်ကို စုဆောင်းသောအခါ ချန်ရှီက စီးထူဝမ်းအား ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းပြီး ချန်ထန်အား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

စီးထူဝမ်းသည် ရတနာခုနစ်ပါးကို ပူဇော်ပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်။ ချန်ရှီသည် သူ၏ နတ်သန္ဓေသားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ကောင်းကင်ကနတ်ဘုရားနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုပြန်သည်။

"ရှု--"

သက်တန့်ရှည်နှင့်တူသော နတ်အလင်းရောင်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ထိုးကျလာပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အလင်းရောင်သည် အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် ချန်ယန်တောင် တစ်ခုလုံးကိုတောင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ယခုအကြိမ် ရှောက်ကျင်မှဝယ်ယူခဲ့သော ရတနာခုနစ်ပါးသည် ယွိထျန်းချန်ရဲ့ ရတနာများလောက် မကောင်းပေ။ အချိန်သည် အနည်းငယ်တိုသွားသည်။ သို့သော် ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုက ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး စီးထူဝမ်း နတ်သန္ဓေသားကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာ​စေသောအခါ အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်ထဲ လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

စီးထူဝမ်းသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ ရက်အတော်ကြာအောင် နားလည်ခဲ့သည်။ မိုးရွာချသော နေ့၌ ကောင်းကင်တွင် လျှပ်စီးများလက်၍ မိုးခြိမ်းသံပါသော်လည်း မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးလက်မှုတို့ကြောင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဆောက်အဦများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံက သူ့ကို မထိနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားလှသည်။

သုံးရက်မြောက်သော နေ့တွင် စီးထူဝမ်း ကောင်းကင်မှ တဖြည်းဖြည်း ကျလာသ၏။

ယွိထျန်းချန်နဲ့ စီးထူဝမ်းတို့ကြားက ကိစ္စကြောင့် တောင်နီခန်းမ တစ်ခုလုံး ဆူပွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် သို့ ချက်ချင်း ရောက်အောင် လေ့ကျင့်လိုကြပြီး ချန်ရှီအကူအညီဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုကို တစ်ရှိန်ထိုး ကယ်တင်လိုက်ချင်ကြသည်။

ရံဖန်ရံခါ ချန်ယန်တောင်မှ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော နတ်အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။

ကျူးကဲကျန့်၊ ဟူဖေးဖေးနဲ့ အခြားသူများသည်လည်း အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်သို့ ဆက်တိုက် တက်သွားခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ် အထိ မရောက်ခဲ့လျှင်ပင် နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် နားလည်သဘောပေါက်ရန် လအနည်းငယ်ကြာလောက် စုပ်ယူရန်သာ လိုအပ်ပြီး ၎င်းကသာ အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်ထဲ ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်။

ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ရန်ပိသည် မရဏနိုင်ငံရှိ မိသားစု ဆယ့်သုံးစု၏ စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်ကာ ငရဲဘုရင်ဆယ်ပါးကို မိမိလက်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်ရန် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ စနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နေပါသည်။ ဒီ​နေ့မှ သူအလုပ်​ပြီးသွား​တော့ ရန်မိသားစုဝင်​တစ်​​ယောက်​ကို​ ရှာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီ​နေ့ရော ထိပ်တန်းချန် ဘာလုပ်​​နေလဲ?"

ရန်မိသားစုဝင်က ချန်ရှီဟာ သူတို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပုံအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ရန်ပိ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

"ငါ အာရုံပြောင်းလို့ မဖြစ်တော့ဘူး! မဟုတ်ရင် ချန်ရှီက ငါ့အရင် ခန္ဓာ ပေါင်းစပ်နယ်ပယ်ကို ​ရောက်သွားမှာ ကြောက်တယ်!"

သူက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားကာ အထက်ဘုံသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်ငြိမ်သက်မှုဖြင့် မွေးမြူကာ တစ်ရှိန်ထိုး ဖောက်ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီသည် သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရားနဲ့ ချိတ်ဆက်ကြည့်ပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးကို နားလည် သဘောပေါက်လာကာ တာအိုဘုံအပေါ် သူ့နားလည်မှုသည်လည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

ဤနေ့၌ ဆယ်ယောက်မြောက် ကျင့်ကြံသူအား အနတ္တသန့်စင် နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်ရန် ကူညီပေးပြီးနောက် ဤဉာဏ်အလင်းကို ရခဲ့သည်။ ဤသည်ကား ပဌမဉာဏ်အလင်း ဖြစ်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

ပဉ္စမနေ့၌ ချန်ရှီသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရွှေရောင်အစက်အပြောက်များကဲ့သို့ အကန့်အသတ်မရှိ အလင်းများ တိုးဝင်​နေသလို ရုတ်တရက်သိလိုက်သည့်တိုင်အောင် ဘာမျှထူးခြားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကမ္ဘာကြီးကြားက အတားအဆီးက ပျောက်ကွယ်သွားပုံပါပဲ။

ဤသည်မှာ အပျက်အစီးများ ပြိုကွဲခြင်းပင်။

သူဟာ ကမ္ဘာကြီးကို ခံစားပြီး ကမ္ဘာကြီးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို ခံစားရစေခြင်း ဖြစ်သည်။ အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ ကြီးကျယ်သော ပြီးပြည့်စုံမှု လက္ခဏာသာ ဖြစ်ပေ၏။

သူ့တွင် မြင့်မြတ်သော နတ်သန္ဓေသားမရှိ၊ နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်ကို မမွေးမြူနိုင်သလို အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ် သို့ မ၀င်ရောက်နိုင်သော်လည်း အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်၏ ကြီးမြတ်သောပြီးပြည့်စုံမှုနှင့် ဆင်တူသော နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခု ရှိလာသည်။

"နတ်သန္ဓေသား မပါဘဲလည်း ဖြတ်ကျော်နိုင်တယ်!"

ချန်ရှီ ပျော်ရွှင်နေသည်။ ထိုစဥ် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အလွန်ဆိုးရွားသော ရောင်ဝါက သူ့ဆီသို့ ပြေးလာနေတာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤဆိုးညစ်သော ရောင်ဝါသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းပဲ ဖြစ်လေ၏။ မူလက သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးရောင်ဝါ၏ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို တွန်းလှန်ရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကမ္ဘာကြီးအကြား အတားအဆီးက ဖွင့်ကာ ပျက်ပြယ်သွားသဖြင့် ဤအကာအကွယ် အလွှာက မရှိတော့ပြီ။

"ရန်ပိ ပြောတာ မှန်တယ်... လမ်းကြောင်းဟောင်းကို လိုက်လျှောက်ရင် တကယ့်ကို ဘေးဒုက္ခ ရောက်လိမ့်မယ်!"

သူသည် ဉာဏ်အလင်းမှ နိုးလာပြီးနောက် နဖူးပေါ်မှ ချွေးများ ထွက်ကျလာသည်။ ဤအလွန်ဆိုးရွားသော စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန် ခပ်မြန်မြန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ့ဘုံကျောင်းငယ်ထဲတွင် ဟွာရှရှန်ကျိုး တိုက်ကြီးမှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်သော ချီစွမ်းအင်များ ရှိနေသည်။ ဘုံကျောင်းက မကောင်းသော စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပေးသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသော်လည်း ဤဆိုးညစ်သော စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မကောင်းသော စွမ်းအင်များ တစ်ဖန် တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာတာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ဆက်လက် သန့်စင်နေသော်လည်း သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် မကောင်းသော စွမ်းအင်အသစ်များ တိုးဝင်လာဆဲပင်။ ဒီနတ်ဆိုးက သူ့အပေါ် အများကြီး သက်ရောက်မှုမရှိပေမယ့် မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ သူ့အပေါ် မကောင်းဆိုးဝါး သတ္တဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

သူ အခုဆက်ပြီး လေ့ကျင့်နေရင် နတ်ဆိုးဖြစ်ဖို့ လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်နေလောက်ပြီ။

"ဘုရင်ကျန်း မှန်တယ်....ဒီကမ္ဘာကြီးက ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်တယ်!"

........

ချန်ယန်တောင်၊ ယွမ်လုံရွာ။

မနက်ပိုင်းမှာ ရွာသားတွေက စောစောထကြသည်။ တချို့လူတွေက လယ်ကွင်းတွေမှာ အလုပ်သွားလုပ်ကြပြီး မုဆိုးတော်တော်များများက တောင်တွေထဲကို အဖွဲ့လိုက်ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြသည်။ တချို့လူတွေက တိရိစ္ဆာန်အရေခွံတွေကို ချည်နှောင်ပြီး မနက်မိုးလင်းမှာ ရောင်းဖို့ ရှင်းရှန်ခရိုင်ကို သွားဖို့ စီစဉ်ကြပါ၏။ အချိန်အလုံအလောက် ရှိလျှင် မိုးမလင်းမီ ရွာသို့ ပြန်နိုင်လိမ့်မည်။

ရှင်းရှန်ခရိုင်၌ ခရိုင်တရားသူကြီး အသစ်ရောက်လာသည်။ သူမ၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ဟူ ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးဖြစ်ပေမယ့် ယခင်ခရိုင်မှူးထက် သာလွန်သည်။ အရာရှိအများအပြားကို အစားထိုးခဲ့ပြီး အမြတ်ထုတ်မှုကလည်း နည်းပါးခဲ့သည်။ တောင်ပေါ် ထွက်ကုန်တွေရောင်းဖို့ ခရိုင်ကိုသွားမယ်ဆိုရင် အရင်ကထက် ၄၀% ကနေ ၅၀% ပိုငွေရနိုင်၏။

ထိုအချိန်တွင် ရွာအပြင်ဘက်တွင် ကျောက်တုံးအိမ်တစ်လုံး ပေါ်လာတာကို ရွာသားများက ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကျောက်တုံးအိမ်ကြီးကတော့ ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါ၊ အခန်းနှစ်ခန်း သို့မဟုတ် သုံးခန်းသာရှိပုံရပြီး အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် နှင်းထူထပ်နေပါသည်။

ဒါပေမယ့် ချန်ယန်တောင်ရဲ့ ရာသီဥတုက တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးနဲ့ နွေရာသီကြားမှာ ဆိုတော့ နှင်းတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။

တံခါးပွင့်လာပြီး အားအင်အပြည့်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ထွက်လာကာ ရွာထဲကို တည့်တည့်လျှောက်ဝင်လာခဲ့လေသည်။ သူသည် ရွာထဲက ကန့်ညောင်ရှေ့ကို ရောက်လာလာ၏။ ဤရွာရှိ ကန့်ညောင်သည် ဧကပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ထိပ်ဖူးနှင့် စိမ်းလန်းစိုပြေသော အရွယ်များရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ဖြစ်သည်။

လူငယ်: "ချင်းယန်! ထွက်လာခဲ့!"

သစ်ပင်တွင်း၌ ချင်းယန်သည် ပျင်းရိစွာ ထွက်လာကာ လူငယ်ကို တွေ့တော့ ဇတ်ကနဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"လူအိုတု... မင်း တကယ်လား? မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ငယ်သွားတာလဲ"

ထိုလူငယ်မှာ မာနကင်းမဲ့သူ တုယိရန်ပဲ ဖြစ်ပေသည်။

"ငါက အစကတည်းက အသက်မကြီးသေးပါဘူး တစ်ဆယ်လေး ပေးခဲ့တဲ့ ဂျင်ဆင်းမြက်သီးကို စားပြီးနောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ နုပျိုလာခဲ့တာ...မင်း အနည်းဆုံးတော့ အဝတ်အစား ဝတ်ထားသင့်တယ်!"

"ငါက တိရိစ္ဆာန်တစ်ကောင်လေ! ဘာလို့အဝတ်အစား ဝတ်နေရမှာလဲ မင်းက ငယ်သေးတယ် ဆိုတော့ ငါ့ကို အစ်ကိုလို့ မခေါ်ခိုင်းတော့နဲ့... ယိရန် မင်း ငါ့ကို အခုကတည်းက ဘကြီးလို့ ခေါ်သင့်တယ်"

သို့သော် သစ်ပင်တွင်းထဲသို့ ဝင်ကာ သိုးသားရေဝတ်ကာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အခြားရွာသားများ၏ အမြင်တွင် စိမ်းစိုသော သိုးသားဝတ်လုံသည် သစ်ပင်တွင်းမှ လွင့်မျောနေလေ၏။ - ချင်းယန်သည် သေဆုံးသွားပြီး နတ်ဆိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလို့ သူ့ကို မမြင်ရပါ။ ချင်းယန် သူတို့ကို မြင်စေချင်မှ မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် မကောင်းဆိုးဝါး ချင်းယန်သည် ညဉ့်နက်မှ လှည့်ဖျား ထွက်လာတတ်သည်။

"ဒါက မင်းအရေခွံလား...."

တုယိရန်က သိုးသားရေခွံကို ကိုင်လိုက်ပြီး မေး၏။

"အသားကောင်းတယ်... ငါ့ကိုလည်း တစ်သားတည်း လုပ်ပေးပါလား"

"ရတယ်... ငါသေပြီးရင် မင်းငါ့အရေခွံကို ခွာပြီး အဝတ်တစ်ထည် လုပ်လို့ရတယ်.... ဒါက ငါ့အဖေရဲ့အရေပြား..."

ချင်းယန် မပျော်ပါ။ သူက တစ်ဖက်သားရဲ့ ရင်ဘတ်ကို နှစ်ကြိမ်ထိုးပြီး။

"လူအိုချန်က မင်းဆီကို တစ်ခေါက်လောက် လာရှာပေမယ့် မင်းအရမ်းခေါင်းမာပြီး သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်တယ်ဆို... အဘိုးကြီးချန်သာ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ရင် မင်းသေနိုင်လောက်တယ်... မင်းဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"

တုယိရန် ရွာထဲက ထွက်လာပြီး :"ရှားချိုးထုန်က ငါ့ကို ပြန်လာဖို့ တောင်းဆိုတာ... အဘိုးကြီးချန် ငါ့ကို ရှာတွေ့တော့ ငါ့ဒဏ်ရာတွေ ပြန်ကောင်းလာပြီ ဆိုပေမယ့် ငါတကယ် အသက်မရှင်နိုင်တော့တာ နှစ်အတော်ကြာသွားပြီ... သူ့ကို စိတ်မကောင်း မဖြစ်စေချင်လို့ မောင်းထုတ်လိုက်တာ"

သူသည် ယွမ်လုံရွာရှိ ကျောက်တုံးအိမ်မှ ထွက်ခွာပြီး ချင်းယန်နှင့်အတူ ကန်းကျစ်ရွာဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လူဦးခေါင်းပျားအုပ်စုသည်လည်း ကောင်းကင်၌ တိတ်တဆိတ် ပျံသန်းသွားကြသည်။ ချင်းယန်က မော့ကြည့်ပြီး ရယ်မောလေသည်။

"မင်းတို့က လူကြီးတွေကို တွေ့တာတောင် နှုတ်ဆက်စကား မပြောကြပါလား!"

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် အားကျိုးတစ်ယောက် ကောင်းကင်မှပြုတ်ကျကာ သူတို့ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သူက ဦးညွှတ်ပြီး။

"ဦးလေးတု... ဦးလေးချင်းယန်!"

တုယိရန်က အားကျိုးကို အပေါ်အောက် ငုံ့ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ချောင်ကျိုး... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်အထိ ရောက်နေပြီလဲ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ မဟာယာနနယ်ပယ် ရောက်ခဲ့ပါပြီ"

တုယိရန်က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး :"ချန်ယင်တူးရဲ့ နည်းအတိုင်း ငါအသက်ရှင်ခဲ့တယ်... ချန်ယင်တူး၊ ရှားချိုးထုန်၊ ဟူရှောင်လျောင်၊ ချင်းယန်နဲ့ မင်းတို့က လူဆိုးငါးပါးရဲ့ နာမည်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ် !"

ဒါကိုကြားတဲ့အခါ ချင်းယန်နဲ့ အားကျိုးက ရယ်မောလိုက်ပါ၏။

လူတိုင်း ချန်ယန်တောင်ပေါ်ကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မုတ်ဆိတ်မွေးကြီး ဟူရှောင်လျောင်က ကန်းကျစ်ရွာအပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ကြသည်။

"သွားကြစို့.... ရှားချိုးထုန်က ငါတို့ကို စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ"

ဒီလိုပြောပြီးချိန်မှာတော့ ရွာထဲက ကလေးလက်ကို ကိုင်ပြီး ထွက်လာတဲ့ အမျိုးသမီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချစ်စရာကောင်းလွန်းတဲ့ ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကလည်း အတူပါလာ၏။

အဖွားရှားက သူတို့ကို ကြည့်ပြီး: "ဒီနေ့ လူဆိုးငါးယောက် စုပြီးသွားပေမယ့် ချန်ယင်တူးကတော့ ပျောက်နေပြန်ပြီ!"

အားလုံးက ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးပြီး ကျန်လေးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တုယိရန် : "ချိုးထုန်... မင်း ငါတို့ကို ဘာလို့ ဒီခေါ်လာတာလဲ"

"ဒါက လူအိုချန်ရဲ့ အမိန့်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား? သူက သူ့မြေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပြီး သူ့မြေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးစေချင်တယ်... အရင်က စမ်းသုံးကြည့်တော့ တစ်ကောင် နှစ်ကောင် ဖယ်ရတာတောင် အရမ်းခက်တယ် သေခြင်းတရားကနေ ကျဉ်းကျဉ်းလေး ထွက်ပြေးလာခဲ့ရတာ... အခု ငါ ငယ်သွားပြီ... ရှောင်လျောင်လည်း အသက်ပြန်ရှင်လာပြီ အားကျိုးက မရဏတမန် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာပြီ.... နင်လည်း ပြန်ငယ်လာပြီဆိုတော့ တစ်ဆယ်လေး ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ဖယ်ရှားနိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်... "

ချင်းယန်က ညည်းသည်။

၎င်းမှလွဲ၍ ကျန်လူဆိုးငါးယောက်သည် ငယ်ရွယ်နုပျိုပြီး အသက်ပြန်ရှင်လာသော်လည်း အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားသူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

"ကံကောင်းတာက လူအိုချန်ကလည်း ငါအတိုင်း ဖြစ်နေသေးတာပဲ..."

သူ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

တုယိရန် : "သူတို့ကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရှင်းပစ်နိုင်မှာလဲ"

အဖွားရှား: "ဒီနတ်ဆိုးတွေက သူ့အသိစိတ်ရဲ့ ချောက်နက်ထဲမှာ ပုန်းနေကြတာ... သူအသက်ရှင်နေတုန်းက အသိစိတ်ပင်လယ်ရဲ့ တွင်းနက်ကြီးကို တံဆိပ်ခတ်ထားတော့ အဲဒီနတ်ဆိုးတွေ မထွက်နိုင်တော့ဘူး။ နတ်ဆိုးတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ငါတို့က ငါတို့ရဲ့ နတ်ဝိညာဉ်တွေကိုပဲ သုံးနိုင်မယ် ဝင်သွားရင်လည်း သေလမ်းပဲ ရှိတယ်.... သူ သေတာနဲ့ နတ်ဆိုးတွေက အသိစိတ်ပင်လယ်ရဲ့ ချောက်ထဲကနေ ရုန်းထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်က နတ်ဆိုးတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ အလုံခြုံဆုံးပဲ..."

အားကျိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး :"ကျ​နော်တို့ သူ့ကို အရင်သတ်ရမှာလား?"

အဘွားရှားက ပြုံးပြီးပြော၏။

"ငါ သူ့ကို တကယ်မသတ်ပါဘူး... ခဏလောက် သတ်လိုက်ရုံပဲ... သူက မသေနိုင်တဲ့ အမတအလောင်းကောင်... သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေ၊ မီးနဲ့ သန့်စင်ထားတာ သေပြီးရင် ဆွေးမြေ့မှာ မဟုတ်ဘူး... စိတ်ချ စိတ်ချ... ငါ ဒီကိစ္စမှာ အတွေ့အကြုံ ရှိတယ် သူအရင်က တစ်ကြိမ် နှစ်​ကြိမ်လောက် သေဖူးပြီးသား..."

ဟူရှောင်လျောင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ: "သူသေပြီးရင် နတ်ဆိုးအသွင် ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်... သူ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းရင် မိုင်တစ်ရာ အာကာသကို လွှမ်းခြုံသွားလိမ့်မယ် ချန်ယန်တောင်တစ်ခုလုံးကို သူ့နတ်ဆိုးနယ်မြေက ဖုံးလွှမ်းသွားမှာကိုပဲ ကြောက်ရတယ်... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသေအပျောက်တွေလည်း ရှိလာမှာ!"

အဖွားရှားက ပြုံးလေသည်။

"ငါ အကုန်ပြင်ဆင်ပြီးပြီ.... နတ်ဆိုးကို သုတ်သင်တဲ့ နေရာက မြေအောက်ကမ္ဘာထဲမှာပဲ"

ဒါကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။ ရှားချိုးထုန် ဘယ်လောက် ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားတတ်ကြောင်း တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး​ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှားချိုးထုန်သည် စိတ်ဝိဥာဉ်လမ်းစဉ်တွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အောင်မြင်မှုများ ရှိထားပြီး အလွန်ထက်မြက်သော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်နှင့်ပတ်သက်သော စာလုံးပေါင်းအမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးထားသော်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အမျိုးမျိုးသော ဟာကွက်များက အမြဲရှိ​နေတတ်သည်။

သူမ ဖန်တီးထားသော စာလုံးပေါင်းများသည် မကြာခဏ အသုံးပြု၍ အသုံးဝင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း အမှားအယွင်းများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ချင်းယန်: "တစ်ဆယ်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒီနတ်ဆိုးတွေရှိနေလို့ မိသားစု ဆယ့်သုံးစုက သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်ခင် နှစ်ကြိမ်လောက် စဉ်းစားရလိမ့်မယ်... ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေ အားလုံးကို ဖယ်လိုက်ရင် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလား?"

တုယိရန်က သူ့နောက်ကျောဘက်ကို လက်နှစ်ဖက်ပစ်လျက် ဝင်ထောက်လာ၏။

"ငါနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး လေးယောက် မင်းတို့ ရှိနေတာပဲကို အဲ့မိသားစု​တွေကို ဘာလို့ကြောက်ရမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်! !"

ချင်းယန် ခေါင်းညိတ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ : "အချိန်မရှိဘူး အခုလုပ်ရအောင် တစ်ဆယ်လေး ဘယ်မှာလဲ ငါ သူ့ကိုသတ်ပစ်မယ်!"