လူစုခွဲခြင်း

"ဟေ့၊ မင်းတို့ခုနက မြင်လိုက်ကြလား။ အဲ့ဒီမှာ ဆေးခန်းတွေ လုံးဝမရှိခဲ့ဘူး။ ရှေ့ကတံခါးတွေအားလုံး တစ္ဆေတွေနဲ့ပြည့်နေခဲ့တာ။ အဲ့ဒီအရာတွေက တောင့်တင်းပြီး မလှုပ်မယှက်ရပ်နေခဲ့ကြတာ။ ငါတို့အရင်ကတည်းက တံခါးပေါက်ဘယ်နှစ်ပေါက်လောက် ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ။"

"ဆယ်ပေါက်လား။ နှစ်ဆယ်ပေါက်လား။"

ဆွန်ယိက ထိတ်လန့်တကြား စိတ်မသက်မသာဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကျေးဇူးကြောင့်၊ သူတို့အောင်မြင်စွာ ထွက်လမ်းတစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ၊ အဖွဲ့မှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာနေရာကို ကျောခိုင်းထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ အရေးပေါ်ထွက်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ဆေးရုံလှေကားများအတိုင်း တက်လှမ်းနေကြသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ မင်းစကားမပြောရင် ဘယ်သူမှမင်းကို အအကြီးလို့ ထင်မှာမဟုတ်ဘူး။" တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

သူတို့ခုလေးတင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမြင်ကွင်းကို ပြန်သတိရလိုက်သောအခါ၊ လူတိုင်းမှာ စွဲကျန်နေသောကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ထိုနေရာတွင် ပို၍ကြာရှည်စွာနေခဲ့ပါက၊ ထိုတစ္ဆေများ လုံးဝနိုးထလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ လူတိုင်းထိုနေရာတွင် သေဆုံးကြပေမည်။

"အဲ့ဒီအရာတွေ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ငါတို့ကိုမတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာလဲ။ ငါတို့သူတို့ရှေ့ကနေ ဒီလောက်ရဲတင်းစွာဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့တာ — သူတို့အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို လွတ်သွားခွင့်မပြုသင့်ဘူး။" ကျန်းဟန်က အတူတူပင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "သူတို့က အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်မျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးတွေအဖြစ် လုံးဝမပြောင်းလဲသေးတာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့မနိုးထခဲ့တဲ့တခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေတာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါအရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက ဆေးရုံထဲကအခြေအနေက ပိုဆိုးရွားလာခဲ့ပြီ။ အစပိုင်းမှာတော့ ငါတစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲရှိတယ်လို့ထင်ခဲ့တာ — ဟိုလူနာတွေရဲ့အတွင်းထဲကတစ္ဆေကလေးတွေကိုတောင် ထည့်မတွက်ခဲ့ဘူး။"

"အခုတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲရှိတော့ပုံပဲ။"

"ဘာဖြစ်နိုင်ခြေလဲ။" ကျန်းဟန်က မေးသည်။

"အဲ့ဒီကတစ္ဆေတွေ လွတ်မြောက်သွားပြီး ဒီနေရာကိုသိမ်းပိုက်ပြီးသွားပြီ။ အဲ့လိုသာဆိုရင် ဒီအရာအားလုံးရဲ့ရင်းမြစ် — အဲ့ဒီအမည်မသိတစ္ဆေက ငါတို့သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကိုရှာဖွေတွေ့ရှိတာကို မလိုလားဘူး၊ သူ့ကိုရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ပိုလို့တောင်မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အရင်တုန်းက ငါတခြားတစ္ဆေကလေးတွေကနေတစ်ဆင့် သတ္တမမြောက်လမ်းရဲ့တည်နေရာကို ရှာဖွေဖို့ကြိုးစားခဲ့ရုံပဲရှိသေးတယ်၊ အဲ့ဒါကချက်ချင်းပဲ သတိပြုမိသွားတယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက ငါတို့ဆီတန်းတန်းမတ်မတ်ရောက်လာခဲ့တာ။ ငါတို့သာလုံလောက်အောင်မြန်မြန်မဆုတ်ခွာခဲ့ရင် ယန်ကျန့်နဲ့ငါ ဆေးရုံထဲမှာပိတ်မိနေလောက်ပြီ။"

"ဒီစစ်ဆင်ရေးကို အစကတည်းက လုံးဝမလုပ်ဆောင်ခဲ့သင့်ဘူးထင်တယ်။ ဒါကိုဖျက်သိမ်းခဲ့သင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး အတွေးနက်နေသည်။

သူ၏တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အစောပိုင်းက အတင်းအကျပ်မှုတ်ငြိမ်းပစ်ခဲ့သည်မှာ အတိအကျဘာလဲ။

ဖယောင်းတိုင် မည်မျှလျင်မြန်စွာလောင်ကျွမ်းခဲ့သည်ကို ပြန်သတိရလိုက်သောအခါ၊ သူအရင်က အလားတူအခြေအနေတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

လမ်းမီးတိုင်တစ်ခုအောက်တွင်ရပ်နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်၊ ကျောခိုင်းထားပြီး၊ မျက်နှာကိုမမြင်တွေ့ရပေ။

ထိုအချိန်က၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။

ပြီးတော့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ပို၍လျင်မြန်စွာလောင်ကျွမ်းလေလေ၊ အနီးအနားမှတစ္ဆေမှာ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

"ငါ့တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ခုနကမှုတ်ငြိမ်းပစ်ခဲ့တဲ့အရာက သေချာပေါက်ဆေးရုံကတစ္ဆေကလေးတွေထဲက တစ်ကောင်မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါက တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင် — ငါတို့ကိုတစ်ချိန်လုံး မမြင်မတွေ့ရဘဲ လိုက်နေခဲ့တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။ အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က ငါတို့ခုထိကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ တစ္ဆေကလေးအားလုံးထက် သာလွန်နေတယ်။"

ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကောက်ချက်မှာ ယန်ကျန့်၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းပေါ်ထွက်လာသည့်အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူ၏ကျောဘက်တွင် ချွေးစေးများ ပေါက်ထွက်လာသည်။

အကယ်၍ လက်ရှိတစ္ဆေကလေးများထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတစ္ဆေတစ်ကောင် သူတို့ကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပါက၊ သူတို့၏အသက်များမှာ အချိန်တိုင်းအန္တရာယ်ကျရောက်နေပေမည်။

"အဲ့ဒီတစ္ဆေက ငါတို့ကိုဘယ်တုန်းကစပြီးလိုက်နေခဲ့တာလဲ။ တစ္ဆေတံခါးခေါက်တဲ့ဖြစ်ရပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ကိုတွယ်ကပ်လာခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အစကတည်းက တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်နေခဲ့တာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါငါ့ကိုလိုက်နေတာ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။ ငါအရင်ကတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို သုံးခဲ့ဖူးတယ်၊ မီးတောက်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှမပြခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါက ငါ့အနားမှာတစ္ဆေမရှိခဲ့ဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်။"

ယန်ကျန့်၏နဖူးမှ ချွေးစေးများပေါက်ထွက်လာသည်၊ တင်းမာမှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကြောင့်လား သူ မပြောတတ်ခဲ့ပေ။

သူအခြေအနေကို တတ်နိုင်သမျှလျင်မြန်စွာ သုံးသပ်ပိုင်းခြားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတစ္ဆေက ငါ့ကိုလိုက်နေတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲရှိတော့တယ် — အဲ့ဒါက ကျောက်ခိုင်မင်ကို လိုက်နေတာပဲ။"

"တစ္ဆေတံခါးခေါက်တဲ့ဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူလေးယောက် ပါဝင်ခဲ့တယ်: ငါ၊ ဝမ်ယွဲ့၊ ထုံချန်၊ ပြီးတော့ ကျောက်ခိုင်မင်။"

"ဝမ်ယွဲ့ရဲ့တစ္ဆေက ကြိုးလွဲချသရဲကြိုးပဲ။ ထုံချန်ရဲ့ဟာက သူမရဲ့လည်ကုပ်ပေါ်က တစ္ဆေမျက်နှာပဲ။ ကျောက်ခိုင်မင်ရဲ့တစ္ဆေတစ်ခုတည်းသာ ပဟေဠိအဖြစ်ကျန်ရှိနေခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က လမ်းမီးတိုင်အောက်မှာငါမြင်ခဲ့ရတာအရဆိုရင် ကျောက်ခိုင်မင်မှာ အဲ့ဒီတစ္ဆေနဲ့ဆက်စပ်မှုတစ်ခုခုရှိတယ်လို့ ငါယုံကြည်ဖို့အကြောင်းရင်းရှိတယ်။ မဟုတ်ရင်လဲ တိုက်ဆိုင်မှုက အရမ်းကြီးလွန်းနေလိမ့်မယ်။"

"မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ၊ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအခွင့်အရေးလောက်ကတောင် လုံလောက်တယ်။"

ထိုအတွေးဖြင့် ယန်ကျန့်က သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"စောင့်ပါ။ ငါတို့ဒီလိုအတူတူရွေ့လျားနေတာက ငါတို့ကိုပစ်မှတ်အရမ်းကြီးမားသွားစေတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ငါတို့လူစုခွဲသင့်တယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

ဤသို့ပြောလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ လူတိုင်းက သူ့ကိုလူမိုက်တစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် လူစုခွဲမည်ဟုတ်လား။ သူသေကြောင်းကြံစည်နေတာလား။

"ယန်ကျန့်၊ ဒါဘယ်လိုအကြံဉာဏ်မျိုးလဲ။ ငါတို့ဒီလောက်အများကြီးအတူတူရှိနေတာတောင် ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ကြုံခဲ့ရပြီးပြီ။ အခုမင်းက လူစုခွဲချင်နေသေးတယ်ဟုတ်လား။ မင်းအခုပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့သာမထင်ရင် ငါမင်းကိုမင်းကိုယ်တိုင်တောင်မဟုတ်ဘူးလို့ သံသယဝင်မိလောက်ပြီ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုက ဘာလဲ။" ဝမ်ရှောင်မင်က မေးသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "အထူးတလည်ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုမရှိပါဘူး။ လူစုခွဲလိုက်ရင် ပိုအဆင်ပြေလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ရုံပါပဲ။ ငါ့မှာအဖွဲ့မလိုအပ်ဘူး။ ငါတစ်ယောက်တည်းသွားမယ်။"

"မင်းသာတစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ဆိုးဆိုးရွားရွားသေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။" ကျောက်ခိုင်မင်က အေးစက်စွာပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါဒီအကြံပြုချက်ကိုငြင်းဆန်တယ်။ အခုလူစုခွဲတာက အလွန်အမင်းပညာမဲ့ရာကျတယ်။"

"ငါမင်းတို့ကိုအကြောင်းကြားနေရုံသက်သက်ပါပဲ။ ငါခွင့်ပြုချက်တောင်းနေတာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူအမည်မသိတစ္ဆေတစ်ကောင် — တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ပင် မခံနိုင်လောက်အောင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတစ္ဆေတစ်ကောင် — နှင့်အတူ ရွေ့လျားနေရသည်ကို လုံးဝစိတ်အေးလက်အေးမခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။

အမည်မသိအရာနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ယန်ကျန့်မှာ တစ္ဆေကလေးအုပ်စုကြီးကို တစ်ယောက်တည်းရင်ဆိုင်ရန် ပိုနှစ်သက်သည်။

သူသေဆုံးခဲ့လျှင်ပင်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူအဘယ်ကြောင့်သေဆုံးခဲ့သည်ကို သိရှိသွားပေမည်။

"ယန်ကျန့် သတိပြုမိသွားပြီလား။ ဘယ်လောက်ထက်မြက်တဲ့ကောင်လဲ။ ဒီကောင်လေး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကနေ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နေတာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ဘူး။ သူက သတိကြီးရုံတင်မကဘူး၊ ပြတ်ပြတ်သားသားလည်း လှုပ်ရှားတတ်တယ်။"

ကျောက်ခိုင်မင်က ယန်ကျန့်၏ပြတ်သားသောသဘောထားကိုကြည့်ရင်း၊ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အတွေးများဖြင့် လင်းလက်နေသည်။

သေးငယ်သောအသေးစိတ်အချက်အလက်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သော်လည်း၊ သူယခုအခါသေချာသွားသည် — သူ၏တစ္ဆေမှာ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က သိရှိသွားခဲ့ပြီ။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားရုံးခန်းက ဘယ်အထပ်မှာလဲ။ ငါတို့အဲ့ဒီမှာ ပြန်ဆုံစည်းကြတာပေါ့။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အပေါ်ဆုံးထပ်မှာပါ။ ရဟတ်ယာဉ်ဝင်ထွက်ခွင့်အတွက် အဆင်ပြေတယ်။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်။

"မင်းစိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးမှတော့ ငါမင်းကိုအတင်းအကျပ်မလုပ်တော့ဘူး။ သတိထားပါ။"

"ခင်ဗျားလည်းပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ ယန်ကျန့် ပြတ်သားစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်းဟန်မှာ ယန်ကျန့်နောက်သို့လိုက်မည်လား သို့မဟုတ် ကျန်ရှိနေမည်လားဆိုသည်ကို တွေဝေနေပြီး၊ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ယန်ကျန့် အဖွဲ့မှထွက်ခွာသွားရခြင်းမှာ အရေးကြီးသောအကြောင်းရင်းတစ်ခုခုရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်သည်။

သူသူတို့နှင့်အတူမနေလိုတော့အောင်ဖြစ်စေသည့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် နားလည်ခြင်းမှာ သေချာမှုနှင့်မညီမျှသောကြောင့်၊ သူဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ခဲ့ပေ။

မကြာမီ၊ ယန်ကျန့်မှာ ဆဋ္ဌမထပ်စင်္ကြံတစ်လျှောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ရောက်ရှိရန် အခြားအရေးပေါ်ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အဖွဲ့မှခွဲထွက်ပြီးနောက်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသက်သာမှုကြောင့်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မှန်ကန်သောရွေးချယ်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သူအရင်ကခံစားခဲ့ရသော ပြင်းထန်သည့်စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် အန္တရာယ်မှာ မှေးမှိန်သွားပုံရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ဘေးကင်းစေရန်၊ သူတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်မီးညှိလိုက်သည်။

ကြက်သွေးရောင်ဖယောင်းတိုင်၏ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာစိမ်းလန်းသောမီးတောက်မှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် တောက်လောင်နေပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၍ စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ ဖယောင်းတိုင်မှာ များစွာပို၍နှေးကွေးသောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည် — ပုံမှန်နီးပါးပင်။

ဤသည်မှာ ယန်ကျန့်အနီးအနားတွင် တစ္ဆေများမရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူလောလောဆယ်တော့ ဘေးကင်းသည်။

"ငါ့ခန့်မှန်းချက်မှန်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက ငါ့ကိုလိုက်နေတာမဟုတ်ဘူး — အဲ့ဒါက အဖွဲ့ထဲကတစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်နေခဲ့တာ။ ကျောက်ခိုင်မင်က အများဆုံးသံသယဖြစ်စရာပဲ။ ကျန်းဟန်နဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်ကတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေအနည်းဆုံးပဲ။"

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ လျင်မြန်စွာ နောက်တစ်ကြိမ်တည်ကြည်သွားသည်။

သူကျန်ရှိနေသေးသော အနည်းငယ်ကိုမဖြုန်းတီးလိုသောကြောင့် ဖယောင်းတိုင်ကို မှုတ်ငြိမ်းလိုက်သည်။

"အခြေအနေတွေက ပိုရှုပ်ထွေးလာပြီ။ အခုတော့ ငါတစ္ဆေကလေးတွေနဲ့ ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကိုပါ သတိထားနေရတော့မယ်။"

ထိုအတွေးက သူ့ခေါင်းကိုကိုက်ခဲသွားစေသည်။

ဤသည်မှာ ခက်ခဲသောအဆင့်သက်သက်မဟုတ်တော့ — သူငရဲပမာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုထဲသို့ တည့်တည့်ပစ်ချခံလိုက်ရသလိုပင်။

သို့သော် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သောနည်းလမ်းမရှိပေ။

ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်မှာ အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မည်မျှပင်ခက်ခဲနေစေကာမူ၊ ၎င်းကိုဖြေရှင်းရမည်။

သို့ဖြစ်၍ သူသွားကြိတ်၍ ရှေ့ဆက်တိုးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ယခုအခါ သူတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေပြီး၊ အခြားသူများအတွက်စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာမလိုတော့သောကြောင့်၊ ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာရွေ့လျားလိုက်သည်။

တစ္ဆေများ လုံးဝနိုးထမလာသေးသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူလှေကားများအတိုင်း ပြေးတက်သွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ လက်ရှိတွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသောကြောင့်၊ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို ပုံမှန်အတိုင်းအသုံးမပြုနိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူအသုံးပြုလိုပါက၊ သူ၏တစ္ဆေအရိပ်အပေါ်မှဖိနှိပ်မှုကို လွှတ်ပေးရပေမည်။

သို့သော် တစ္ဆေအရိပ်သာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပါက၊ သူအလွန်အန္တရာယ်ကျရောက်ပေမည်။

ယခုလောလောဆယ်တော့ ယန်ကျန့်က ဘေးကင်းအောင်ကစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခြေအနေများ ဆိုးရွားလာခဲ့ပါက၊ သူထိုအခါမှ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှောင်မင်၏အဖွဲ့များ (ယခုအခါ သီးခြားလမ်းများအတိုင်း) ဆက်လက်ရွေ့လျားနေစဉ်မှာပင် —

ထိန်းချုပ်မရနိုင်သောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သူတို့အရင်ကဖြတ်သန်းခဲ့သော စင်္ကြံထဲတွင်၊ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသော၊ နက်ရှိုင်းသောအိပ်စက်ခြင်းထဲ၌ နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ မျက်လုံးများမှိတ်ထားသောတစ္ဆေများမှာ ရုတ်တရက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏မည်းနက်နေသော၊ ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသည့်မျက်လုံးများမှာ၊ မျက်ဆံများကင်းမဲ့လျက်၊ သန့်စင်သောဆိုးသွမ်းမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တောင့်ခဲစွာရပ်နေခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ သူတို့ရွေ့လျားစပြုလာကြသည်။

လေးလံသောခြေသံများက မှိန်ဖျော့သောစင်္ကြံတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်၊ အလောင်းကောင်များ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက်ဆွဲသွားနေသကဲ့သို့ပင်။

မကြာမီ၊ တစ္ဆေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး၊ အရပ်လေးမျက်နှာမှအမှောင်ထုထဲသို့ ကွဲလွင့်သွားကြသည်။