ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်

သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ယန်ကျန့်မှာ ဝမ်ရှောင်မင်၏ရုံးခန်းတွင် အတော်အတန်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သူ့ပတ်ပတ်လည်မှ အစောပိုင်းက ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအသံများမှသည်၊ အရာအားလုံးမှာ ယခုအခါ လုံးဝတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ။

အသံအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဆူညံသံတစ်စုံတစ်ရာမျှ မကြားရတော့ပေ။

ဤသည်မှာ… ကောင်းသောလက္ခဏာတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး မှန်ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အောက်မှအထပ်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အဆောက်အအုံ၏အထပ်တိုင်းမှာ အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ လူသားတည်ရှိမှုကင်းမဲ့သော စွန့်ပစ်ထားသည့်၊ မပြီးစီးသေးသောအဆောက်အအုံတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

သူတစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သောဝိညာဉ်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

ထို့အပြင်၊ အမြင်အာရုံမှာ ညံ့ဖျင်းလှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ အဝေးသို့မြင်တွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်အောင်ပြုလုပ်ထားသည်။

လမ်းတစ်ဖက်ကမ်းမှအဆောက်အအုံများ၏ပုံရိပ်များပင် ဝေဝါးနေသောအရိပ်များအဖြစ် မနည်းမြင်တွေ့နိုင်တော့သည်။

ဤဆေးရုံအဆောက်အအုံမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသောတည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ယန်ကျန့်မှာ စဉ်းစားတွေးတောနေသောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှိနေပြီး၊ တွေဝေမှုက သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားသည်။

သို့သော် သူအကြာကြီး တွေဝေမနေခဲ့ပေ။

မကြာမီ၊ သူဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ သူလှည့်ထွက်သွားပြီး၊ အရေးပေါ်ထွက်ပေါက်မှတစ်ဆင့် လှေကားများအတိုင်း ဆင်းသက်သွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ဝမ်ရှောင်မင်နှင့်အခြားသူများ အထပ်တစ်ခုခုတွင်ပိတ်မိ၍ သေဆုံးရန်ကျန်ရှိနေသည်ကို သူလက်ပိုက်ကြည့်နေ၍မဖြစ်ပေ။

သူတို့အားကူညီရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း၊ ဤလူများသေဆုံးသွားပါက၊ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ကျရှုံးမှုဖြင့်အဆုံးသတ်ပေမည်။

အရှုံးကိုလက်မခံလိုစိတ်ကြောင့်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဤမြို့၏ — ပြီးတော့ သူ၏ကိုယ်ပိုင် — ကံကြမ္မာကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ထံသို့အရှုံးမပေးလိုစိတ်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ပြင်းထန်သောကိုယ်ကိုကိုယ်ကာကွယ်လိုစိတ်ရှိနေသော်ငြားလည်း၊ ဤလမ်းဆုံလမ်းခွနှင့်ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူလျှောက်လှမ်းနိုင်သောလမ်းတစ်လမ်းတည်းသာရှိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းကိုဆုပ်ကိုင်ရင်း၊ သူလှေကားများအတိုင်း အလျင်အမြန်ဆင်းသက်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

တစ္ဆေမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အချိန်အများကြီးမကျန်တော့ပေ။

အောင်မြင်မှုမှာ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ကျရှုံးမှုမှာ တားချန်းမြို့ လုံးဝပျက်စီးခြင်းကို ဆိုလိုပေမည်။

တစ်ထပ်၊ နှစ်ထပ်၊ သုံးထပ်...

ယန်ကျန့်က သူဖြတ်သန်းသွားစဉ် အထပ်များကို ရေတွက်နေသည်။

သူ၏ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ၊ အသံအားလုံးပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့်၊ ဆေးရုံထဲမှတစ္ဆေတိုင်း ဝမ်ရှောင်မင်၏တည်နေရာသို့ စုဝေးရောက်ရှိနေဖွယ် အလွန်ရှိသည်။

ယခုလောလောဆယ်တော့ သူဘေးကင်းသည်။

သို့သော် ဤဘေးကင်းမှုမှာ အကြာကြီးတည်တံ့မည်မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရှောင်မင်နှင့်အခြားသူများ သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ တစ္ဆေ၏နောက်ထပ်ပစ်မှတ်မှာ သူဖြစ်လာမည်မှာ သေချာနီးပါးပင်။

ရုတ်တရက်။

လှေကားထစ်တစ်ခု၏အဆင့်တစ်ခုကို သူဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ ယန်ကျန့် အလိုအလျောက် ရပ်တန့်လိုက်မိသည်။

"သူတို့ဒီအထပ်မှာ ပိတ်မိနေကြတာ..."

ဤအထပ်မှာ အခြားအထပ်အားလုံးနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူညီနေပုံရသော်လည်း၊ သူ၏အရေပြားအောက်မှပုန်းအောင်းနေသော တစ္ဆေမျက်လုံးက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေများကြားမှ ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခုပင်။

ယန်ကျန့်က အရေးပေါ်ထွက်ပေါက်မှထွက်ခွာ၍ အထပ်၏ပို၍နက်ရှိုင်းသောအပိုင်းများသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်သွားသည်။

ဓာတ်လှေကားနှစ်ခုကို သူဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ သူတို့၏တံခါးများမှာ ပွင့်လျက်ကပ်ငြိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

မည်းနက်စိမ်းရောင်ခြေရာများရှုပ်ပွနေပြီး ဓာတ်လှေကားဝင်ပေါက်မှ တန်းစီထွက်ပေါ်နေကာ၊ အခြားခြေရာများနှင့်ပေါင်းစပ်၍ စင်္ကြံ၏အဆုံးရှိ လူနာဆောင်တစ်ခုခုဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

ထိုနေရာမှအမှောင်မှာ ပို၍ထူထဲနေပြီး၊ မြူခိုးများမှာ ထိုးဖောက်၍မရနိုင်သော အဆုံးမရှိသောချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းနေသည်။

သူ၏အရေပြားအောက်မှတစ္ဆေမျက်လုံးမှာ ပို၍ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာသည်။

အကယ်၍ သူရှေ့မှအမှောင်ထုထဲသို့ ခြေချဝင်ရောက်သွားပါက၊ သူသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ တစ္ဆေနှင့်ကြုံတွေ့ရမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုနေရာတွင် မည်သို့သောအန္တရာယ်များ သူ့ကိုစောင့်ကြိုနေမည်ကို မည်သူမျှမပြောနိုင်ပေ။

"ဒီအချိန်မှာတော့ အရင်းအမြစ်တွေချွေတာနေလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားပြီး သူတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်မီးညှိလိုက်သည်။

ကြက်သွေးရောင်ဖယောင်းတိုင်မှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာစိမ်းလန်းသောအရောင်အဝါဖြင့် လင်းထိန်စေကာ၊ အမှောင်ထုကိုဖယ်ရှားပြီး အေးစက်၍ သဘာဝမကျသောတည်ရှိမှုကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

"အခုတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုသုံးတာတောင် အောင်ပွဲမရနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့တကယ်ပဲ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘူး။"

သက်ပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်လိုက်ပြီး၊ ယန်ကျန့်က ဖယောင်းတိုင်ကိုအမြင့်သို့မြှောက်ကိုင်ရင်း ရှေ့သို့ဖိအားပေးတိုးဝင်သွားသည်။

သူပို၍ရှေ့သို့သွားလေလေ၊ မြူခိုးမှာ ပို၍ထူထဲလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဆိုးရွားသောဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်မှာ ယခုအခါ ဖိနှိပ်ခံနေရပြီး၊ ၎င်း၏အလင်းဝန်းမှာ မြင်သာသောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျုံ့ဝင်နေသည်။

မူလက၊ အလင်းရောင်မှာ ငါးမီတာမှခြောက်မီတာအကွာအဝေးရှိဧရိယာတစ်ခုကို လင်းထိန်စေနိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းမှာ သုံးမီတာသို့ အတင်းအကျပ်ဖိသိပ်ခံထားရသည် — ပြီးတော့ ယန်ကျန့်ရှေ့သို့တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ အတိုင်းအတာမှာ ဆက်လက်ကျုံ့ဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဂျိမ်း—!

ဖယောင်းတိုင်မီးတောက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလှုပ်ရှားနေပြီး၊ ပို၍တောက်ပသောအလင်းရောင်ထုတ်လွှတ်ရန်နှင့် ချဉ်းကပ်လာသောအမှောင်ထုကိုခုခံရန် ပို၍လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

အရှိန်မြှင့်တင်လောင်ကျွမ်းခြင်းမှာ တစ္ဆေများ အနီးအနားတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ရှိနေကြောင်း ဆိုလိုသည်။

နောက်ထပ်ဆယ်မီတာခန့် ရှေ့သို့တိုးဝင်ပြီးနောက်၊ ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်၏လက်လှမ်းမီမှုမှာ နှစ်မီတာသို့သာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးနှင့် တစ္ဆေဆန်သောစိမ်းလန်းသည့်ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်ကြားတွင် ပြတ်သားသောနယ်နိမိတ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းနေသည်။

"ဒီအရှိန်အဟုန်နဲ့ဆိုရင် ဒီဖယောင်းတိုင်က အများဆုံးဆယ်မိနစ်အတွင်း လုံးဝလောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲမှဖယောင်းတိုင်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ရင်း နှလုံးသားနစ်ဝင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူနောက်တစ်လှမ်းရှေ့သို့တိုးလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် —

လက်တစ်ဖက်က ထူထဲသောမြူခိုးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လေထဲတွင်တွဲလောင်းကျနေသည်။

လက်မှာ ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်၏နယ်နိမိတ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး၊ ယန်ကျန့်၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ၎င်း၏အခြားတစ်ဖက်စွန်းမှာမူ အမှောင်ထုထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေပြီး၊ နောက်ကွယ်မှမည်သည့်အရာရှိနေသည်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

တစ်ချက်၊ တစ်ချက်—!

လက်ကောက်ဝတ်မှရွှေရောင်နာရီတစ်လုံး တည်ငြိမ်စွာ တဒုတ်ဒုတ်မြည်နေပြီး၊ အချိန်ကုန်ဆုံးမှုကို တိကျစွာ မှတ်သားနေသည်။

"ဒါ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ရဲ့လက်ပဲ။"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ ခြေလက်အင်္ဂါကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေမဟုတ်ကြောင်း သူသေချာသည် — အကယ်၍သာဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်၏ကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အဖွဲ့ထဲမှမည်သူက အစောပိုင်းကရွှေရောင်နာရီဝတ်ဆင်ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားရန်မရပ်တန့်ဘဲ၊ သူလက်မောင်းကိုပြင်းထန်စွာဆွဲ၍၊ အမှောင်ထုထဲတွင်ပိတ်မိနေသောမည်သူ့ကိုမဆို ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်၏ဘေးကင်းရာသို့ ဆွဲသွင်းရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဖယောင်းတိုင်၏အလင်းဝန်းအတွင်း၌သာ တစ်စုံတစ်ယောက် ယာယီဘေးကင်းနိုင်သည်။

သို့သော် သူလက်မောင်းကိုထိတွေ့လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

လက်က သူ့ကိုပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ သူ၏နွေးထွေးမှုကိုအာရုံခံမိပြီး သူ့ကိုလူသားတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်မိသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းအသည်းအသန်ဆွဲနေသည်၊ ၎င်း၏ပိုင်ရှင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကံကြမ္မာတစ်ခုခုမှ လွတ်မြောက်ရန်ရုန်းကန်နေပြီး ကယ်တင်ရန်တောင်းပန်နေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ယန်ကျန့် အစွမ်းကုန်ဆွဲလိုက်သောအခါ —

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးကို အလင်းရောင်ထဲသို့ဆွဲသွင်းမည့်အစား၊ သူယိမ်းယိုင်သွားပြီး၊ မှောက်လဲလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ လက်မောင်းမှာ ပြတ်ထွက်သွားသောကြောင့်ပင်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုထဲမှပြတ်တောက်နေသောခြေလက်အင်္ဂါကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်။

ဒဏ်ရာမှာ သပ်ရပ်သော်လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောကိုက်ရာတစ်တန်း ထင်ကျန်နေသည်။

တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းကိုကိုက်ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"ခွေးမသား!" သူရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ့ရှေ့မှမြူခိုးများ ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်အောက်တွင် ကွဲလွင့်သွားသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်မှာ လက်မောင်း၏ပိုင်ရှင်အရိပ်အယောင်ပင်မတွေ့ရှိခဲ့ပေ၊ အကွာအဝေးအရဆိုလျှင် သူတို့ထိုနေရာတွင် တည့်တည့်ရှိနေသင့်သော်လည်း။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

သေဆုံးသွားပြီလား။

အေးစက်မှုတစ်ခု ယန်ကျန့်၏နှလုံးသားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

သူဆုံးရှုံးမှုအပေါ် အကြာကြီးမစဉ်းစားဘဲ၊ ပြတ်တောက်နေသောလက်မောင်းကို ဘေးသို့ပစ်ချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ဆက်လက်ဖိအားပေးတိုးဝင်သွားသည်။

သူရွေ့လျားနေစဉ်၊ အရိပ်သဏ္ဍာန်လူသားပုံရိပ်များ မြူခိုးများ၏အစွန်းများတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ သူ့ကိုထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အချို့မှာ အမှောင်ထုကိုဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန်ကြိုးစားပြီး၊ သူတို့၏မည်းနက်စိမ်းရောင်မျက်နှာများကို ရှေ့သို့တွန်းထုတ်လိုက်ကြသည် — ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်နှင့်ထိတွေ့မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ကာကွယ်မှုမရှိဘဲ သူမည်သို့သောကြောက်မက်ဖွယ်ရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ယခုအခါ၊ ဖယောင်းတိုင်မှာ ပို၍ပင်လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

ဤအရှိန်အဟုန်ဖြင့်ဆိုလျှင်၊ ဆယ်မိနစ်ကိုထားလိုက်ဦး — ငါးမိနစ်ခံရန်ပင် ရုန်းကန်ရပေမည်။

"သွေးလား။"

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ထပ်လှမ်းပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့် မြေပြင်ပေါ်တွင်စင်ကျန်နေသော လတ်ဆတ်သည့်သွေးများကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်။

တောက်ပသောအနီရောင်၊ တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ခုလေးတင်ဖိတ်စင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

အသားစအနည်းငယ် အနီးအနားတွင် လဲလျောင်းနေသည်။

"မင်းနည်းနည်းနောက်ကျသွားပြီ။"

အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ဝမ်ရှောင်မင်က ထူထဲသောမြူခိုးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လာသည်။

သူရွေ့လျားနေစဉ်၊ အရိပ်သဏ္ဍာန်ပုံရိပ်တစ်ခု သူ၏နောက်သို့အနီးကပ်လိုက်ပါလာပြီး၊ သူ့ကိုနောက်သို့ဆွဲခေါ်ရန်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ — သို့သော် အလင်းရောင်၏အစွန်းတွင်ရပ်တန့်သွားပြီး၊ မှိုင်းတိုက်မှုထဲသို့ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"သိပ်နောက်မကျသေးပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျားအသက်ရှင်နေသေးတယ်မဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်၊ "တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးကို အတည်ပြုပြီးပြီ — အသံက လှုံ့ဆော်မှုပဲ။ တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးက ခင်ဗျားစကားပြောတာကြားရင် အဲ့ဒါတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆင့်ပွားတစ္ဆေတွေက အခြေအနေတွေမှာ ထပ်တူကျခြင်းမရှိဘူး။ တတိယအဆင့်က ကြားနာခြင်းအားဖြင့်ပဲသတ်နိုင်တယ်၊ ဒုတိယအဆင့်က ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့်၊ ပထမအဆင့်က မြင်တွေ့ခြင်းအားဖြင့်ပဲ။"

"အခုတကယ်ပဲ ဒီအတွက်အချိန်လား။ သူတို့အားလုံးသေဆုံးသွားကြပြီလား။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"အားလုံးတော့မဟုတ်ပေမဲ့ နီးစပ်နေပြီ။ ငါတို့အရင်တိုက်ခိုက်မှုအတွင်းမှာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သတင်းဆိုးတစ်ခုရှိတယ်... စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။ အဲ့ဒါစတုတ္ထအဆင့်ဟုတ်မဟုတ်တောင် ငါမသေချာဘူး — အဲ့ဒါက ရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအရာက အခုအနီးအနားမှာရှိနေတယ်။ အဲ့ဒါကိုရှာ၊ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်၊ ပြီးတော့ ဒီဖြစ်ရပ်က အဆုံးသတ်သွားနိုင်တယ်။"

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။ ငါတို့ခဏလေးပဲ အသက်ရှင်နိုင်တော့မှာ။ မင်းသာမလာခဲ့ရင် ငါတို့ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က ဦးတည်ချက်တစ်ခုဆီသို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး၊ ယန်ကျန့်ကိုလိုက်ပါရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ခက်ထန်သောအရိပ်အယောင်တစ်ခု ယန်ကျန့်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူအရင်ရုန်းကန်မှုတွင် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း၊ ကျောက်ခိုင်မင်၊ ဆွန်ယိ၊ ကျန်းဟန်၊ နှင့် အခြားသူများ ဤတစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းလုံးကို ခုခံတားဆီးရန် မည်မျှကြီးမားသောတန်ရာတန်ကြေးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်ကို သူစိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။