မလှုပ်မယှက်သော အလောင်း

သူ၏ခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းများ ဤတစ္ဆေ၏လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်မှာ ရလဒ်ကိုစောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်ပင်မရခဲ့ပေ။

သူနောက်ဆက်တွဲအခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ နောက်ဆုံးမှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လင်းလက်နေသော အခိုက်အတန့်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက၊ သူအောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ဤနေရာမှလူတိုင်းမှာ သေဆုံးနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေမည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်သော လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏မီးတောက်မှာ အခြားတစ္ဆေများကို ဖိနှိပ်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည်နိုးထလာမှုကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားသည်။

နောက်ဆုံးမျက်လုံးမှာ အပြည့်အဝမကြီးထွားသေးပေ။

၎င်းလုံးဝပြန်လည်နိုးထမလာသရွေ့၊ သူပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် အခွင့်အရေးရှိနေသေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူယခင်က တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့ကြားတွင် ကြိုးတန်းလမ်းလျှောက်သကဲ့သို့ ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ကျန်းဟန်ထံသို့ အလျင်အမြန်သွားရောက်ရင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ့ကိုချက်ချင်းကယ်တင်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

သူ၏လက်ရှိအင်အားဖြင့်၊ သူထိုသွေးများဖြင့်ရွှဲနစ်နေသောလက်ကို ဆွဲဖြဲ၍မရနိုင်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူကျန်းဟန်အောက်မှ မည်းနက်နေသောအရိပ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏နောက်ဆုံးမှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်မီးတောက်မှာ အားနည်းစွာ တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤခဏတာဖိနှိပ်မှုအခိုက်အတန့်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း၊ ယန်ကျန့်က သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးနှင့် အရိပ်ကြားတွင် တမင်တကာ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မျက်လုံးတစ်လုံး အတင်းအကျပ်ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး အရိပ်ထဲသို့ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်၍ တိုတောင်းလှသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်နှင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် သိသိသာသာ ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏နောက်ဆုံးမီးကျီးခဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းသွားသည်။

ဖိနှိပ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရိပ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ရမ်းကားစပြုလာသော်လည်း၊ အလွန်နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးမှာ အရိပ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေနှင့်ပြီ။

ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်မရှိဘဲ၊ အရိပ်မှာ မျက်လုံးကိုအပြည့်အဝမပိုင်ဆိုင်နိုင် — ကျန်းဟန်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်သွားခြင်းမရှိလျှင်ပေါ့။

ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ ချုပ်တည်းမှုတစ်ခုမဟုတ်တော့ဘဲ လက်ဆောင်တစ်ခု၊ သူ၏ခိုးယူထားသောပုံစံ၏ အစိတ်အပိုင်းအသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေမည်။

ဤသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းဟန်သေဆုံးသွားပါက၊ အရိပ်မှာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုပိုင်ဆိုင်ကာ၊ သူ၏အတွင်းမှတစ္ဆေများကိုသိမ်းပိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို ယူဆောင်သွားပေမည်။

အမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာပေမည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာမှာ ရဲ့ဖုန်းမှဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ယခင်ခြိမ်းခြောက်မှုထက် မနည်းလှ — ပို၍ပင်ဆိုးရွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ဂုဏ်ယူစွာကြေညာနိုင်ပေမည်:

"ဟိုတစ္ဆေကိုတွေ့လား။ ကြောက်စရာကောင်းတယ်မဟုတ်လား။ အင်း၊ ငါအဲ့ဒါကို မွေးခဲ့တာ။"

ပြီးတော့၊ အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ယန်ကျန့်၏ဘိုးဘေးဘီဘင်များကို မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ကျိန်ဆဲကြပေမည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ တစ်ခုတည်းသောထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအနီရောင်မျက်လုံးတစ်ခု အရိပ်၏ပုံစံပေါ်တွင် တောက်လောင်နေပြီး၊ ၎င်း၏ရမ်းကားမှုကို အနည်းငယ်ချုပ်တည်းထားသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ မလုံလောက်သေးပေ။

ဤအရာကိုအပြည့်အဝဖိနှိပ်ရန်၊ အနည်းဆုံးတစ္ဆေမျက်လုံးငါးလုံး လိုအပ်သည်။

ငြိမ်းသွားသောတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို လျစ်လျူရှုရင်း၊ ယန်ကျန့်က အချိန်မဖြုန်းဘဲ နောက်ထပ်တစ္ဆေမျက်လုံးများကို အရိပ်ထဲသို့လွှဲပြောင်းထည့်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကိုတံစို့များကဲ့သို့အသုံးပြု၍ ထိုအရာကို တံစို့ရိုက်ထားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဤသည်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချပေးပြီး၊ တစ္ဆေ၏ပြန်လည်နိုးထမှုအကျိုးဆက်အများစုကို အရိပ်အပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့်၊ သူယခင်အခြေအနေသို့ မနည်းပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အန္တရာယ်များသော်လည်း၊ ကံကောင်းစွာဖြင့် အရိပ်မှာ အသိမဲ့ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းဟန်ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားသည်။

ပြီးတော့ ကျန်းဟန်မှာ၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုကိုယ်တိုင်နှိမ်နင်းထားနိုင်သောကြောင့်၊ ထိုမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ထိန်းချုပ်ခံရမည့်သူမဟုတ်ပေ။

သူရုန်းကန်၍ ခုခံနိုင်သေးသည်။

အကယ်၍ အရိပ်သာ ယန်ကျန့်အပေါ်သို့ လှည့်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက၊ သူသူ၏လက်ရှိအခြေအနေတွင် သေလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။

ပဉ္စမမြောက်တစ္ဆေမျက်လုံး အရိပ်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာလွှဲပြောင်းပြီးသည်နှင့်၊ အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားသည်။

ပွင့်နေသောမျက်လုံးများမှာ တံစို့ငါးချောင်းကဲ့သို့ပြုမူကာ၊ အရိပ်ကိုမြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် တံစို့ရိုက်ထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မည်းနက်သောအရိပ်မှာ ကျန်းဟန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တဖြည်းဖြည်းကွာကျသွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ခွံတစ်ခုပိုင်ဆိုင်ခြင်းမှ တားဆီးလိုက်သည်။

ကျန်းဟန်မှာ သူ့ကိုထိန်းချုပ်ထားသောအင်အား ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူချက်ချင်းပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လည်ပင်းကိုလွှတ်လိုက်ပြီး၊ အသက်ကိုမနည်းရှူရှိုက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

သူကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လည်ညှစ်သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူထိုသို့သေဆုံးသွားခဲ့ပါက၊ သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ သူ့ကိုထာဝစဉ် လှောင်ပြောင်ကြပေမည်။

"အောင်မြင်သွားပြီလား။" ကျန်းဟန်က သူ၏ညိုမည်းနေသောလည်ပင်းကိုပွတ်သပ်ရင်း၊ နာကျင်မှုကြောင့် အသံဝင်နေသည်။

"ငါမသိဘူး။ အခြေအနေက ယာယီတည်ငြိမ်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်တာကတော့ ဘာဖြစ်မလဲပေါ်မူတည်တယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေလည်း တည်ငြိမ်လာသည်ကိုခံစားရင်း ပြန်ပြောသည်။

သို့သော်၊ တစ္ဆေမျက်လုံးလေးလုံး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

မျက်လုံးများပြန်လည်နိုးထမလာမီ သူတစ္ဆေ၏စွမ်းအားကို နောက်ထပ်မည်မျှအကြိမ် အသုံးပြုနိုင်မည်ကို သူ မသိပေ။

အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ အရိပ်မှာ သူတို့ကိုမထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်များကို အဆုံးစွန်အထိ တွန်းပို့ခဲ့သည်။

ကျန်းဟန်က မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော ရဲ့ဖုန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အောင်မြင်သွားပုံပဲ။ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီအရာက မင်းကိုအခုလောက်ဆို တိုက်ခိုက်ပြီးလောက်ပြီ။ ဒီတစ္ဆေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာလဲကွာ။ ဘာလို့အဲ့ဒါက ရဲ့ဖုန်းရဲ့ပုံစံကိုယူပြီး သူပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုတောင် ထိန်းချုပ်သွားရတာလဲ။"

"ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါဒါပြီးသွားပြီလို့တော့ မထင်ဘူး။"

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများမှတစ်ဆင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ ကျန်းဟန်မမြင်နိုင်သောအရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေအပြင်ဘက်တွင်၊ တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးများမှာ ကွဲလွင့်သွားခြင်းမရှိသေးပေ။

သူတို့မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ရဲ့ဖုန်းဖိနှိပ်ခံထားရသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ — အနီးအနားတွင် ပစ်မှတ်များမရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမှာ ဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်၊ ဒီအရာကိုထည့်စရာပုံးထဲထည့်ပြီး ငါတို့ဒီနေရာကနေထွက်သွားကြရအောင်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"သေတ္တာဘယ်မှာလဲ။"

ဧရိယာကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း၊ သူတွန်းလှည်းပေါ်မှရွှေရောင်အိတ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ သူတွန်းလှည်းကိုတစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့တွန်းဝင်လိုက်ပြီး ရဲ့ဖုန်း၏အလောင်းကောင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

"ငါကူညီမယ်။" ကျန်းဟန်က အနည်းငယ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူမတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ကိုအလောင်းကောင်ရွှေ့ပြောင်းရာတွင် ကူညီလိုက်သည်။

အလောင်းကောင်မှာ ယခုအခါမလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေဆဲဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ၎င်းလှုပ်ရှားသည့်အခါ၊ ၎င်းလူသားများကို စားသုံးသောကြောင့်ပင်။

"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့အဲ့ဒီအသုဘဝတ်ရုံကို ချွတ်ပစ်သင့်လား။ ဒီအရာပေါ်မှာအဲ့ဒါကိုထားခဲ့တာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ငါအဲ့ဒါကိုသီးခြားစီသိမ်းဆည်းဖို့ အကြံပြုတယ် — အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အဲ့ဒါဝတ်ဆင်ခွင့်မပေးနဲ့။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်တစ်ခါကျရင် ငါတို့အဲ့ဒါကိုမကိုင်တွယ်နိုင်တော့ဘူး။"

ကျန်းဟန်က ဝတ်ရုံကိုမြင်၍ မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားသည်။

"အကြံကောင်းပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကိုတိုက်ရိုက်မထိနဲ့။ အဲ့ဒီလုံချည်က အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ ငါတို့နောက်ထပ်မတော်တဆမှုတွေ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါအရိပ်ကိုသုံးပြီး အဲ့ဒါကိုဖယ်ရှားမယ်။"

ထိုအသုဘဝတ်ရုံက သူ့ကိုဒုက္ခများစွာ ပေးခဲ့သည်။

လူသားတစ်ဦးဝတ်ဆင်သည်ဖြစ်စေ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဝတ်ဆင်သည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့်ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပင်။

အရိပ်ကိုထိန်းချုပ်ရင်း၊ သူ၎င်းကိုလက်တစ်စုံအဖြစ်ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံကိုချွတ်ရန်ကြိုးစားကာ၊ တစ္ဆေမှ၎င်းကို ဆွဲခွာလိုက်သည်။

သို့သော် သူပထမဆုံးကြယ်သီးကို ချွတ်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ရဲ့ဖုန်း၏သေဆုံးနေသောလက်မှာ တွန့်ကွေးသွားသည်။

သူ၏မျက်ဆံမဲ့မျက်လုံးများ ရွေ့လျားသွားပြီး၊ ယန်ကျန့်အပေါ်သို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခွေးမသား!" ကျန်းဟန်က ထိတ်လန့်တကြား နောက်သို့ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်။

"ငါတို့ဝတ်ရုံကိုထိတွေ့လို့မရဘူးထင်တယ်။ ငါထင်တယ် အဲ့ဒါက တစ္ဆေသွားတွေနဲ့ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားတာ။ ငါတို့အဲ့ဒါကိုဖယ်ရှားလိုက်ရင် သွားတွေက တစ္ဆေရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို လုံးဝကျရောက်သွားလိမ့်မယ်။ တစ္ဆေထိန်းချုပ်ထားတဲ့တစ္ဆေက လုံးဝပြန်လည်နိုးထလာတဲ့တစ်ကောင်နဲ့ အတူတူပဲ။ ဒီလက်ချောင်းက အဲ့ဒါကိုဖိနှိပ်ဖို့ လုံလောက်မှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့လောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါကိုဒီအတိုင်းပဲ တံဆိပ်ခတ်ထားလိုက်ကြရအောင်။ နောက်မှလေ့လာလို့ရတာပေါ့။" ကျန်းဟန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"ငါတို့မှာရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာပဲ။" ယန်ကျန့်က သဘောတူညီလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံကိုပြန်လည်မရယူနိုင်ခဲ့သည်မှာ နှမြောစရာဖြစ်သော်လည်း၊ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးမှာ ပထမဦးစားပေးဖြစ်သည်။

သူအသုဘဝတ်ရုံပေါ်မှကြယ်သီးကို ပြန်လည်တပ်ဆင်လိုက်ပြီး၊ ပြန်လည်နိုးထမှုအန္တရာယ်ကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ကာ၊ သူတို့နှစ်ဦး အေးစက်တောင့်တင်းနေသောအလောင်းကောင်ကို ရွှေရောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ကြသည်။

တစ္ဆေများအတွက်အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အိတ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပြဿနာမရှိဘဲ ထည့်သွင်းရန် လုံလောက်အောင်ကြီးမားသည်။

အလောင်းကောင်အတွင်းထဲရောက်သည်နှင့်၊ သူတို့ထည့်စရာပုံးကို တံဆိပ်ခတ်ပိတ်လိုက်ကြသည်။

စံပြအနေဖြင့်၊ ၎င်းကိုလုံးဝဂဟေဆော်ပိတ်ထားသင့်သော်လည်း၊ အခြေအနေများအရ၊ ဤသည်မှာ လုံလောက်ပေမည်။

ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။

တစ္ဆေမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းကိုသေတ္တာထဲထည့်ထားခြင်းမှာ အပိုအာမခံချက်တစ်လွှာမျှသာ — လက်ချောင်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှု ကုန်ဆုံးသွားလျှင်ပင်၊ တစ္ဆေမှာ ပိတ်မိနေဦးမည်ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေရန်ဖြစ်သည်။

"ဟူး… နောက်ဆုံးတော့ပြီးသွားပြီ။ အဲ့ဒီအရာက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။"

ကျန်းဟန်က သူ၏နဖူးမှချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ ပါမောက္ခဘယ်လိုနေသေးလဲ။ သူအဆင်ပြေရဲ့လား။ သူသေဆုံးမသွားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ သူသာသေဆုံးသွားခဲ့ရင် ငါတို့မစ်ရှင်ကျရှုံးသွားပြီ။"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဝမ်ရှောင်မင်ကိုကာကွယ်ရမှာက ငါနဲ့ကျောက်ခိုင်မင်ရဲ့အလုပ်ပဲ။ မင်းက ဌာနချုပ်ကတောင်မဟုတ်ဘူး — ဘာလို့ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။"

"သဘောတူညီချက်တစ်ခု ပါဝင်နေလို့လေ။" ကျန်းဟန်က တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"…" ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင် အသက်ရှင်နေခြင်းရှိမရှိ သူလုံးဝမသိခဲ့ပေ။

အခြေအနေမှာ ခြေရာခံရန် အလွန်ရှုပ်ထွေးပွေလီနေခဲ့သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးလေးလုံး တက်ကြွနေသဖြင့်၊ မြူခိုးမှာ သူ၏အမြင်အာရုံကို မပိတ်ဆို့နိုင်တော့ပေ။

သူအရာအားလုံးကို ယခုအခါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

မကြာမီ၊ သူဝမ်ရှောင်မင်ကို သန့်စင်ခန်းထဲတွင် လှမ်းမြင်လိုက်သည်။

ပါမောက္ခမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိပေ။

သူမျက်လုံးများမှိတ်ထားလျက် ထိုနေရာတွင်ထိုင်နေပြီး၊ ဆွန်ယိ၏အလောင်းကောင်ဘေးတွင် သူ၏ကံကြမ္မာက မည်သို့ဆုံးဖြတ်မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် ကျောက်ခိုင်မင်မှာ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

"ကျောက်ခိုင်မင် ဘယ်အချိန်ကထွက်သွားခဲ့တာလဲ။ အဲ့ဒီအခြေအနေမှာ သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအတိုင်းထွက်သွားနိုင်ရတာလဲ။" ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်။

သံသယတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကြီးထွားလာသည် — ကျောက်ခိုင်မင်မှာ အရိပ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကြံစည်နေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက၊ သူအဘယ်ကြောင့် ဤစစ်ဆင်ရေးများတွင် ဆက်လက်ပါဝင်နေပြီး ဘာမျှမလုပ်ဘဲ မမြင်မတွေ့ရအောင်နေမည်နည်း။

"အခုအဲ့ဒါအတွက် စိတ်ပူနေလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေက အများကြီးမခံနိုင်တော့ဘူး။ ငါသာဆက်ပြီးတွန်းအားပေးနေမယ်ဆိုရင် တစ္ဆေမျက်လုံးတွေပြန်လည်နိုးထလာပြီး ငါပြီးသွားမှာပဲ။ ဝမ်ရှောင်မင်အသက်ရှင်နေမှရမယ် ငါတို့သူ့ကိုခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေထွက်သွားကြမယ်။"