စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ရာ အဆုံးသတ်

"ငါတို့အောင်မြင်ခဲ့ပြီလား။"

ဝမ်ရှောင်မင်မှာ သူ၏အမြင်အာရုံဝေဝါးသွားပြီး ရုတ်တရက် ကြက်သွေးရောင်ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ဆေးရုံဖြစ်နေဆဲ၊ လူနာဆောင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သောမှိုင်းတိုက်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူတို့ကိုဝန်းရံထားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပုံရိပ်များမှာ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

သူအံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသောဝိညာဉ်များကို သူထက်ပို၍နားလည်သောသူ မည်သူမျှမရှိပေ။

ယန်ကျန့် သူ့ကိုတစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုထဲသို့ အတင်းအကျပ်ဆွဲသွင်းခဲ့ကြောင်း သူသိသည်။

"ဒါကိုအောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့တော့ ငါမခေါ်ဆိုနိုင်သေးဘူး။ အများဆုံးတော့ ငါအထူးသဖြင့်ဒုက္ခပေးတတ်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ယာယီကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ရင်းမြစ်တစ္ဆေမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသေချာတယ်။ အပြင်ဘက်ကအဲ့ဒီအရာတွေက ရှိနေတုန်းပဲ။"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။

"ဒီတစ်ခါ ငါတို့နိုင်ခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာတွေလည်းရှိတယ်။"

ဤတိုက်ပွဲကိုအနိုင်ရခြင်းက သူတို့စစ်ပွဲကိုအနိုင်ရသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းမရှိဘဲ၊ တားချန်းမြို့၏ပျက်စီးခြင်းမှာ အချိန်ကာလတစ်ခု၏ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ဆုံးရှုံးမှုများမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှပြီး၊ ယန်ကျန့်ပင်လျှင် ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသောဝိညာဉ်များနှင့် ဆက်လက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားမရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ သူတို့ဤအရာကို ဆက်လက်ဆွဲငင်ထားပါက၊ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ရှိနေလျှင်ပင်၊ သူ၏အတွင်းမှတစ္ဆေများ နိုးထလာမည့်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေမည်။

"နှမြောစရာပဲ။"

ဝမ်ရှောင်မင်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းအတာအတွင်းမှာပဲလေ။ အောင်မြင်နိုင်ခြေက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲရှိခဲ့တာကိုး။ အတွင်းထဲကတစ္ဆေက ဘယ်လိုပုံစံရှိခဲ့လဲ။"

"အဲ့ဒါက ရဲ့ဖုန်းပဲ၊ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့တစ်ယောက်လေ။" ကျန်းဟန်က ပြန်ဖြေသည်။

"တကယ်လား။ သူ့အတွင်းကတစ္ဆေက ရှိနေတုန်းပဲလား။" ဝမ်ရှောင်မင်က မေးသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရဲ့ဖုန်းနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အများကြီးပိုအန္တရာယ်များတယ်။ သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကတစ္ဆေတွေကို လွတ်လပ်စွာအသုံးပြုနိုင်ခဲ့တယ်။"

"ငါတို့အရင်ကောက်ချက်တွေ မှန်ကန်ခဲ့ပုံပဲ။ စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင် ရှိနေတယ်။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

"စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေး ဟုတ်လား။ ဒါဆို သေဆုံးသွားတဲ့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေက ငါတို့ရှေ့မှာ အမည်မသိပုံစံတစ်ခုခုနဲ့ ပြန်ပေါ်လာနိုင်တာပေါ့လေ။ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေနဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေ ပေါင်းစပ်သွားတာလား။" ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်။

"လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင်တော့ အဲ့လိုပဲဖြစ်နေပုံရတယ်။" ဝမ်ရှောင်မင်က အတည်ပြုလိုက်သည်။

"စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းမခံရအောင် ငါတို့ဘယ်လိုရှောင်ရှားကြမလဲ။ ငါတို့အခုသူတို့နဲ့ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ မတတ်နိုင်တော့ဘူး — ငါတို့အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်ဖို့လိုတယ်။" ယန်ကျန့်က ဖိမေးသည်။

"စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံက ဘာလဲ။"

"ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်သီအိုရီကတော့ အသက်ရှူခြင်းပဲ။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

"အသက်ရှူခြင်း ဟုတ်လား။ မင်းနောက်နေတာပဲဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့အခုအသက်တောင်မရှူနိုင်တော့ဘူးလား။" ယန်ကျန့်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သာမန်အသက်ရှူခြင်းက အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမြူငွေ့ကိုရှူရှိုက်မိတာကတော့ မဟုတ်ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က သူ၏လက်ကိုမြှောက်ပြလိုက်ရာ၊ ညိုမည်း၍ ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောအရောင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ထင်ရှားနေသည်။

"ဒီမြူငွေ့ကို ရက်အတန်ကြာရှူရှိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့အရေပြားက တဖြည်းဖြည်း အဲ့ဒီအရောင်အတိုင်း ပြောင်းလဲလာနေပြီ။ မင်းအတန်းဖော် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ငါအရင်ကစုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့တာအရဆိုရင် ဒါက ကျိန်စာတစ်ခု — အမှတ်အသားတစ်မျိုးပဲ။"

"တစ္ဆေတံခါးခေါက်တဲ့ဖြစ်ရပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒါဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်းနားလည်သင့်နေပြီ။ သဘာဝချင်းဆင်တူတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ပါမောက္ခ၊ မြို့တစ်မြို့လုံးက ဒီမြူငွေ့ကိုရှူရှိုက်နေကြတာလေ။ အဲ့ဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။" ကျန်းဟန်က ထိတ်လန့်တကြားမေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါက စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတွေက မြို့ထဲကလူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။"

"ဒီနေရာက လှောင်ချိုင့်တစ်ခု၊ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြတဲ့ဝိညာဉ်တွေက သားကောင်ဖမ်းတဲ့သတ္တဝါတွေ၊ ငါတို့က သားကောင်တွေပဲ။ ဘယ်သူမှချွင်းချက်မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတွေက အလွန်ရှားပါးသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေက မြို့ရဲ့လူဦးရေများပြားမှုအရဆိုရင် ကျပန်းဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိတယ်။"

"ဦးတည်ချက်မဲ့ သတ်ဖြတ်မှုလား။" ယန်ကျန့်၏မျက်နှာမှာ ရွံရှာမှုဖြင့် လိမ်ကောက်သွားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ဆက်ပြောသည်၊ "တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးတွေရဲ့အရေအတွက်နဲ့ စတုတ္ထအဆင့်တွေရဲ့အရေအတွက်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် သာမန်အစာစားသုံးခြင်းက သူတို့ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ငါသံသယရှိတယ်။ တတိယအဆင့်တစ္ဆေတွေက ကြီးထွားမှုရပ်တန့်သွားပုံပဲ — ဆင့်ပွားတစ္ဆေတွေမှာ သူတို့ရဲ့ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိကြတာကိုး။"

"ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းလုံးကနေ ငါတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရတာက တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးတွေကို ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခုနဲ့တော့ ရှင်းလင်းပစ်လို့ရနိုင်တယ်ဆိုတာပဲ။"

"ဒါကြောင့် အခုလက်ရှိမှာတော့ တတိယအဆင့်အောက်ကတစ္ဆေတွေက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေက တစ်ကြိမ်တည်းပဲ။ မင်းပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာသူတို့ရဲ့သတ်ဖြတ်မှုအခြေအနေတွေကို နှိုးဆွခြင်းမှရှောင်ရှားခဲ့ရင် လောလောဆယ်တော့ မင်းဘေးကင်းသင့်တယ်။"

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရရင် မင်းတစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် တစ်ချိန်တည်းမှာ ပြေးလည်းမပြေးနဲ့ အော်လည်းမအော်နဲ့။ အဲ့ဒါက သေချာပေါက်သေဆုံးမယ့်နည်းလမ်းပဲ။"

ကျန်းဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"စောင့်ပါဦး ပါမောက္ခ။ စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတွေက သာမန်နည်းလမ်းတွေနဲ့ မကြီးထွားဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီးကြီးထွားမှာလဲ။"

"တခြားတစ္ဆေတွေကို မျိုချခြင်းအားဖြင့်ပေါ့။"

ဝမ်ရှောင်မင်၏အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

"တစ္ဆေကလေးတွေစားသုံးလိုက်တဲ့တစ္ဆေတွေက သူတို့ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးတယ်။ သူတို့က တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေနဲ့တူတယ် — သဘာဝချင်းပဲကွဲပြားတာ။ သူတို့ဘာလို့ရဲ့ဖုန်းရဲ့ပုံစံကိုယူရသလဲဆိုတာကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး။ တစ္ဆေတွေအတွက် အထောက်အထားဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှမရှိဘူး။"

"ခုထိ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူခြောက်ယောက်သေဆုံးခဲ့ပြီ။ ဒါက စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေး ခြောက်ကောင်ရှိလာမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။" ကျန်းဟန်က မေးသည်။

"ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ ဒီထက်ပိုများနိုင်သေးတယ်။ တားချန်းမြို့ရဲ့သဘာဝလွန်မှတ်တမ်းဟောင်းတွေထဲက တခြားတစ္ဆေတွေလည်း စားသုံးခံလိုက်ရနိုင်တယ်။ ဒါက အလုံးစုံရှင်းလင်းသုတ်သင်မှုတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့နှစ်ပေါင်းများစွာသုတေသနအရဆိုရင် ဒီစားသောက်ပွဲက နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းအတွက်ပဲ ရည်ရွယ်တယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

"ကျိုးကျန့်ရဲ့ဝမ်းဗိုက်ထဲကတွားသွားထွက်လာခဲ့တဲ့ တစ္ဆေကလေး — ငါရင်းမြစ်တစ္ဆေလို့ယူဆပြီး 'ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ' လို့ကုဒ်နာမည်ပေးထားတဲ့တစ်ကောင်ပေါ့လေ။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေသာအောင်မြင်ခဲ့ရင် 'ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ' ဆိုတဲ့နာမည်က သင့်တော်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ ကုဒ်နာမည်အသစ်တစ်ခု လိုအပ်လာနိုင်တယ်။"

"ခွေးမသား။"

ယန်ကျန့်က မကျိန်ဆဲဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ရှားရှားပါးပါးကျိန်ဆဲတတ်သော ကျန်းဟန်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အကြီးစားသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသက်သက်မဟုတ် — လုံးဝပြည့်စုံသော တစ္ဆေမွေးမြူကစားပွဲကြီးတစ်ခုပင်။

သို့သော် သူတို့သုံးဦးဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင်၊ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတစ်စုံတစ်ခုကိုအာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်ကို ဦးတည်ချက်တစ်ခုဆီသို့ စူးရှစွာလှည့်လိုက်သည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး၏အမြင်အာရုံမှာ သာမန်လူများနှင့် ကွဲပြားသည်။

အခြားသူများ တစ္ဆေနယ်မြေများကို မထိုးဖောက်မြင်နိုင်သော်လည်း၊ သူမမြင်တွေ့နိုင်သည်။

မြူငွေ့မှာ သူ၏အမြင်အာရုံကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မင်းဘာမြင်လဲ။" ဝမ်ရှောင်မင်က မေးသည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဆေးရုံ၏ခွဲစိတ်ခန်းရှိရာဘက်သို့၊ ထူထဲသော၊ မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူငွေ့တစ်ခုက ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့သို့တိုးဝင်လာသည်။

၎င်းထိတွေ့သမျှအရာအားလုံး မျိုချခြင်းခံလိုက်ရသည် — နံရံများပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ ကြမ်းပြင်များပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပြီးတော့ ထိုမြူငွေ့၏နက်ရှိုင်းမှုထဲတွင်၊ တစ်စုံတစ်ခု ပုန်းအောင်းနေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်နှင့် ကျန်းဟန်တို့လည်း မကြာမီ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ လျင်မြန်စွာကျုံ့ဝင်နေပြီး၊ အများကြီးပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပြန်လည်ဖိနှိပ်ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။

"မြန်မြန်၊ ငါတို့ထွက်သွားဖို့လိုပြီ! တစ်ခုခုလာနေပြီ!"

ကျန်းဟန်က လူနာတင်လှည်းကိုဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးပြီး ငါတို့ကိုဒီနေရာကနေထုတ်သွား!"

"သွားကြစို့!"

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့်ပစ်ထွက်ကာ အဝေးသို့ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့သုံးဦးမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ သူတို့မီတာရာပေါင်းများစွာအကွာမှ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

"စောင့်ပါဦး — သေတ္တာဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ဘေးမှာတင်ရှိနေခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီသေတ္တာအကြီးကြီးလေ။" ကျန်းဟန်က သူတည်ငြိမ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းအဲ့ဒါကိုချန်ထားခဲ့တာလား။" ဝမ်ရှောင်မင်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေလွှဲပြောင်းမှု ကျရှုံးသွားခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်မှာ တစ်စုံတစ်ခုက သေတ္တာကိုဆွဲကိုင်လိုက်တာ။"

သူဆေးရုံဘက်သို့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ခုလေးတင်ရှိနေခဲ့သော မှိန်ဖျော့၍ မည်းမှောင်နေသည့်လူနာဆောင်တွင်၊ အရိပ်သဏ္ဍာန်ပုံရိပ်တစ်ခု ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

၎င်း၏အောက်တွင်၊ အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသောသေတ္တာမှာ အပြင်ဘက်တွင်တွဲလောင်းကျနေပြီး၊ ပြာနှမ်းမည်းမှောင်သောလက်တစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

လက်မောင်းမှာ သဘာဝမကျစွာဆန့်တန်းနေသည် — နှစ်မီတာမှသုံးမီတာအထိရှည်လျားသည် — အခန်းအတွင်းမှ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောနည်းလမ်းဖြင့် ထိုးထွက်နေသည်။

"ကြားဖြတ်ယူသွားတာပေါ့လေ။" ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"ဘယ်လောက်ပြည့်စုံတဲ့ ကျရှုံးမှုလဲ။"

"ငါတို့သာအဲ့ဒီမှာမလည်ပတ်နေခဲ့ရင် ဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။" ကျန်းဟန်က မြည်တမ်းလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါတို့သာအဲ့ဒီသေတ္တာကိုယူခဲ့ရင် တစ္ဆေကငါတို့နောက်လိုက်လာနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့အားလုံးသေဆုံးသွားမှာပဲ။ ဖြစ်ပြီးသားအရာက ဖြစ်ပြီးသွားပြီ။ 'အကယ်၍များ' ဆိုတာတွေအပေါ်မှာ နစ်မြုပ်နေလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဒီစစ်ဆင်ရေးက အစကတည်းက ကျရှုံးမှုတစ်ခုပဲ။ ငါတို့သာသေတ္တာကို လုံခြုံအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အဲ့ဒါက ပိုကြီးမားတဲ့ရုပ်ပုံလွှာကို ပြောင်းလဲပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ရဲ့ဖုန်းရဲ့ သက်ရှည်ခြင်းဝတ်ရုံက အခြေအနေတွေကိုပြောင်းပြန်လှန်ပေးနိုင်ခဲ့လောက်တယ်ထင်တယ်။" ကျန်းဟန်က ခေါင်းမာစွာ တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရဲ့ဖုန်းသေဆုံးနှင့်နေပြီ။ အဲ့ဒီဝတ်ရုံက မယုံကြည်ရဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်၏အသံမှာ အေးစက်သွားသည်။

"ငါတို့မှာရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုချုပ်တည်းနိုင်မယ့် အစွမ်းထက်တဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုမရှိဘူး။ အဲ့ဒါမရှိဘဲ ငါတို့အဲ့ဒါကိုတံဆိပ်ခတ်ပိတ်လှောင်လို့မရဘူး။ လက်ချောင်းက ငါတို့ရဲ့နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အဲ့ဒါကိုမှားယွင်းတဲ့တစ္ဆေအပေါ်မှာဖြုန်းတီးလိုက်တာက ငါတို့ရဲ့အရှုံးကို တံဆိပ်ခတ်လိုက်တာပဲ။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တွေလည်း ကုန်သွားပြီ — ငါတို့အခွင့်အရေးတွေဖန်တီးဖို့ နည်းလမ်းတွေမရှိတော့ဘူး။ ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ရင်းမြစ်တစ္ဆေအနားကိုတောင် မချဉ်းကပ်နိုင်တော့ဘူး။"

"ငါတို့ရဲ့လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ငါ့ထက်ပိုပြီးဘယ်သူမှနားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။"

သို့သော်ငြားလည်း၊ ဤသေးငယ်သောနှစ်သိမ့်မှုတစ်ခုကိုပင် လုံခြုံအောင်မလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ပြင်းထန်သောထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့။" ယန်ကျန့်က သူ၏တွန့်ဆုတ်မှုကိုရှင်းလင်းစွာပြသရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်မှန်ကြောင်း သူသိသည်။

သူရော ကျန်းဟန်ပါ ထိုတစ္ဆေနှင့်နောက်တစ်ကြိမ်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားမကျန်တော့ပေ — သူတို့ခုလေးတင်လှမ်းမြင်လိုက်ရသောပုံရိပ်မှာ အမှန်တကယ်ရင်းမြစ်တစ္ဆေဖြစ်နေလျှင်ပင်။

သူတို့၏အရင်းအမြစ်အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်မှာ တစ္ဆေနိုးထမှု၏အစွန်းတွင် ရှိနေသည်။

အခြေအနေမှာ လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည်။

ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးမှာ၊ ရင်းမြစ်တစ္ဆေမှာ စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးထက် ကျော်လွန်နေသည်။

လက်ချောင်းပင်လျှင် ၎င်းကိုတံစို့ရိုက်ထားရန် မလုံလောက်နိုင်ပေ။

တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းသည်။

သူတို့မသိလိုက်ဘဲ၊ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး၊ ဖြေရှင်းမရနိုင်သော အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ်သို့ တိုးမြင့်သွားခဲ့ပြီ