ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်မသတ်သေး

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သာမန်လူများပင်လျှင် တားချန်းမြို့ကိုဖုံးလွှမ်းနေသော မှိုင်းတိုက်သည့်မြူခိုးအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော အန္တရာယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို စတင်အာရုံခံမိနေကြပြီ။

ဝမ်မိသားစု၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်မှာလည်း စိတ်ထားသေးသိမ်သူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။

အခြားသူများ သူ၏အကူအညီကိုရရှိရန် သူတို့အသက်ကိုစွန့်စားလာသည့်အခါ၊ သူသူတို့ကိုလွယ်လွယ်ကူကူ ကျောခိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ ဦးလေးဝမ်၊ အန်တီဝမ်၊ ခင်ဗျားတို့နားလည်ရမှာက — ဒီနေရာက လုံးဝဘေးကင်းတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့အတွက် ဘာအာမခံချက်မှမပေးနိုင်ဘူး။ မကြာခင်ဖြစ်စေ နောက်ကျဖြစ်စေ၊ အန္တရာယ်က ဒီကိုရောက်လာမှာပဲ။ အဲ့ဒီအတွက် ခင်ဗျားတို့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြင်ဆင်ထားပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်။" ဝမ်ဘင်က ပြုံးလျက်ပြန်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်သဘောတူသရွေ့၊ ထိုသည်မှာ လုံလောက်ပြီ။

ဤလူနေရပ်ကွက်မှာ မြို့လယ်ခေါင်နှင့်အလှမ်းဝေး၍ အနည်းငယ်ခေါင်သော်လည်း၊ တားချန်းမြို့မှချမ်းသာသောစီးပွားရေးသမားများစွာ ဤနေရာသို့ နားမလည်နိုင်အောင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်ကို သူအရင်က သတိပြုမိခဲ့သည်။

ရပ်ကွက်ထဲတွင်ရပ်နားထားသော ဇိမ်ခံကားများသက်သက်ကပင် ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ခဏထိုင်လို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာဆောင်ရွက်စရာကိစ္စတချို့ ရှိနေသေးတယ်။ တစ်ခုခုလိုအပ်ခဲ့ရင် ကျန်းယန်ကိုရှာလိုက်ပါ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ သူအခြားသူများကိုဂရုစိုက်ရန် စွမ်းအင်မရှိပေ။

သူ့မှာကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကိစ္စများတစ်ပုံတစ်ပင် ရှိနေသေးသည်။

စကားအနည်းငယ် အပြန်အလှန်ပြောဆိုပြီးနောက်၊ သူကျန်းယန်ကို စီစဉ်ဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်လွှဲအပ်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ သူ၏ဆွေမျိုးသားချင်းတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ တားချန်းမြို့တွင် နေထိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့်၊ သို့မဟုတ်ပါက ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ရန်လူများ ပို၍ပင်များပြားနေပေမည်။

ရက်အတန်ကြာ ပြေးလွှားခဲ့ရပြီး မကြာသေးမီကဖြစ်ရပ်များကြောင့်၊ ယန်ကျန့်၏လက်ရှိအခြေအနေမှာ မကောင်းမွန်လှပေ။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအပြင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန်သိမ်မွေ့သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်ရှိနေစဉ် သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြုရန်အတွက်၊ သူတစ္ဆေမျက်လုံး၏ပြန်လည်နိုးထမှုကို အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ နှိုးဆွခဲ့ပြီး၊ ထိန်းချုပ်မှုဆုံးရှုံးလုနီးပါးအခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဟန်ချက်ညီမှုပြန်လည်ရရှိထားသော်လည်း၊ ယန်ကျန့်မှာ မကြာမီအချိန်အတွင်း တစ္ဆေ၏စွမ်းအားကို ထင်ရာစိုင်းအသုံးပြု၍မရနိုင်တော့ကြောင်း သိသည်။

"လုံးဝကျရှုံးမှုတစ်ခုပဲ။" ယန်ကျန့်က ရေပူဖြင့်ရေချိုးရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ၊ သူ၏အရေပြားမှအကွက်အချို့မှာ မှိန်ဖျော့သောပြာနှမ်းမည်းမှောင်သည့်အရောင်သို့ ပြောင်းလဲစပြုနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေး သူ့ကိုဆုပ်ကိုင်ခဲ့ရာ သူ၏ပခုံးတွင်၊ ထင်ရှား၍ မည်းမှောင်သောလက်ဝါးရာတစ်ခု ထင်ကျန်နေသည် — ဝမ်ရှန်းရှန်း၏လက်ကောက်ဝတ်မှလက်ရာနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီပြီး၊ ပို၍ကြီးမားရုံသာ။

ဤလက်ဝါးရာပေါ်ထွက်လာခြင်းက သူကျိန်စာသင့်နေပြီဟု ဆိုလိုသည်။

"ငါ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်နဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် သေချာပေါက်သေဆုံးမှာပဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ညိုမည်းနေသောပခုံးကို ပွတ်သပ်ရင်း၊ ဖျက်၍မရနိုင်သောအမှတ်အသားကို လေးလံသောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျိန်စာက ငါ့ကိုတံဆိပ်ခတ်ပြီးသွားပြီ။ တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့စွမ်းအားက အဲ့ဒါကိုဖယ်ရှားပေးနိုင်လောက်ပေမဲ့ ငါအခုအဲ့ဒါကိုအသုံးပြုရတဲ့ကုန်ကျစရိတ်ကို မတတ်နိုင်ဘူး။ ငါ့ဆီကိုတစ္ဆေတွေ ခုထိမလာသေးပေမဲ့ ဒါကအချိန်ကာလတစ်ခုရဲ့ကိစ္စသက်သက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာတစ္ဆေမှန်ရှိသေးတယ် — ပြန်လည်အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပေါ့လေ။"

တစ္ဆေမှန်ကိုစဉ်းစားမိသောအခါ၊ သူ၏အကြည့်မှာ ရေချိုးခန်းဘေးရှိ သေးငယ်သောရွှေရောင်သေတ္တာတစ်ခုဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။

အတွင်းထဲတွင် ထိုမည်းညိုရောင်လူ့အရေပြားစာရွက် ရှိနေသည်။

စာရွက်မှာ တစ္ဆေများကိုထိန်းချုပ်ရန် အလွန်အန္တရာယ်များသောနည်းလမ်းတစ်ခုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

အရင်က၊ သူ၎င်းကိုအသုံးပြုရန် ဘယ်သောအခါမျှ စဉ်းစားမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ၊ အခြားရွေးချယ်စရာများမကျန်တော့သောကြောင့်၊ မည်သည့်နည်းလမ်းမဆို ကြိုးစားကြည့်ရန်တန်ဖိုးရှိသည် — ဤတစ်ခုပင်လျှင်။

သူစာရွက်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ ထူးဆန်းသောခံစားချက်တစ်ခု ခံစားနေရသည်။

စာရွက်ပေါ်တွင်ဖော်ထုတ်ပြထားသော စကားလုံးများမှာ သူချမှတ်ထားသောလမ်းကြောင်းတစ်ခုတစ်လျှောက် သူ့ကိုတစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဆွဲဆောင်နေပုံရသည်။

၎င်းက သူ့ကိုအနာဂတ်၏အရိပ်အယောင်များကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်က သူလိုက်နာရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း၊ ဖြစ်ရပ်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သိပ္ပံပညာကဆိုသကဲ့သို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြံပြုချက်တစ်ခုလား။ သို့မဟုတ် ၎င်းအနာဂတ်ကို အမှန်တကယ်ကြိုတင်မြင်တွေ့နိုင်စွမ်းရှိသလား။

သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့… ၎င်းသူ၏အနာဂတ်ကို ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

"ငါရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူမယ်၊ လုံခြုံတဲ့အိမ်ကို အပြီးသတ်ဆောက်လုပ်ပြီး၊ ငါ့ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရာလမ်းကြောင်းကို လုံခြုံအောင်လုပ်ပြီးမှ တခြားဘာမဆိုစဉ်းစားတော့မယ်။"

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယန်ကျန့်က အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး၊ စာရွက်အပေါ်သို့ နောက်ထပ်အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

ထိုအရာမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဆိုးရွားသော်လည်း၊ လူအနည်းငယ်မှာ ၎င်း၏တည်ရှိမှုကို သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

ကျန်းဝေ၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း၊ မြောင်ရှောင်ရှန် — သူ၏အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သောအတန်းဖော်အများအပြားမှာ ၎င်းကိုမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြသော်လည်း၊ သူတို့၎င်းအပေါ်တွင် နစ်မြုပ်မနေခဲ့ကြပေ။

ကျန်းယန်မှာလည်း ၎င်းကိုမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် တစ်ဦးတစ်ယောက်မှာမူ လုံးဝမသိရှိစေရ — ဝမ်ရှောင်မင် ပင်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏တစ္ဆေများအပေါ် သုတေသနမှာ နက်ရှိုင်းလှသည်။

တစ္ဆေခေါင်းတလားတစ်ခုရရှိရန်အတွက်၊ သူသတင်းအချက်အလက်များ နိုင်ငံရပ်ခြားသို့မပေါက်ကြားစေရန် မှတ်တမ်းများကိုပင် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေခေါင်းတလားမှာ လက်ရှိဟန်ချက်ညီမှုကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် ဤလူ့အရေပြားစာရွက်မှာ ပို၍ပင်အထူးဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ၊ ၎င်းမှာ ၎င်း၏အသုံးပြုသူအတွက် အန္တရာယ်ကင်းမဲ့ရုံသာမက — အကျိုးပြုသည့် — တစ်ခုတည်းသောတစ္ဆေဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် အနာဂတ်ဒုက္ခများအပေါ် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်၊ သူတို့အရင်ကလှုပ်ရှားခဲ့ကြသော စွန့်ပစ်ထားသည့်ဆေးရုံတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

ဒုတ်! ဒုတ်! ဒုတ်!

မြူခိုးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော သေမင်းတမန်ကဲ့သို့တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့်ဆေးရုံအတွင်း၌၊ သတ္တုနှင့်သတ္တုရိုက်ခတ်သံ စည်းချက်ကျကျ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အသံမှာ တည်ငြိမ်၍၊ အလျင်စလိုမရှိ — စက်ယန္တရားတစ်ခု၏ စက်မှုလုပ်ငန်းဆောင်တာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

အတွေ့အကြုံရှိသောမည်သူမဆို ထိုသို့သောတစ်သမတ်တည်းစည်းချက်မှာ လူသားတို့ဖန်တီးနိုင်သောအရာမဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

အသံနောက်သို့လိုက်၍ ဆေးရုံ၏ပို၍နက်ရှိုင်းသောအပိုင်းများသို့သွားပါက၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဆယ့်ခြောက်ထပ်သို့ ခြေရာခံမိပေမည်။

တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပြိုကျနေသော လူနာဆောင်တစ်ခုအတွင်း၌၊ ခေါက်သံများဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ပို၍ကျယ်လောင်လာသည်။

လေသံမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ရံဖန်ရံခါ စူးရှသော ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ တစ်စုံတစ်ခု ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ — သို့မဟုတ် ကြေမွသွားသကဲ့သို့ပင်။

အမည်မသိအချိန်ကာလတစ်ခုအကြာတွင်၊ သတ္တုဆန်သော စူးရှသည့်အသံ တစ်ခု လေထုထဲသို့ ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခေါက်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် သေမင်းတမန်ဆန်စွာ ပြန်လည်စိုးမိုးသွားသည်။

လူနာဆောင်ထဲတွင်၊ တစ်ချိန်ကခိုင်ခံ့ခဲ့သောရွှေရောင်သေတ္တာမှာ ယခုအခါ လိမ်ကောက်ပုံပျက်နေပြီး၊ ၎င်း၏တံဆိပ်ခတ်ထားသောအဖုံးမှာ လုံးဝပွင့်ထွက်နေသည်။

၎င်းမှာ ဗလာနတ္ထိဖြစ်နေသည်။

အချိန်တစ်ခုခုတွင်၊ ဝေဝါးနေသောလူသားပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ လူနာဆောင်၏မှန်နံရံရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်။

မဟုတ်ဘူး — လုံးဝမလှုပ်မယှက်မဟုတ်ပေ။

မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ထဲတွင်၊ ပုံရိပ်၏မေးရိုးမှာ မှိန်ပျပျလှုပ်ရှားနေပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုခက်ခဲစွာ၊ သို့သော် အရသာခံ၍ ဝါးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းမှာ အလွန်မာကျောပုံရသည် — လုံးဝကြိတ်ချေ၍မရနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက်၊ တစ်စုံတစ်ခု သူ၏ပါးစပ်မှကျဆင်းလာသည်။

အစာအကြွင်းအကျန်များကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ၎င်းမြေပြင်ပေါ်သို့ကျရောက်သောအခါ၊ လှည့်လည်နေသောမည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးများ အနည်းငယ်ကွဲလွင့်သွားပြီး၊ ကွေးညွတ်၍ မည်းနက်သောလက်သည်းခွံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခဏတာမျှ၊ လက်သည်းခွံပေါ်မှကျန်ရှိနေသော လက်ဆစ်မှာ တွန့်ကွေးသွားသည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်၊ ပုံရိပ်မှာ ဝါးစားခြင်းကိုရပ်တန့်လိုက်သည် — သူစားသုံးနေသောအရာကို နောက်ဆုံးတွင် အပြီးသတ်စားသုံးပြီးသွားသကဲ့သို့ပင်။

ထို့နောက်၊ သူအနီးအနားမှအဝတ်အစားတစ်ထည်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ရှေးကျသောပုံစံဝတ်ရုံတစ်ထည်ဖြစ်ပြီး၊ သေဆုံးသူများဝတ်ဆင်လေ့ရှိသောအမျိုးအစား — ခေတ်သစ်မှအရာမဟုတ်ပေ။

ပုံရိပ်၏ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေသောကိုယ်လုံးမှာ အဝတ်အစားနှင့်သိပ်မကိုက်ညီသော်လည်း၊ သူကျေနပ်နေပုံရပြီး၊ သူ့ကိုယ်သူစေ့စပ်သေချာစွာ ဝတ်စားဆင်ယင်နေသည်။

လုံးဝဝတ်စားဆင်ယင်ပြီးသည်နှင့်၊ မှန်ထဲမှသူ၏ပုံရိပ်မှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအပြုံးတစ်ခု — နှင့် မညီမညာ၊ မိစ္ဆာဆန်သောသွားများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသောပါးစပ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

အရာအားလုံးပြီးဆုံးသည်နှင့်၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သားရေဖိနပ်တောက်လျှောက်မြည်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ပုံရိပ်မှာ လူနာဆောင်မှထွက်ခွာသွားကာ၊ မှောင်မိုက်သောစင်္ကြံထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူအရင်ကရှိနေခဲ့ရာနေရာတွင်၊ ကိုက်ဖြတ်ခံထားရ၍ ပုံပျက်နေသောဦးခေါင်းတစ်ခု အနီးအနားမှဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှ လိမ့်ကျလာသည်။

မြူခိုးများကြားမှစိမ့်ဝင်လာသော မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်အောက်တွင်၊ ဦးခေါင်း၏အသွင်အပြင်များကို မနည်းမှတ်မိနိုင်သည် — ၎င်းမှာ သေဆုံးသွားသောရဲ့ဖုန်း ပိုင်ဆိုင်သောဦးခေါင်းပင်။

ဦးခေါင်းမှာ မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူထဲသို့ လိမ့်ဝင်သွားပြီး၊ လုံးဝမျိုချခြင်းခံလိုက်ရသည်။

မြူခိုးများကွဲလွင့်သွားသောအခါ၊ ဦးခေါင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ဘာမျှမကျန်တော့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်မှမှိုင်းတိုက်မှုသာ ပို၍ထူထဲလာသည်။

လူနာဆောင်၏သန့်စင်ခန်းထဲတွင်၊ ဆွန်ယိ၏အလောင်းကောင် — ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းပျောက်ဆုံးနေသည် — မှာ အေးစက်တောင့်တင်းနေပြီး၊ သွေးများမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခဲသွားခဲ့ပြီ။

သူ၏သက်မဲ့မျက်လုံးများ ပွင့်လျက်ကျန်ရှိနေသော်လည်း၊ သူမှာ မေ့လျော့ခြင်းခံရရန် ကံကြမ္မာပါလာပြီး၊ ဤသတိမပြုမိသောထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပုပ်သိုးသွားပေမည်။

မည်သူမျှ သူ၏အလောင်းကိုလာရောက်တောင်းဆိုမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သူမျှ သူ့ကိုသတိရကြမည်မဟုတ်ပေ။

အပြင်ဘက်စင်္ကြံတွင်လဲလျောင်းနေသော ပြတ်တောက်နေသည့်လက်မောင်းကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်း၏လက်ပတ်နာရီမှာ တောက်လျှောက်မြည်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ပိုင်ရှင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဤကျိုးပဲ့၍ မပြည့်စုံသောအလောင်းကောင်များနှင့် ခြောက်သွေ့နေသောသွေးစွန်းကွက်များမှာ သာမန်နားလည်နိုင်စွမ်းထက်ကျော်လွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို သက်သေခံနေသည်။

ပြီးတော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမှာ အဆုံးမသတ်သေးပေ။

သေခြင်းတရားမှာ မြို့အပေါ်တွင် ဆက်လက်လွှမ်းခြုံနေပြီး၊ မရပ်မနား ပျံ့နှံ့နေသည်။