ရိတ်သိမ်းခြင်း

တားချန်းမြို့တွင် ဤမျှပြင်းထန်သောဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေခြင်းမှာ မည်သူမျှမည်မျှပင်ကြိုးစားဖုံးကွယ်စေကာမူ ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်တော့ပေ။

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ဖြစ်ရပ်တွေလား။ တားချန်းမြို့က မှိုင်းတိုက်မှုနဲ့ဖုံးလွှမ်းနေတာ ဆယ်ရက်ရှိနေပြီ။"

"တားချန်းမြို့မှာ နေရောင်ခြည်ကြာရှည်စွာပျောက်ကွယ်နေတာက တကယ်ပဲ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုလား။"

"ဒီလောကကြီးမှာ တစ္ဆေတွေတကယ်ပဲရှိတယ်လို့ ခင်ဗျားယုံကြည်ပါသလား။"

ဤသို့သောခေါင်းစဉ်ပေါင်းများစွာ အွန်လိုင်းဖိုရမ်များတွင် ရေကဲ့သို့ပြည့်လျှံနေသည်။

အများစုမှာ ကြည့်ရှုသူသက်သက်မျှသာဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသောရင်းမြစ်များမှ သတင်းအချက်အလက်အစအနများကို ပေါင်းစပ်ကာ ဆွေးနွေးမှုများ စတင်နေကြသည်။

သို့သော်၊ များစွာသောသူတို့မှာ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ် ပါဝင်နေရုံမျှသာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကိုအလေးအနက်မထားကြပေ — နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤကိစ္စမှာ သူတို့နှင့်အနည်းငယ်မျှသာ သက်ဆိုင်သည်။

သို့သော်၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ အပြင်လောက၏တုံ့ပြန်မှုမှာ အချို့သောပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။

"ဒီကျရှုံးသွားတဲ့ စစ်ဆင်ရေးမှာ၊ တားချန်းမြို့က ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ် ပိုပြီးပျံ့နှံ့မသွားအောင်နဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေမဖြစ်ပေါ်အောင် ကာကွယ်တားဆီးဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ ဒီအတွက်၊ ကျွန်တော်ဒီအစီရင်ခံစာကို ရေးဆွဲခဲ့ပါတယ်..."

ဝမ်ရှောင်မင်မှာ သူ၏ကွန်ပျူတာရှေ့တွင်ထိုင်ရင်း၊ စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုလုံး၏အသေးစိတ်မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ရိုက်နှိပ်နေသည်။

ဤကျရှုံးမှုက အနာဂတ်အောင်မြင်မှုအတွက် အရေးကြီးသောအခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ချမှတ်ပေးခဲ့သည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

တစ္ဆေကလေး၏အသွင်ပြောင်းလဲမှုအဆင့်လေးဆင့်နှင့် ရင်းမြစ်တစ္ဆေ၏တည်ရှိမှုအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။

ဌာနချုပ်က လိုအပ်သောဝန်ထမ်းများကိုစုစည်းပြီး ပစ်မှတ်ထားလှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲနိုင်သရွေ့၊ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ပေမည် — ၎င်းမှာ မဖြေရှင်းနိုင်သောအကျပ်အတည်းတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ၊ တားချန်းမြို့မှာ သီးခြားခွဲထုတ်ခံထားရပြီး ပြင်ပအထောက်အပံ့ကင်းမဲ့နေသောကြောင့်၊ မြို့ထဲမှကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်မှာ အခြေအနေကိုပြောင်းပြန်လှန်ရန် အင်အားမရှိကြတော့ပေ။

နောက်ဆုံးကျရှုံးခဲ့သောစစ်ဆင်ရေးပြီးနောက် ငါးရက်နီးပါး ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ။

တားချန်းမြို့မှာ မှိုင်းတိုက်မှုဖြင့် ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ ဖုံးလွှမ်းခံထားရသည်။

ဤကာလမှာ အထူးတလည်မရှည်လျားသော်လည်း၊ တိုတောင်းသည်ဟုလည်း မဆိုနိုင်ပေ။

ကနဦးအဆင့်များနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ မြို့မှာ တဖြည်းဖြည်းသေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

နေ့ဖြစ်စေ ညဖြစ်စေ၊ မြို့ထဲမှအသက်ဝင်မှုလက္ခဏာများ လျော့နည်းကျဆင်းသွားသည်။

တစ်ချိန်က ယာဉ်များ၊ လမ်းသွားလမ်းလာများ၊ နှင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများလုယက်နေသောနေထိုင်သူများဖြင့် စည်ကားခဲ့သောလမ်းများမှာ ယခုအခါ ရံဖန်ရံခါတွေ့ရသောကြွက်၊ လမ်းဘေးခွေး၊ သို့မဟုတ် ကြောင်များမှလွဲ၍ ဆိတ်သုဉ်းနေသည်။

သက်ရှိဝိညာဉ်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

သူတို့အိမ်များတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး၊ ဖြစ်ရပ်ပြီးဆုံးသွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူတို့စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ရာကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သို့မဟုတ် သူတို့ဤဘေးအန္တရာယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဤကပ်ဘေးက လူမည်မျှအသက်ကို သိမ်းယူသွားမည်ကို မည်သူမျှမသိပေ။

သို့သော် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ဆက်လက်အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာဖွေကြရဦးမည်။

ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်တွင်၊ ကျန်းရှန်းကွေမှာ လုံခြုံခန်းတစ်ခုဆောက်လုပ်ရန် မည်သည့်ကုန်ကျစရိတ်ကိုမျှ မနှမြောခဲ့ပေ။

အလုပ်သမားများကိုဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန်၊ သူနေ့စဉ်လုပ်အားခကို အလွန်အမင်းကြီးမြင့်သော ယွမ်တစ်သောင်းအထိပင် မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ အလုပ်သမားများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

စီမံကိန်း၏တိုးတက်မှုမှာ လိပ်သွားနှုန်းသို့ နှေးကွေးသွားသည်။

တစ်ခုတည်းသောစိတ်သက်သာရာရစရာမှာ ရပ်ကွက်ထဲတွင် တစ္ဆေခြောက်လှန့်သည်ဟူသော ကောလာဟလများမရှိခြင်းပင်။

သို့မဟုတ်ပါက၊ ကြောက်ရွံ့မှုက နောက်ဆုံးအလုပ်သမားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမကျန်အောင် မောင်းထုတ်သွားပြီး၊ စီမံကိန်းမှာ ရပ်တန့်သွားပေမည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံး၏အဓိကပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ယန်ကျန့်မှာမူ လုံးဝတုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

သူစီမံကိန်းပြီးစီးခြင်းရှိမရှိအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမပြသလို၊ တားချန်းမြို့၏ဆိုးရွားသောအခြေအနေကိုလည်း ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ပေ။

ဤအသက်ရှင်သန်ရေးနှင့်သေဆုံးခြင်း၏ အရေးကြီးသည့်လမ်းဆုံလမ်းခွတွင်၊ သူသူ၏အခန်းထဲတွင် ဗီဒီယိုဂိမ်းများဆော့ကစားရင်း အောင်းနေသည်။

"အကိုခြေထောက်ကြီး၊ ဘယ်ဘက်! ဘယ်ဘက်ကိုကွေ့ — ဟိုမှာတစ်ယောက်ရှိတယ်! သူ့ကိုရှင်းလိုက်! ငါသုံးယောက်ကို ရှင်းပြီးသွားပြီ။ ကျန်းအမကြီးသာ ငါ့ကိုဗုံးနဲ့မပစ်ခွဲခဲ့ရင် ငါပိုပြီးရနိုင်သေးတယ်!"

"ခွေးမသား၊ ကျန်းအမကြီး၊ နင်အဲ့ဒီမှာဘာလှဲလုပ်နေတာလဲ။ ထပြီးငါ့ကိုပြန်ကယ်တင်ဦး!"

ကျန်းဝေမှာ အားကုန်အော်ဟစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ကျန်းယန်တို့နှင့်အတူကစားရခြင်းက သူ့ကိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၏ကျွမ်းကျင်မှုကင်းမဲ့ခြင်းမှာ လူသိရှင်ကြားဖြစ်နေပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်းယန် — ဤအဒေါ်ကြီးမှာ — လုံးဝဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ခြေဖဝါးများပေါ်သို့ ဗုံးများပစ်ပေါက်တတ်သည်။

"စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့။ ငါမကြာသေးခင်က ငါ့ချိန်ရွယ်မှုကို လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ။ ငါသူ့ကိုသေချာပေါက် ရှင်းပစ်နိုင်မှာ။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ကီးဘုတ်နှင့်မောက်စ်ကို ဒေါသတကြီးဖိနှိပ်ရင်း ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွားသည် — အပြင်သို့ခေါင်းပြူထွက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် လဲကျသွားသည်။

အနီးအနားတွင်လဲလျောင်းနေသော ကျန်းယန်မှာလည်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဂိမ်းပြီးဆုံးသွားပြီ။

မျက်နှာပြင်မှာ မီးခိုးရောင်ပြောင်းသွားသည်။

"…?"

"ငါဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေသွားတာလဲ။" ကျန်းယန်က မှင်တက်မိန်းမောစွာ မေးလိုက်သည်။

ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကိုမြင်တွေ့ခဲ့သော ကျန်းဝေမှာ ကျယ်လောင်စွာကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ "ခွေးမသား! ဟိုပုန်းပြီးချောင်းနေတဲ့ခွေးမသားက ငါတို့ကိုတစ်ချိန်လုံး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာ! ငါသူ့ကိုပညာရှင်တစ်ယောက်လောက်များ ထင်နေခဲ့တာ! အကိုခြေထောက်ကြီး၊ မင်းသူ့ကိုအင်တာနက်ကနေ ခြေရာခံပြီး အဲ့ဒီအကောင်စုတ်ကို သွားရိုက်နှက်ပစ်လို့မရဘူးလား —"

သူစကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ကွန်ပျူတာများ "ကလစ်" ဟူသောအသံနှင့်အတူ ရုတ်တရက်ပိတ်သွားသည်။

အခန်းထဲမှမီးများမှာလည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ကာ ငြိမ်းသွားသည်။

"အား—! တစ္ဆေတွေ!"

ကျန်းယန်က စူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ခုန်ထကာ ယန်ကျန့်နောက်သို့ ပြေးဝင်ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

"မီးပြတ်တာဖြစ်ရမယ်။ အကိုခြေထောက်ကြီး၊ မင်းမီတာခပေးဖို့ မေ့နေတာလား။" ကျန်းဝေက မေးသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "မသေချာဘူး။ ငါစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

ဤသည်မှာ မီတာခမပေးဆောင်ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ — မြို့၏ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ ချို့ယွင်းသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာရှင်းလင်းသွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်မီးပြတ်သွားသည်နှင့်၊ ၎င်းပြန်လည်ရောက်ရှိလာဖွယ်မရှိတော့ပေ။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏လွှမ်းမိုးမှုမှာ ပို၍ပို၍ ပျံ့နှံ့လာနေသည်။

"မင်းတို့တကယ်ပဲ ဂိမ်းကစားဖို့အချိန်ရှိနေကြသေးတယ်ပေါ့လေ။" ဝမ်ရှောင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဝင်ရောက်လာသည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏နားကြပ်ကို ချထားလိုက်သည်။

"ဒါကိုဒုက္ခထဲမှာ ပျော်ရွှင်မှုရှာဖွေတယ်လို့ခေါ်တယ်။ မင်းလိုလူစားမျိုးက နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းဘာလိုချင်လို့လဲ။"

"ခုလေးတင်ပဲ၊ တားချန်းမြို့လယ်ခေါင် ပြိုလဲကျသွားပြီ။ တစ္ဆေကလေးတွေ အဲ့ဒီမှာပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။" ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"အရေအတွက်အများကြီးပဲ။"

"အဲ့ဒါနဲ့ ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ တစ္ဆေကလေးတွေက အစကတည်းက အများကြီးရှိနေမှာပဲလေ။ အဲ့ဒါက အစကတည်းက ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့ရပြီးသား။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်၊ "မင်းက တားချန်းမြို့ရဲ့တာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ ဒါက မင်းရဲ့တာဝန်ပဲ။ ပြီးတော့ ဒီတစ္ဆေကလေးတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက်ပေါ်ထွက်လာတာက ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်းသဘောမပေါက်ဘူးလား။"

"ဟုတ်ပါတယ် ငါတာဝန်ခံမှန်း ငါသိတယ်၊ ငါ့တာဝန်တွေကိုလည်း ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ငါ့အသက်ကိုသွားစတေးသင့်တယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး။ ငါအခြေအနေကို ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်ပါတယ် — ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ အခြေအနေတွေကိုပြောင်းပြန်လှန်လို့မရဘူး။ အခွင့်အရေးတစ်ခုသာရှိခဲ့ရင် ငါလှုပ်ရှားဖို့ လိုလိုလားလားရှိမှာပေါ့။ မင်းငါက ဒီမှာထိုင်ပြီးသေဖို့စောင့်နေချင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာပြောသည်။

"အရင်က တစ္ဆေကလေးတွေက ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ လူတွေကိုလျှို့ဝှက်စွာသတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တစ်စုံတစ်ခုက သူတို့ကိုတမင်တကာ လွှတ်ထုတ်လိုက်သလိုပဲ။ ငါသာခန့်မှန်းရမယ်ဆိုရင် ရင်းမြစ်တစ္ဆေက မြို့တစ်မြို့လုံးကို သူရဲ့ရိတ်သိမ်းမှုကို စတင်နေလောက်ပြီ။"

"မပေါ်သေးတဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုက အကြီးအကျယ်ဘေးအန္တရာယ်အဖြစ်သို့ တိုးမြင့်လာတာ — အဲ့ဒါက အရာအားလုံးရဲ့သဘာဝကျတဲ့တိုးတက်မှုဖြစ်စဉ်တစ်ခုပါပဲ။ ငါတို့လုံခြုံခန်းကို အချိန်မီကြိုတင်ဆောက်လုပ်ခဲ့တာက အဲ့ဒီအတွက်အတိအကျမဟုတ်ဘူးလား။"

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ၏ ချုပ်တည်းမှုမရှိဘဲ၊ ရင်းမြစ်တစ္ဆေမှာ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

၎င်းပေါက်ဖွားခဲ့သော မရေမတွက်နိုင်သောတစ္ဆေကလေးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ဤမြို့၏ကံကြမ္မာမှာ အစကတည်းက ရှင်းလင်းနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသောအံ့ဩစရာမှာ အဆိုးရွားဆုံးအခြေအနေ မည်မျှလျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ဆိုသည့်အချက်ပင်။

"လုံခြုံခန်းက အများဆုံး လူတစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ် — ဖိသိပ်ထည့်ရင် နှစ်ဆယ်လောက်ပေါ့လေ။" ဝမ်ရှောင်မင်က ခက်ထန်စွာပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီမြို့မှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်နေထိုင်လဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။"

"မင်းဆိုလိုတာက ငါမြို့ထဲကလူတိုင်းကို ကယ်တင်စေချင်တယ်လို့လား။"

"ဟုတ်တယ်။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်: "ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ။ ငါ့စွမ်းရည်တွေက ကန့်သတ်ထားတယ် — ငါဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး။ နောက်ဆုံးစစ်ဆင်ရေးအတွင်းမှာ ငါပံ့ပိုးကူညီမှုမလုပ်ခဲ့ဘူးလား။ ဒီအချိန်မှာတော့ ယေရှုတစ်ယောက်တည်းသာ အခြေအနေတွေကိုပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မှာ။ ငါက ယေရှုနဲ့တူနေလို့လား။"

"မင်းက ယေရှုမဟုတ်ဘူး။ မင်းက လူညံ့တစ်ယောက်ပဲ။" ကျန်းဝေက ဘေးမှကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။