အခန်း ၁၇-၁၈

အခန်း ၁၇

【ဒီနေ့မှာ မင်းနဲ့ လီရိုဝမ် အတူတူ ညစာစားကြတယ်။】

【စားနေတုန်း မင်းမျက်နှာပေါ်မှာ ရှားပါးတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။】

【ဒါက လီရိုဝမ်ကို ခဏတာ ကြက်သေ သေစေတယ်။】

【လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အတော်ကြာက ယဲ့လျန်ယန်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲပြီးကတည်းက မင်းက လီရိုဝမ်ကို ဘယ်တော့မှ မပြုံးပြတော့ဘူး။】

【ဟန်ဆောင်ပြုံးတောင် မပြုံးဘူး။】

【လီရိုဝမ်က သူမရဲ့ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်ပြီး ပြောစရာ တစ်ခုခု ရှိလားလို့ မေးတယ်။】

【မင်းက တိုက်ရိုက်မဖြေဘူး။】

【အစား အစားပြီးအောင် အရင်စားဖို့ အကြံပြုတယ်။】

【စားသောက်ပြီးနောက် လီရိုဝမ်က မင်းဆီလာပြီး မင်းရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်တယ်၊ မင်းရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ယူပြီး သူမမျက်နှာပေါ် တင်လိုက်တယ်။】

【သူမက အစားအစာထဲမှာ မင်း အဆိပ်ခတ်ထားလားလို့ မေးတယ်။】

【မင်းမျက်လုံးတွေထဲမှာ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာတယ်။】

【မင်းက လီရိုဝမ်ကို အစားအစာထဲမှာ အဆိပ်ရှိတယ်ဆိုတာ သိရင် ဘာလို့စားတာလဲလို့ မေးတယ်။】

【လီရိုဝမ်က လွတ်လပ်စွာ ရယ်မောပြီး မင်းနဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် အတူတူ စားရတာက ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုးကိုမဆို ထိုက်တန်တယ်၊ အဆိပ်တောင်မှ ထိုက်တန်တယ်လို့ ပြောတယ်။】

【ဒါ့အပြင် နန်းတော်ထဲမှာ အဆိပ်ဖြေတာက မခက်ခဲဘူး။အစွမ်းထက် အဆိပ်ဖြေဆေးတွေ ထိပ်တန်းသမားတော်တွေအများကြီးပဲလေ]

【မင်း ပြန်ပြုံးတယ်။】

【စားပွဲအောက်ကနေ မင်း နဂါးအသက်ရှူအဆိပ် တစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်တယ်။】

【ဒီပစ္စည်းက အရောင်အနံ့မရှိဘူး၊ အဆိပ်ပြင်းတယ်။ ကပ်ကျော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်။】

【လီရိုဝမ် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားတယ်။】

【သိသာထင်ရှားတာက သူမ မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်ဝှက်ဖဲက အစားအစာထဲက အဆိပ် မဟုတ်ဘူး၊ စားပွဲအောက်က နဂါးအသက်ရှူအဆိပ် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။】

【ရှူမိရင် အဆိပ်သင့်တယ်။】

【လီရိုဝမ်က ချက်ချင်း သူ့ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်းကို ဖုံးအုပ်လိုက်တယ်။】

【သူမက မင်းကို အဲဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ ကြိုးစားတယ်။】

【ဒါပေမယ့် မင်းက အဆိပ်ပြင်းပြင်းနဲ့ အဆိပ်သင့်ပြီးသား။】

【အဆိပ်ဖြေဆေး မရှိဘူး။】

【မင်းက လီရိုဝမ်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ပြီး သူမကို မထွက်သွားအောင် တားလိုက်တယ်။】

【မင်း စိတ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေတယ်။ လီရိုဝမ်က ရူးသွပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်။】

【မင်းသေပြီး သူမမသေရင် သူမက သေချာပေါက် ရူးသွပ်ပြီး လူအများကြီးကို သတ်လိမ့်မယ်။】

【အဲဒီထဲမှာ ယဲ့လျန်ယန်လည်း သေချာပေါက် ပါလိမ့်မယ်။】

【ဒါကြောင့် ယဲ့လျန်ယန်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သင်က လီရိုဝမ်ကိုပါ သင့်နဲ့အတူတူ ခေါ်သွားချင်တယ်။】

【ဒါပေမယ့် သင့်ကို အံ့ဩစေတာက လီရိုဝမ်က သင့်ကို သေလုဆဲဆဲ အခြေအနေမှာ မြင်ရတော့ သူမက မရုန်းကန်ဘူး။】

【သူမက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သင့်ရင်ဘတ်မှာ မှီထားသေးတယ်။】

【တိုးတိုးလေး ပြောတယ်၊ သင်သေရင်တောင် သူမက သင့်နောက်ကို လိုက်ချင်တယ်တဲ့။】

【သင်က သူ့အတွက် ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရေးအကြီးဆုံးလူပဲ။】

【သင် မသိစိတ်ကနေ မှင်တက်သွားတယ်။】

【သင်က အသက် ၂၇ နှစ်အရွယ် ပန်းပွင့်တွေကြားက လီရိုဝမ်ကို ပြန်စဉ်းစားမိတယ်။】

【သူမရဲ့ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ဒီလောက် မပြင်းထန်ခဲ့ရင်။】

【ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်မလဲ။】

အိပ်မက်မြင်ကွင်းသည် မှေးမှိန်သွားပြီး လုံးဝ ကွဲအက်သွားသည်။

ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာသည်။

【ဒီအိပ်မက် အတွေ့အကြုံ ပြီးဆုံးသွားပြီ။】

【အသက် ၈၅ နှစ်တွင် ကွယ်လွန်သည်။】

【အိပ်မက်အကဲဖြတ်ခြင်း- အလွန်ကောင်းမွန်+】

【အိပ်မက်ဘဝ စွမ်းရည်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။】

【ချင်းလျန်မိုးကြိုးဓားပညာ (မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်)။】

【အိပ်မက်အကဲဖြတ်ခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန် + သို့မဟုတ် ပိုမြင့်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ဆုလာဘ်- ကျပန်းပေါ်ထွက်လာသော ပစ္စည်း။】

【ပေါ်ထွက်လာသော ဆုလာဘ်- ယဲ့နျန်။】

စနစ်၏ အသံကို ကြားသောအခါ ယဲ့ယွီ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားလုနီးပါးပင်။

ယဲ့နျန်။

သူမက လီရိုဝမ်နဲ့ သူ့သမီး မဟုတ်လား။

သူမကို “ပစ္စည်း” အဖြစ် ဘယ်လို သတ်မှတ်နိုင်မှာလဲ။

စနစ်၊ မင်းက အရမ်း ပေါ့ဆတယ်။

ဒါ့အပြင် ဘာလို့ သမီးတစ်ယောက် ပေးတာလဲ။

ဘာလို့ ကောင်းကင်ချမ်းသာဂိုဏ်း က တပ်မက်စဖွယ် နတ်သမီး ကိုဆုလာဘ်အဖြစ်ပေးလိုက်တာမျိုး မဟုတ်တာလဲ။ အဲ့ဒီနတ်သမီးက ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းပြီး လှပမှုနဲ့ မွေးဖွားလာတာ၊ လူ့ဘုံမှာ ယှဉ်စရာမရှိ။

လီရိုဝမ်ဆိုတဲ့ ရူးသွပ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းပြတဲ့ ပါမလာတာပဲကျေးဇူးတင်ရမယ်။

သူမက သေသည်အထိတောင် ငါ့ကို လက်မလွှတ်ဘူးဆိုတာတကယ်ပဲ။

သူသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယဲ့နျန်သာ ဖြစ်ပါစေတော့။

ကျွန်တော့်သမီးကို ကျွန်တော့်တာဝန်နဲ့ ကျွေးမွေးရမှာပေါ့။

ယဲ့ယွီ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်ပေမယ့် အခန်းက အရင်အတိုင်း ဗလာနတ္တိပဲ။

ဒါနဲ့ သူက စနစ်ကို မေးလိုက်တယ်၊ “ယဲ့နျန် ဘယ်မှာလဲ”

【ပေါ်ထွက်လာသော ဇာတ်ကောင်သည် အိပ်မက်အတွင်း သူမ၏ သတ်မှတ်ထားသော နေရာတွင် ပေါ်လာမည်။】

【စိတ်ချပါ၊ ယဲ့နျန်သည် ယခုအချိန်တွင် ဘေးကင်းပါသည်။】

ဒါကိုကြားတော့ ယဲ့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။

အိပ်မက်ထဲက အခြေအနေအရ မဟာချန်မင်းဆက် ရဲ့ နန်းတော်လား။

ဒီလို မင်းဆက်မျိုးက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား။

ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ တောင် ရှိနေရင် မဟာချန်မင်းဆက် လည်း သဘာဝအတိုင်း ရှိနိုင်တာပေါ့။

ယဲ့နျန် ဘေးကင်းရင် ရပြီ။

ဒါပေမယ့် စဉ်းစားကြည့်တော့ ယဲ့နျန်ရဲ့ ချစ်စဖွယ် ရုပ်ရည်ကို ဘယ်သူက မကြိုက်ဘဲ နေမှာလဲ။

ဖြစ်နိုင်တာက သူမက မင်းသမီးတစ်ပါး ဒါမှမဟုတ် မြင့်မြတ်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်စိကျပြီး သမီးအဖြစ် မွေးစားခံရလိမ့်မယ်။

ဒါက ကျွန်တော်နဲ့အတူ အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်းအပြင်တပည့်ဆီမှာ နေရတာထက် ပိုကောင်းပါတယ်။

ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ ယဲ့နျန်ကို စောစောပြန်ခေါ်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ယဲ့ယွီက ယဲ့နျန်အပေါ် မရှင်းပြနိုင်တဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ခံစားရတယ်။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီ နားမလည်နိုင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ ရှိနေရင် ကျူးဒီယဲကျွင်း (Zhu Diezhen) လည်း ရှိနေတာလား။

ဒီမေးခွန်းက ယဲ့ယွီကို အချိန်အကြာကြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

ဒီနေ့ ဝေအော့ရှုးကို တွေ့တော့ ယဲ့ယွီ သူ့ကို မေးချင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ သူ ထိန်းထားလိုက်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝေအော့ရှုးက သူ့ကို ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ က စေလွှတ်ထားတဲ့ သူလျှိုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးသား။ ဒါကြောင့် သူ့ကို လွှတ်ပေးခဲ့တာ။

ဒါပေမယ့် သူလျှိုတောင်မှ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ ရဲ့ သခင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိရင် ယဲ့ယွီက မနက်ဖြန်နေရောင်ကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူလျှိုတစ်ယောက်က လုံးဝ ဖော်ထုတ်ခံရမခံရဘူး။

ဝေအော့ရှုးမှာ ဟောင်ဝမ် နဲ့ ဟောင်ကျန့် တို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို စီမံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေတော့ နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို စီမံတာက သူ့အတွက် ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူး။(ယဲ့ယွီကိုဖျောက်ပစ်ဖို့အလွယ်လေးရယ်)

အို၊ဒီစိတ်ဝိဉာဉ်မှော်ကမ္ဘာကြီးက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။

လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားမရှိရင် ရိုးရှင်းတဲ့ မေးခွန်းလေးတောင် မေးလို့မရဘူး။

ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီ သဘောပေါက်သွားတယ်။

ကျူးဒီယဲကျွင်း (Zhu Diezhen) တကယ်ရှိခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။

ဒါက ယဲ့ယွီအတွက် အိပ်မက်တစ်ခုသာပဲ။

တကယ်တမ်းတော့ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက မသိသေးဘူး။ ပြန်တွေ့ခဲ့ရင်တောင် လမ်းသွားလမ်းလာ သူစိမ်းတွေလိုပဲ ဖြစ်မှာ။

အဲဒါကို စဉ်းစားနေတာထက် ဘယ်လိုရှင်သန်မလဲဆိုတာကို အာရုံစိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။

ယဲ့ယွီက ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်ရင်း ရယ်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် အိပ်မက်ခရီးကို စတင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ အိပ်မက်က အရမ်းတိုတယ်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ယဲ့ယွီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကံ မကောင်းဘူး။

ကျင့်ကြံမှုမစမီ မိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ကြောင့် သူခိုးတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။

စိတ်ပျက်စရာပဲ။

ကျပန်းဆုချတဲ့ စွမ်းရည်က စီးပွားရေးပါရမီ။

ယဲ့ယွီ တော်တော်လေး မကျေနပ်ဘူး။

ကျင့်ကြံဖို့ စတင်နေချိန်မှာ လောကီစည်းစိမ်ကို ငါ ဘာလို့ လိုအပ်မှာလဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဝေးလံတဲ့ တောင်ဘက်ဒေသမှာ…

မဟာချန်ဧကရာဇ်နန်းတော် အတွင်းမှာ။

လီရိုဝမ် ရုတ်တရက် နိုးထလာတယ်။

နဂါးအိပ်ရာပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း ခုနက မက်ခဲ့တဲ့ အိပ်မက်ကို သူမ ပြန်စဉ်းစားမိတယ်။

အဲဒီအိပ်မက်ထဲက အရာအားလုံးက အရမ်းကို ထင်ရှားတယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ ထိတွေ့မှု ခံစားချက်နဲ့ ကလေးမွေးဖွားခြင်းရဲ့ နာကျင်မှုတောင် ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလိုပဲ။

ဒါပေမယ့် အိပ်မက်ထဲက ဘဝလမ်းကြောင်းက တကယ်ဘဝနဲ့ နည်းနည်း ကွဲပြားတယ်။

တကယ်ဘဝမှာ လီရိုဝမ်ရဲ့ ဖခင် ဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ နေမကောင်းဖြစ်နေခဲ့ပြီး မင်းသား ကိုးပါး ရှိခဲ့တယ်။

သူမဖခင် နတ်ရွာစံပြီးနောက် လီရိုဝမ်က တစ်ဦးတည်း အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့တယ်၊ သူ့အစ်ကိုတွေကို နန်းလုပြီးသူမအနိုင်ရကာ ဧကရီ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် သူမက ဘယ်သူနဲ့မှ စေ့စပ်ခြင်းမရှိခဲ့ဘူး၊ သူမ ကြိုက်တဲ့သူနဲ့တောင် မရှိခဲ့ဘူး။

သူမ နန်းစံခဲ့တဲ့ နှစ်အတော်ကြာမှာ နိုင်ငံက သာယာဝပြောပြီး ပြည်သူတွေ ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် လီရိုဝမ်က တစ်ယောက်တည်းပဲ နေခဲ့တယ်။

အိပ်မက်ထဲက ယဲ့ယွီ ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာဘူး။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ဘာလို့ ဒီလို အိပ်မက်တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ။

လီရိုဝမ် စဉ်းစားနေတုန်း ရုတ်တရက် သူ့နောက်ကနေ တိုးတိုးလေး အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"မယ်တော်၊ ဖေဖေ ဘယ်သွားတာလဲ။"

လီရိုဝမ် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်တော့ နဂါးအိပ်ရာဘေးမှာ သုံးနှစ်အရွယ် ဝ၀တုတ်တုတ် ကောင်မလေးတစ်ယောက် တက်ကြွစွာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒီကောင်မလေးက သူမအိပ်မက်ထဲက ကောင်မလေး ယဲ့နျန် ပဲ။

*****

အခန်း ၁၈

ယဲ့နျန် ပေါ်လာတဲ့အချိန်ကစပြီး လီရိုဝမ် သိပြီးသား။

ဒါက ရိုးရိုးသာမန် အိပ်မက်တစ်ခုထက် ပိုနေတာ သေချာတယ်။

သူမသမီးဒီလောကမှာ ထွက်လာနိုင်ရင် တခြား ဘာတွေ မဖြစ်နိုင်သေးလို့လဲ။

ဒါကြောင့် လီရိုဝမ်က ယဲ့နျန်ကို ယဲ့အိမ်တော်ကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်။

အိပ်မက်နဲ့ ထဲကအတိုင်းပဲ ယဲ့လျန်ယန် တကယ်ရှိတယ်။

ပြီးတော့ ဒီလူကလည်း တရားရုံးမှာ ရာထူးကြီးတဲ့ ဝန်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေတယ်။

ကွာခြားတာက ယဲ့လျန်ယန်မှာ သားသမီး မရှိဘူး။

ညနက်ပိုင်းမှာ ဧကရီ လီရိုဝမ်က ကလေးမလေးတစ်ယောက်နဲ့ ရောက်လာတာကို ယဲ့လျန်ယန် မြင်တော့ သူ တော်တော် အံ့အားသင့်သွားတယ်။

သူက ချက်ချင်း သူမကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ဒူးထောက်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ လီရိုဝမ်ရဲ့ စကားတွေက ယဲ့လျန်ယန်ကို နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့တယ်။

“မင်းရဲ့သား ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာလဲ။”

ယဲ့လျန်ယန်က တွေဝေပြီး “ဘုရင်မကြီး၊ ကျွန်တော့်မှာ သားသမီး မရှိသေးပါဘူး။ ယဲ့ယွီဆိုတဲ့ သူက ဘယ်သူလဲ” လို့ ပြောတယ်။

ဒါကိုကြားတော့ လီရိုဝမ်က မယုံကြည်ဘူး။

သူမက ချက်ချင်း ယဲ့လျန်ယန်ကို ရာထူးချပြီး ရိုက်နှက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

အိပ်မက်ထဲမှာ ယဲ့လျန်ယန်က ယဲ့ယွီရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်နိုင်တယ်။

သူ ဘာပြောပြော လီရိုဝမ် မယုံကြည်နိုင်ပါဘူး။

နှစ်နာရီခွဲအကြာမှာ ယဲ့လျန်ယန် သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားတယ်။

ဒါပေမယ့် သူက ယဲ့ယွီဆိုတဲ့ သားတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ဘာလို့ ပြောတာလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်သေးဘူး။

ဒီအချိန်မှာ လီရိုဝမ်လည်း အနီရောင်သွေးစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဆီက သတင်းစကား ရရှိခဲ့တယ်။

**မဟာချန်မင်းဆက်** တစ်ခုလုံးမှာ ယဲ့ယွီဆိုတဲ့ ယောက်ျား မရှိဘူး။

ပြီးတော့ ယဲ့လျန်ယန်မှာ တကယ်ပဲ သားသမီး မရှိဘူး။

လီရိုဝမ် တော်တော်ကြာ ငြိမ်သက်သွားတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ သူမက သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ ယဲ့လျန်ယန်ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီရိုဝမ်က ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အိပ်မက်တစ်ခုလို့ လုံးဝ မယုံကြည်ဘူး။

သူမသမီး ယဲ့နျန်က အကောင်းဆုံး သက်သေပဲ။

လီရိုဝမ်က သူမရဲ့ အိပ်မက်ထဲက ယောက်ျားကို အမြန်ဆုံး ရှာတွေ့မယ်လို့ ကတိသစ္စာဆိုခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူမက ယဲ့ယွီကိုရှာတွေ့ခဲ့ရင် ကောင်းကောင်း မေးမယ်၊ ဘာလို့ သူက တခြားသူတွေရဲ့ ကိစ္စမှာ ဝင်ပါဖို့ အတင်းအကြပ် လုပ်နေရတာလဲ။

---

ပြီးတော့ ဘာလို့ သူက မရနိုင်တဲ့ လွတ်လပ်မှုကို ရှာဖွေရင်း သေချင်နေတာလဲ။

သူမလိုဘုရင်မတပါးက ကြိုက်နှစ်သက်တာက သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ။

သူမက သူ့ရဲ့ ငြင်းပယ်မှုကို ခွင့်မပြုဘူး။

ဒီအဖြစ်မှန်မှာ သူမက သူ့ကို သေခွင့် လုံးဝ မပေးဘူး။

နောက်တစ်နေ့မှာ လီရိုဝမ်က ယဲ့နျန်ကို တရားရုံးကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်။

သူမက အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိအားလုံးကို ဒါက သူမရဲ့ သမီးအရင်း ယဲ့နျန်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့တယ်။

**မဟာချန်မင်းဆက်** ရဲ့ မင်းသမီး။

ပြီးတော့ နောင်လာမယ့် **မဟာချန်မင်းဆက်** ဧကရီရဲ့ ပထမဆုံး ထီးနန်းဆက်ခံသူလည်း ဖြစ်တယ်။

ဒီသတင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့ တရားရုံးနဲ့ ပြည်သူတွေ တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။

သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြဘူး။

တစ်ယောက်တည်းနေတဲ့ လီရိုဝမ်မှာ ဘယ်အချိန်က ဒီလောက် ကြီးတဲ့ သမီး ရှိနေတာလဲ။

ပြီးတော့ သူမက ယဲ့ဆိုတဲ့မျိုးရိုးကိုတောင် ခံယူထားတာလား။

ဝန်ကြီး ယဲ့လျန်ယန်ကသူမရဲ့ယောက်ခမလား ။

အတိအကျပြောကြစမ်းပါ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

ဒီအတွက် လီရိုဝမ်မှာ ရှင်းလင်းတဲ့ ရှင်းလင်းချက် မရှိဘူး။

သူမက တရားရုံးအပြင်ဘက်က ကောင်းကင်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေလိုက်တယ်။

သူမက ရနိုင်တဲ့ လူအားလုံးကို ယဲ့ယွီကို ရှာဖို့ စေလွှတ်ထားပြီးသား။

သူမက အမြန်ဆုံး အဖြေရဖို့ မျှော်လင့်နေတယ်။

……

မနက်။

ယဲ့ယွီက အိပ်ရာထဲမှာ လှဲနေတုန်းပဲ။

နေ့ဘက်မှာသူ့ဘဝက ငြီးငွေ့စရာကောင်းပုံရတယ်။

ဖြစ်နိုင်ရင် ညမိုးချုပ်တဲ့အထိ အိပ်ပြီးမှ သူ့အလုပ်ကို စဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့ မနက်အိပ်ချိန်ကို ဆက်ဖို့ ပြန်လှိမ့်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ တံခါးပိတ်သံအောက်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့နဲ့အတူရှိခဲ့တဲ့ တံခါးကို အတင်းအကြပ် ဖွင့်လိုက်တယ်။

ရုတ်တရက် ဆူညံသံကြောင့် ယဲ့ယွီ လန့်နိုးသွားတယ်။

မနက်စောစော တံခါးကို ကန်ဖွင့်ရလောက်အောင် ဘယ်သူက ဒီလောက် ရဲရဲတာလဲ။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီ မထထိုင်ခင် ဝင်လာတဲ့သူက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲပြီး လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

“မင်းအတွက်ငါတော်တော်လေး ကြိုးစားပြီး အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို ရှာပေးထားတယ်။ သူမက မင်းကို တပည့်အဖြစ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ဒါဆို မင်းက တိုက်ရိုက် အတွင်းတပည့် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ လာ၊ ငါ မင်းကို သူမနဲ့ အခု တွေ့ခိုင်းမယ်။”

ဒီရင်းနှီးတဲ့ အသံကို နားထောင်ပြီး ယဲ့ယွီ ခေါင်းလှည့်လိုက်တော့ သေချာတာပေါ့၊ ဝေအော့ရှုး ဖြစ်နေတယ်။

**ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ** က လျှို့ဝှက် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ။

သူမက သူ့ကို အပြင်ကို ခေါ်ထုတ်နေတယ်။

ဘာပြောရမလဲ၊ ဒီအမျိုးသမီးကသူ့ကို တကယ်ကို ဂရုတစိုက်ရှိတယ်။

သူမက သုံးရက်အတွင်း ယဲ့ယွီကို အတွင်းတပည့် ဖြစ်အောင် အခွင့်အရေး ရှာပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက ပထမဆုံးနေ့ပဲ၊ တရက်ထဲနဲ့သူမကသူ့ကို အတွင်းတပည့်ဖြစ်တဲ့အထိအကျိုးဆောင်ပေးနေတယ်။

သူမက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် ခံယူဖို့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကိုတောင် အထူး ရှာပေးခဲ့တာက သေးငယ်တဲ့ ကျေးဇူးတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီက ဝေအော့ရှုးရဲ့ ဆုပ်ကိုင်မှုကနေ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

“ခဏလေး၊ ငါ အခု ဘယ်သူ့ကိုမှ တွေ့လို့မရဘူး၊ ငါ ပြန်သွားရမယ်။”

ဒါကိုကြားတော့ ဝေအော့ရှုး တော်တော် စိတ်မပျော်ဖြစ်သွားတယ်။

မင်းကို ပေးထားတဲ့ အခွင့်အရေးကိုတောင် မလိုချင်ဘူးလား။ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။

ဝေအော့ရှုး ခေါင်းလှည့်ပြီး သူ့ကို ဆုံးမဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် သူမက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ညအိပ်ရာဝင်အဝတ်စားက ဖောင်ပြင်ဒီဇိုင်းနဲ့မို့ပါ၊

ဝေအော့ရှုးမျက်နှာကိုလက်ဝါးနဲ့အုပ်ရင်း အော်လိုက်တယ်၊ လက်ချောင်းကြားက ခိုးကြည့်ရင်းနဲ့ပေါ့။

မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အော်သံက ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းကို ပဲ့တင်ထပ်သွားတယ်။

ဝေအော့ရှုးရဲ့ ဖောင်းကြွနေတဲ့ရင်အစုံကနိမ့်တုန်မြင့်တုန်ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ခဏအကြာ…

ယဲ့ယွီက သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝေအော့ရှုးနဲ့အတူ ထွက်ခွာဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။

ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကြောင့် ဝေအော့ရှုးရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ မျက်နှာလေး နီရဲနေပြီး သူမရဲ့ အကြည့်က ရှောင်ဖယ်နေတယ်။

“မင်း၊ ဘာလို့ မနက်စောစော အဝတ်အစားတောင် မဝတ်တာလဲ။”

“မင်း တကယ်ကို ရဲရဲတင်းတင်းပဲ၊ ငါ အိပ်ရာက မထခင်မှာတောင် ဆွဲခေါ်နေတယ်။ ငါ ဘယ်လို ဝတ်ထားနိုင်မှာလဲ။ မင်း မကြည့်ဘဲ ဆွဲခေါ်သွားတာ။ အိုး။”

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မကျေနပ်တဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာတယ်။

ဝေအော့ရှုးက ဒီခေါင်းစဉ်ကို ဆက်မဆွေးနွေးချင်တော့ဘူး။

သူမက သူမရဲ့ လက်ညှိုးကို မြှောက်လိုက်တော့ သူမနောက်ကပျံက ရုတ်တရက် ဓားအိမ်ကနေ ထွက်လာပြီး ရှေ့မှာ ကျလာတယ်။

ဝေအော့ရှုးက အဲဒီပေါ် ခုန်တက်ပြီး ယဲ့ယွီကို သူမနဲ့ လိုက်စီးဖို့ လက်ဝှေ့ယမ်းခေါ်လိုက်တယ်။

မကျယ်ဝန်းတဲ့ ဓားမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ယွီတက်လို့ရပါမလား တော်တော် မသေချာဖြစ်နေတယ်။

သူသာ ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျရင် အဲဒီနေရာမှာတင် ဂိမ်းအိုးဗာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ယဲ့ယွီ ခုန်တက်ပြီး ဝေအော့ရှုးကိုနောက်ကနေ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်တယ်။

ဒီလုပ်ရပ်ကြောင့် ဝေအော့ရှုးရဲ့ မျက်လုံးတွေ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားတယ်။

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ငါ့ကို လွှတ်လိုက်။”

“အစ်မ၊ ကျွန်တော် အမြင့်ကြောက်တယ်။”

ယဲ့ယွီက ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သူမရဲ့ ခါးသေးသေးလေးနဲ့ အောက်ကတောင့်တင်းတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အတော်လေးအိစက်နေခဲ့တယ်။ဒါပေမဲ့ သူက ထိတွေ့မှုကောင်းတာကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ် အမြင့်ကြောက်တာကြောင့် သက်သက်သာ ဖြစ်တယ်။

ဝေအော့ရှုးရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းလာတယ်။

အမြင့်ကြောက်တယ်?

ဒီခေတ်ကြီးမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အမြင့်ကြောက်သေးတာလား။

ဘယ်သူက ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းဖို့ မမျှော်လင့်ဘဲ နေမှာလဲ။

သူက အမြင့်ကြောက်ရင် အနာဂတ်မှာ ဘာလုပ်မှာလဲ။ နေရာတိုင်းကို လမ်းလျှောက်ရမှာလား။

သူမရဲ့ သံသယတွေရှိနေပေမယ့် ယဲ့ယွီရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်တဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ဟန်ဆောင်နေပုံ မပေါ်ဘူး။

နောက်ဆုံးမှာ ဝေအော့ရှုးက တတ်နိုင်သလောက် သူ့ရဲ့စိတ်ကိုကောင်းကောင်းထားပီး ကူညီဖို့ စိတ်ကူးနဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လက်ခံလိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူမက ညင်ညင်သာသာ ပြောလိုက်သေးတယ်၊ “ဒီလောက် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် မဆွဲထားနဲ့၊ ငါ အသက်ရှူလို့ မရတော့ဘူး။”

“ဒါဆို နည်းနည်း လျော့ပေးမယ်။”

ယဲ့ယွီက ဝေအော့ရှုးရဲ့ တောင့်တင်းလှပတဲ့ကိုယ်လုံးလေးကို သိမ်းကြုံးဖက်ထားတာကို လျော့ပေးလိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဓားပျံက ကောင်းကင်အမြင့်ကိုရောက်လာတော့ သူ့လက်တွေက ပြန်တင်းလာတယ်။

သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ဓားနဲ့ ပျံသန်းတဲ့ အတွေ့အကြုံက တကယ်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဝေအော့ရှုး သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်တွေ ဖြစ်တာကို ထည့်စဉ်းစားပြီး သူ့ကို ပိုဆူပူခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်လိုက်တယ်။

သူမက အရင်က မကြုံဖူးတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ ဒီလို နီးကပ်မှုကို ထူးဆန်းတယ်လို့ပဲ ခံစားမိတယ်။

သူ့ရဲ့ ခါးကနေ လာတဲ့ နွေးထွေးတောင့်တင်းတဲ့မာကျောမှုက သူမကိုတော်တော်လေးစိတ်လှုပ်ရှားစေတယ်။

ဒါကြောင့် ဝေအော့ရှုးက မနေ့က ဖြစ်ရပ်တွေကို ပြောပြီး သူတို့ရဲ့ အာရုံကို ပြောင်းလိုက်တယ်။

အုပ်ချုပ်ရေးခန်းမရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမက အဇူရ်အပြာရောင် မိုးတိမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်စစ်ဆေးတယ်။ သူမက တစ်ယောက်ယောက် သေနေတာကို တွေ့ရင် အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံရတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။

ယဲ့ယွီကို ထွက်ခွာပြီးနောက် ဝေအော့ရှုးက ဟောင်ကျန့် နဲ့ ဟောင်ဝမ် တို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို ယူပြီး အပြင်ပိုင်းကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူတဲ့ အကြီးအကဲ လီလုံ ကို တွေ့ခဲ့တယ်။

သူမက သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို ချောက်အောက်မှာ တွေ့ခဲ့ကြောင်း၊ ဆေးမြစ်တွေ ခူးနေရင်း မတော်တဆ ပြုတ်ကျသေဆုံးသွားတာလို့ ကနဦး ဆုံးဖြတ်ကြောင်း လိမ်ညာပြောဆိုခဲ့တယ်။

တကယ်တော့ အပြင်ပိုင်းတပည့်တွေကြားမှာ နှစ်တိုင်း အသေအပျောက်တွေ ရှိတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် **အခြေတည်အဆင့်** အောက်က ကျင့်ကြံသူတွေက သာမန်လူတွေနဲ့ သိပ်မကွာခြားပါဘူး။

သူတို့ က လျင်မြန်ထက်မြက်မှုနဲသေးသလို ပျံသန်းဖို့ဆိုပိုပီးဝေးသေးတယ်လေ

မတော်တဆ အသေအပျောက်တွေ ဖြစ်တတ်တာက ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။ ဘယ်သူမှ အလေးအနက် မထားကြဘူး။

ဟောင်ဝမ် က **အဇူရ်အပြာရောင်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း** ရဲ့ အတွင်းတပည့် ဖြစ်နေပေမယ့် သူက မကြာသေးခင်ကမှ ဝင်လာတာဖြစ်ပြီး **အခြေတည်အဆင့်** ကို တကယ် မကျော်လွန်သေးဘူး။

**ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်** တပည့်နှစ်ယောက် သေဆုံးတာက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် လီလုံရဲ့ အမူအရာက တင်းမာနေတယ်။

သူက ဝေအော့ရှုးကို တခြားဘယ်သူသေသေ ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဟောင်မျိုးနွယ်စုက ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်နေတာက နည်းနည်း အခက်တွေ့နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

ဟောင်ဘူကျန့် က **အဇူရ်နေဂိုဏ်း** ရဲ့ အတွင်းတပည့်တွေထဲမှာ တတိယနေရာ ရထားပြီး သူတို့ရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဖြစ်တယ်။

သူက သူတို့ကို အရမ်းအလေးထားတယ်။