ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ အကျပ်အတည်း

ကြက်ဥခေါင်းသည် စားပွဲဝိုင်းအလယ်တွင် ပိတ်မိနေရာမှ နဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်သောအခါ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီခံစားမှု... အမှောင်ဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားရင်းမြစ်နဲ့ တူလိုက်တာ။ အနန္တတန်ခိုးရှင်နတ်ဘုရားရဲ့ ကနဦးဖန်ဆင်းသူ..."

ရှားလော့ခ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့နောက်မှ ဂိမ်းမာများကို မေးလိုက်သည်။ "သူ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။"

ရှားလော့ခ်၏ ချုပ်ထိန်းမှုမှ လွတ်မြောက်သွားသော ဂနိုင်သားက ပြောလိုက်သည်။ "ကြက်ဥခေါင်းက နဂါးကြီးက သူ့အဖေတဲ့။"

ရင်မွှေးမီးလောင်က ဘောင်းဘီမဝတ်သူကို မေးလိုက်သည်။ "ရှားလီက ဘာလို့ ငါတို့ကို မေးခွန်းတွေ မေးနေတာလဲ။ ငါတို့လည်း ဇာတ်လမ်းပိုင်းအန်နီမေးရှင်းထဲ ရောက်နေတာလား။"

ဘောင်းဘီမဝတ်သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။ "ဂိမ်းမာတွေရဲ့ အပြန်အလှန်တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အစစ်အမှန်ပဲ။ ငါ သုံးလလောက် ကစားပြီးပြီ၊ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး။"

နဂါးကြီးတစ်ကောင် အနီးအနားတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဂနိုမ်းအချို့နှင့် ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုနေခြင်းကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

ကြီးမားသောမျက်လုံးများက တစ်ချက်မှိတ်လိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစည်းအဝေးခန်းမဆောင်၏ နံရံကြီးတစ်ခုလုံးကို နဂါးကြီးက ဘယ်မှညာသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း အစည်းအဝေးခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်ရှိ နဂါးကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေပြီ။

မီတာ ၁၀၀ ရှည်လျားသော နဂါးကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အနက်ရောင်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပုတ်သင်ကောင်ဆန်ဆန် ဦးခေါင်း၏ ပတ်လည်တွင် ဆူးများ ပေါက်နေသည်။ ဝိုင်းစက်၍ ဖောင်းကားနေသော ကြက်ဥခေါင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နဂါးကြီးသည် ဆိုးယုတ်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပုံရိပ်နှင့် ပို၍ နီးစပ်သည်။

အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်တွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဆယ်ဗားနပ်စ်က နဂါးကြီးကို ကြည့်ရင်းပြောသည်။ "ဘုရားရေ... တကယ့်ကို အစစ်အတိုင်းပဲ။ 'ဂိမ်းအော့ဖ်သရုန်း' ထဲက နဂါးတွေကို ကြည့်ရတာထက်တောင် ပိုပြီးမိုက်တယ်။"

ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် နဂါးကြီးကို ကြည့်၍ စခရင်ရှော့ရိုက်နေသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပလုံးပထွေးပြောနေသည်။ "‘ဂိမ်းအော့ဖ်သရုန်း’ အကြောင်း မပြောနဲ့။ ငါ့ကို ဒေါသထွက်စေတယ်။"

ရင်မွှေးမီးလောင်က မေးလိုက်သည်။ "‘ဂိမ်းအော့ဖ်သရုန်း’ အကြောင်းပြောရရင် ‘ဝက်စ်ဝေါလ်’ ရဲ့ တတိယရာသီအကြောင်း မင်းတို့သိလား။"

အာသာက ပြန်ပြောသည်။ "သိတယ်။ ငါ့မှာ ရုပ်ရှင်ဖိုင်ရှိတယ်။"

ဂနိုင်သားက နဂါးကြီးကိုကြည့်ရင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ။"

ဂနိုမ်းလေးဦးနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦးတို့သည် ဇာတ်လမ်းပိုင်းအန်နီမေးရှင်းနှင့် နဂါးကြီး၏ အစစ်အမှန်ဆန်သော ပုံစံကို ခံစားရင်း တိုးတိုးလေး စကားပြောဆိုနေကြသည်။

သတ္တဝါတိုင်းသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေကြ၏။ နတ်ဆိုးအရှင်များ၏ အော့ခ်နှင့် ဝံပုလွေလူသားအစေခံများသည် နဂါးကြီးကို အနည်းနှင့်အများ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ သို့သော် ရှားလော့ခ်၏ အစေခံငါးဦးမှာမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

အခြားသူများ မသိရှိကြလျှင်ပင် ၎င်းကို မြင်နိုင်ရန် မခက်ခဲလှ။

အားလုံးက ရှားလော့ခ်ထံ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် သူ၏ထိုင်ခုံတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ရှားလော့ခ်က ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ဒူးပေါ်တင်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါ ရှင်းပြစရာတစ်ခုရှိတယ်။"

"ဒီနဂါးနက်ပေါက်စလေးက မင်းရဲ့ကလေးဖြစ်ကြောင်း ဘယ်လိုသက်သေပြမလဲ။"

"သားလေး။"

"အဖေ။"

ရှားလော့ခ်သည် နဂါးကြီးနှင့် နဂါးငယ်တို့ ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းပြမယ်။ ငါ မင်းကလေးကို ခိုးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ မင်းရဲ့ကလေးက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ငါ့ဒန်ဂျင်မှာ အပြစ်ဒဏ်ကျခံနေရတာ။ ဒါက သူ့ရဲ့လက်သည်းရာပါတဲ့ ဝန်ခံချက်မှတ်တမ်းပဲ။"

ရှားလော့ခ်က စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မာနာစွမ်းအင်အကူအညီဖြင့် ထိုစာရွက်သည် နဂါးကြီးထံသို့ လွင့်မျောသွား၏။

"ငါတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေက နဂါးကြီးတွေကို အကျုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ကဲ၊ သက်ဆိုင်ရာသတ္တဝါရဲ့ သဘောထားကို မေးကြည့်ကြရအောင်။ နဂါးနက်ပေါက်စလေးကို ဘာလို့ မေးမကြည့်တာလဲ။"

ကြက်ဥခေါင်းက ပခုံးတွန့်ကာ တောင်ပံခတ်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အား။ အချိန်ကျပြီ။ ဆိုးယုတ်တဲ့ အမှောင်ရဲ့သားတော်က ဗွိုင့်ဒ်ရဲ့ရင်ခွင်ဆီ ပြန်သင့်ပြီ..."

ကြက်ဥခေါင်း၏စကားကို နဂါးကြီး၏ ခြောက်ကပ်သော ချောင်းဟန့်သံနှစ်ချက်က ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ။ မင်းက နဂါးနက်၊ နဂါးနက်တစ်ကောင်ပဲ။"

ကြက်ဥခေါင်းက ကြောင်သွားပြီး ခဏစဉ်းစားနေ၏။ သူ၏လက်သည်းက ခွေးခေါင်းလူသား ဂနိုင်သားကို ပုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ပြန်ပြောပြလို့ ရမလား။"

ဂနိုင်သားက ကြက်ဥခေါင်း၏ မေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အာ။" သူ လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဟန်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဗွိုင့်ဒ်စစ်တပ်က နီးကပ်လာပြီ။ ကြောက်မက်ဖွယ်ဘေးဒုက္ခက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ကျရောက်တော့မယ်။ ကြက်ဥခေါင်း၊ အမှောင်မီးလျှံသခင်၊ အလုံးစုံသိတော်မူသော ထာဝရနဂါး၊ ခွေးခေါင်းလူသားတို့၏ဘုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းအားကို လိုအပ်တယ်။ ခွေးခေါင်းလူသားတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ချီးမြှင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ထာဝစဉ် ကိုးကွယ်ပါ့မယ်။ ဒီလိုဆို ကောင်းရဲ့လား။"

ကြက်ဥခေါင်းက နဂါးကြီးကို ပြတ်သားစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ၊ သား အဖေနဲ့ အတူမလိုက်တော့ဘူး။"

နဂါးကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ဒီဂနိုမ်းတွေက မင်းရဲ့အစေခံတွေ ဖြစ်ချင်နေတာမလို့ မင်းက ဒီနေရာမှာ နေခဲ့ချင်တာလား။"

ကြက်ဥခေါင်းက မျက်ရည်များဝဲလျက် အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဖေ။ သားကြီးပြီ။ သားမှာ ကိုယ်ပိုင်ဘဝဆိုတာ ရှိသင့်ပြီ။ သား ကိုယ့်ဒဏ္ဍာရီကို ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ချင်တယ်။ သားကို ဒီမှာနေခွင့်ပြုပါ။ သား အမေ့ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြောဘူး။"

နဂါးကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကြက်ဥခေါင်းကို လေးနက်စွာ ကြည့်နေ၏။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရာ နှာခေါင်းပေါက်များမှ ပူနွေးသောလေများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူး။ မင်းက ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့တဲ့အတွက် အပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်တယ်။ နောက်တစ်ခါ ဘဏ္ဍာတိုက်ကနေ ခိုးတဲ့အခါ အဖမ်းမခံရစေနဲ့။ ကိုယ့်လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်။ ငါ နှစ်အနည်းငယ် ခရီးထွက်ပြီးမှ မင်းကို လာခေါ်မယ်။ အား... ကလေးကြီးလာရင် ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ မင်းကတိကို သတိရ။ အမေ့ကို မပြောနဲ့နော်၊ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို အပြင်ထွက်ပြီး ဆော့ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းနာမည်က... မစ္စတာရှားလော့ခ်လား။ ငါ့ကလေးကို ဂရုစိုက်ပေးပါ။ သူက အစားနှေးတယ်။ သူ့ကို အလျင်မလိုပါနဲ့။ သူက အထီးကျန်မှာကြောက်ပြီး အဖော်လိုတယ်။ တစ်နေ့ ၂၄ နာရီ သူ့ကို အဖော်ပြုပေးရင် လုံလောက်ပါတယ်။ ငါသွားပြီ။ လိမ္မာတယ်၊ ချစ်လေး။"

နဂါးကြီးက တောင်ပံခတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သောလေပြင်းများကြောင့် အစည်းအဝေးခန်းမဆောင်သည် ပရမ်းပတာဖြစ်သွား၏။ သတ္တဝါအချို့ မတ်တပ်မရပ်နိုင်ကြတော့ချေ။

နဂါးကြီး၏ပုံရိပ်သည် အဝေးသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှားလော့ခ်က သူ၏ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ရင်း ဝတ်ထားသော လေကာအင်္ကျီကို ဆွဲဆန့်လိုက်ကာ ပခုံးမှဖုန်များကို ခါလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ နဂါးနက်ပေါက်စလေးကိစ္စ ပြီးသွားပြီ။ တခြားကိစ္စတွေ ရှိသေးလား။"

ကြက်သွန်ခေါင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။ "နောက်ထပ် ကိစ္စသေးသေးလေးတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်၊ နတ်ဆိုးအရှင်တို့။ ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မကြုံစဖူးအကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ဖြေရှင်းဖို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့အစွမ်းအစကို အသုံးချချင်ပါတယ်။"

...

မိနစ်သုံးဆယ်အကြာ၊ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင်ရုံးခန်း။

အော့ခ်အိုကြီးက ပူနွေး၍ အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေပြီး ပွက်ပွက်ဆူနေသော မီးလျှံရွှံ့စေးတစ်ခွက်ကို ကြက်သွန်ခေါင်းရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ချထားပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒန်ဂျင်အရှင်၊ ဘာဖြစ်လို့ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် လျော်ကြေးမတောင်းခိုင်းတာလဲ။ ဒန်ဂျင်အရှင်ကိုယ်တိုင်ကတောင် လျော်ကြေးအနည်းငယ်ပေးဖို့ အကြံပြုခဲ့တာပဲ။"

"မဟာနယ်စားကြီးရဲ့သား အလက်ဇန္ဒရီယားက အရှင်ရှားလော့ခ်အကြောင်း ကျွန်တော့်ကို ပြောပြခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးကို ကျွန်တော် သေချာမသိပေမယ့် ဒီအခွင့်အရေးကိုအသုံးချပြီး အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့ မိတ်ဖွဲ့တာက ပညာရှိတဲ့ရွေးချယ်မှုပဲ။ အဓိကအချက်ကတော့..."

ကြက်သွန်ခေါင်းက သူ၏ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ကာ မီးလျှံရွှံ့စေးကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နတ်ဆိုးအများစုက နဂါးဩဇာအရှိန်အဝါကို ကြောက်ရွံ့ကြပေမယ့် သူ့ရဲ့ဂနိုမ်းတွေနဲ့ ခွေးခေါင်းလူသားကတော့ လုံးဝမကြောက်ဘူး။ အဲ့ဒီနတ်ဆိုးအရှင်က သာမန်မဟုတ်နေဘူး။"

ကြက်သွန်ခေါင်းက မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ခက်ခဲတဲ့အချိန်ကို ဖြတ်သန်းနေရတယ်။ သူ့အပေါ် ငါတို့ဖော်ရွေတာက အနာဂတ်မှာ သူ့အကူအညီကို ရဖို့ ပိုလွယ်ကူနိုင်လို့ပဲ။ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်ထားရမယ့် မသမာတဲ့ ငွေပေးငွေယူကိစ္စတွေမှာပေါ့။"

အော့ခ်အိုကြီးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ ဒန်ဂျင်အရှင်။"

...

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ အမှတ် ၈၅ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနရုံးခန်း။

သားရဲကောင်က သူ၏ အိပ်စက်ပိုးတီကောင် လက်ဖက်ရည်နီခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခုမှရောက်လာသော ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စတာရှားလော့ခ်၊ ခင်ဗျား နောက်ကျတယ်။ အစည်းအဝေး ပြီးသွားပြီ။"

"ငါသိတယ်။ ငါက ကိစ္စတစ်ခုကို အတည်ပြုဖို့လာတာ။"

ရှားလော့ခ်က သားရဲကောင်၏ စားပွဲရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး စာရွက်စာတမ်းတစ်ပုံကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက မိတ္တူတစ်စောင်ကို ကောက်ယူကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဒီနေ့ ရှေးဟောင်းသုတေသနအစည်းအဝေး အစီရင်ခံစာလား။ ဒါဆို ပြဿနာက တကယ်ရှိနေတာပေါ့။"

သားရဲကောင်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"ငါနားလည်ပြီ။"

ရှားလော့ခ်က စာရွက်စာတမ်းကို ယူကာ ရုံးခန်းအပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။ သူ၏အစေခံများက အပြင်ဘက်တွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ရှားလော့ခ်၏ လက်ထဲရှိ စာရွက်စာတမ်းများတွင် အနက်ရောင်စာလုံးများဖြင့် "ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ အမှတ် ၈၅ ရှေးဟောင်းသုတေသနမှတ်တမ်းများ - ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏ တီးတိုးသံများ"ဟု ရေးသားထားသည်။