ကောင်းကင်ဂန်း နဝမဓား

ဝါးစိမ်းထိပ်ဖျား၏ နောက်ဘက်တွင်။

တိတ်ဆိတ်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် လင်းထျန်းမင်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် မြေဆိုးဓားသည် ပဲ့တင်ထပ်သောအသံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မိုးကြိုးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာကာ ကျောက်နံရံကို ထိမှန်သည်။

“ဘုန်း…”

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားရပြီး မြေပြင်က တုန်ခါလာတော့သည်။

ပေ ရာပေါင်းများစွာ မြင့်သော ကျောက်တောင်တစ်ခုသည် ကြီးမားသော ဧရိယာပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ပြိုကျသွားပြီး ကျောက်တုံးများစွာက အောက်သို့ လိမ့်ဆင်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် စုစည်းပြီး တောင်ကုန်းငယ်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တုန်ခါမှု ရပ်တန့်ပြီး ဖုန်မှုန့်များ ပျောက်ကင်းသွားသောအခါ လင်းထျန်းမင်၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ချွေးများရွှဲနေပြီး သူ၏အသားအရေက အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေကာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လတာကာလတွင် သူသည် သူ၏နေ့ရက်များကို ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုအတွက် ရည်စူးခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝကုန်ခမ်းသွားပြီးမှသာ တရားထိုင်ပြီး ပြန်လည်နာလန်ထူရန် ထိုင်ခဲ့သည်။ အကြိမ်တစ်ထောင်ကျော် ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အမှတ်အထိ တွန်းပို့ခံခဲ့ရပြီးမှ ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

စကားပုံတစ်ခုတွင် ဆိုထားသကဲ့သို့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် အကျိုးခံစားရသည်။ ကောင်းကင်ဂန်း နဝမဓားဟူသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်လှမ်းမီရာတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး သူသည် အသေးစားအောင်မြင်မှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူ၏ ပစ်လွှတ်မှုအမြန်နှုန်းက ယခုအခါ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး စွမ်းအားက ထပ်မံတိုးလာကာ သာမန်တိုက်ပွဲများကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သည်။

အသေးစားအောင်မြင်မှုနယ်ပယ်သို့ လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ရောက်ရှိပြီးနောက် မည်သည့် နောက်ထပ်တိုးတက်မှုမျိုးမဆို ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုနယ်ပယ်ကို ရရှိရန်အတွက် ပိုမိုတိုးတက်ရန် များပြားသော တကယ့်တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် သူ လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

တစ်လတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် အသေးစားအောင်မြင်မှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းက အလွန်ထူးခြားပြီး ဤရလဒ်အတွက် သူ အလွန်ပင် ကျေနပ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်သည် ပြည့်မီခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်သည် အခြား နဂါးဦးချို ပုတ်သင်ဥ စာတန်အနှစ်ကို စားသုံးခဲ့ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်နေဆဲပင်။

သုံးရက်အကြာတွင် လင်းရှီဟွာသည် စာတိုတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းရှီခန်း၏ လိုဏ်ဂူနေအိမ်သို့ စုဝေးရန် သူ့အား ညွှန်ကြားခဲ့ရာ ထို့ကြောင့် ထွက်ခွာရန် အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ပွနေသော မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်၏ လိုဏ်ဂူကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခြံဝန်းငယ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး သူ၏ဖခင်နှင့်အတူ ဝါးစိမ်းတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းတွင် ထိုနှစ်ဦးသည် လင်းရှီခန်း၏ လိုဏ်ဂူနေအိမ်ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

စာတစ်စောင် ပို့ပြီးနောက် လိုဏ်ဂူနေအိမ်ရှေ့ရှိ တားမြစ်ချက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက တည့်တည့်လျှောက်ဝင်သွားတော့သည်။

ခြံဝန်းအတွင်းတွင် လင်းရှီခန်းနှင့် လင်းရှီကုန်းအပါအဝင် အခြား ရှင်းမျိုးနွယ်ဝင်များအချို့သည် ကျောက်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောဆိုနေကြသည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏ဖခင်တို့သည် အကြီးအကဲများထံ တည့်တည့်လျှောက်သွားပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ထျန်းမင်က အကြီးအကဲတွေကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

“ဒီလောက် တရားဝင်ဆန်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ လာပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူ ထိုင်ပါ”

လင်းရှီခန်းသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူတို့ကို ထိုင်ရန် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏ဖခင်တို့သည် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့၏ဘိုးဘိုးဘေးဘက်တွင် တစ်ဦးက ဘယ်ဘက်၊ တစ်ဦးက ညာဘက်တွင် ထိုင်ရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် လင်းရှင်းဖင်းသည် ခြံဝန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရှိနေသော အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် နှုတ်ဆက်စကား ဖလှယ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်ဘေးတွင် နေရာယူလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ့ထက် တစ်လခွဲစော၍ သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ကျင့်ကြံရန် တည့်တည့်သွားခဲ့ရာ သူ့အား ဂုဏ်ပြုရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။ ယခု သူတို့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီဖြစ်၍ ထိုနှစ်ဦးသည် ခဏတာ စကားပြောခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီခန်းသည် လူတိုင်းစုဝေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့က တကယ်ကို ရှားပါးပါတယ်။ ရှင်းယွမ်က လော့ယွင်စျေးကို ထိန်းထားတာကလွဲရင် ကျွန်တော်တို့မိသားစုရဲ့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူခုနစ်ဦးစလုံး ဒီမှာ စုဝေးနေကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ရှင်းဖင်းနဲ့ ထျန်းမင်တို့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့လို့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဟာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး ပိုရခဲ့ပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကို ဂုဏ်ပြုစရာ ကိစ္စပဲ”

ပြောပြီးနောက် လင်းရှီဟွာသည်လည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။

“တတိယညီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းကနေ တစ်လခွဲကြာ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့ကိုယ်ပိုင် အလုပ်တွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာ။ ဒီနေ့မှပဲ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး စုဝေးနိုင်ကြတာ။ ဒါက တကယ်ကို မလွယ်ဘူး”

ကျန်သူများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားအချို့ ထပ်ပြောခဲ့ကြပြီးနောက် လင်းရှီခန်းက လက်ရှိကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ခေါ်ရတာ ရည်ရွယ်ချက်များစွာ ရှိပါတယ်။ ပထမ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှောင်ကြိုးတွေကို ခိုင်ခံ့စေဖို့နဲ့ ထျန်းမင်နဲ့ ရှင်းဖင်းတို့ရဲ့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုဖို့ပါ။ ဒုတိယ၊ ရှီလုဟာ ချန်းချွမ်စျေးကနေ ပြန်လာခဲ့ပြီး လင်းမိသားစုတာဝန်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ကာ ဟွန်ထျန်းဆေးလုံးများ နှစ်လုံးကို ပြန်ယူလာခဲ့ပါတယ်။ ဟွန်ထျန်းဆေးလုံးတစ်လုံးနဲ့ ကျွန်တော် နောက်ထပ် တိုးတက်မှုတွေကို မတော်တဆမှုမရှိဘဲ နောက်ဆုံးတော့ လုပ်နိုင်ပြီ”

လင်းရှီခန်း ပြောပြီးနောက် လူတိုင်းက အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။

မှတ်သားသင့်သည်မှာ လင်းရှီခန်းသည် လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်က မိသားစုစစ်ပွဲအတွင်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှစ် နယ်ပယ်တွင် ရှိခဲ့သည်။ ယခု အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းစီသည် ခက်ခဲသည်။ ဟွန်ထျန်းဆေးလုံးတစ်လုံးကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့သောကြောင့် သူသည် ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။

ရယ်မောသံများကြားတွင် လင်းရှီဟွာက ပြောလိုက်သည်။

“တတိယညီ စိတ်ချလက်ချ အနားယူပြီး မင်းရဲ့ ထိုးဖောက်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဟာ နေ့တိုင်း ပိုပြီး အားကောင်းလာနေပြီမို့ ကျွန်တော်တို့ အနည်းငယ်က မျိုးနွယ်စုကိစ္စတွေကို စီမံနိုင်ပါတယ်။ မင်းက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အာရုံစိုက်နိုင်ပါတယ်”

ထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း လင်းရှီခန်းကို သူ၏ သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။

လော့ယွင်တောင်၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် လင်းမိသားစုက ပြိုင်ဘက်မရှိသလို့ လင်းမိသားစု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားက အခြားမျိုးနွယ်စုများကို ဖုန်မှုန့်များထဲတွင် ထားခဲ့သည်။ ပြင်ပအင်အားစုများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှလွဲ၍ အန္တရာယ်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“ဟင်း…”

လင်းရှီခန်းသည် သိနားလည်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ပြီးပြီ။ ဒီ သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းဟာ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသေချာပါဘူး။ အတိုဆုံး သုံးလ၊ အရှည်ဆုံး တစ်နှစ်အထိ ကြာနိုင်ပါတယ်။ မျိုးနွယ်စုကိစ္စတွေအတွက် မင်းတို့အားလုံး ဆွေးနွေးပြီး ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ အဓိကဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလို့မရဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီ စာပို့လိုက!”

“ဟုတ်ကဲ့…”

တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း တုံ့ပြန်ပြီးနောက် သူတို့သည် မျိုးနွယ်စုကိစ္စရပ်အချို့ကို စတင်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

စုဝေးမှုသည် တစ်နာရီကျော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နေ့လည်ခင်းလောက်တွင်သာ လူစုခွဲခဲ့ကြသည်။

ပြန်ရန် အချိန်ရောက်သောအခါ လင်းရှီဟွာသည် လင်းရှီခန်း၊ သူ၏ဖခင်နှင့် လင်းရှင်းဖင်းတို့ကို ဘေးသို့ ခေါ်လိုက်သည်။

“ရှင်းရုန် မင်းတို့ သုံးဦးစလုံး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီမို့ အဓိကတောင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် လိုဏ်ဂူနေအိမ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။ မင်းက ရွှေဦးချိုတောင်၏ ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူခဲ့ပြီး ရွေးချယ်ခွင့်မရခဲ့တော့ အခု ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ မပြန်ခင် နေအိမ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်တာက ဘယ်လိုလဲ။ မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ”

လင်းရှီဟွာ၏ စကားများက သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

တောင်ထိပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က တောင်လယ်ခြံဝန်းများထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းသည်။ ကျင့်ကြံမှုကာလ အတိုအတွင်း ကွာခြားချက်ကို သတိမပြုမိနိုင်သော်လည်း ရှည်ကြာသော သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းကာလတွင် ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်း တိုးတက်မှုက သိသာထင်ရှားပေလိမ့်မည်။

လင်းရှင်းရုန်က “ငယ်ရွယ်သောမျိုးဆက်က ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကို လိုက်နာပါမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သဘာဝအတိုင်းပင် ထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် ကန့်ကွက်စရာမရှိပေ။ သူတို့အများစုသည် တောင်ထိပ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် လင်းရှီဟွာသည် လိုဏ်ဂူနေအိမ်များကို ချက်ချင်းရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လင်းရှီခန်း၏ ခြံဝန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လင်းရှီဟွာသည် သူတို့သုံးဦးကို တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး ပတ်၍ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်းရှီဟွာသည် လွတ်နေသော ခြံဝန်းအချို့၏ အခြေအနေအား သူတို့ကို ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ တောင်ထိပ်၏ ခြံဝန်းများ၏ ပုံစံသည် အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်နှင့် မြောက် ဟူ၍ ဧရိယာ လေးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားပြီး သူတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန်မဝေးလှပေ။ သူတို့အနည်းငယ်သည် မည်သည့်အရာကို မျှော်လင့်ရမည်ကို ကြာရှည်စွာ စိတ်ကူးထားခဲ့ကြသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများ၏ အရေအတွက် တိုးလာသည်နှင့်အမျှ မူလက တစ်ဒါဇင် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော ခြံဝန်းများသည် မျိုးနွယ်စုဝင်အသစ်များဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပြည့်လာခဲ့ရာ သူတို့ ရွေးချယ်ရန် များစွာမရှိတော့ပေ။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် လိုဏ်ဂူနေအိမ်တစ်ခုစီကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

လင်းရှင်းရုန်နှင့် လင်းရှင်းဖင်းတို့သည် ခြံဝန်းများ၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းတွင် ရှိသော လင်းရှင်းယွမ်၏ နေအိမ်ရှိရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ရှင်းမျိုးနွယ်ဝင်များက အတူတူရှိနေကြပေလိမ့်မည်ပင်။

ခြံဝန်းများစွာရှိသော မြောက်ဘက်တွင် တစ်ခုတည်းသာ လွတ်နေသေးပြီး လင်းမိသားစု၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း မျိုးနွယ်စုဝင်လေးဦးစလုံး ထိုနေရာတွင် စုဝေးခဲ့သည်။

ထျန်းမင်သည် သဘာဝအတိုင်း မြောက်ဘက်ကို ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။ အရှေ့ဘက်ရှိ ရှင်းမျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲများတွင် ပါဝင်ရန်လည်း အဆင်မပြေပေ။

အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် သူသည် သူ၏နေအိမ်အတွက် အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ ခြံဝန်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အနောက်ဘက်ဧရိယာအတွက်ကတော့ သူ့မှလွဲ၍ အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များ မနေထိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် တိတ်ဆိတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုနှစ်သက်သောကြောင့် ၎င်းသည် ပြီးပြည့်စုံသည်။ ထို့အပြင် အနောက်ဘက်ခြမ်းသည် တောင်များအနီးတွင် လှပသောရှုခင်းကို ပေးစွမ်းပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ကျင့်ကြံခဲ့သော ချိုင့်ဝှမ်းငယ်နှင့် ပို၍နီးသည်။ ၎င်းက တကယ်ကို အကောင်းဆုံးနေရာပင်။

လင်းရှီဟွာကို နှုတ်ဆက်ပြီး မှတ်ပုံတင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်ခြင်းဖြင့် ခြံဝန်းကို လုံခြုံအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများက ခြံဝန်း၏ အကာအကွယ်ဖွဲ့စည်းမှုအတွက် ဖွဲ့စည်းမှုတိုကင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ခြံဝန်းရွေးချယ်မှုကို နိဂုံးချုပ်လိုက်သောအခါ ထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများက ပြန်သွားရန် ခွင့်တောင်းခဲ့ကြသည်။