← Chapters

ပို၍ကောင်းသောသတင်းကောင်း

Vol. 12 Ch. 161

ပို၍ကောင်းသောသတင်းကောင်း

Vol. 12 Ch. 161

လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် လက်များကို ပူးထားသော လင်းထျန်းမင်သည် ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်ကို အကြိမ်ရေမရေမတွက်နိုင်သော မဟာလှည့်ပတ်မှုများမှတစ်ဆင့် လည်ပတ်စေခဲ့ရာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့နေသည့် ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ပါးလွှာသောအမျှင်များက သူ့အား ဝန်းရံထားပြီး ၎င်းနောက် သူ၏ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အဖုံးမှတစ်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ဝင်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်သီးအရွယ် ချီပင်လယ်အတွင်းသို့ စုစည်းသွားသည်။

လသည် ဝင်ပြီး နေသည် ထွက်လာသဖြင့် လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် သူသည် ပွတ်တိုက်၍ မသန့်ရှင်းသောလေကို ရှူထုတ်ပြီး တစ်ဖန် ပြန်၍ တင်းတင်းပိတ်ထားသော သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တစ်လခွဲကြာ ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာစေပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ယခုအခါ တည်ငြိမ်ပြီး အတွင်းသို့ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုးဖောက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းရှိခဲ့သော ထက်မြက်ပြီး ပေါလောပေါ်နေသည့် ပုံစံမျိုး မရှိတော့ပေ။

ပြောင်းလဲသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်စစ်စစ်အနှစ်သာရကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ဤကာလအတွင်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုရလဒ်များကို သူ အလွန်ပင် ကျေနပ်ခဲ့သည်။

သူ၏အခြေအနေကို ချိန်ညှိရန် လျှို့ဝှက်အခန်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ချိန်မှစ၍ ရေတွက်ကြည့်သောအခါ ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ကျော် ကုန်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လင်းထျန်းမင်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော ခြေလက်များကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းမှ ထွက်ခွာရန် ထရပ်လိုက်သည်။

လင်းရှီခန်း၏ ခြံဝန်းငယ်အတွင်း၌ လင်းရှီကုန်းနှင့် လင်းရှီခန်းတို့သည် အားလပ်စွာ စကားပြောနေကြသည်။

ယနေ့တွင် လင်းထျန်းမင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်ခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ကျော် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း လင်းရှင်းဖင်း၏ ခြံဝန်းငယ်မှ စကားသံတစ်ခုပင် မရှိသေးပေ။

ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်ခဲ့သည့် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုနှစ်ဦးသည် အသက်ပိုကြီးသော လင်းရှင်းဖင်း၏ ထိုးဖောက်မှု မအောင်မြင်မည်ကို စိုးရိမ်လာကြသည်။

နှစ်များစွာအတွင်း မျိုးနွယ်စုဝင်အများအပြားသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းကို အောင်မြင်ခဲ့ကြပြီး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း မျိုးနွယ်စုဝင် စုစုပေါင်း ခုနစ်ဦးအထိ ရှိလာခဲ့ရာ သူတို့ကို လော့ယွင်တောင်တန်း၏ ထိပ်တန်းမိသားစုအဖြစ် ခိုင်မာစွာ နေရာပေးခဲ့သည်။ သို့သော် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ဝင်များ အလွန်များပြားခြင်းသည် ပြဿနာဟု မည်သူကမှ ခံစားရမည်နည်း။

လင်းရှီခန်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မြင်သောအခါ လင်းရှီကုန်းသည် ခပ်မဲ့မဲ့ပြုံးပြီး သူ့အား အားပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

“တတိယညီလေး ရှင်းဖင်းက အသက်ခြောက်ဆယ်ပဲ ရှိသေးတာ။ ရှင်းရုန် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်ခဲ့တုန်းက အသက်အရွယ်နဲ့ အတူတူလောက်ပဲ။ ဒီကောင်လေးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ချိန် အကြာကြီး ရှိခဲ့တယ်။ သူ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး အတော်လေးကောင်းတုန်းပဲ”

လင်းရှီခန်းသည် ခပ်မဲ့မဲ့ ရယ်လိုက်ပြီး လင်းရှင်းဖင်း၏ ခြံဝန်းငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း “ဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့” ဟု သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် လင်းထျန်းမင်သည် ခြံဝန်းငယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လင်းရှီခန်းနှင့် အခြားတစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများသည် အံ့အားသင့်ဝမ်းမြောက်မှုသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ထျန်းမင် မင်း သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းကနေ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာခဲ့ပြီပဲ”

လင်းရှီကုန်းသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပြီး ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာကာ လင်းထျန်းမင်ကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ထျန်းမင်က တတိယဘိုးဘိုးနဲ့ ဘိုးဘိုးတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

လင်းထျန်းမင်သည် ပြုံးလျက် ထိုလူနှစ်ဦးအား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဟားဟား… လာ ထိုင်ပါ”

လင်းရှီခန်းသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လင်းရှီကုန်းက သူ့အား သူတို့ဘေးတွင် ထိုင်ရန် ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

သူ၏ဖင်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် နွေးလာရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။ လင်းရှင်းဖင်း၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းရန် စီစဉ်နေချိန်တွင် ထိုအစား အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှ သူ၏ကိုယ်ပိုင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးအကြောင်းကို မေးခွန်းများဖြင့် ဗုံးကြဲခံခဲ့ရသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ချိန်မှ စတင်ကာ သူ၏ ထိုးဖောက်မှုအတွေ့အကြုံတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အသေးစား အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခဲ့ပြီး ကိုးရက်အတွင်း အသစ်သော စိတ်ဝိညာဉ်စစ်စစ်အနှစ်သာရကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသောအခါ အကြီးအကဲနှစ်ဦးစလုံး အံ့ဩထိတ်လန့်ခဲ့ကြသည်။

ဤနှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် လင်းထျန်းမင်သည် လင်းမိသားစု၏ နှစ်ရှစ်ရာသမိုင်းတွင် မကြုံစဖူးသော ထူးခြားမှုပင်။ ထိုစွမ်းဆောင်ချက်အတွက် ဆက်ခံမည့်သူများ ရှိလာဦးမည်လားဆိုသည်မှာ ပြောရန်ခက်ခဲသည်။

သူတို့ စိတ်တည်ငြိမ်သွားသောအခါ လင်းရှီခန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုအတွေ့အကြုံကို အသေးစိတ် ဝေမျှပေးတော့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ပါဝင်စားစွာ နားထောင်ခဲ့ပြီး အချိန်ကုန်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှီခန်း၏ အသေးစိတ်ရှင်းပြချက်များက သူ့အား အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သော ပြဿနာများစွာကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အကြီးအကဲများ၏ လမ်းညွှန်မှုရှိခြင်း၏ အားသာချက်ပင်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပါက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရှာဖွေလေ့လာခြင်းအပေါ်တွင်သာ မှီခိုရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အချိန်များစွာ ဆုံးရှုံးရပေမည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက်မှ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် လင်းရှင်းဖင်း၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းအရာကို ပြောလိုက်သောအခါ လင်းရှီခန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပျော်ရွှင်သောအမူအရာက အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။

လင်းထျန်းမင်က နှစ်သိမ့်စကားအချို့ ပြောရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဖိနှိပ်သောအရှိန်အဝါသည် အနီးနားရှိ ခြံဝန်းတစ်ခုမှ တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားမိသောအခါ ထိုသုံးဦးစလုံး၏ အမူအရာများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မကြာမီပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

လင်းရှင်းဖင်း၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်မှုနှင့်အတူ လင်းမိသားစုသည် နောက်ထပ် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရရှိခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ရှစ်ဦးအထိ ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုသို့သော ခွန်အားဖြင့် ဝေပြည်၏ နယ်မြေအတွင်း၌ပင် ရွှေရောင်ဗဟိုချက် အင်အားစုများကို ချန်လှပ်ထားလျှင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း မိသားစုများတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုမျှသာမကပေ။ လင်းမိသားစုသည် ဆက်လက်၍ ပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်အလုံအလောက် ပေးလိုက်ပါက ရွှေရောင်ဗဟိုချက် မိသားစုများ၏ အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ လင်းရှီခန်းနှင့် လင်းရှီကုန်းတို့သည် အောင့်အီးမထားနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ရယ်မောနေစဉ် ဆယ်ကြိမ်ကျော် အသက်ရှူချိန်ကြာပြီးနောက် မသိလိုက်ခင်မှာပင် ဝမ်းသာမျက်ရည်များသည် သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိန်းမရဘဲ စီးကျလာသည်။

လင်းမိသားစုကို ပထမဆုံး စတင်တည်ထောင်ချိန်တွင် ၎င်းသည် ရွှေရောင်ဗဟိုချက် မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ရာခန့်က တောက်ပသောကာလကို ခဏတာ တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော နေ့ရက်များက ယခုအခါ အတိတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် သူတို့သည် အစွမ်းထက်သော ရန်သူများ ဝန်းရံခြင်းခံခဲ့ရပြီး အခြေအနေသည် အန္တရာယ်ရှိခဲ့သောအခါ လင်းမိသားစုသည် အက်ကွဲကြောင်းများကြားတွင်သာ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။ သတိထား၍ မစောင့်ကြည့်ပါက သူတို့သည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး နှစ်ပေါင်းရှစ်ရာကြာ တည်တံ့ခဲ့သော မိသားစုအမွေအနှစ်က ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားပေမည်။

ထိုအချိန်က မိသားစု၏ ဒုက္ခများမှာ လင်းရှီခန်းနှင့် လင်းရှီကုန်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ယခုတိုင် ရှင်းလင်းစွာရှိနေသည်။ ထူးခြားစွာ အရည်အချင်းရှိသော မိသားစုဝင်များစွာသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေးကို ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ လွဲချော်ခဲ့ကြပြီး တစ်သက်တာလုံး နောင်တရစေခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် ကောင်းကင်သည် လင်းမိသားစုကို နှစ်သက်ခဲ့ပြီး ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ရုတ်တရက် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ငါးနှစ်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ ခက်ခဲမှုများကို ကျော်လွှားရန် ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုများမှတစ်ဆင့် လင်းမိသားစုသည် ယခုအခါ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ရာက ရောက်ရှိခဲ့သော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ထိုအဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ လင်းရှီခန်း၏ မျက်လုံးများက တစ်ဖန် မျက်ရည်များ ပြည့်လာသည်။ မည်သူမျှ သတိမပြုမိဟု ထင်သောအခါ သူသည် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကျလာသော မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။

ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏နှာခေါင်းတစ်ခုလုံး ကျဉ်သွားသည်ကို မခံစားနိုင်ဘဲ နေနိုင်ခြင်းမရှိတော့သလို သူ၏မျက်လုံးများလည်း မျက်ရည်များဖြင့် ဝေဝါးလာသည်။

လင်းရှီခန်းသည် ထိုဆိုးရွားသော အခြေအနေများတွင် မည်မျှကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသည်ကို နားလည်ပြီး ဤခံစားချက်များကို သူ အပြည့်အဝ စာနာနိုင်ခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လင်းရှီခန်းနှင့် အခြားသူများ၏ လက်များကို ကိုင်ကာ သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"တတိယဘိုးဘိုး၊ ဘိုးဘိုး၊ ဦးလေးရှင်းဖင်း အုတ်မြစ်ချတာ အောင်မြင်သွားတာက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုအတွက် ကံကောင်းခြင်းပဲ။ ဒီကနေစပြီး လင်းမိသားစုက ပိုပြီးအားကောင်းလာတော့မယ်။ အနှစ်တစ်ရာ မပြည့်ခင်မှာကိုပဲ ကျွန်တော်တို့က ရွှေဗဟိုချက် မိသားစုတွေရဲ့ အဆင့်ကို ပြန်ရောက်နိုင်တော့မှာပဲ"

လင်းထျန်းမင်၏ နှစ်သိမ့်စကားများအပြီးတွင် လင်းရှီခန်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုများက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။

“ကျွန်တော်တို့ မိသားစုထဲမှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်ဟာ ကျွန်တော်တို့သမိုင်းမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီဆိုပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ဟာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း မိသားစုများထဲမှာပဲ ရှိနေသေးတာ။ ရွှေရောင်ဗဟိုချက် မိသားစုများဆီ ပြန်သွားဖို့ လမ်းခရီးကတော့ ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းနေတုန်းပဲ”

သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ထိုသုံးဦးစလုံးက ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

“ထျန်းမင် မင်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းမှာ အောင်မြင်တာက ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေတယ်။ ဒီ ဆေးလုံးများပါတဲ့ ပုလင်းကို မင်းအောင်မြင်မှုအတွက် လက်ဆောင်ယူလိုက်ပါ”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် လင်းရှီခန်းသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူပြီး လင်းထျန်းမင်အား ပေးလိုက်သည်။

လင်းရှီခန်းက အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုသည့်လက်ဆောင် ပေးသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီကုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟား… တတိယညီက တကယ်ကို မျက်နှာသာပေးတာပဲ။ ရှီဟွာနဲ့ ငါ ထိုးဖောက်ခဲ့တုန်းက ဘာလို့ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်အဖြစ် ဆေးလုံးများပါတဲ့ ပုလင်းတစ်လုံး မရခဲ့တာလဲ”

လင်းရှီခန်းသည် လင်းရှီကုန်း၏ နောက်ပြောင်ပြောဆိုမှုကို ကြားသောအခါ ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ့အပေါ်တွင် တကယ်ပင် မမျှတခဲ့ပေ။ လင်းရှီကုန်း ထိုးဖောက်ခဲ့တုန်းက မိသားစုသည် လုံးဝ ဆင်းရဲနွမ်းပါးခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော ဆေးလုံးများပင် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ မကြာခဏဆိုသလို ကျင့်ကြံမှုသည် တရားထိုင်အသက်ရှူခြင်းအပေါ်တွင်သာ လုံးဝ မှီခိုခဲ့ရသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေများတွင် လက်ဆောင်ပေးရန်အတွက် အပို ဆေးလုံးများ သူ ဘယ်လိုမှ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် အချက်တစ်ခုတွင်တော့ သူ မှားယွင်းခြင်းမရှိပေ။ သူသည် လင်းထျန်းမင်အပေါ် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များထားခဲ့သည်။ ပြီးတော့ လင်းရှင်းဖင်း၏ အောင်မြင်မှုအတွက် လက်ဆောင် မပြင်ဆင်ရသေးပေ။ အမှန်တော့ သူ အနည်းငယ် ဘက်လိုက်မှု ရှိနိုင်ခဲ့သည်။

“ထျန်းမင် မင်း တတိယဘိုးဘိုးကို ကျေးဇူးမတင်တော့ဘူးလား။ ဒီတစ်ခါက ပထမဆုံးအကြိမ် သူ ဒီလောက်တောင် ရက်ရောတာပဲ”

သူ၏ ဘိုးဘိုးက သတိပေးသောအခါ လင်းထျန်းမင်က ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လက်ခံလိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် ခဏတာ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ လင်းရှင်းဖင်းသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းတွင် ရှိနေသေးသောကြောင့် သူသည် ခဏကြာအောင် ထွက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ညနေစောင်းလာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှီခန်း၏ အကြံဉာဏ်စကားများကို လိုက်နာလျက် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ လိုဏ်ဂူနေအိမ်မှ ထွက်ခွာပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။

All Chapters