ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မှေးမှိန်သွားခြင်း

ဝမ်ဘင်က ဝမ်ရှန်းရှန်း၏အလောင်းကောင်ကို သူ၏ကျောဘက်တွင်သယ်ဆောင်ရင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသည်။

မီးပြတ်တောက်မှုကြောင့်၊ ဓာတ်လှေကားအလုပ်မလုပ်ဘဲ၊ သူလှေကားများအတိုင်း ဆင်းသက်ရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် အထပ်မှာ အလွန်မြင့်မားပြီး၊ ဆင်းသက်ရန်မှာ အတော်အတန်အချိန်ကြာမြင့်ပေမည်။

ငါသာ ပိုမြင့်တဲ့အထပ်မှာမနေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရင်ကောင်းသား၊ သူခါးသီးစွာ တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က၊ သူတစ္ဆေများလာရောက်ခဲ့ပါက၊ အထပ်ပေါင်းများစွာကြားတွင် သူ၏အိမ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်၍ ပိုမြင့်သော C အထပ်ကို တမင်တကာရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ထိုယူဆချက်မှာ လုံးဝမှားယွင်းသည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ကိုအမှန်တကယ်ရှာဖွေလိုပါက၊ မည်သည့်အထပ်ကမျှ ကွာခြားမှုဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့၊ ပထမ သို့မဟုတ် ဒုတိယအထပ်တွင်နေထိုင်ခြင်းက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် များစွာပို၍လွယ်ကူစေပေမည်။

ဝမ်ဘင် နောက်ဆုံးသုံးထပ် သို့မဟုတ် လေးထပ်သို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူတစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အောက်မှလှေကားထစ်မှ လေးလံသောခြေသံများထွက်ပေါ်လာသည် — တစ်စုံတစ်ခု သူ၏ဘက်သို့ တက်လှမ်းလာနေသည်။

ဘာလဲ။ သူ၏နှလုံးသား ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လှိုက်ခနဲခုန်သွားသည်။

အစပိုင်းတွင်၊ သူအကြားမှားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူခဏရပ်၍ ဂရုတစိုက်နားထောင်သောအခါ၊ ခြေသံများမှာ မမှားနိုင်အောင် ထင်ရှားနေသည်။

ဒါဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အောက်မှာဘယ်သူရှိနေတာလဲ။

သူအော်ခေါ်လိုသော်လည်း၊ တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာမရရှိဘဲ — ပို၍ပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအရာတစ်ခုခုကို ဆွဲဆောင်မိမည်ကို သူကြောက်ရွံ့နေသည်။

ခြေသံများ ပို၍နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိတ်လန့်မှုစတင်စွဲကပ်လာပြီး၊ ယခုအခါ သူ၏အောက်တစ်ထပ်တည်းသာ ကွာဝေးတော့သည်။

ဝမ်ဘင်မှာ နောက်ပြန်လှည့်ရန်စဉ်းစားမိပြီး၊ လာနေသောအရာမှန်သမျှကိုရှောင်ရှားရန် အခြားလှေကားထစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုရန် မျှော်လင့်မိသည်။

သို့သော် သူလှည့်လိုက်သည်နှင့်၊ အထက်မှလည်း ခြေသံများပဲ့တင်ထပ်လာသည် — တစ်စုံတစ်ခု သူ၏ဘက်သို့ ဆင်းသက်လာနေသည်။

မဟုတ်ဘူး… ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု သူ့အပေါ်သို့ သက်ရောက်လာပြီး၊ သူ၏ခြေလက်အင်္ဂါများ အားနည်းသွားသည်။

သူဆိုးရွားသောခံစားချက်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည် — သူ ထိုအရာများ ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရသည်။

သူဤအဆောက်အအုံထဲတွင် သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး၊ အသက်ရှင်လျက် ဘယ်တော့မှထွက်မြောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

လမ်းကြောင်းနှစ်ခုလုံး ပိတ်ဆို့နေသည်။

ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

သို့သော် လာနေသောအရာမှန်သမျှက သူ့ကိုတွေဝေရန် သို့မဟုတ် စဉ်းစားရန် အချိန်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ခြေသံများ နောက်ဆုံးလှေကားထစ်များသို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူ၏ဖယောင်းတိုင်မှမှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်းမြင်ကွင်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသော လူနှင့်တူသောပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ဘယ်—ဘယ်သူလဲ။" ဝမ်ဘင်က ချွေးစေးများဖြင့်ရွှဲနစ်ကာ၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတုန်လှုပ်နေလျက် ထစ်ငေါ့စွာပြောလိုက်သည်။

အောက်မှပုံရိပ်မှာ အဖြေမပေးဘဲ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက်တက်လှမ်းလာသည်။

တဖြည်းဖြည်း၊ ၎င်းဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

တောင့်တင်း၍ သက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု။

ပြာနှမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမျက်နှာတစ်ခု။

"အား—!"

ဝမ်ဘင်က ကြောက်လန့်တကြားအော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင်ကိုလွှတ်ချကာ နောက်သို့ယိမ်းယိုင်ကျသွားသည်။

၎င်း တစ္ဆေတစ်ကောင် ပင်။

သူအမှတ်အသားပြုခံလိုက်ရပြီ။

သို့သော် သူလဲကျတော့မည်အပြု၊ အေးစက်သောလက်တစ်စုံက သူ့ကိုနောက်မှ ရုတ်တရက်ထောက်ပင့်လိုက်သည်။

"ဦးလေးဝမ်၊ ဘာလို့အိမ်ကထွက်ပြီး ကိုယ့်အသက်ကိုယ် အလဟဿစတေးဖို့လုပ်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဝမ်ရှန်းရှန်းကိုရော ဘာလို့ခေါ်လာခဲ့တာလဲ။" ယန်ကျန့်၏အသံက အမှောင်ထုကိုဖြတ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား—!" ဝမ်ဘင်က နောက်တစ်ကြိမ်စူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ဦးရေပြားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်ထုံကျင်နေကာ၊ သူ၏အာရုံကြောများမှာ လုံးဝပျက်စီးနေပြီ။

ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့။ ဒါက စကားပြောဖို့နေရာမဟုတ်ဘူး။ ပိုပြီးပွင့်လင်းတဲ့နေရာတစ်ခုခုကို ရွှေ့ကြရအောင်။"

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားပြီး၊ သူတို့သုံးဦး — ချဉ်းကပ်လာသောတစ္ဆေနှင့်အတူ — လှေကားထစ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသောအခါ၊ လူနေရပ်ကွက်၏ကတ္တရာလမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေကြသည်။

"တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်ပဲ။ အဲ့ဒါကိုသတ်လို့ရနိုင်မလား ငါသိချင်သေးတယ်။ ဒါက ဆင့်ပွားသတ္တဝါသက်သက်ပဲ၊ အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ လုံးဝဖယ်ရှားပစ်လို့ရနိုင်ခြေရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်က စူးရှသွားပြီး၊ မည်းမှောင်၍ အလောင်းကောင်ကဲ့သို့သောမျက်နှာရှိသည့် တစ္ဆေကလေးထံသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

သူလက်လှမ်း၍ ၎င်း၏လည်ပင်းကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ အလောင်းကောင်ကို သဘာဝမကျသောအင်အားဖြင့် မြေပြင်မှမြှောက်တင်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားမဟုတ် — ၎င်းမှာ တစ္ဆေအရိပ်ပိုင်ဆိုင်သောစွမ်းအားပင်။

အေးစက်သောအလောင်းကောင်မှာ ရုန်းကန်နေပြီး၊ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တကျွိကျွိအသံများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်း၏မည်းနက်နေသော၊ မျက်ဆံမဲ့မျက်လုံးများမှာ ယန်ကျန့်အပေါ်သို့ သဘာဝမကျသောရန်လိုမှုဖြင့် စူးစိုက်နေပြီး၊ ခုခံနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ရိုးရှင်းစွာလှုပ်ခါလိုက်သည်။

အလောင်းကောင်မှာ ဘေးသို့လွင့်စဉ်သွားပြီး၊ သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုထဲတွင် ၎င်း၏ဦးခေါင်းမှာ သန့်ရှင်းစွာပြတ်ထွက်သွားသည်။

ခွဲထွက်သွားသော်လည်း၊ ဦးခေါင်းမှာ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏လက်ထဲတွင် လူးလွန့်နေသည်။

"ကိုင်တွယ်ရတာမခက်ပေမဲ့ သတ်လို့မရနိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး — ငါနည်းလမ်းမှားသုံးနေတာပဲ။"

သူနောက်ထပ်ချဉ်းကပ်ပုံတစ်ခုကို ကြိုးစားလိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားကို တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးထဲသို့ လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။

ထူထဲ၍ မှင်ကဲ့သို့မည်းနက်သောအမှောင်ထုတစ်ခု သူ၏လက်မှပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဦးခေါင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မယုံကြည်နိုင်စရာအရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ဦးခေါင်းမှာ လျင်မြန်စွာအရည်ပျော်သွားပြီး၊ မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးတိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွဲလွင့်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီလိုအလုပ်လုပ်တာကိုး။ ဒီဆင့်ပွားတစ္ဆေတွေက တည်ရှိဖို့အတွက် တစ္ဆေကလေးရဲ့စွမ်းအားကို အားကိုးကြတာပဲ။ ငါအဲ့ဒီစွမ်းအားကိုခွဲထုတ်ဖို့ တစ္ဆေအရိပ်ကိုသုံးလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ် — တစ္ဆေအစေခံတွေလိုမျိုးပေါ့လေ။ တစ္ဆေအစေခံတွေက တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုအတွင်းမှာပဲ တည်ရှိနိုင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နယ်မြေက တစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်နေလို့ပဲ။ အဲ့ဒီအထောက်အပံ့မရှိဘဲ၊ ဒုတိယအဆင့်တစ္ဆေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြမှာပဲ။"

ယန်ကျန့်မှာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ၏သဘာဝအလွှာတစ်ခုကို နောက်ထပ်ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

တကယ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမှာ အမြဲတမ်းတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူနောက်ထပ်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး၊ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်မံပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဒုတိယတစ္ဆေကလေးမှာ မြူခိုးအဖြစ်သို့ အရည်ပျော်သွားသည်။

"ဒီဆင့်ပွားတစ္ဆေတွေက ငါ့အတွက်ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုမဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ရှိအခြေအနေမှာမှသာ ငါဒီလောက်ထင်ရာစိုင်းလုပ်ဆောင်နိုင်တာ။ အရင်ကဆိုရင် ငါတစ္ဆေအရိပ်ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမှာနဲ့ ငါ့ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထလာမှာကို စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရတာ။ ငါလွတ်လပ်စွာမလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ဘူး။ တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်တည်းကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရတာတောင် အန္တရာယ်များခဲ့လောက်တယ်။"

ယန်ကျန့်က တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။

ယခုအခါ၊ သူတစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားကို ချုပ်တည်းမှုမရှိဘဲ သုံးနိုင်နေပြီး၊ ပြန်လည်နိုးထမှုအန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာမခံစားရပေ။

ဤသည်မှာ၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုအပြည့်အဝထိန်းချုပ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပုံရသည် — ၎င်း၏ဆန္ဒကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဖြင့်အစားထိုး၍၊ သူ၏အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာစေခြင်းပင်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာ အလွန်အမင်းပြင်းထန်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနည်းပါးသောအောင်မြင်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

"ငါနည်းလမ်းကိုကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာတတ်မြောက်ပြီးပြီ၊ ဒီအဆောက်အအုံစုထဲကတစ္ဆေအားလုံး — ငါ့ဆီလာကြ။"

သူ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူသူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကိုတိုးချဲ့လိုက်ရာ၊ လူနေရပ်ကွက်ရှိတစ္ဆေကလေးတိုင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားသည်။

ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသောထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ၊ တောင့်တင်းနေသောပုံရိပ်များ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပထမအဆင့်မှတတိယအဆင့်အထိ တစ္ဆေကလေးများ — သို့သော် စတုတ္ထအဆင့်မှတစ်ကောင်မျှ အဆောက်အအုံစုတွင် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။

"လာခဲ့ကြ။"

ယန်ကျန့်၏အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

တတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးများ ချက်ချင်းပင်တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး၊ လေးလံထိုင်းမှိုင်း၍ တဆတ်ဆတ်တုန်သောလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူ၏ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

သာမန်လူများအတွက်၊ ဤအရာများနှင့်ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ သေချာပေါက်သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

သူတို့သင့်ကိုအမှတ်အသားပြုလိုက်သည်နှင့်၊ သင်ပျက်စီးသွားသည်အထိ ကျိန်စာတစ်ခုကဲ့သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြပေမည်။

သို့သော် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ယန်ကျန့်ထံသို့ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သူတို့ သာ သူတို့၏အဆုံးသတ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။

တစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားက သူတို့ကိုတိုက်စားပစ်လိုက်ပြီး၊ ဆင့်ပွားတစ္ဆေများကို မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူခိုးအဖြစ်သို့ အရည်ပျော်သွားစေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ သူတို့အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူမှာ တစ္ဆေများကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

ယခုအခါဗလာဖြစ်နေသောနေရာကို လေ့လာကြည့်ရှုရင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေများမှ သန့်စင်ပြီးဖြစ်သည်။

ယခုလောလောဆယ်တော့၊ အနည်းဆုံးတော့၊ ၎င်းမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံသည် — တခြားနေရာများမှ နောက်ထပ်မရောက်ရှိလာသရွေ့ပေါ့လေ။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ရောဂါလက္ခဏာတွေကိုကုသနေရုံပဲ၊ အရင်းမြစ်အကြောင်းရင်းကိုမဟုတ်ဘူး။ တားချန်းမြို့မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ဆင့်ပွားတစ္ဆေကလေးတွေ ရှိနေတယ်။ ငါဒီမှာစွမ်းအင်ဖြုန်းတီးလို့မဖြစ်ဘူး။ တကယ့်တစ္ဆေကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီး မြို့ရဲ့မြူခိုးတွေကင်းစင်သွားတာနဲ့ ဒီတစ္ဆေတွေက သူတို့အလိုလိုပျောက်ကွယ်သွားကြမှာပဲ။"

သူမြို့တစ်မြို့လုံးကို လှည့်လည်ရှင်းလင်းရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအကြံဉာဏ်ကို ပယ်ချလိုက်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူရင်းမြစ်ကိုရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။