သတ္တမမြောက် အထက်တန်းကျောင်း

"မင်း… ယန်ကျန့်လား။" ဝမ်ဘင်မှာ သူ၏ရှေ့မှ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသောလူကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယန်ကျန့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူရက်အတန်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်မဟုတ်လော။

ဝမ်ဘင်မှာ ယန်ကျန့်သေဆုံးသွားပြီဟုပင် ထင်မြင်စပြုနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူ၏သမီးအသက်မှာ ယန်ကျန့်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ဦးခေါင်းကိုလှည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ပါပဲ ဦးလေးဝမ်။ ခင်ဗျားဝမ်ရှန်းရှန်းကို ဘယ်ကိုခေါ်သွားမလို့လဲ။"

ဝမ်ဘင်က သတိကြီးစွာဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ အနည်းငယ်စိတ်အေးသွားသည်။

"ရှန်းရှန်း… သူသွားပြီ။ သူ့အလောင်းက အိမ်မှာရက်အတန်ကြာ ရှိနေခဲ့တာ။ ကျွန်တော်သူ့ကိုမီးသင်္ဂြိုဟ်ဖို့ ခေါ်ထုတ်သွားတော့မလို့ပဲ။"

"ဝမ်ရှန်းရှန်း သေပြီလား။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ထိုသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

သူတစ်ကြိမ်သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း သူ၏နောက်သို့လိုက်ပါသေဆုံးသွားဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် သူပြန်လည်အသက်ရှင်လာမှတော့၊ သူမလည်း ပြန်လည်အသက်ရှင်လာသင့်သည်မဟုတ်လော။

"ကျွန်တော်ကြည့်ပါရစေ။"

ဝမ်ဘินက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူသယ်ဆောင်လာသောအလောင်းကောင်ကို ဂရုတစိုက်ချထားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူမအပေါ်ဖုံးအုပ်ထားသောအဖြူရောင်အဝတ်စကို မတင်လိုက်ရာ၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ရုပ်ကြွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမမှာ အသက်ရှင်စဉ်ကကဲ့သို့ပင် — ဖြူဖျော့၍၊ သွေးမရှိ — သို့သော် ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့မှု သို့မဟုတ် သေခြင်းတရား၏ရနံ့ တစ်စုံတစ်ရာမျှမရှိပေ။

သူမမှာ အလွန်ထူးခြားဆန်းကြယ်သောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

လက်ရှိဝမ်ရှန်းရှန်းမှာ သူ၏တစ္ဆေအစေခံ သို့မဟုတ် လုံးဝအခြားတစ်ခုခုဟုတ်မဟုတ်ကို ယန်ကျန့်ပင်လျှင် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

တစ္ဆေမှန်မှပြန်လည်အသက်ရှင်လာပြီး၊ ဦးခေါင်းမဲ့တစ္ဆေအရိပ်ကို အပြည့်အဝကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာတတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းက ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာပြောင်းလဲမှုများ ဆင့်ကဲဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အကျိုးဆက်များမှာ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှမသိခဲ့ပေ။

"သူမသေဆုံးနေပုံမပေါ်ဘူး။ ပိုပြီးတော့… သူနက်ရှိုင်းတဲ့အိပ်စက်ခြင်းထဲမှာ ရောက်နေသလိုပဲ။"

ယန်ကျန့်က သူမ၏လက်ဖမိုးကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

အေးစက်သော်လည်း၊ တောင့်တင်းခြင်းမရှိပေ။

သူမ၏အရေပြားမှာ ပျော့ပျောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ချောမွတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ရှန်းရှန်းသာ သူနှင့်တစ်ချိန်တည်းတွင်သေဆုံးခဲ့ပါက၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခုနစ်ရက်အကြာတွင် ဤသို့ကျန်ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

"တကယ်လား။ ကျွန်တော့်သမီးလေး မသေသေးဘူးလား။ ရှန်းရှန်းကို ပြန်ခေါ်ပေးလို့ရမလား။" ဝမ်ဘင်း၏အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုန်ရီနေသည်။

ယန်ကျန့်က တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ "သူမသေဆုံးနေတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူအခုသက်ရှိအလောင်းကောင်တစ်ခုနဲ့ပိုတူနေပြီ — အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြားက၊ ထူးခြားတဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခုပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် သူဒီအခြေအနေမှာ သတိလစ်နေသင့်တာမဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်မှလွဲရော..."

သူ၏အကြည့်က မြေပြင်ပေါ်မှဖြတ်တောက်ထား၍ လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သော တစ္ဆေကလေး၏အလောင်းကောင်ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။

"မဟုတ်မှလွဲရော ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ဝမ်ဘင်းက ဖိမေးသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "သူ့အသက်ကိုထောက်ပံ့ပေးတဲ့အင်အားတစ်ခုခု သူလွဲချော်နေရမယ်။ အဲ့ဒီအင်အားက ငါ့အထဲကပြောင်းလဲမှုတွေကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်။"

တစ္ဆေအစေခံများနှင့် သူတို့ပေါက်ဖွားစေသောတစ္ဆေများမှာ တူညီသောသဘာဝရှိကြသည်။

သူတို့အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် ရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုအားကိုးကြပြီး၊ ၎င်းမှစွမ်းအားကို ဆွဲယူကြသည်။

ယန်ကျန့်သေဆုံးခဲ့သောအခါ၊ ရင်းမြစ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အပြည့်အဝပေါက်ဖွားပြီးဖြစ်သောတစ္ဆေများနှင့်မတူဘဲ၊ သူမမှာ သက်ရှိလူတစ်ဦးဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ပေ။

ရင်းမြစ်ပျောက်ကွယ်သွားလျှင်ပင်၊ သူမမှာသူမ၏ကိုယ်ပိုင်အသက်အင်အား ရှိနေသည်။

သူမမှာ သေဆုံးသကဲ့သို့အိပ်စက်ခြင်းထဲသို့သာ ကျရောက်သင့်သည်။

ယခုအခါ၊ သူမနိုးထလာရန် ထိုတစ္ဆေစွမ်းအားကို သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်သည်။

ထိုအတွေးဖြင့် ယန်ကျန့်က သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း၏လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး၏မှိန်ဖျော့သောပုံရိပ်တစ်ခု ထင်ကျန်နေသည်၊ နီးပါးမှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်နေပြီ — တစ္ဆေမျက်လုံးမှချန်ထားခဲ့သော အမှတ်အသားတစ်ခုပင်။

ခဏအကြာတွင်၊ ယန်ကျန့်၏လက်မှ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်လောင်လာသည်။

သူသူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ကိုလွှတ်လိုက်သောအခါ၊ မျက်လုံးပုံရိပ်မှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုကိုပြန်လည်ရရှိသွားပြီး၊ မှိန်ဖျော့သောအနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တစ္ဆေ၏စွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ယခုအခါ ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တည်ရှိနေသည်။

သူသံသယရှိခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

ယန်ကျန့်၏ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းနီးပါးပင်၊ သေဆုံးနေပြီဟုယူဆရသော ဝမ်ရှန်းရှန်းမှာ ရုတ်တရက်မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်ပြီး ထထိုင်လိုက်သည်။

"အား—!"

ဝမ်ဘินမှာ ရုတ်တရက် "ပြန်လည်အသက်ရှင်ခြင်း" ကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား နောက်သို့ယိမ်းယိုင်ကျသွားသည်။

"သူမအသက်ရှင်နေပါတယ်။ ထိတ်လန့်နေဖို့မလိုပါဘူး။" ယန်ကျန့်က သူ့ကိုအားပေးလိုက်သည်။

"သမီး-သမီး… တကယ်ပဲ သမီးလား။" ဝမ်ဘင်းမှာ ခုနစ်ရက်ကြာသေဆုံးနေခဲ့သောသူ၏သမီး ပြန်အသက်ရှင်လာသည်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ဖြည်းညှင်းစွာမျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ဖခင်ထံမှ ယန်ကျန့်ထံသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် သေဆုံးသွားခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။"

သူမယန်ကျန့်၏အခြေအနေကို အာရုံခံမိပုံရသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ငါသေဆုံးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကံကောင်းလို့ ပြန်အသက်ရှင်လာခဲ့တာ။ မင်းအခုဘယ်လိုခံစားနေရလဲ။"

"အရင်ကအတိုင်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့… ကွဲပြားတယ်ရှင့်။" သူမကပြောသည်။

"သေဆုံးပြီးပြန်လည်အသက်ရှင်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲ့လိုပဲခံစားရတာပေါ့လေ။ မင်းပြန်ရောက်လာတာကောင်းပါတယ်။ မင်းအဖေနဲ့အတူအိမ်ပြန်ပြီး အနားယူလိုက်ပါ။ လာမယ့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အိမ်ထဲမှာပဲနေပါ။ ငါအပြင်ထွက်ပြီး တားချန်းမြို့ကအခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့လိုတယ်။"

ယန်ကျန့်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်၊ "အဲ့ဒီ 'ခုနစ်' ဆိုတာ…"

"ဘယ်ခုနစ်လဲ။" ယန်ကျန့်က သူထွက်ခွာတော့မည်အပြု ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မသေဆုံးသွားတုန်းက ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုမြင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မလူတစ်ယောက်ကိုမြင်ခဲ့တယ်ထင်တယ်… မဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပါ။ အဲ့ဒါဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်။" ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်။ "ရှင်အရင်ကပြောခဲ့တဲ့ 'ခုနစ်' ဆိုတဲ့နံပါတ်က — သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းကို ရည်ညွှန်းတာပါ။ တစ္ဆေက ကျောင်းရဲ့ဝင်ပေါက်မှာရှိနေတယ်။ ကျွန်မအဲ့ဒါကိုအဲ့ဒီမှာရပ်နေတာမြင်ခဲ့တယ်၊ အိပ်မက်ထဲမှာလိုပဲ။"

သတ္တမမြောက် အထက်တန်းကျောင်းလား။

တားချန်းမြို့၏ သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်း — သူ၊ ကျန်းဝေ၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း၊ နှင့် အခြားသူများ တစ်ချိန်ကပညာသင်ကြားခဲ့ရာကျောင်းပင်။

ယန်ကျန့် တောင့်ခဲသွားပြီးနောက် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

မှန်ပေသည်။

ကျိုးကျန့်မှာ သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

တစ္ဆေကလေးမှာ ထိုနေရာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။

တစ္ဆေကလေးမှာ ထိုနေရာကို သူ၏မွေးရပ်မြေအဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး အနီးအနားတွင် လှည့်လည်နေဖွယ်ရှိသည်။

သို့ဖြစ်၍ ရဲ့ဖုန်း မသေဆုံးမီ ထိုစာတိုကိုပို့ရန်ကြိုးစားခဲ့စဉ်က၊ သူ "သတ္တမမြောက်အထက်တန်း" ဟုရေးရန်ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ "ခုနစ်" ဟူသောနံပါတ်ကိုသာ ပို့နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ထိုအရာကိုသဘောမပေါက်ခဲ့ဘဲ၊ ဤအရေးကြီးသောသဲလွန်စကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

"ရှင်… အဲ့ဒီကိုသွားတော့မှာလား။" ဝမ်ရှန်းရှန်းက မေးသည်။

"မင်းရဲ့သတင်းအချက်အလက်က အရမ်းအသုံးဝင်တယ်။ ငါသွားမှာပေါ့။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်၊ "ရှင်အစားခံလိုက်ရနိုင်တယ်။"

"..."

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ငါမသွားခဲ့ရင် လူတိုင်းအစားခံရလိမ့်မယ်။ ငါ့မှာရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းမှာ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခု ပုန်းအောင်းနေတယ်။ ကျန်တာကိုတော့ ငါကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။ မင်းပြန်လည်ကျန်းမာလာဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပါ။"

"ငါသွားတော့မယ်။"

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ သူသူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကိုဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး၊ ရပ်ကွက်ကိုဖြတ်ကျော်၊ မြစ်ကိုကျော်ဖြတ်ကာ မြို့လယ်ခေါင်သို့တည့်တည့်ရှည်လျားစွာတန်းနေသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ခြေတစ်လှမ်းရှေ့သို့တိုးလိုက်သည်နှင့် —

ယန်ကျန့်မှာ ကွမ်းကျန်းရပ်ကွက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူမြို့လယ်ခေါင်ရှိ သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းအနီးတွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူတစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ကျောင်းဝင်းထဲသို့ ထင်ရာစိုင်းမဝင်ရောက်ခဲ့ပေ၊ တစ္ဆေ၏ပိုင်နက်ထဲသို့ မတော်တဆဝင်ရောက်မိပြီး သေမင်းထောင်ချောက်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။

သတိကြီးစွာထား၍ ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့်ပြုမူခြင်းမှာ အဓိကအရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက်မှားနေပြီ။ မြူခိုးက တခြားဘယ်နေရာထက်မဆို ပိုထူထဲနေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေက ဖိနှိပ်ခံနေရတယ်။"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤမှင်ကဲ့သို့မည်းနက်သောမြူငွေ့ထဲတွင်၊ သူ၏ပတ်ပတ်လည်မှအနီရောင်အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့သွားသည်။

သာမန်အားဖြင့်၊ သူသတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းတစ်ခုလုံးကို သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် အလွယ်တကူဖုံးလွှမ်းနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ၎င်းမှာ ဆယ်မီတာအချင်းဝက်မျှသာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

"ငါတစ္ဆေမျက်လုံးတွေထပ်မထည့်သရွေ့တော့ တစ်လုံးတည်းက ဆယ်မီတာနယ်မြေတစ်ခုကိုပဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါလုံလောက်သင့်ပါတယ်။"

ယန်ကျန့်မှာ အမည်မသိရင်းမြစ်ကိုရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်စလိုမပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ပထမဦးစွာ၊ သူထိုသန့်စင်ခန်းကို ရှာဖွေရန်လိုအပ်သည် —

သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုသို့ ဝင်ပေါက်ပင်။

ထိုခေါင်းတလားသံမှိုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်မှသာ သူရင်းမြစ်တစ္ဆေကို တံသင်ရိုက်ထားနိုင်သည်။

သူ၏လက်ရှိအင်အားဖြင့်ပင်၊ သူထိုသို့သောကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ချုပ်နှောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုမရှိပေ။

ယခုအချိန်တွင်၊ သူပထမအဆင့်မှတတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။

စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်မှာလည်း အလွန်အမင်းခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရင်းမြစ်တစ္ဆေလား။ ထိုသည်မှာ လုံးဝအခြားကိစ္စတစ်ခုပင်။

"ဒါက အခြေအနေတွေကိုရှုပ်ထွေးစေတယ်။ တစ္ဆေကလေးက သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းမှာရှိနေပြီး ငါလိုအပ်တဲ့ခေါင်းတလားသံမှိုကလည်း အဲ့ဒီမှာပဲ။ ရင်းမြစ်တစ္ဆေသာငါ့ကိုအရင်သတိပြုမိခဲ့ရင် ငါ့အစီအစဉ်က ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ဂြိုလ်တုဖုန်း တဂျစ်ဂျစ်မြည်လာသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ငါ ဝမ်ရှောင်မင်ပါ။ မင်းအခုဘယ်မှာလဲ။" လျိုရှောင်ယွီ၏အသံမဟုတ်ဘဲ၊ ဝမ်ရှောင်မင်၏အသံ ဖြစ်သည်။

"တားချန်းမြို့ရဲ့ သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းဝင်ပေါက်မှာပဲ။ ရဲ့ဖုန်းချန်ထားခဲ့တဲ့ 'ခုနစ်' ဆိုတာက သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းကို ရည်ညွှန်းတာ။ ရင်းမြစ်တစ္ဆေက ဒီမှာရှိနေတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ခဏတာရပ်တန့်သွားသည်။

"အဲ့ဒါက စာတိုရဲ့အဓိပ္ပာယ်လား။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါအဲ့ဒါကိုလျစ်လျူရှုခဲ့မိတယ်။ ထင်ရာစိုင်းမလုပ်နဲ့။ မင်းပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့ပေမဲ့ အဲ့ဒီအရာကို မင်းခုထိမကိုင်တွယ်နိုင်သေးဘူး။ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါအကြံမပြုဘူး။ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲလုပ်။ ဒုတိယအဆင့်မှာ မင်းအောင်မြင်ခဲ့ပြီလား။"

သူယန်ကျန့် အင်အားရရှိပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အထင်ကြီးစိတ်ဝင်၍ ရင်းမြစ်တစ္ဆေထံသို့ တည့်တည့်ပြေးဝင်သွားမည်ကို မလိုလားခဲ့ပေ။

ထိုငတ်မွတ်သောတစ္ဆေမှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများစွာကို မျိုချခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

၎င်း၏လက်ရှိအဆင့်မှာ ယန်ကျန့်ထက် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ သာလွန်နေသည်။

သူ၏တိုးတက်မှုများရှိနေလျှင်ပင်၊ ယန်ကျန့်မှာ ၎င်းနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ရန်သာ အရည်အချင်းပြည့်မီသည် — ထိုမျှသာ။

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါလိုအပ်တဲ့အရာကလည်း သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းမှာပဲရှိနေတယ်။ ငါဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ကျောင်းကို နောက်တစ်ခါခြေမချတော့ဘူးလို့ တစ်ချိန်ကကျိန်ဆိုခဲ့ဖူးပေမဲ့ အခုတော့ ငါဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့နေရာကို ပြန်ရောက်နေပြန်ပြီ။" ယန်ကျန့်က ခပ်သွေ့သွေ့ပြောသည်။

"အဲ့လိုလား။" ဝမ်ရှောင်မင်၏မျက်မှောင်မှာ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ ကြုတ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အောင်မြင်နိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးသည်။

ပစ်မှတ်နှင့် အခြေအနေမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့် ရင်းမြစ်တစ္ဆေနှင့် ပထမဆုံးကြုံတွေ့ခဲ့ပါက၊ အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးသွားပေမည်။

"ငါအစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲထားပြီးပြီ။ လောလောဆယ်တော့ နောက်ဆုတ်လိုက်ဦး။"

ငါးစက္ကန့်အတွင်းမှာပင်၊ ဝမ်ရှောင်မင်မှာ နည်းဗျူဟာတစ်ခု ရေးဆွဲပြီးဖြစ်သည်။

"အစီအစဉ်က ဘာလဲ။ ပြောပြစမ်းပါ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြန်ပြောသည်၊ "ကျန်းဟန်ကိုမင်းနဲ့အတူခေါ်သွား။ သူ့ကိုသားကောင်အဖြစ်သုံးပြီး ရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုဆွဲဆောင်ထုတ်ယူနေတုန်းမှာ မင်းအဲ့ဒါကိုရှောင်ရှားပြီး မင်းလိုအပ်တဲ့အရာကိုထုတ်ယူလိုက်။ မင်းအောင်မြင်တာနဲ့ ပြန်လည်စုစည်းကြတာပေါ့။"

"မင်းကျန်းဟန်ကို သေမင်းခံတွင်းထဲပို့နေတာပဲ။" ယန်ကျန့်က ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ငါတို့ကို အောင်မြင်နိုင်ခြေ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပေးစွမ်းတယ်။" ဝမ်ရှောင်မင်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မင်းက ငါတို့ရဲ့နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ပဲ။ လူသန်းပေါင်းများစွာရဲ့အသက်တွေက ချည်တိုင်တစ်ချောင်းပေါ်မှာမူတည်နေတယ် — ငါတို့အမှားအယွင်းတွေ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။"

"ကျန်းဟန် သဘောတူပါ့မလား။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"သူသဘောတူရမှာပဲ။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြတ်သားစွာပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ အစီအစဉ်သာအောင်မြင်ခဲ့ရင် သူသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ သေဆုံးသွားမှာပဲ။ သူတစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်ထားရင်တောင် ရင်းမြစ်တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းကိုတောင် သူခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင် ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျန်းဟန်သာသေဆုံးပြီး သူ့တစ္ဆေတွေ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေရဲ့စားသုံးခြင်းခံလိုက်ရရင် တခြားဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ ငါမင်းအစီအစဉ်ကိုငြင်းပယ်တယ်။ ဒါအပြီးသတ်ပဲ။"

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အထင်ကြီးစိတ်က မင်းကိုမျက်စိကွယ်မသွားစေနဲ့။ ရင်းမြစ်တစ္ဆေရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ မင်းသာမျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရင် မင်းအခွင့်အရေးမရှိဘူး။" ဝမ်ရှောင်မင်က သတိပေးလိုက်သည်။

"အခြေအနေတွေဆိုးရွားသွားခဲ့ရင် ငါနောက်ဆုတ်လိုက်မယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကိုစတေးဖို့မလိုအပ်ဘူး။ ငါမင်းကိုဘာလို့မကြိုက်လဲဆိုတာ မင်းသိလား။ မင်းက အမြဲတမ်းကိုယ်ကျင့်တရားအမြင့်ဆုံးနေရာမှာရပ်ပြီး လူတစ်ဦးချင်းစီကိုဖိအားပေးဖို့ အများအကျိုးကိုအသုံးပြုတတ်လို့ပဲ။ မင်းက နိုင်ငံနဲ့ပြည်သူအတွက်လုပ်ဆောင်နေတယ်ဆိုတော့ မင်းလုပ်သမျှအားလုံးက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာစတေးမှုတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်၊ အရာအားလုံးက မင်းအစီအစဉ်တွေကို လိုက်လျောရမယ်လို့ မင်းထင်နေတာ။"

ယန်ကျန့်၏အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏အစီအစဉ် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျန်းဟန်သေဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

သူပထမအဆင့်မှစတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ပေ၊ ရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုထားလိုက်ဦး။

သူ၏တစ်ခုတည်းသောအခန်းကဏ္ဍမှာ သားကောင် — အချိန်အစအနတစ်ခုရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်၊ "ဒါက သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ။ လိုအပ်တဲ့စတေးမှုတွေတော့ ပြုလုပ်ရမှာပဲ။"

"မင်းသာတကယ်ပဲ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာရည်ရွယ်ချက်တွေမရှိခဲ့ရင် ငါမင်းကိုပထမဆုံးစတေးခံခိုင်းမှာပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသွားပြီ။ ဒီအရာကိုတံဆိပ်ခတ်ဖို့ ထည့်စရာပုံးတစ်ခုပြင်ဆင်ထားလိုက်။ ဖြစ်နိုင်ရင် တန်ချိန်အတော်များများရှိတဲ့ရွှေရောင်ခေါင်းတလားတစ်ခု၊ ဒီငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ နောက်တစ်ခါဘယ်တော့မှထွက်မလာနိုင်အောင် ဂဟေဆော်ပိတ်ထားလိုက်။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူဖုန်းချလိုက်ပြီး ကျောင်းထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။

အနီရောင်အလင်းတန်းရှေ့တွင် မြူခိုးများကွဲလွင့်သွားပြီး၊ ဘေးသို့ဝေ့ဝဲသွားသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ရှေ့သို့တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ၊ မြူငွေ့မှာ သူ၏နောက်တွင် ပြန်လည်စုစည်းလာပြီး၊ သူ၏နောက်မှနေရာကို ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

မကြာမီ၊ သူ၏ပုံရိပ်မှာ အမှောင်ထု၏ လုံးဝမျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။