← Chapters

ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

Vol. 18 Ch. 270

ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

Vol. 18 Ch. 270

"ကျောက်ခိုင်မင် ဘာလို့ငါ့ကို ဒီအကြောင်းတွေအားလုံး ပြောပြခဲ့တာလဲ။ သူငါ့ကို ဒီလောက်အများကြီး ဖော်ထုတ်ပြဖို့မလိုပါဘူး။"

"ဒါ့အပြင်၊ သူငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တာက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု၊ ငါ့စွမ်းရည်တွေကိုစူးစမ်းနေတာနဲ့ ပိုတူတယ်၊ အသဲအသန်၊ သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲတစ်ခုနဲ့ မတူဘူး။ မဟုတ်လို့ကတော့ သူငါ့ကိုအဆက်မပြတ်လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီး၊ ရင်းမြစ်တစ္ဆေပေါ်ထွက်လာတာကိုအသုံးပြုပြီး ငါ့ကိုကျောင်းထဲမှာပိတ်လှောင်ထားမှာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သူသာငါ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲဝင်နိုင်ခဲ့ရင် တခြားတစ္ဆေကလေးတွေကိုလည်း ဝင်ခွင့်ပေးနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ခိုင်မင်၏ လွန်ကဲသောစကားများမှာ သူ့ကိုသတိပေးရန် တမင်တကာကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ဘေးမှတစ္ဆေ၏လျှို့ဝှက်ချက်များကိုဖော်ထုတ်ပြကာ ယန်ကျန့် ၎င်းကိုကာကွယ်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်ဟု သူ မသဲမကွဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလူ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်ကြင်နာတတ်သွားတာလဲ။

"ဒါပေမဲ့ သူပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းဆိုရင် သူက အဲ့ဒီတစ္ဆေကို ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုသိမ်းပိုက်ပြီး ပြန်လည်နိုးထစေချင်နေတာ။ သူ့အစီအစဉ်က ချောချောမွေ့မွေ့ တိုးတက်နေပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတစ္ဆေသာအောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် ငါ့အတွက်အရေးမကြီးဘူး။ ငါက ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေကို ဆက်ပြီးကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရဦးမှာပဲ — အထောက်အထားတစ်ခုအနေနဲ့တော့ ကွဲပြားသွားတာပေါ့လေ။ တကယ့်ကွာခြားမှုမရှိပါဘူး။"

ယန်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။

၎င်းသူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို မထိခိုက်စေနိုင်ရန်မှာ၊ သူ၎င်းအပေါ်တွင် နစ်မြုပ်မနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ သူအချိန်အတွက် ဖိအားပေးခံနေရသည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ ကျောက်ခိုင်မင်မှာ ရင်းမြစ်တစ္ဆေနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်။

အကယ်၍ သူကျောက်ခိုင်မင်မသေဆုံးမီ ထိုခေါင်းတလားသံမှိုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ပါက၊ သူသူတို့၏ရုန်းကန်မှုမှ အကျိုးအမြတ်များကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်၊ ယန်ကျန့်မှာ လမ်းဘေးဈေးတန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည် — သူအရင်ကကျောင်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့ရာ တိကျသောနေရာပင်။

တည်နေရာမှာ တိကျသည်။

"အဲ့ဒီတံခါး တကယ်ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါကြည့်ပါရစေဦး။"

ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားသည်။

သူ၏ကမ္ဘာမှာ ကြက်သွေးရောင်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အနီရောင်အလင်းတန်း လှိုင်းထနေစဉ်၊ ကျောင်းအဆောက်အအုံတစ်ခု သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူယခုအခါ ကျောင်းဂိတ်တွင်ရပ်နေပြီး၊ အထက်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ ၏မြင်ကွင်းကို မျက်နှာမူထားသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှတစ်ဆင့် ကျောင်း၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပုံတူပွားယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ခြေရာများကိုပြန်လည်ခြေရာခံနိုင်ရန် ခွင့်ပြုသည်။

"ငါ့လက်ရှိအနေအထားက အဲ့ဒီတုန်းကကျောင်းဂိတ်ပဲ။ အဲ့ဒါမှန်တယ် — ဝမ်ရှန်းရှန်းက ဟိုဘက်မှာ၊ ကျန်းဝေက ဒီမှာ၊ ပြီးတော့ မြောင်ရှောင်ရှန်က ဟိုမှာ… ဒါက ငါရှိနေခဲ့တဲ့နေရာပဲ။"

ဤပြန်လည်ပုံဖော်မှုမှတစ်ဆင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏တည်နေရာကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

"အခု၊ ငါတတိယထပ်သန့်စင်ခန်းကို ပြန်သွားမယ်။"

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြု၍ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏အနေအထားကို အလိုရှိသလို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည်။

သူကျောင်းကစားကွင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်၊ သူလမ်းကြားတစ်ခုတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပုံဖော်မှုထဲမှသင်ကြားရေးအဆောက်အအုံဆီသို့ ရွေ့လျားသွားရာ၊ သူလက်တွေ့တွင် လမ်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကူးနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသင်ကြားရေးအဆောက်အအုံသို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူလက်တွေ့ကမ္ဘာမှဘုရားကျောင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည် — တားချန်းမြို့မှ ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းပင်။

ပုံဖော်မှုထဲမှတတိယထပ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ လက်တွေ့တွင် ဘုရားကျောင်း၏လှေကားထစ်များကို တက်လှမ်းခြင်းဟု ဆိုလိုသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှသန့်စင်ခန်းတံခါးတွင်ရပ်နေစဉ်၊ သူယခုအခါ လက်တွေ့တွင် ဘုရားကျောင်း၏အဓိကဝင်ပေါက်ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။

"တကယ့်တည်နေရာက ဒီဘုရားကျောင်းထဲမှာလား။" ယန်ကျန့်မှာ မှင်တက်သွားသည်။

မယုံကြည်နိုင်စရာဟုထင်ရသော်လည်း၊ သူ၏မြင်ကွင်းပြန်လည်တည်ဆောက်မှုနည်းလမ်းမှာ မှားယွင်းခြင်းမရှိသင့်ပေ။

သွေဖည်မှုတစ်ခုရှိခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းဆယ်မီတာထက် ပို၍မကွာခြားနိုင်ပေ။

"ငါဒီဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းကို အရင်ကအကြိမ်တော်တော်များများ ရောက်ဖူးတယ်။ ဒါက ဘုရားကျောင်းငယ်လေးတစ်ခုပဲ — အဲ့ဒီတံခါးကိုငါမြင်ဖူးတယ်လို့ မမှတ်မိဘူး။"

"စောင့်ပါဦး… အဲ့ဒါအောက်မှာပဲ။"

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြု၍ ယန်ကျန့်မှာ ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းအောက်မှ မြေအောက်ခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

အတွင်း၌၊ အပြင်ဘက်မှဘေးအန္တရာယ်ကိုရှောင်ရှားရန် ပုန်းအောင်းနေသောလူအနည်းငယ်ကို သူလှမ်းမြင်လိုက်သည်။

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားကျောင်း၏အတွင်းလူများသာသိရှိသော လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ထိုနေရာတွင်၊ သူတံခါးကို မြင်တွေ့လိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ ယန်ကျန့်က အတွင်းသို့ခြေလှမ်းဝင်လိုက်ပြီး၊ မြေအောက်ခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

မြေအောက်ခန်း၏တည်ဆောက်ပုံမှာ ခေတ်သစ်ပုံစံမပေါက် — ၎င်းရှေးကျသောအပြာရောင်အုတ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။

အဝေးဆုံးအစွန်တွင် တံခါးတစ်ချပ်ရပ်နေသည် — အိုဟောင်းသောသစ်သားတံခါးတစ်ချပ်ပင်။

သို့သော်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ တံခါးမှာ တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားပြီး၊ ရွှေစက္ကူဖြင့်တံဆိပ်ခတ်ကာ အသစ်တစ်ကြိမ်သော့ခတ်ထားသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ဒီကိုရောက်ခဲ့ပြီးပြီ။" ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်သည်။

ရွှေစက္ကူမှာ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေ ၎င်းအပေါ်သက်ရောက်မှုရှိခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။

တံခါးကိုဖွင့်ရန် သူ၎င်းကိုဆွဲဖြဲရန် လိုအပ်သည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

သူလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်၊ မှိန်ဖျော့သောစင်္ကြံမှ အသံတစ်သံပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ရိုးရိုးသင်္ကန်းဝတ်ဆင်ထားသော ဦးပြည်းဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဓာတ်မီးတစ်လက်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ သူ၏မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူဖျော့နေသည်။

"ခင်ဗျား—ခင်ဗျားဘာလုပ်နေတာလဲ။ ရပ်လိုက်! အဲ့ဒီတံခါးကို လုံးဝမဖွင့်ရဘူး! ခင်ဗျားဒီထဲဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်လာခဲ့တာလဲ။" ဘုန်းကြီးက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လှည့်လိုက်သည်။

"ဒီတံခါးနောက်ကွယ်မှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိသလား။"

သူဘုန်းကြီးကိုမှတ်မိသည် — သူအရင်လာရောက်လည်ပတ်စဉ်က အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

"မေးခွန်းတွေမမေးနဲ့။ ဘေးကိုဖယ်လိုက်!"

ဘုန်းကြီး၏မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး၊ နောက်ကွယ်၌ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခုရှိနေသည်ကို သူသိရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုလျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ရွှေစက္ကူကို ဆက်လက်ဆွဲဖြဲနေသည်။

"တားချန်းမြို့ကိုခြောက်လှန့်နေတဲ့တစ္ဆေကိုဖိနှိပ်ပြီး ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်တော်အတွင်းထဲကတစ်ခုခုကို ထုတ်ယူဖို့လိုတယ်။"

ဤသို့ကြားသောအခါ၊ ဘုန်းကြီး ခဏတာရပ်တန့်သွားသည်။

"ခင်ဗျား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသည့် ကျည်ပွေ့အတွက် လာခဲ့တာလား။"

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသည့် ကျည်ပွေ့ဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ခေါင်းတလားသံမှိုပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက်၊ ထိုနှစ်ခုမှာ တူညီနိုင်ဖွယ်ရှိသည် — အရာဝတ္ထုတစ်ခုတည်းအတွက် မတူညီသောအမည်များသာ ဖြစ်သည်ဟု သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားအဲ့ဒီအရာကိုယူသွားခဲ့ရင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခု ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလိမ့်မယ်။" ဘုန်းကြီးက သတိပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်အဲ့ဒါကိုမယူခဲ့ရင် တားချန်းမြို့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမှာပဲ။ ခင်ဗျားအများကြီးသိနေပုံပဲ — ခင်ဗျားကိုဒီအကြောင်း ဘယ်သူပြောပြခဲ့တာလဲ။"

"ကျွန်တော်မပြောနိုင်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတားချန်းမြို့ကိုကယ်တင်ဖို့ အဲ့ဒါကိုယူဖို့လိုအပ်တယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား။"

"လုံးဝသေချာတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာရှင်းပြဖို့အချိန်မရှိဘူး။ ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုတားဆီးဖို့ကြိုးစားရင်တောင် ခင်ဗျားအောင်မြင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားအသက်ကိုသာ ချွေတာလိုက်ပါ။"

ဘုန်းကြီး၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူနောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို မတားဆီးတော့ပါဘူး။"

ယန်ကျန့်က ခဏတာရပ်တန့်၍ ဘုန်းကြီးကို လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူတစ်ခုခုသိရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

ဤနေရာ၏ဗိသုကာပုံစံနှင့်ခေတ်ကာလမှာ ကွမ်းကျန်းခရိုင်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသောရီပတ်ဘလစ်ခေတ်အိမ်နှင့် တူညီနေသည်။

အကယ်၍ ထိုအိမ်ကိုစောင့်ကြပ်ခဲ့သောအဘိုးအိုသာ အမွေဆက်ခံသူမရှိဘဲ မသေဆုံးခဲ့ပါက — သူလျှို့ဝှက်ချက်များပိုမိုဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

"တားချန်းမြို့ကဖြစ်ရပ်ကို ကျွန်တော်ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ စကားပြောဖို့ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။" ယန်ကျန့်က ရွှေစက္ကူ၏နောက်ဆုံးအပိုင်းအစကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သော့မှာ ကျိုးသွားသည်။

အေးစက်သောလေတစ်ချက် တိုးဝင်လာပြီး၊ ကြက်သီးမွေးညင်းများထလာကာ အပူချိန်မှာ ထိုးကျသွားသည်။

"သတိထားပါ လူငယ်လေး။ အတွင်းထဲမှာအန္တရာယ်များတယ်။" ဘုန်းကြီးက တုန်လှုပ်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သိပါတယ်။"

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ ယန်ကျန့်က အတွင်းသို့ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။

သူဤနေရာသို့ အရင်ကရောက်ဖူးသည် — ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူ၏ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့သည်။

ရင်းနှီးနေသောနေရာတစ်ခု။

အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော ဆိတ်သုဉ်း၍ သက်မဲ့နေရာတစ်ခု။

သူ၏နောက်တွင် မှိုတက်၍ ရေညှိများဖုံးလွှမ်းနေသော အပြာရောင်အုတ်နံရံတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

သာမန်လူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်သွားပေမည်။

"ကုတ်ခြစ်ရာတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါသေချာပေါက်မှန်ကန်တဲ့နေရာပဲ။"

ယန်ကျန့်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နံရံပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောကုတ်ခြစ်ရာများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာခြောက်သွေ့နေသောသွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအခါမည်းနက်နေသော်လည်း၊ အမှတ်အသားများမှာ မကြာသေးမီကဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည် — လအနည်းငယ်ထက်မပိုပေ။

၎င်းတို့ကို တွမ်ဖုန်နှင့် ကျန့်ဖေးတို့မှ ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊ သူကလဲ့စားချေမှုအတွင်း ဆွဲသွင်းခဲ့သော ထိုနှစ်ဦးပင်။

တစက်… တစက်…

ရေသံမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် မှိန်ပျပျပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ပျော့ပျောင်း၍၊ မှိန်ဖျော့သော်လည်း၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုထဲတွင် မမှားနိုင်အောင် ထင်ရှားနေသည်။

ယန်ကျန့်မှာ သူ၏မျက်စိများကိုအားမကိုးခဲ့ — အမှောင်ထုမှာ ထိုးဖောက်၍မရနိုင်အောင်ဖြစ်နေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူသူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

၎င်း၏အကြည့်အောက်တွင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှင်းလင်းသွားသည်။

အရိုးစုသစ်ပင်တစ်ပင် မြေကြီးထဲတွင်အမြစ်တွယ်နေပြီး၊ ၎င်း၏အကိုင်းအခက်များမှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအရာဝတ္ထုများဖြင့် အလှဆင်ထားသည် — ခြောက်သွေ့နေသောလူ့ဦးခေါင်းတစ်လုံး၊ စုတ်ပြဲနေသောအဝတ်စ… ပြီးတော့ ၎င်း၏ပင်စည်တွင် သုံးမီတာအမြင့်ရှိသော မည်းနက်သည့်ပုံရိပ်တစ်ခု တံသင်ရိုက်ခံထားရသည်။

၎င်းမှာ လူသားတစ်ဦး၏ပုံရိပ်ရှိသော်လည်း သိသာထင်ရှားသောအသွင်အပြင်များမရှိ — ပုံသဏ္ဍာန်ပေးထားသောအရိပ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး၊ ဦးခေါင်းမဲ့တစ္ဆေအရိပ်နှင့် တူနေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ၎င်းမှာ ကွဲပြားသည်။

ဤအရာမှာ အကောင်အထည်ရှိသည်။

သံချေးတက်နေသောခေါင်းတလားသံမှိုတစ်ခု သူ၏ရင်ဘတ်ကိုထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီး၊ သစ်ပင်နှင့်တံသင်ရိုက်ထားသည်။

ယိုစီးကျနေသောအသံမှာ ဒဏ်ရာမှယိုစီးကျနေသော မည်းနက်သည့်သွေးမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါတစ်နေ့ဒီကိုပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှမတွေးခဲ့မိဘူး။" ယန်ကျန့်က ပုံရိပ်၏ဦးခေါင်းကိုစိုက်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

မျက်လုံးတစ်လုံးရှိသင့်ရာနေရာတွင် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသောနေရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဤအရာကိုလွှတ်ထုတ်လိုက်ခြင်းက ကပ်ဘေးတစ်ခုဖြစ်ပွားစေနိုင်ကြောင်း သူသိသော်လည်း၊ သူ့မှာရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

သူထိုခေါင်းတလားသံမှိုကို အရေးတကြီးလိုအပ်နေသည်။

မှတ်တမ်းတင်ရန်အတွက်၊ သူသူ၏ဖုန်းဖြင့် ဓာတ်ပုံအများအပြားရိုက်ယူလိုက်သည် — ဝမ်ရှောင်မင် နောက်ပိုင်းတွင်လေ့လာရန်အတွက် သက်သေအထောက်အထားပင်၊ အကယ်၍ သူတို့ဤသတ္တဝါနှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါက။

"ဒီအရာကိုလွှတ်ထုတ်ပြီး ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရတာက မှန်ကန်တဲ့လုပ်ရပ်ဟုတ်မဟုတ် ငါမသိဘူး။" ယန်ကျန့်က တွေဝေသွားသော်လည်း၊ သူ၏လက်မှာ ခေါင်းတလားသံမှိုဆီသို့ လှမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းကိုမထိတွေ့မီလေးမှာပင်၊ သူရပ်တန့်လိုက်သည်။

နောက်သို့လှည့်၍၊ သူစုတ်ပြဲနေသောရွှေစက္ကူကိုစုစည်းလိုက်ပြီး သံမှိုတစ်ဝိုက်တွင် အရင်ဆုံးပတ်ရစ်လိုက်သည်။

ရွှေစက္ကူကိုအကာအကွယ်အဖြစ်ထား၍ သူသံမှိုကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အတားအဆီးကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူထူးခြားသောခံစားချက်တစ်စုံတစ်ရာမခံစားခဲ့ရပေ။

တစ္ဆေအရိပ်အပေါ် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုကျေးဇူးကြောင့်၊ သူနောက်သို့ရိုးရှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သံမှိုမှာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လွယ်ကူစွာလျှောထွက်လာပြီး၊ ကြီးမားသောမည်းနက်သည့်ပုံရိပ်ကို လွှတ်မြောက်စေလိုက်သည်။

All Chapters