အခန်း (၉၉)

"ဒါကဘာလဲ"

လင်းယွဲ့က ဒိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"မင်းသား ဒါက ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ဒိုင်းကိုကိုင်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကိုယ်ခံပညာမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ယှဉ်ပြိုင်တဲ့နည်းလမ်းက တကယ်တော့ သေမျိုးတွေနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး။ ဘယ်သူ့ခွန်အားက ပိုကြီးလဲ။ ဘယ်သူ့အရှိန်က ပိုမြန်လဲ။ ဘယ်သူက ပိုခံနိုင်ရည်ရှိလဲဆိုတာတွေနဲ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဆင့်မြင့်ဆုံး နည်းစနစ်တွေတောင်မှ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပိုပြီး ထိရောက်စွာ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အသုံးပြုကြတာပါပဲ"

လင်းယွဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ခေတ်သစ်ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် ဒါက တကယ်ကို အမှန်ပါပဲ

"ဒါကြောင့် ကျွန်မ မင်းသားကို သင်ပေးချင်တာကလည်း ဒီအခြေခံတွေပါပဲ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မအရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ။ ကိုယ်ခံပညာမှာ စိုက်ပျိုးလေ့ကျင့်တဲ့ နည်းလမ်းတွေက ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေပြီး အားဖြည့်ပေးဖို့သက်သက်ပါ"

"ပြီးတော့ မင်းသားက ရှေးနတ်ဘုရားလမ်းကို ကျင့်ကြံတာဖြစ်လို့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ကျင့်ကြံနိုင်တာကြောင့် စိုက်ပျိုးလေ့ကျင့်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သင်ယူဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး"

သူမက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် မင်းသားအနေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ သတ်ဖြတ်ရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကိုပဲ သင်ယူဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေဟာ လက်ရှိမင်းသားအတွက် အရေးအကြီးဆုံးပါပဲ။ သတ်ဖြတ်ရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကတော့ တိုက်ခိုက်ရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေရဲ့ အဆက်ဖြစ်ပြီး အခုလောလောဆယ် မလိုအပ်သေးပါဘူး။ ယွီရှီချီဆီကနေ အထူးလှုပ်ရှားမှုတွေကို နောက်မှသင်ယူတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ"

"ကောင်းပြီ"

လင်းယွဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"မင်းသားမှာ ကိုယ်ခံပညာ အခြေခံမရှိသေးတဲ့အတွက် မင်းသားရဲ့ ပေါက်ကွဲအားကို အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမခြေထောက်ကို အနည်းငယ် ခွာရပ်လိုက်ပြီး ဒိုင်းကို လင်းယွဲ့ရှေ့တွင် ထားကာ အနည်းငယ်ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း "မင်းသား ရှေးခေတ်စွမ်းအင်ကို မသုံးပါနဲ့။ မင်းရဲ့ အားအပြည့်နဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကို ဒီဒိုင်းပေါ်ကိုပဲ ထိုးလိုက်ပါ" ဟု ပြောသည်။

လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူမထံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး အားယူ၍ နောက်ခြေဖြင့် အားအပြည့် တွန်းကန်ပြီး၊ ခါးကိုလှည့်၍ အားထုတ်ကာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ လက်ထဲမှ ဒိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

လင်းယွဲ့၏ လက်သီးသည် ဒိုင်းကို ထိမိသည့်အခါ သူ ထင်ထားသကဲ့သို့ မာကျောသည့် ခံစားမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဂွမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သောအရာတစ်ခုအား ထိုးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း သူ၏လက်သီးသည် ဒိုင်းပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်သတ္တုအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တွန်းလိုက်သည့်အခါ နူးညံ့၍ ဂွမ်းကဲ့သို့ဖြစ်နေသည့် သတ္တုသည် ရွှံ့စေးမှ ရာဘာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မာကျောလာခဲ့သည်။ ဒိုင်းသည် ပိုမိုခိုင်မာလာကာ သူ၏လက်သီးအားတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်သီးကို ပြန်ထုတ်လိုက်သောအခါ ခရမ်းရောင် ဒိုင်းပေါ်တွင် လက်သီးအမှတ်အသားသည် လက်မဝက်ပင် မနက်ဘဲ သုံးမှတ်ခန့်သာ နက်သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အားအပြည့်အစုံအား စုပ်ယူလိုက်ပြီး တောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နေကာ လုံးဝမတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။

"ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာတာလား"

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"သုံးမှတ် နက်ပါတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ဒိုင်းပေါ်ရှိ လက်သီးအမှတ်အသားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

"မင်းသား ဒီဒိုင်းပေါ်က ခရမ်းရောင် ပစ္စည်းက စွမ်းအားစမ်းသပ်ဖို့အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ ဝူရှန် သံပါ။ အမှတ်တစ်မှတ် နက်ဖို့အတွက် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ ပေါက်ကွဲအား လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ပေရဲ့ တစ်ဝက်လောက် အထူရှိတဲ့ ဝူရှန်သံကို ငါးဖန့်ဓာတ်အထွတ်အထိပ်က ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေသာ ချိုးဖျက်နိုင်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့ အခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခုမှ ကိုယ်ခံပညာ အဆင့်တက်လာတဲ့သူက ဘယ်လောက်နက်အောင် ထိုးနိုင်လဲ"

"အနည်းဆုံး တစ်လက်မနဲ့ ငါးမှတ်လောက်တော့ နက်ပါတယ်" ဟု ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပြန်ဖြေသည်။

"ဟင်"

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒီလောက်တောင် ကွာခြားတာလား။ မင်း ရှေးနတ်ဘုရားလမ်းကို ကျင့်ကြံတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာထက် ပိုသန်မာတယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား"

သုံးမှတ် နက်တာရယ် တစ်လက်မနဲ့ ငါးမှတ် နက်တာရယ် ဒါက ငါးဆလောက် ကွာခြားနေတာပဲ။

ဒီလောက်တောင် ကွာဟမှု ကြီးမားနေတာလား။

"မင်းသာ ရှေးနတ်ဘုရားလမ်းကို မကျင့်ကြံခဲ့ရင် ခုနက လက်သီးအားနဲ့ဆိုရင် သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက နှစ်မှတ်လောက်နက်တဲ့ လက်သီးရာပဲ ရမှာကို အတော်လေးမြင့်တယ်လို့ သတ်မှတ်ကြလိမ့်မယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"မင်းသား ဒီလိုလုပ်နိုင်တာကတောင် ရှေးနတ်ဘုရားလမ်းကနေရတဲ့ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အားသာချက်ကို ယူထားတာ ဖြစ်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

လင်းယွဲ့သည် သူမက အစောပိုင်းက စနောက်ခဲ့တာကို လက်စားချေဖို့ သူ့ကို သွယ်ဝိုက်ပြီး လှောင်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ "ဒါက ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ်တွေရဲ့ ကွာခြားချက်ဖြစ်ပုံရတယ်နော်" ဟုသာ မေးလိုက်သည်။

ဒိုင်းပေါ်ရှိ လက်သီးရာမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သိသာသည်မှာ ထို ဝူရှန်သံက သတ္တုတစ်မျိုးကဲ့သို့ပင်။

"မှန်ပါတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ခရမ်းရောင်ဒိုင်းကို သိမ်းလိုက်သည်။

"ကိုယ်ခံပညာရှင်တိုင်းက စွမ်းအားထုတ်တဲ့နည်းစနစ်တွေမှာ ပိုးချည်ကဲ့သို့ စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်။ ငါးဖန့် နတ်ဘုရားအတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်ခင်မှာ သူတို့ဟာလည်း လူ့ခန္ဓာကိုယ် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို မကျော်လွန်နိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန်အသုံးချပြီး ဆယ်ဆထက်ပိုတဲ့ ခွန်အားကို ထုတ်နိုင်တယ်"

သူမသည် လင်းယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းသားက ပိုသန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမယ့် အဲဒါကို အသုံးချနိုင်မှုကတော့ အင်မတန် အားနည်းတယ်။ ကိုယ်ခံပညာ အခြေခံမရှိဘဲဆိုရင် တူညီတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်က မင်းသားကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်"

ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့စကားလုံးတွေကို ပြောနေတာက ဒီမိန်းမက အရင်က ငါစနောက်ခဲ့တာကို လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေးယူနေတာ ဖြစ်ရမယ်...

လင်းယွဲ့က စိတ်ထဲမှာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် အခု မင်းသားအတွက် အဓိက ဦးစားပေးကတော့ ကိုယ်ခံပညာရဲ့ အခြေခံဖြစ်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုတွေကို သင်ယူဖို့ပါပဲ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပြောသည်။

"တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုတွေက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို စွမ်းအားထုတ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေ၊ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်တွေ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတွေ အပါအဝင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနာတရမဖြစ်စေဘဲ တကယ့်တိုက်ပွဲမှာ ပိုပြီး အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်စေတယ်"

ဒီအချက်ကို ရောက်တဲ့အခါ သူမက ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"မင်းသားရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အကဲဖြတ်ဖို့အတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုကို အရင်ဆုံး သင်ပေးမယ်။ ပြီးမှ နောက်ပိုင်း လေ့ကျင့်မှုတွေကို စီစဉ်ပေးမယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူမအပေါ် ချက်ချင်း အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမ၏ ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်ပြီး အပေါ်ဝတ် စစ်ဝတ်ရုံကို ဖယ်ရှားကာ သိမ်းလိုက်သည်။

သူမစစ်ဝတ်ရုံ၏ အတွင်းဘက်ရှိ မီးလျှံနီရောင် ဝတ်ရုံက အနည်းငယ် ကျပ်နေပြီး သူမ၏ အရပ်ရှည်ပြီး လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါ်လွင်စေကာ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ရှည်လျားပြီး သွယ်လျသော ခြေထောက်များက အတော်လေး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်နေသည် ဘ

"မင်းသား သေသေချာချာ ကြည့်ပါ။ ဒီတိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုက စစ်ဘက်ကိုယ်ခံပညာရဲ့ အခြေခံဖြစ်ပြီး စစ်တပ်မှာ 'စစ်သားထိုးသတ်နည်း' လို့ အများအားဖြင့် ရည်ညွှန်းကြတယ်"

သူမ ပြောနေရင်း ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ထိုတိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုများကို စတင် သရုပ်ပြသည်။ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် မီးတောက်တစ်ခုလို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ သရုပ်ပြသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကကွက်ကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းမရှိသော်လည်း ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု သရုပ်ပြမှုက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတစ်ခုနှင့် ပြည့်စုံနေ၏။

မကြာမီပင် တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု အစုံလိုက်ကို အပြည့်အဝ သရုပ်ပြပြီးစီးသွားတော့သည်။