← Chapters

ကျင့်ကြံမှုပေါက်ကွဲသွားချိန်

Vol. 8 Ch. 108

ကျင့်ကြံမှုပေါက်ကွဲသွားချိန်

Vol. 8 Ch. 108

မြူမှုန်များပါသော မိုးရွာနေမှုသည် မြင်ကွင်းကို ပုံဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အေးမြသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ဆောင်ယူလာကာ အိမ်ကြီး၏ မှုန်ဝါးဝါးပုံရိပ်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုံဖော်ပေးသည်။

သေးငယ်သော မိုးဖွဲမိုးမှုန်များသည် ရင်ပြင်ထဲသို့ ပျံဝဲဝင်လာပြီး လင်းယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။

လင်းယွဲ့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ရုပ်တုတစ်ခုနှင့် တူညီစွာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး မြူမှုန်များပါသော မိုးကို သူ့အား စိုစွတ်စေရန် ခွင့်ပြုထားသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် တုန်ခါစေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားနှင့် အရေပြားတိုင်းသည် အလွန်သေးငယ်သော အတိုင်းအတာဖြင့် တုန်ယင်လာပြီး သူ့အရေပြားပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော မိုးစက်များသည် အရေပြားပေါ်မှ ကျဆင်းစေရန် အလွန်သေးငယ်သော စွမ်းအားများစွာဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရသကဲ့သို့ပင်။

မကြာမီတွင် သူ၏အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်ကဲ့သို့သော နေရာအနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိုးစက်များက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့အား မူလခြောက်သွေ့သောအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေသည်။

သွေးရောင် သိုင်းပညာရှင်၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စက္ကူထီးတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ဖီးနစ်မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူ့အား ချက်ချင်း ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

"မင်းသား ရပ်နေပေမဲ့ မိုးက မင်းသားကို မထိနိုင်ဘူး။ 'ပိုးသားကဲ့သို့ စွမ်းအားကို သန့်စင်ခြင်း၊ ပြီးပြည့်စုံသော စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း' ကို ရရှိသွားတာကြောင့် ဂုဏ်ယူပါတယ်ရှင်"

လင်းယွဲ့သည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ကာ မေးသည်။

"ဒီနေ့ ဘယ်နှစ်ရက်လဲ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပြောသည်။

"အောက်တိုဘာလ တစ်ဆယ့်ကိုးရက်နေ့။ တစ်လကျော်ကျော်လေးအတွင်းမှာပဲ မင်းသားက သိုင်းပညာ အခြေခံမရှိရာကနေ 'မိုက်ခရို' အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတာက တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ အလျင်အမြန် တိုးတက်မှုပဲ"

လင်းယွဲ့သည် ရိုကျိုးစွာ ပြုံးသည်။

"ကျွန်တော်က ခိုင်မာတဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါးအနှစ်သာရကို ဖြည့်တင်းတာပေါ်ပဲ မှီခိုတာပါ"

"မင်းသားရဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်နဲ့ ဇွဲလုံ့လတွေကလည်း အကောင်းဆုံး အရည်အသွေး ရှိပါတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီလို ဆက်လက် လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် မင်းသားက တစ်နှစ်အတွင်း စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရဲ့ အနှစ်သာရကို ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ပိုပြီး အရေးပါတဲ့ တိုးတက်မှုတွေနဲ့အတူ မင်းသားဟာ ဘိုးဘေးခမ်းမရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်လိမ့်မယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို ခပ်ပြုံးပြုံး အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း အရမ်းပျော်နေတယ်လို့ ဘာလို့ ကျွန်တော် ခံစားရတာလဲ။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်တော့မှာမို့လို့လား"

သူသည် သူ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်ထောက်ကို နေ့စဉ် စနောက်လေ့ရှိသည်။

"မင်းရဲ့ မိသားစုမှာ မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လက်ထပ်ရမယ့် ဓလေ့တစ်ခုများ ရှိနေသလား"

"... မင်းသားက အရမ်းတွေးလွန်းပါတယ်"

"ဒါဆို ဘာလို့ အရမ်းပျော်နေတာလဲ"

"... မဟုတ်ပါဘူး"

"ဪ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြန် တိုးတက်မှုကြောင့် မပျော်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောလား"

"... ကျွန်မ…. မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါဆို ပျော်နေတာလား"

"... မင်းသားက ကျွန်မကို လက်ချောင်းနည်းစနစ် လေ့ကျင့်စေချင်တယ်ဆိုရင်... တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ပါ။ ကျွန်မကို စနောက်ဖို့ မလိုပါဘူး"

"ကောင်းပြီ ဒီည လာလေ့ကျင့်လေ"

လင်းယွဲ့က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ကူးနှင့် သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်းရှိ မီးဒြပ်စင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဝတ်အစားတစ်ခုလုံးကို ခြောက်သွေ့သွားစေပြီး ချက်ချင်းပင် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ ခံစားရသည်။

"ကြမ်းတမ်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် လေ့ကျင့်ပြီး အဝတ်တောင် မခြောက်နိုင်ဘူး"ဟု သူက တီးတိုးပြောသည်။

ထို့နောက် လင်းယွဲ့သည် သူ၏လက်ဖျားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေဒြပ်စင်၏ အားတစ်ရောင်သည် ခေါင်းပေါ်တွင် လေပြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ပျံဝဲနေသော မြူမှုန်များပါသော မိုးကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ လမ်းကြောင်းပြလိုက်သည်။ ခဏတာအတွင်းတွင် ရင်ပြင်သည် မြူမှုန်များပါသော မိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်း မခံရတော့ပေ။ ထိုအဆင့်တူ သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ဤလုပ်ဆောင်မှုကို မလုပ်နိုင်ကြချေ။

သူ အနည်းငယ် ကျေနပ်နေသည်ကို မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ နည်းလမ်းရှိ မူလစွမ်းအားက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှသည်။ ပြင်ပတွင် ၎င်းသည် ဒြပ်စင်ငါးပါး နည်းစနစ်များနှင့် ဆင်တူသော သန့်စင်သည့် သဘာဝစွမ်းအားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အတွင်းတွင် ၎င်းသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲအားကို မြှင့်တင်နိုင်သော်လည်း ပို၍ပင် အစွမ်းထက်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိသည်။ ၎င်းသည် တကယ်တမ်းတွင် မှော်ပညာနှင့် သိုင်းပညာကို နှစ်မျိုးလုံး ကျင့်ကြံခြင်းပင်။

မိုးရပ်သွားပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို လက်လှမ်းပြပြီး ပြောသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော လက်ထောက်လေး ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ဖို့ ကူညီပါဦး။ နောက်ဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ခဲ့တာ ကြာပြီ။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ နည်းလမ်းကလည်း တိုးတက်မှုအချို့ ရှိနေပြီလို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်ရွှေဒိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး လင်းယွဲ့ကို မျက်နှာမူသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

လင်းယွဲ့သည် သုံးကိုက်အကွာတွင် ရပ်နေသော ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ကြည့်သည်။ အရှိန်ယူခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မြေပြင်မှ မှုန်ဝါးသော မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး သူသည် မှုန်ဝါးဝါးပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိသွားသည်။

အကယ်၍ ဤအိမ်ကြီးသည် ဓားရှာလှေမှ ပြောင်းလဲထားခြင်း မဟုတ်ပါက သာမန် ကျောက်ပြားကြမ်းခင်းသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်အများကြီးကတည်းက အက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် အော်ဟစ်ကာ လိမ်နေသည့် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးသည်။

"ဟား"

ခြေလှမ်း၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ခြေထောက်၊ ခါး၊ ရင်ဘတ်၊ ပခုံး၊ လက်မောင်းမှ တံတောင်ဆစ်နှင့် လက်ကောက်ဝတ်အထိ အဆင့်ဆင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ လက်ထဲရှိ ဒိုင်းဆီသို့ ချောမွေ့သော လက်သီးချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်ထိုးခွဲသည်။

"ဘုန်း"

ပြင်းထန်သော မြည်သံတစ်ခုပြီးနောက် လင်းယွဲ့၏ လက်သီးသည် ခရမ်းရောင်ရွှေဒိုင်းကို ထိုးဖောက်မလို ဖြစ်သွားသည်။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး လက်သီး၏ စွမ်းအားကို လျော့ပါးသွားစေရန် အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ရပ်တည်ချက်က မပြောင်းလဲပေ။

လင်းယွဲ့သည် သူ၏လက်သီးကို ပြန်ရုတ်လိုက်ရင်း ကျေနပ်စွာ ပြောသည်။

"မဆိုးတဲ့ လက်သီးချက်ပဲ"

သူသည် သူ၏ လက်သီးချက်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဖီးနစ်မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပလာကာ ညင်သာစွာ ပြောသည်။

"လေးလက်မနဲ့ ခုနစ်မှတ မင်းသား ဒီလအတွင်း တကယ်ပဲ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် နောင်တရစွာ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းသည်။

"နှမြောစရာပဲ ထိုးဖောက်ဖို့ နည်းနည်းလေး လိုနေသေးတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ညင်သာစွာ ပြောသည်။

"ပုံမှန်အားဖြင့် ဒြပ်စင်ငါးပါး နတ်ဘုရားတားဆီးခြင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေသာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သံကို ခြေတစ်ဝက်အထူလောက် ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပြီး အဲဒီအခါမှာတောင် ဖြစ်နိုင်ခြေပဲ ရှိတယ်။ မင်းသားက တစ်လလောက်ပဲ ကျင့်ကြံခဲ့ရပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါး ထိပ်တန်း သိုင်းသမားတစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နေတာကတော့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်စရာ ကောင်းပါတယ်"

လင်းယွဲ့က တိုးတိုးရယ်မောပြီးမှ ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

"မြှောက်ပင့်ပြောတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဒြပ်စင်ငါးပါး ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တစ်

ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

တစ်လအကြာတွင် သူသည် သိုင်းပညာတွင် အခြေခံမရှိသေးပေ။ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားနှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ နည်းလမ်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားသာချက်များကိုသာ အားကိုးပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သံပေါ်တွင် သုံးလက်မ နက်သော လက်သီးရာကို ထားခဲ့သည်။ ယခုတွင် လေးလက်မနှင့် ခုနစ်မှတ်ကို ရောက်နိုင်တာက အဓိကအားဖြင့် သူ့၏ သိုင်းပညာအခြေခံက 'မိုက်ခရို' အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတာကြောင့် 'ပိုးသားကဲ့သို့ စွမ်းအားကို သန့်စင်ခြင်း၊ ပြီးပြည့်စုံသော စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း' ဟုလည်း သိထားပြီး သူ၏စွမ်းအားက အရင်ကထက် ဆယ်ဆ ပိုအားကောင်းလာခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ပြီးခဲ့သည့်တစ်လအတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို နေ့စဉ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြင်ဆင်မှုများကြောင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ နည်းလမ်းလည်း သဘာဝအတိုင်း တိုးတက်လာသည်။ အစပိုင်းမှာ ပြောင်းလဲပြီးနောက် သူသည် သေမျိုးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်ဆင်သကဲ့သို့ အားစိုက်ထုတ်မှုများပေါ်တွင်သာ မှီခိုနိုင်ပြီး တဖြည်းဖြည်း အဆုံးသတ်သို့ နီးကပ်လာသည်ကိုပင် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။

All Chapters