မီးလျှံသုံးဆယ် (၂)

"ဒီနေရာမှာ ရပ်ကြရအောင်"

မျက်နှာတွင် အမာရွတ်များရှိသော အမျိုးသားက ရုတ်တရက် ပြောပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မတ်တပ်ရပ်သည်။ ဝါးဦးထုပ်နှင့် အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ ပြောသည်။

"လူငယ်သခင်လေး ကျွန်မ ရေထဲ ဆင်းပြီး သခင်လေးကို ကူညီရှာပေးတာ ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ဤနှစ်ယောက်မှာ ဟန်ဆောင်ထားသော လင်းယွဲ့နှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဘိုင်လီဖုန်းကျီတို့ ဖြစ်ကြသည်။

လင်းယွဲ့သည် ရေကန်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။

"မလိုဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ရေဒြပ်စင် ရှိတယ်။ ရေအောက်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေက ပိုပြီး ရှင်းလင်းတယ်။ အသက်အောင့်ထားဖို့လည်း မကြောက်ဘူး။ မင်း ဆင်းသွားရင် စိုသွားလိမ့်မယ်။ ဒီ နန်းတွင်း...မင်းသားက မင်းကို လက်နဲ့ ကိုယ်တိုင် အခြောက်ခံပေးတာကို တကယ်ပဲ လိုချင်တာလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လက်ဖြင့် အခြောက်ခံပေးခြင်း၏ မြင်ကွင်းက မည်မျှ တမျိုးတမည်သော ဆန်ဆန် ရိုမန်တစ်ဆန်လိမ့်မည်ကို သူမ မတွေးဝံ့ပေ။ သူမ ဆက်မပြောဝံ့တော့သည်ကို မြင်သောအခါ လင်းယွဲ့က ထပ်မံ၍ ရှင်းပြသည်။

"ဒါ့အပြင် အဲဒီအရာတွေကို ရှာဖို့အတွက် လေနဲ့ မီးရဲ့ အနှစ်သာရကို အာရုံခံနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု လိုအပ်တယ်။ အခုတော့ ငါတို့မှာ ဒါမရှိဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ လေဒြပ်စင်နဲ့ မီးဒြပ်စင်နှစ်ခုလုံး ရှိနေတာကြောင့် အာရုံခံတာက မခက်ခဲပါဘူး"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဒါဆိုရင် ဒီနေရာကို ကျွန်မ စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်"

လင်းယွဲ့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ထို့နောက် သူ၏ ရေဒြပ်စင်ကို အသက်သွင်းပြီး လှေပေါ်မှ ဆင်းကာ ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေကို သူ့ကို ရှောင်ရှားရန် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ ရေခွဲခြင်းက အလွန် သာမန်သော ပဉ္စလက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် လင်းယွဲ့၏ ရေဒြပ်စင်က ဤအရာကို အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လင်းယွဲ့သည် ရေကန်၏ မှောင်မိုက်သော အနက်ပိုင်းသို့ ဆင်းသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် လောင်းမင်ပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် မှောင်မိုက်ခြင်းကို ပျောက်ကွယ်စေပြီး သေချာစွာ ရှာဖွေတော့သည်။

"ဘယ်နေရာများ ဖြစ်မလဲ"

သူသည် ဒီလတွင် ရရှိခဲ့သော တတိယကွင်းအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသော ရတနာကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းသိလား။ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာရှိတဲ့ မပြည့်စုံသေးတဲ့ ကျောက်တိုင်က သိုင်းပညာရဲ့ အဆုံးစွန်ဆုံး သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်ကို လိုက်စားခဲ့တဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာက ထူးချွန်တဲ့ သိုင်းသမားတစ်ဦးဆီကနေ လာတာ။ ဒီလိုက်စားမှုက သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားကို အားနည်းစေခဲ့ပြီး ဉာဏ်သုံးပါး နတ်ဘုရားတားဆီးခြင်းကို ဖောက်ထွင်းဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိအောင် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ သူ မသေဆုံးခင်မှာ သူ့ရဲ့ အမာနဆုံး သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်ကို ကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ ထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျောက်တိုင်က အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲသွားပြီး အစိတ်အပိုင်းအများစုက ဖန်ဘီရေကန်ထဲကို နစ်မြုပ်သွားခဲ့တယ်။ လေနဲ့ မီးရဲ့ အနှစ်သာရကို အာရုံခံပြီး ဆယ်ပေအတွင်းကို ရောက်မှသာ ကျောက်တိုင်ရဲ့ အပိုင်းအစတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်တယ်"

ဒါက အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာရှိတဲ့ မပြည့်စုံသေးတဲ့ ကျောက်တိုင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။

ထို့ကြောင့် လင်းယွဲ့သည် ဖန်ဘီရေကန်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"အခမဲ့ရရှိတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည် အစုအဝေးကို ဘယ်သူက မပျော်ရွှင်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"

"ဘယ်နေရာများ ဖြစ်မလဲ..."

လင်းယွဲ့သည် လောင်းမင်ပုလဲကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ရေဒြပ်စင်ကို အသက်သွင်းကာ ရေကို ဖောက်ထွင်းပြီး ရေကန်အောက်ခြေတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။ ထိုသို့ လျှောက်နေစဉ်တွင် သူ၏ လေဒြပ်စင်နှင့် မီးဒြပ်စင်တို့ဖြင့်လည်း သေချာစွာ အာရုံခံနေသည်။ ဖန်ဘီရေကန်၏ အရွယ်အစားကို အခြေခံ၍ ကျောက်တိုင်သည် မြေအောက် ဆယ်ပေအောက်သို့ နစ်မြုပ်နေသရွေ့ သူ၏ အရှိန်ဖြင့် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို အများဆုံး သုံးနာရီ သို့မဟုတ် လေးနာရီအတွင်း ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အချိန်က ကုန်ဆုံးနေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရေဒြပ်စင်က ရေကို ဖောက်ထွင်းထားသောကြောင့် သူ့တွင် အောက်ဆီဂျင်လိုအပ်မှုက သိပ်မများလှပေ။ အကာအကွယ်အတွင်းရှိ လေကို လန်းဆန်းစေရန် ရေအောက်မှ မကြာခဏဆိုသလို ရေပေါ်သို့ တက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက်။

"အဲဒါပဲ"

လင်းယွဲ့သည် ခံစားမှု၏ ဦးတည်ရာနောက်သို့ လိုက်ပြီး ရေကန်အောက်ခြေရှိ သာမန်နေရာတစ်ခုတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေဒြပ်စင်၏ လှိုင်းလုံးတစ်ခုသည် ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သာမန်ပုံစံရှိသော ကျောက်တိုင်အပိုင်းအစတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားပြသလိုက်သည်။

လောင်းမင်ပုလဲ၏ အလင်းရောင်ကို အသုံးပြု၍ ကျောက်တိုင်အပိုင်းအစပေါ်တွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထွင်းထုထားသော ကျောက်စာများ ရှိနေသည်ကို သူ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ လင်းယွဲ့သည် သူတို့ကို အလျင်စလို စစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲ ကျောက်တိုင်အပိုင်းအစများကို သူ၏ သိုလှောင်ရာနေရာထဲသို့ တိုက်ရိုက်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ရှာဖွေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။ အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်။

သုံးနာရီကြာပြီးနောက်။

နေဝင်ချိန်ဖြစ်ပြီး ဖန်ဘီရေကန်၏ ရေပြင်သည် နေဝင်ချိန်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ တလက်လက်တောက်ပနေသော ရွှေရောင်အလင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းကို တောက်ပသောအနီရောင် မေပယ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ရေကန်ပေါ်ရှိ တစ်ယောက်တည်းရှိသော လှေပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ဒီနာရီများအတွင်း သူမကို လာရောက် စကားပြောဆိုသော ပညာရှိ လူငယ်လေးအုပ်စု လေးစုကို သူမ နှင်ထုတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရိုင်းစိုင်းသော လူငယ်သခင်တစ်ဦး၏ ခြေထောက်ကို သူမက ရိုက်ချိုးလိုက်သောကြောင့် ငိုယိုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။ ထိုအခါမှသာ ဤပညာရှိ လူငယ်များက ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဤမိန်းမချောသည် တကယ်တော့ သိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။ ထိုမှစ၍ သူတို့အားလုံး မချဉ်းကပ်ဝံ့တော့ပေ။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ မင်းသား၏ အနိမ့်ဆုံးပုံစံဖြင့် နေရန် ညွှန်ကြားချက်သာ မရှိပါက သူမသည် ထိုလူငယ်သခင်၏ မျက်လုံးများကို ထိုးဖောက်ထုတ်ပြီး ခြေလက်များကို ရိုက်ချိုးပြီးနောက် ရေကန်ထဲသို့ နစ်မြုပ်စေလိမ့်မည်။ သို့သော် မင်းသားက ရေကန်အောက်ခြေတွင် ရှာဖွေနေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အမှိုက်များက မင်းသားကို အနှောင့်အယှက်မပေးရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

"ရွှတ်…"

ရေက လှုပ်ခါသွားပြီး ရေကန်က ကွဲသွားသည်။ လင်းယွဲ့သည် ရေထဲမှ ထွက်လာပြီး လှေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက သန့်ရှင်းခြောက်သွေ့နေပြီး ရေတစ်စက်မှ မရှိပေ။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မေးသည်။

"လူငယ်သခင်လေး အဆင်ပြေရဲ့လား"

လင်းယွဲ့က ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ရေကန်အောက်ခြေတစ်ခုလုံးကို ရှာပြီးပြီ။ ထပ်ရှာလို့ရမယ့် နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော် မပြည့်စုံသေးတဲ့ ကျောက်တိုင်က ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ ကျွန်တော်စုဆောင်းထားတဲ့ အပိုင်းအစတွေကို ကြည့်ပြီးတော့ အားလုံး မပါသေးဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော် ဘာမှ မတတ်နိုင်သေးဘူး"

သူစုဆောင်းထားသော အပိုင်းအစများကို စိတ်ထဲတွင် စုစည်းကြည့်လိုက်ရာ မပြည့်စုံသေးသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင် အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ သူသည် တားမြစ်နယ်မြေသို့ အရင်သွားကြည့်ရပေလိမ့်မည်။ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများသည် အရေးကြီးပါက သူသည် ပြန်လာပြီး ရေကန်အောက်ခြေ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေရလိမ့်မည်။

လင်းယွဲ့သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သွားကြမယ်လေ တားမြစ်နယ်မြေဆီကို"

"ဟုတ်ကဲ့ မင်းသား"

...

အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်ရှိ ဂိုဏ်း၏ နေအိမ်သည် ဖန်ဘီရေကန်အနီးရှိ တောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ရှိပြီး တားမြစ်နယ်မြေသည် ချောက်ကမ်းပါးအနီးတွင် ရှိသည်။

"လူငယ်သခင်လေး တားမြစ်နယ်မြေက ဒီချောက်ကမ်းပါးကို ကျော်သွားတာနဲ့ ရှိပါတယ်"

မတ်စောက်သော တောင်စောင်းတစ်လျှောက် တက်ပြီးနောက် ဖုံးကွယ်ထားသော ဂူတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူတို့သည် ပြောင်းလဲထားသော သဘာဝလိုဏ်ဂူဖြစ်သည့် တောင်အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်လာသည်။ လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ကျောက်တုံးများသည် တောက်ပနေသောကြောင့် လူတစ်ဦးက ထင်မြင်နိုင်သကဲ့သို့ မှောင်မိုက်ခြင်းမရှိပေ။ သိုင်းပညာရှင်၏ မျက်စိဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်ဦးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

လောင်းမင်ပုလဲကို ကိုင်ထားသော လင်းယွဲ့သည် လိုဏ်ဂူအတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်ရှိသည့် မပြည့်စုံသေးသော ကျောက်တိုင်ကို အလျင်အမြန်ပင် တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီနှင့်အတူ ၎င်းဆီသို့ ချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်သွားသည်။

ပိုမိုနီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ မပြည့်စုံသေးသော ကျောက်တိုင်သည် နှစ်ပေခန့်မြင့်ပြီး အလွန်မညီညာသော ကျိုးပဲ့နေသည့် အပိုင်းနှင့် တစ်ပေခန့် ထူထဲသည်။ ကျောက်တိုင်၏ ဤနှစ်ပေအပိုင်းတွင် ကျောက်တိုင်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အရာသုံးခု၊ စာလုံးသေးများ၏ အတန်းများနှင့် အရာများဘေးရှိ အပေါက်သုံးခုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။