အခန်း ၁၉-၂၀
Vol. 1 Ch. 19-20
အခန်း ၁၉
ဟောင်ဝမ် နဲ့ ဟောင်ကျန့် တို့က သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူတို့ သေဆုံးသွားရင် သူတို့ရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဟောင်ဘူကျန့် က လုံးဝလျှော့တွက်လို့ရတဲ့သူမဟုတ်ဘူး။
လီလုံ က ဝေအော့ရှုးကို ဟောင်ညီအစ်ကိုတွေ သေဆုံးကြောင်း ဟောင်ဘူကျန့် ကို အသိပေးမယ်လို့ သတိပေးခဲ့တယ်။ ဟောင်ဘူကျန့် က ဝေအော့ရှုးကို မေးမြန်းရင် သူမက အမှန်အတိုင်း ပြောရမယ်၊ ပြဿနာရှောင်ရှားဖို့အတွက် ဘာအသေးစိတ်အချက်အလက်မှ မဖန်တီးရဘူး။ လိမ်ညာပြောတာမျိုးလုံးဝရှောင်ရမယ်လို့ သေချာလေးသတိပေးခဲ့တယ်။
ဝေအော့ရှုးက ဟောင်ဘူကျန့် ရဲ့ နာမည်ကို အရင်က ကြားဖူးတယ်။ သူက အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲ လေ ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်ပြီး အရမ်းအင်အားကြီးတယ်လို့ ကောလဟာလ ထွက်နေတယ်၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် မှာတောင် ရှိနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့်ဒီသတင်းက အမှန်လား၊ မှားလားဆိုတာ သိဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။
လက်ရှိမှာ သူက အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အတွင်းတပည့်တွေထဲမှာသူက တတိယနေရာ ရထားတယ်ဆိုတာကတော့သေချာတယ် ။
ဝေအော့ရှုးက သူမက သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူမက ဒီကိစ္စကြောင့် သူမရဲ့ဂိုဏ်းတူ သူလျှိုဖြစ်တဲ့ ယဲ့ယွီကိုလည်း ဆုံးရှုံးမခံချင်ဘူး။
ဒါကြောင့် ဝေအော့ရှုးက အဲဒီညက မအိပ်ခဲ့ဘူး။
စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ သူမက အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို သွားတွေ့ပြီး ယဲ့ယွီကို သူမရဲ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ တစ်ညလုံး စည်းရုံးခဲ့တယ်။
အဓိကအချက်က ဒီအကြီးအကဲအမျိုးသမီးက အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အစ်မကြီးဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ အလှအပနဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အားကြောင့် နာမည်ကြီးပြီး အာဏာအတော်လေး ရှိတယ်။
ယဲ့ယွီက သူမရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာနိုင်ရင် ဟောင်ဘူကျန့် ) က ယဲ့ယွီ၊လုပ်ခဲ့တဲ့ဟောင်ကျန့် နဲ့ ဟောင်ဝမ်တို့ရဲ့ သေဆုံးမှုကြား ဆက်စပ်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရင်တောင် အကြီးအကဲရဲ့သြဇာ ရှိနေခြင်းကြောင့် ရမ်းကားဖို့အတော်လေး ဝန်လေးနိုင်တယ်။
ဝေအော့ရှုးရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီး ယဲ့ယွီ မခံစားနိုင်ဘဲ စိတ်ထိခိုက်သွားတယ်။
သူက ဝေအော့ရှုးကို မတော်တဆ တွေ့ခဲ့ပေမယ့် သူ့ကို ကူညီဖို့ ဒီလောက်အထိ ကြိုးစားအားထုတ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး၊ သူ့အတွက် လမ်းကြောင်းကို ဒီလောက် ဂရုတစိုက် စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး” လို့ ယဲ့ယွီက ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်တယ်။
ဝေအော့ရှုးက ခေါင်းခါပြီး “ကျေးဇူးတင်စကား မေ့လိုက်ပါ။ ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း နေပါ။ ဒါက တခြားဘာထက်မဆို ပိုအားကောင်းတယ်။”
ယဲ့ယွီ ရှက်သွားတယ်။
ဝေအော့ရှုးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ယဲ့ယွီက အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။
ဒီနေရာရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အပြင်ပိုင်းနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတယ်။ တောင်တွေနဲ့ ဝန်းရံထားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ ဟိန်းသံတွေက လေထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်။
ကောင်းကင်မှာ ကျင့်ကြံသူအများအပြား လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနေကြပြီး ကျင့်ကြံသူဂိုဏ်းတစ်ခု ဘယ်လိုဖြစ်သင့်တယ်ဆိုတဲ့ သာမန်လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေကြတယ် - တကယ်ကို နတ်သူရဲကောင်းတွေရဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခု။
ဝေအော့ရှုးက သူမရဲ့ ဓားကို ရှေ့ကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်။
သူမရဲ့ ခြေအောက်မှာ ဓားပျံက တစ်ဖန် အရှိန်မြှင့်ပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်ကို လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတယ်။
“ခဏနေမှ အကြီးအကဲကို တွေ့ရင် လေးစားမှုသေချာလေး ပြပြီးသူ့ရဲ့စိတ်ကမင်းကိုလက်ခံချင်စိတ်များလာအောင် သေချာလုပ်ပါ။” ဆင်းသက်တဲ့အခါမှာ ဝေအော့ရှုးက နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ကို ထပ်ပြောလိုက်တယ်။
ယဲ့ယွီက နားလည်ကြောင်း ဖော်ပြဖို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ ဝေအော့ရှုးက သူမရဲ့ အဝတ်အစားကို ခသပ်ရပ် အောင်လုပ် ပြီး သူမရဲ့ လက်တွေကိုမြှောက်ပီးအရိုသေပေးလိုက်တယ်။ “တပည့် ဝေအော့ရှုး၊ တပည့် ယဲ့ယွီနဲ့အတူ အကြီးကဲသခင်မ ဟောင်လွမ်းကို တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းပါတယ်။”
ပြောပြီးနောက် ဝေအော့ရှုးက အနည်းငယ် ညွတ်ကိုင်းပြီး စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်နေတယ်။
ဒါပေမယ့် မိနစ်တွေ ကုန်လွန်သွားပေမယ့် အသိအမှတ်ပြုတဲ့ လက္ခဏာ မတွေ့ရတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်တယ်။
ဒါပေမယ့် သူတို့က လေထဲမှာ အရက်နံ့ ပြင်းပြင်းကို ရလိုက်တယ်။
သူတို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အဝေးကြီးမှာ သစ်ပင်နှစ်ပင်အောက်မှာ တန်းလျားတစ်ခု ချိတ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က အဲဒီပေါ်မှာ ပက်လက်လှဲနေပြီး အရက်တွေ မြေပြင်ပေါ်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဖိတ်ကျနေတဲ့ ဗူးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အိပ်ပျော်နေတယ်။
ဒါပေမယ့် ဗူးက အရက်ကုန်သွားတဲ့ လက္ခဏာ မပြဘူး၊ သိုလှောင်လက်စွပ်လိုမျိုး သိုလှောင်အရက်အိုးဆိုတာ ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေတယ်။
ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ သူ့ရှေ့က အမျိုးသမီးက တကယ်ကို လှပတယ် - သူမရဲ့ အသားအရေက နှင်းလို ဖြူစင်ပြီး ကျူးဒီယဲကျွင်း နဲ့ လီရိုဝမ်ထက် ပိုတဲ့ နန်းဆန် ယဉ်ကျေးလွန်းတဲ့ တော်ဝင်အလှကိုဖော်ပြနေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ အိပ်စက်တဲ့ အနေအထားက တော်တော်လေး ဆက်စီကျလွန်းနေခဲ့တယ်။
ဝေအော့ရှုးရဲ့ မျက်နှာက နည်းနည်း အနေရခက်သွားတယ်။ သူမက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးပြီး တန်းလျားထဲက မိန်းကလေးကို နိုးထဖို့ ကြိုးစားတယ်။
“အကြီးအကဲသခင်မ ဟောင်လွမ်း။ အကြီးအကဲသခင်မ ဟောင်လွမ်း။” သူမက အသံကို ပိုကျယ်အောင် ခေါ်လိုက်တယ်။
နောက်ဆုံးမှာ ဟောင်လွမ်းလို့ခေါ်တဲ့ အမျိုးသမီးက သူမရဲ့ အိပ်ရာကနေ လှုပ်ရှားလာပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက တစ်ဝက်ပိတ်ထားပြီး ဝေအော့ရှုးကို ကြည့်နေတယ်။ “အာ၊ ဝေလေးပါလား။ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ။”
ဒါကိုကြားတော့ ဝေအော့ရှုးရဲ့ အပြုံးက ခဏတာ တောင့်တင်းသွားတယ်။ သူမက အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြန်ဖြေတယ်၊ “အကြီးအက္ကမ၊ မနေ့က ကျွန်မတို့ ဒီအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မက တပည့်တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်။”
ဟောင်လွမ်းက ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး အပြည့်အဝ နိုးလာဖို့ ခဏ စောင့်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူမက မဝေးတဲ့နေရာက ယဲ့ယွီကို ကြည့်လိုက်တယ်။ “သူလား။ ကောင်းပြီ၊ ဒီတပည့်ကို ငါ့ရဲ့ ေစာင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ထားမယ်။ ဝေလေး၊ မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ။ ငါ သူ့နဲ့ သီးသန့် စကားပြောမယ်။”
ဒါကိုကြားတော့ ဝေအော့ရှုးရဲ့ အပြုံး ပြန်ပေါ်လာတယ်။ သူမက ယဲ့ယွီကို ခေါင်းညိတ်ပြီး အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားတယ်။
ဝေအော့ရှုး ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာတယ်။
အကြောင်းရင်းက အကြီးအကဲသခင်မ ဟောင်လွမ်းက သူ့ကို မျက်လုံး တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေတယ်။
ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
သူမက သူ့မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းနည်းပညာ ကို သတိထားမိသွားတာလား။
အဲဒါသာ မှန်ရင် သူ ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ။
ခဏလေးမှာ ယဲ့ယွီ ချွေးစို့လာတယ်။
ဟောင်လွမ်းက အရက်မူးနေတဲ့သူလို ယုံကြည်စိတ်ချရပုံ မပေါ်ပေမယ့် အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း က မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကြီး ၅ ခု ထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပါ။ ဒီမှာ အကြီးအကဲသခင်မ ရာထူးကို ရယူနိုင်တဲ့သူတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား
အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အထက်မှာ ရှိတယ်။
ဟောင်လွမ်းက သူ့မှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးနည်းပညာတွေကို တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိရင် ယဲ့ယွီမှာ သူမအောက်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။
လက်ရှိမှာ သူလုပ်နိုင်တာ တစ်ခုတည်းက ဟောင်လွမ်းက သံသယဖြစ်စရာ ဘာမှ သတိမထားမိပါစေလို့ ဆုတောင်းဖို့ပဲ။
ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခဏမှာ သူ့ရဲ့ ဆုတောင်းတွေပြည့်သွား ပုံရတယ်။
ဟောင်လွမ်းက ရုတ်တရက် ပြန်လှဲအိပ်လိုက်ပြီး ချက်ခြင်းအိပ်ပျော်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ဟောက်နေတယ်။
သူမက အိပ်ချင်နေလို့ တစ်နေရာတည်းကို စိုက်ကြည့်နေတာ ဖြစ်ကြောင်း သိရတယ်။
ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။
မကြာခင်မှာ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အနားမှာ ဆံပင်ဖြူနဲ့ အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ယောက် ရပ်နေတာကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရတယ်။
ယဲ့ယွီ အံ့အားသင့်သွားတယ်။
“ဘယ်… ဘယ်သူလဲ။”
“ငါက မင်းရဲ့ ဒုတိယမြောက် အစ်မကြီး ရှဲမူလင် ပါ။
ပြောနေရင်း ဆံပင်ဖြူနဲ့ အမျိုးသမီးငယ်လေးက ဟောင်လွမ်းကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် မချီပြီး ဘေးကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။
ယဲ့ယွီ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပေမယ့် လိုက်သွားလိုက်တယ်။
“အစ်မကြီး၊ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော် ယဲ့ယွီပါ။ နောင်မှာ ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးပါနော်။”
ယဲ့ယွီက စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်ပေမယ့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ရုံနဲ့ တုံ့ပြန်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီက စိတ်မဆိုးဘဲ ရှဲမူလင် ကို ဒီက အခြေအနေအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့တယ်။
ကံကောင်းစွာနဲ့ ရှဲမူလင် က အပြင်ပန်းမှာ အေးစက်ပုံရပေမယ့် တကယ်တော့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရ လွယ်ကူတယ်။ သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ မေးခွန်းတွေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးခဲ့တယ်။
ဒီစကားဝိုင်းကနေ ယဲ့ယွီက ဒီနေရာက အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဝူကျီတောင် ထိပ် ဖြစ်ပြီး အကြီးအက္ကမ ဟောင်လွမ်းက အဲဒီရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ရတယ်။
ယဲ့ယွီအပါအဝင် ဒီမှာ တပည့် သုံးယောက်သာ ရှိတယ်။
အကြီးဆုံးတပည့် အစ်မကြီး တူအိုပါချီယွဲ့ က လက်ရှိမှာ ဂူပိတ်သိုင်းကျင့် နေတယ်။
ဒုတိယမြောက် အစ်မကြီးက ဒီမမ ရှဲမူလင် ဖြစ်တယ်။
တတိယမြောက် ညီငယ်လေးက ယဲ့ယွီ ဖြစ်တယ်။
တခြားတောင်ထိပ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဝူကျီတောင် ထိပ် ရဲ့ တပည့်တွေက အနည်းဆုံး ဖြစ်တယ်။
အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်။
ဟောင်လွမ်းက တပည့်တွေက အရမ်း ဒုက္ခပေးတယ်လို့ ယူဆတယ်။
ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာအတွင်းမှာ သူမက ဘယ်တပည့်ကိုမှ မခေါ်ယူခဲ့ဘူး။
သူမက ယဲ့ယွီကို လက်ခံခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း ရိုးရှင်းပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက မနေ့က ဝေအော့ရှုးနဲ့ လောင်းကစားပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ပေးစရာ ဝိညာဉ်ကျောက် မရှိလို့ ယဲ့ယွီကို မဖြစ် မနေသာ လက်ခံခဲ့ရတယ်။
ဒီနောက်ကွယ်က အမှန်တကယ် ဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ယွီက ဒီ ချွေတာတဲ့ဆရာအကြောင်း အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို နားလည်ခဲ့တယ်။
အရက်နဲ့ လောင်းကစားကို နှစ်သက်တယ်။
သူမက နာရူတို ထဲက ဆူနာဒေ နဲ့တောင်တူနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ကောင်းပြီ၊ အဲဒီ နှိုင်းယှဉ်ချက်က လုံးဝ တိကျချင်မှ တိကျပါလိမ့်မယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့ယွီက နာမည်ကြီး ရင်ဘတ်က ရတနာကြီးနှစ်ခု ကို သေချာမကြည့်လိုက်ရဘူး၊ နောက်မှအေးဆေးငမ်းလို့ရနေတာပဲ၊ ဘာလောစရာလိုလဲပေါ့နော်၊
*****
အခန်း ၂၀
ရှဲမူလင် က သူ့ဆရာ ဟောင်လွမ်း ကို အိပ်ရာပေါ်ပို့ပေးပြီးနောက်၊ယဲ့ယွီကို ဝါးအိမ်တစ်လုံးဆီ ခေါ်လာခဲ့တယ်။
“ဒါက အရင်တုန်းက အစ်မကြီး တူအိုပါချီယွဲ့ ရဲ့ အခန်းပါ။ မင်း ဒီမှာ တစ်ရက်နေလို့ရတယ်။ ငါကတော့ ဆောက်လုပ်ရေးခန်းမက တပည့်တွေကို မင်းအတွက် အိမ်အသစ်တစ်လုံး အမြန်ဆုံး ဆောက်ပေးဖို့ ဆက်သွယ်ပေးမယ်။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး။”
ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီက ရှဲမူလင် ဟာ ယုံကြည်စိတ်ချလို့မရတဲ့ ဟောင်လွမ်းထက် ဆရာတစ်ယောက်လို ပို ခံစားနေရတယ်။
အနည်းဆုံးတော့ သူမမှာ တာဝန်ယူစိတ် ရှိတယ်။
အရင်က ယဲ့ယွီက လူနေထူထပ်တဲ့ ဂိုဏ်းအတွင်းက တောင်တန်းတွေဆီ သွားရင် လူအများကြီး တစ်နေရာတည်းမှာ နေရမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။
အိပ်မက်စနစ်ထဲ ဝင်ဖို့ဆိုတာ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အခုတော့ ဝူကျီတောင်ထိပ် က အိပ်မက်ဘုံလိုပဲ။
လူနည်းနည်း၊ အရက်မူးနေတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ စိတ်ကောင်းရှိတဲ့ အစ်မကြီးတစ်ယောက်။ တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံတယ်။
ရှဲမူလင်က အကြာကြီး မနေပါပဲ လှည့်ပြီး ထွက်သွားတယ်။
ယဲ့ယွီလည်း ဝါးအိမ်ထဲ ဝင်ပြီး အထဲက အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုတော့တယ်။
တော်တော်လေး သပ်ရပ်တယ်။
ပရိဘောဂ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးတွေပဲ ရှိတယ်။
ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီအတွက်တော့ လုံလောက်တာထက်တောင်ပိုနေသေးတယ်။
ဟမ်၊ နေဦး၊ ခေါင်းအုံးအောက်မှာ စာအုပ်အနည်းငယ် ဘာလို့ရှိနေတာလဲ။
**အဇူရ်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း** က ကျင့်ကြံခြင်းလက်စွဲစာအုပ်တွေ ဖြစ်နေမလား။
ယဲ့ယွီက သိချင်စိတ်နဲ့ ကောက်ယူပြီး ကြည့်လိုက်တယ်။
မမျှော်လင့်ဘဲ အဖုံးကိုအနည်းငယ် ကြည့်ရုံနဲ့ သူ လုံးဝ မှင်တက်သွားတယ်။
“အနိုင်ကျင့်တတ်တဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ချစ်စဖွယ် ညီမငယ်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းများ”၊ “ညီငယ် ခွေးကလေး၊ မပြေးနဲ့”၊ “ဖြောင့်မတ်မှုနဲ့ မကောင်းမှုကြားက အချစ်…”
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်။
ယဲ့ယွီက ဒီစိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာမှာတောင် ဒီလို ဟာသဆန်တဲ့ အချစ်ဝတ္ထုတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။
ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးကတော့။
ဝူကျီတောင်ထိပ် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အစ်မကြီး တူအိုပါချီယွဲ့ ဟာ ဒီလိုအရာတွေကို တကယ်ဖတ်တာပဲ။
ဒီလောက်ကြီးကတော့ သိပ်မဟုတ်သေးပါဘူး ၊ သူ့အဆင့်ကြီးနဲ့ ဒါတွေဖတ်စရာလား
--
သူ့ရင်ထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်လေးတစ်ခု ဆုပ်ကိုင်ထားတုန်းပဲ၊ ဒီစာအုပ်တွေက အပြင်လူတွေသူ့ကိုအထင်မြင်သေးအောင်လျော့တွက်ပီးသူ့အပေါ်အထင် လွဲမှားစေဖို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
ဖြစ်နိုင်တာက အထဲမှာ နက်နဲတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းပညာတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်ထင်တာပဲ။
ဒါပေမယ့် စာမျက်နှာအနည်းငယ် ဖတ်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီ လုံးဝ စိတ်ပျက်သွားတယ်။
ဒါတွေက သက်သက် အချစ်ဝတ္ထုတွေပဲ။
ချိုမြိန်ပြီးချစ်ရည်လူးနေတဲ့ ရင်ခုန်စရာများတဲ့ မြင်ကွင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။
အစ်မကြီး၊ အစ်မကြီးရေ။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေမယ့် အစ်မကဘယ်လိုလူလဲဆိုတာသိလိုက်ပြီပဲ။
ခဏအကြာ။
ခဏတာ အိပ်စက်နားနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း အိပ်မက်စနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်တယ်။
ဒီနေရာကသူနဲ့သင့်တော်မှု ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အိပ်မက်အတုအယောင်နှစ်ခုလုံးက အရမ်းတိုတယ်။
ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ သူက အသက်ငါးဆယ်အထိ နေနိုင်ခဲ့ပြီး လောင်းကစားမှာ အမြဲ အနိုင်ရခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် သူ့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီ မရှိဘူး။
နောက်ဆုံးတော့ သူက အရမ်းအနိုင်ရလွန်းလို့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ ဓားနဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတယ်။
ဒုတိယအကြိမ်က ပိုပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်။
သူ ကလေးဘဝတုန်းက မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအနေနဲ့ သေဆုံးခဲ့တယ်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်။
သူ့ကံက တကယ်ကို ဆိုးတယ်။
အကဲဖြတ်မှု နှစ်ခုလုံးက ပုံမှန်အောက် ဖြစ်နေလို့ ဘာမှ အကောင်အထည် မပေါ်ဘူး။
ဆုလာဘ်တွေကလည်း အရမ်းစိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်။
တစ်ခုက လောင်းကစားမှာ အမြဲအနိုင်ရတာ။
ဒုတိယတစ်ခုက ကလေးဘဝတုန်းက အဲဒီလောက် အကဲဖြတ်မှု နိမ့်နေလို့ ဆုလာဘ်တောင် မပေးဘူး။
အချိန်ဖြုန်းလိုက်တာပဲ။
အဲဒီနေ့က ယဲ့ယွီရဲ့ စိတ်ခံစားချက် ပြိုလဲသွားတယ်။
…
တစ်ချိန်တည်းမှာ။
**ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ** မှာ။
အကြီးအကဲ ခုနစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်နေတယ်။
သူတို့ကို ဦးဆောင်နေတာက ဒုတိယအကြီးအကဲ ယောင်ချန်နင် ဖြစ်တယ်။
“ခန်းမသခင်မ၊ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စုံစမ်းပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ **လခြမ်းသော့ချိတ်ဆောင်**(လချိတ်ပိတ်နန်းဆောင်)(ဤအရှေ့မှအိပ်မက်များအတွင်းမှမမကသူ့ကိုစုံစမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်) မှာ ယဲ့ယွီဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူကို မတွေ့ရှိခဲ့ပါဘူး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသမှာလည်း ယဲ့မျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစု ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး။ ဆက်လက် ရှာဖွေမှု လုပ်သင့်ပါသလားသခင်မ။”
ကျူးဒီယဲကျွင်း က ဂိုဏ်းချုပ်နေရာမှာ မှီထိုင်နေတယ်။
သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောတယ်၊ “ဆက်လက် ရှာဖွေပါ။ ယဲ့ယွီကို မတွေ့မချင်း ပြန်လာဖို့ မလိုဘူး။”
ဒါကိုကြားတော့ ယောင်ချန်နင် ရဲ့ မျက်နှာမှာ ပူပန်မှုတွေ ပြနေတယ်။
ယဲ့ယွီ၊ ဒီမရင်းနှီးတဲ့ နာမည်က သူ့ကို ခေါင်းကိုက်စေတယ်။
ခန်းမသခင်မ ကျူးဒီယဲကျွင်း ဘာတွေ ရူးသွပ်နေလဲ သူ မသိဘူး။
မနေ့က မနက်က အကြီးအကဲအားလုံး ရှေ့မှာ သူမက မိုးခြိမ်းသံလိုအော်ဟစ်ဆူပူခဲ့တယ်။
သူမက မဟာအကြီးအကဲ ရှန်ဘူယီ ကို သတ်ခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ သူမက ယောင်ချန်နင် ကို မဟာအကြီးအကဲရဲ့ အင်အားစုတွေကို တာဝန်ယူပြီး **ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ** ရဲ့ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အသုံးချဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။
အားလုံးက ယဲ့ယွီဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေဖို့ပဲ။
သူက **လခြမ်းသော့ချိတ်ဆောင်** မှာ ဒါမှမဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်က ယဲ့မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုမှာ ရှိနိုင်တယ်။
သူ ဘယ်မှာပဲ ရှိနေပါစေ၊ ရလဒ်ကသာ အရေးကြီးတယ်။
ဒီလို ဝိုးတဝါး ညွှန်ကြားချက်က ယောင်ချန်နင် ကို အလွန် မကျေနပ်စေခဲ့ဘူး။
ရှာဖွေမှုနယ်ပယ်က မိုင်တစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမယ့် **လခြမ်းသော့ချိတ်ဆောင်** နားမှာ ယဲ့မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစု တကယ်မရှိဘူး။
ဆက်လက်ရှာဖွေသင့်သလား။ မတွေ့မချင်း ပြန်လာခွင့်မပြုဘူးလား။ ဒါက မဆီလျော်ဘူး မဟုတ်လား။
ဒါပေမယ့် ယောင်ချန်နင် က မညည်းညူရဲဘူး။
မဟာအကြီးအကဲရဲ့ ကြေကွဲဖွယ်သေဆုံးမှု မြင်ကွင်းက သူ့စိတ်ထဲမှာ လတ်ဆတ်နေတုန်းပဲ။ သူက ဒီအချိန်မှာ ကျူးဒီယဲကျွင်းကို မဆွချင်ဘူး။
ဒါကြောင့် သူက စမ်းသပ်အနေနဲ့ မေးနိုင်ခဲ့တယ်၊ “ခန်းမသခင်မ၊ ယဲ့ယွီအကြောင်း ပိုပြီး အချက်အလက် ပေးနိုင်မလား။ ဥပမာ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် စသည်ဖြင့်ပေါ့။”
ကျူးဒီယဲကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။
သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တကယ် နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။
အိပ်မက်ရဲ့ အဆုံးမှာ ယဲ့ယွီက **ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်** အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ၊ သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ **ကပ်ကျော်အဆင့်**(ဒုက္ခဘေးကျော်ြဖတ်ခြင်းအဆင့်) ကို တက်လှမ်းခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် အိပ်မက်ပြီးသွားတော့ သူမက တကယ်တမ်းမှာ **ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်** အလယ်ပိုင်းကို ပြန်ရောက်လာတယ်။
ဒါကြောင့် အိပ်မက်ထဲက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေကို ကိုးကားလို့ မရဘူးဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ။
အဲဒါဆိုရင် သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ ရုပ်ရည်ကို ဆွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
---
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မှင်အဖြစ်သုံးပြီး ကျူးဒီယဲကျွင်း က လေထဲမှာ ပုံဆွဲလိုက်တယ်။
ဒါပေမယ့် ခနနေတော့ကပန်းချီထပ်ဆွဲဖို့ သူမ လက်လျှော့လိုက်တယ်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ပုံဆွဲတာက သူမရဲ့ အားနည်းချက်ပဲ။ သူက သူ့ရုပ်ပုံကို လုံးဝ မဖော်ပြနိုင်ဘူး။
ဒါကြောင့် ကျူးဒီယဲကျွင်း က သူမရဲ့ ညာဘက်လက်ကိုရမ်'လိုက်တယ်။
ကနဦး ပုံတူ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
“ယဲ့ယွီရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မသေချာဘူး၊ ပုံတူလည်း မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းမှတ်ထားရမှာက သူက အရမ်းထူးခြားတယ်၊ လူအများကြားမှာ အလွန်တောက်ပတယ်။ သူက အရမ်း သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရစေတယ်။”(ချစ်နေတော့အဲ့လိုပဲမြင်တာပေါ့)
ယောင်ချန်နင် ရဲ့ အမူအရာက အလွန်ထူးဆန်းသွားတယ်။
အရမ်း သက်တောင့်သက်သာ?
သူ့ရဲ့ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်ပေါင်း ကျင့်ကြံမှုတစ်လျှောက်လုံးမှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ လူတွေကို သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရစေတဲ့သူကို သူတစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် လူတယောက်ကိုမချစ်ပဲ ဘယ်လိုလုပ် သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရမှာလဲ။ယောက်ျားခြင်းချစ်ကြည့်ရမှာလား
ဒီမေးခွန်းက ယောင်ချန်နင် ခန်းမကြီးကနေ ထွက်သွားချိန်အထိ စွဲကျန်နေတယ်။
သူ နားမလည်နိုင်ဘူး။
သူ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ပဉ္စမအကြီးအကဲ စုန့်ဝူရင်ချဉ်းကပ်လာတယ်။
သူက အသံလှိုင်းနဲ့ ပြောတယ်၊ “ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ ဒီရက်ပိုင်း ခန်းမသခင်မက ထူးဆန်းနေတယ်ဆိုတာ သတိထားမိလား။”
“မနောက်ပါနဲ့၊ သူက ထူးဆန်းနေတာ သေချာတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ တစ်ဂိုဏ်းလုံးကို အသုံးချပြီး ငါတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ယဲ့ယွီဆိုတဲ့သူကို ရှာခိုင်းမှာလဲ။”
ယောင်ချန်နင် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။
စုန့်ဝူရင် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောတယ်၊ “ယဲ့ယွီကို ရှာတာက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ဒါပေမယ့် မဟာအကြီးအကဲ သေဆုံးတာက ငါ့ကို ယုန်သေတော့ မြေခွေးဝမ်းနည်းရသလို ခံစားရစေတယ်။ မဟာအကြီးအကဲက **ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ** အတွက် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါး မြှုပ်နှံခဲ့တယ်။ သူက အရင် ခန်းမသခင်ကိုတောင် ကူညီခဲ့သေးတယ်။”
(T/N: ယုန်သေတော့ မြေခွေးဝမ်းနည်း - ‘ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို အတူတူကြုံတွေ့ရတဲ့ ခံစားချက်’ ကို ဆိုလိုတဲ့ စကားလုံး)
“သူ ဒီလိုမျိုး မရှင်းပြနိုင်ဘဲ သေဆုံးတာက တကယ်ကို ကြက်သီးထစရာပဲ။ ခန်းမသခင်မက အရင် ခန်းမသခင်ရဲ့ ခြေရာနင်းနေတာလို့ ငါတောင် သံသယရှိတယ်။”
ဒီစကားတွေက ယောင်ချန်နင် ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့တယ်။
**ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ** မှာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်ပေါင်း သမိုင်းရှိခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကျူးဒီယဲကျွင်း က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာက ခန်းမသခင်ရာထူးကို တရားဝင် တာဝန်ယူခဲ့တယ်။
သူမ မတိုင်ခင်က သူ့ဖခင် ကျူးရွှမ်ယင်း က ဒီရာထူးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။
ကျူးရွှမ်ယင်း က ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။
သူ့ခေတ်မှာ သူက **ကပ်ကျော်အဆင့်** အလယ်ပိုင်းကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်။
**နတ်သက်ကြွေအဆင့်** က ဒဏ္ဍာရီဖြစ်နေတဲ့ ဒီခေတ်မှာ ကျူးရွှမ်ယင်း ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ခေတ်ပြိုင်ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတယ်။
သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ **ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ** ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်။
လူတိုင်း ကြီးမြတ်တဲ့အရာတွေကို အောင်မြင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေချိန်မှာ ကျူးရွှမ်ယင်း က ဝိညာဉ်တစ်သောင်းရဲ့ နက်နဲတဲ့ ရန်ငြိုးကျိန်စာ မကျေနပ်ချက်တွေကြောင့် ရူးသွပ်သွားတယ်။
သူက **ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ** အတွင်းမှာ ရမ်းကားခဲ့တယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ သူ စိတ်ပြန်ဖြောင့်လာတော့ နောင်တတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။
နောက်ထပ် ရူးသွပ်မှုတစ်ခုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူက သူ့ဘဝကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ခဲ့တယ်။
ဒီဖြစ်ရပ်က ကျူးဒီယဲကျွင်း ကို ခန်းမသခင်အသစ် ဖြစ်လာစေဖို့ လမ်းခင်းပေးခဲ့တယ်။
ခုတော့သူမကရော အချစ်ရူးဖြစ်တော့မှာလား။