ဆိုးရွားသော တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်ခြင်း

သူ၏လက်ထဲတွင် သံချေးတက်နေသောခေါင်းတလားသံမှိုကိုကိုင်ဆောင်ရင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ တားချန်းမြို့အတွက်နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်အစအနတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။

ဤအရာဝတ္ထုမှာ ရင်းမြစ်တစ္ဆေကို သေချာပေါက်ချုပ်တည်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

အကယ်၍မချုပ်တည်းနိုင်ခဲ့ပါက၊ တားချန်းမြို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကယ်တင်၍ရနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူရင်းမြစ်တစ္ဆေနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိလျှင်ပင်၊ သူ၎င်းကိုဖမ်းဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"အခုငါဒီခေါင်းတလားသံမှိုကို ယူပြီးသွားပြီ၊ ဒီအရာကရော…" ယန်ကျန့်က အရိုးစုသစ်ပင်ပေါ်တွင်တွယ်ကပ်နေဆဲဖြစ်သော သုံးမီတာအမြင့်ရှိသည့်မည်းနက်သည့်အရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုလောလောဆယ်တော့ ၎င်းမှာ မလှုပ်မယှက်ကျန်ရှိနေသည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာချုပ်နှောင်ခံထားရပြီးနောက် တစ်မျိုးတစ်ဖုံအိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် သူစိတ်ကူးထားသလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမဟုတ်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့။

သူအရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေ၍မဖြစ်ပေ။

တားချန်းမြို့မှာ ငရဲပြည်အရှင်လတ်လတ်ဖြစ်လုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။

သူဤအကျပ်အတည်းကို အရင်ဆုံးကျော်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်။

နောက်ထပ်အတွေးတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ၊ ယန်ကျန့်က လှည့်ထွက်သွားသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင်၊ ဦးပြည်းဘုန်းကြီးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်စွာ လှည့်လည်သွားလာနေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်ထွက်ပေါ်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ သူချက်ချင်းပင်မေးသည်၊ "အတွင်းထဲကအခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။ တကယ်ပဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိခဲ့တာလား။ မင်းလက်ထဲကအဲ့ဒီအရာက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းတဲ့ကျည်ပွေ့လား။"

"ရှင်းပြဖို့အချိန်မရှိတော့ဘူး ဘုန်းဘုန်း။ ဒီတံခါးကိုချက်ချင်းသော့ခတ်ပြီး ဒီနေရာနဲ့ဝေးဝေးမှာနေပါ။ အတွင်းထဲကအရာ ငြိမ်ငြိမ်နေမနေဆိုတာ ကျွန်တော်အာမမခံနိုင်ဘူး။ အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော့်မှာကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ပိုအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိနေတယ်။"

ခေါင်းတလားသံမှိုကိုယူဆောင်ခဲ့ခြင်းက ဤနေရာကိုအန္တရာယ်များသွားစေကြောင်း ယန်ကျန့်သိသည်။

သို့သော် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

သူစကားဆုံးသည်နှင့်၊ သူသူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြု၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဦးပြည်းဘုန်းကြီးမှာ ယန်ကျန့်၏ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားမှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူနောက်ဆုံးတွင်သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ၊ သူတံခါးကို တုန်လှုပ်နေသောလက်များဖြင့် အလျင်အမြန်ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူဓာတ်မီးဖြင့်အတွင်းသို့ထိုးကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူတောင့်ခဲသွားသည်။

သစ်သားတံခါးနောက်ကွယ်၌ မည်းနက်နေသောအခန်းတစ်ခုမဟုတ်တော့ — မီးခိုးရောင်အုတ်များဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော နံရံအိုဟောင်းတစ်ခုသာ။

အရင်ကထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာနေရာမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

"ကျိန်စာသင့်နေတဲ့တစ္ဆေတွေ…" ဘုန်းကြီးမှာ ပို၍ပင်ထိတ်လန့်သွားသည်။

ထိုစဉ်၊ ခေါင်းတလားသံမှိုကိုပိုင်ဆိုင်သွားပြီဖြစ်သော ယန်ကျန့်မှာ သတ္တမမြောက်အထက်တန်းကျောင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေနှင့်ဆိုလျှင်၊ အကွာအဝေးမှာ မပြောပလောက်ပေ။

"ဆယ်မိနစ် — ခေါင်းတလားသံမှိုကိုပြန်လည်ရယူဖို့ ငါ့ကိုဆယ်မိနစ်ပဲကြာခဲ့တယ်။ ကျောက်ခိုင်မင် ဘယ်လိုကြံ့ကြံ့ခံနေမလဲမသိဘူး။ သူဒီလောက်ကြာအောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါ့မလား။"

ကျောင်းဂိတ်တွင်ရပ်ရင်း၊ သံချေးတက်နေသောခေါင်းတလားသံမှိုကိုဆုပ်ကိုင်လျက်၊ ယန်ကျန့်မှာ နောက်ဆုံးတံဆိပ်ခတ်ပိတ်လှောင်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် ကျောင်းဝင်းအတွင်း၌ တစ်ခုခုပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က ကျောင်းဝင်းအနှံ့မလှုပ်မယှက်ရပ်နေခဲ့သော မရေမတွက်နိုင်သောတစ္ဆေကလေးများမှာ ယခုအခါပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ဟုတ်သည်။

သူမှားယွင်းခြင်းမရှိပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်မျှပင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

"ငါမရှိတုန်းက ဖြစ်ပွားခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။" သူခက်ထန်စွာ တွေးလိုက်သည်။

"ရင်းမြစ်တစ္ဆေ ထွက်ခွာသွားပြီလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်ခိုင်မင်ရဲ့အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားခဲ့တာလား။"

ဤသံသယများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ စေ့စေ့စပ်စပ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူခေါင်းတလားသံမှိုကိုပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်၊ သူသတိကြီးစွာထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

တစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများ ပွင့်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ ဆယ်မီတာမှ မီတာနှစ်ဆယ်၊ ထို့နောက် မီတာသုံးဆယ်သို့ တိုးချဲ့သွားသည်…

ပတ်ဝန်းကျင်မှဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သောလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ မီတာတစ်ရာအထိသာ ဆန့်တန်းနိုင်သည်။

ထိုသည်မှာ ကန့်သတ်ချက်ပင်။

သူကျောင်းထဲသို့ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ စွန့်စားဝင်ရောက်သွားပြီး၊ စနစ်တကျရှာဖွေမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူရင်းမြစ်တစ္ဆေကို ရှာဖွေရန်လိုအပ်သည် — အချိန်ဖြုန်းတီးရန် နောက်ထပ်မရှိတော့ပေ။

"အဲ့ဒါဘာလဲ။"

ရုတ်တရက်၊ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသူ၏နေရာမှပျောက်ကွယ်သွားပြီး သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံတစ်ခု၏အပေါ်ဆုံးထပ်မှ စာသင်ခန်းတစ်ခုထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကထိကခုံပေါ်တွင် ဂြိုလ်တုဖုန်းတစ်လုံး လဲလျောင်းနေသည်။

အသံသွင်းထားသောသတင်းစကားတစ်ခု ထပ်ခါတလဲလဲ ဖွင့်ပြနေသည်:

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဒါကိုကြားနေရတယ်ဆိုရင် ငါ့အစီအစဉ်အောင်မြင်သွားပြီ။ အဲ့ဒါကျောင်းထဲမှာရှိနေတယ်။ မင်းအဲ့ဒါကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှိလား။"

"သူဒါကိုငါ့အတွက် တမင်တကာချန်ထားခဲ့တာပဲ။ ငါပြန်လာမယ်ဆိုတာ သူသိခဲ့လို့လား။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အသံသွင်းမှတ်တမ်းကို ပိတ်လိုက်သည်။

အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားပြီလား။

ကျောက်ခိုင်မင်၏တစ္ဆေမှာ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုအသုံးပြု၍ အောင်မြင်စွာပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသလား။

တစ္ဆေနှစ်ကောင် တစ်ခုတည်းအဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

တောက်… တောက်… တောက်…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ အပြင်ဘက်စင်္ကြံမှပဲ့တင်ထပ်လာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည် — ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ၊ သားရေဖိနပ်စီးထားသောတစ်စုံတစ်ယောက် လျှောက်လှမ်းသွားနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဘာလဲ။"

သူ၏မျက်နှာခက်ထန်သွားပြီး စင်္ကြံဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌၊ သူအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်သင့်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ သူခြေသံများ၏ရင်းမြစ်ကို မခံစားမိနိုင်ခဲ့ပေ။

မဟုတ်ဘူး — သူ ထိုအရာ ကိုမမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

"မင်းနောက်နေတာလား။ တစ်ခုခုငါ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲဝင်လာတာတောင် ငါအဲ့ဒါကိုမမြင်နိုင်ဘူးဟုတ်လား။" သူ၏ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

သူအပြင်သို့ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

စင်္ကြံမှာ ဗလာနတ္ထိဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေ၏အနီရောင်အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် မြေပြင်ပေါ်တွင်၊ မည်းနက်နေသောခြေရာတစ်တန်း ပေါ်ထွက်နေသည်။

ခြေရာများမှာ အနီရောင်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသော်လည်း၊ သူသတိပြုမိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နီးပါးပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းတို့၏မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသောအနေအထားများအရ၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်သူ့ထံသို့ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြောင်း ယန်ကျန့်က ကောက်ချက်ချလိုက်သည် — မမြင်နိုင်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်ပင်။

"ရင်းမြစ်တစ္ဆေလား။" သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ကျောက်ခိုင်မင်၏အစီအစဉ်အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ရင်းမြစ်တစ္ဆေမှာ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်သော အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

ယခုအခါ၊ ဤအရာမှာ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်နေသေးသလား သို့မဟုတ် ကျောက်ခိုင်မင်ကိုပူးကပ်နေခဲ့သော အမည်မသိတစ္ဆေဟုတ်မဟုတ်မှာ မရှင်းလင်းတော့ပေ။

တစ်ခုတည်းသောသေချာမှုမှာ ၎င်းသူ၏ဘေးတွင် တည့်တည့်ရှိနေခြင်းပင်။

သူ၎င်းကိုမမြင်တွေ့နိုင်ရုံသာ — သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများ သို့မဟုတ် တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့်ပင်လျှင်။

၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်မှာ ယန်ကျန့်ထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

"ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေ… အဲ့ဒါတိုက်စားခံနေရပြီ။"

ရုတ်တရက်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏မီတာတစ်ရာကျယ်ပြန့်သောတစ္ဆေနယ်မြေ လျင်မြန်စွာကျုံ့ဝင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူငွေ့မှာ အရပ်လေးမျက်နှာမှဖိအားပေးဝင်ရောက်လာပြီး၊ သူ၏နယ်မြေကို မရပ်မနားဖိသိပ်နေသည်။

အရှိန်အဟုန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည် — ခဏအကြာတွင်၊ ၎င်းမီတာငါးဆယ်သို့ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဆက်လက်ကျုံ့ဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေသာ လုံးဝတိုက်စားခံလိုက်ရရင် ငါဒီမှာပဲသေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါမရှိဘဲ ခြေကျင်ထွက်ပြေးရုံနဲ့ လွတ်မြောက်ဖို့က လုံးဝနီးပါးမဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ခက်ထန်နေသည်။

သူရင်းမြစ်တစ္ဆေ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းနှင့်လက်တွေ့ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ၊ လွှမ်းမိုးနေသောဖိအားသက်သက်ကပင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသို့ တွန်းပို့ရန်လုံလောက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ သူသူ၏တစ္ဆေ ထင်တိုင်းကြဲမည်ကို နောက်ထပ်စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာမလိုတော့ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက၊ သူ့မှာအခွင့်အရေးတစ်စုံတစ်ရာမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ငါဒီအခြေအနေကိုပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုလိုတယ်။"

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများယောက်ယက်ခတ်နေသည်။

သူစတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေကလေး၏အသွင်ပြောင်းလဲမှုများကို သိရှိထားသော်လည်း၊ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေမှာ ထိုအချိန်မှစ၍ အမည်မသိပြောင်းလဲမှုများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

၎င်း၏မူလပုံစံများမှာ နောက်ထပ်အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ကျောက်ခိုင်မင်၏အောင်မြင်ခဲ့သောအစီအစဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာ များစွာပို၍ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီ။

ယန်ကျန့်မှာ အကယ်၍ ကမ္ဘာပေါ်မှမည်သည့်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူမဆို ဤအခြေအနေထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရပါက၊ သူတို့ပျက်စီးသွားမည်မှာ သေချာသည်ဟု သံသယရှိသည်။

သို့သော် သူသံချေးတက်နေသောခေါင်းတလားသံမှိုကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ်၊ သူ့မှာအခွင့်အရေးတစ်ခုရှိနေသေးကြောင်း သူသိသည်။

တစ်ချက်တည်းသောထိုးနှက်မှု — ပြီးတော့ ဤဖြစ်ရပ်မှာ ဖြေရှင်းပြီးသွားပေမည်။

"အဲ့ဒါကိုဆွဲဆောင်ထုတ်ယူဖို့အချိန်ရောက်ပြီ။"

ခဏတာတွေဝေပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်က သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို တမင်တကာကျုံ့လိုက်သည်။

သူ၎င်းကို သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် တစ်မီတာမျှသာ ကျုံ့လိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေသူ၏နယ်မြေထဲသို့ဝင်ရောက်လာပါက၊ သူတန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

သူပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုကို အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်မှုရှိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူငွေ့မှာ ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ဘက်သို့တိုးဝင်လာပြီး၊ သူ့ကိုတစ်ကိုယ်လုံးမျိုချတော့မည့်အလား ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ၎င်းတစ်မီတာနယ်နိမိတ်သို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ ၎င်းရပ်တန့်သွားသည် — မမြင်နိုင်သောအတားအဆီးတစ်ခုက ၎င်းကိုဟန့်တားထားသကဲ့သို့ပင်။

ယန်ကျန့်ပတ်ပတ်လည်မှအနီရောင်အလင်းရောင်မှာ သွေးကဲ့သို့မည်းမှောင်လာသည်အထိ ထူထဲလာပြီး၊ ချဉ်းကပ်လာသောမြူငွေ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေသည်။

ဤကျုံ့ဝင်သွားသောအရွယ်အစားတွင်၊ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ တိုက်စားခြင်းကို ပို၍ခံနိုင်ရည်ရှိပုံရသည်။

သို့သော် သူအတွင်းသို့စိမ့်ဝင်နေသော မည်းနက်စိမ်းရောင်မြူငွေ့အမျှင်အတန်းများကို ဆက်လက်သတိပြုမိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒီလိုနဲ့တောင် အဲ့ဒါငါ့ကိုဆက်ပြီးသက်ရောက်မှုရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီမြူငွေ့သာ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုအဖြစ်သတ်မှတ်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါငါ့ဟာထက် အများကြီးပိုအစွမ်းထက်တယ်။"

ကြောက်ရွံ့မှုအစား၊ သူစိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူစောင့်ဆိုင်းနေမည် — တစ္ဆေတိုက်ခိုက်လာသည့်အခါ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မည်။

ဤသည်မှာ မမြင်နိုင်သောရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုဖမ်းဆီးရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

အသံတစ်စုံတစ်ရာမျှ မကျန်တော့ပေ။

ကမ္ဘာကြီးမှာ ငြိမ်သက်ခြင်းထဲတွင် အေးခဲနေပုံရသည်။

ယန်ကျန့်မှာ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး၊ တစ္ဆေကိုဆွဲဆောင်ရန် သူ့ကိုယ်သူသားကောင်အဖြစ် အသုံးပြုနေသည်။

၎င်းသူ့ကိုလွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည် — သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများမှာ ၎င်းအတိအကျလိုအပ်နေသောအရာပင်။

၎င်း၏အရင်ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ သက်သေပင်။

မြူငွေ့ သူ၏နယ်မြေထဲသို့ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ စိမ့်ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ၊ လေမှာ ပို၍အေးစက်လာသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း။

အေးစက်ခြင်း။

အမှောင်ထု။

အနီးအနားတွင်ပုန်းအောင်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ္ဆေတစ်ကောင်။

ဤသည်မှာ သတ္တိစမ်းသပ်မှုတစ်ခုမဟုတ် — ၎င်းမှာ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုစမ်းသပ်မှုတစ်ခုပင်။

အလွန်အမင်းမာကျောသောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများပင် ဤသို့သောဖိအားအောက်တွင် ကျိုးပဲ့သွားပေမည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်မှာ အမူအရာမဲ့စွာရှိနေပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်စုံတစ်ရာမပြပေ။

သူအလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့၊ လုံးဝငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

ဆယ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကနဦးခြေသံများမှလွဲ၍ ဘာမျှမဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။

မိနစ်နှစ်ဆယ်။

ဘာမျှမရှိသေးပေ။

မိနစ်သုံးဆယ်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ မြူငွေ့ပို၍ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မှိန်ဖျော့လာသည်။

"အဲ့ဒါငါ့ကိုစောင့်ဆိုင်းနေတာလား။ ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေကိုကုန်ဆုံးအောင် ကြိုးစားနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒါခေါင်းတလားသံမှိုရဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုကိုအာရုံခံမိပြီး သတိထားနေတာလား။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်အပြင်းအထန်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤကြာရှည်စွာတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

"ငါအဲ့ဒါကိုအဖွင့်အပေါက်တစ်ခုပေးမယ်။ သားကောင်ကလုံလောက်အောင်မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါစွန့်စားမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါငါ့ကိုသတ်ဖို့ အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်နေတာ။"

စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ၊ ယန်ကျန့်က ခေါင်းတလားသံမှိုကို ရွှေစက္ကူဖြင့် လုံးဝပတ်ရစ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေကသံမှို၏အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိနိုင်ပါက၊ ဤသည်မှာ ၎င်းကိုထောက်လှမ်းခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထို့နောက်၊ သူသူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို နောက်ထပ်ကျုံ့လိုက်သည် — ဖြည်းညှင်းစွာ၊ တစ်မီတာမှ တစ်ဝက်မီတာသို့။

ထိုစဉ်၊ သူ၏နောက်ဘက်နှစ်မီတာအကွာမှမြူငွေ့ထဲတွင် — မမြင်နိုင်သော — လူသားပုံရိပ်တစ်ခု လုံးဝငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

၎င်းမှာ စုတ်ပြဲနေသောအသုဘဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အင်္ကျီလက်များအောက်တွင်၊ ၎င်း၏မည်းနက်၍ ပုပ်သိုးနေသောလက်များမှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာလက်ချောင်းတစ်ချောင်းပါရှိသည် — ခြောက်သွေ့၍ အခြားလက်ချောင်းများနှင့်မတူဘဲ သဘာဝမကျပေ။

၎င်း၏ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေသောခန္ဓာကိုယ်မှာ ၎င်း၏ဖောင်းကားနေသောဝမ်းဗိုက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပြီး၊ အတွင်းမှတစ်စုံတစ်ခု လူးလွန့်နေသကဲ့သို့ — လိမ့်နေသောဦးခေါင်းများ သို့မဟုတ် အော်ဟစ်နေသောမျက်နှာများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

၎င်း၏မျက်နှာမှာ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ဖြူဖျော့နေပြီး၊ ၎င်း၏မျက်လုံးများမှာ မည်းနက်၍ မျက်ဆံမဲ့ကာ၊ ရှေ့သို့စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် အနီးကပ်ကြည့်ရှုခဲ့ပါက၊ ဤပုံရိပ်ကို မှတ်မိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

၎င်းမှာ ကျိုးကျန့်ပင်။

ဤကျောင်းတွင်သေဆုံးခဲ့သော၊ တစ္ဆေကလေးမှသတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ — ကျိုးကျန့် ပင်။